ذَٰلِكَ ٱلۡكِتَٰبُ لَا رَيۡبَۛ فِيهِۛ هُدٗى لِّلۡمُتَّقِينَ
คัมภีร์นั้น (*หมายถึงคัมภีร์ที่อยู่ในมือผู้อ่านฉบับนี้ คือดำรัสของอัลลอฮ์) ไม่มีข้อสงสัยใด ๆ ในนั้น เป็นสิ่งนำทางแก่บรรดาผู้ยำเกรง
المتقين
บรรดาผู้ยำเกรง
Pious · 231 อายะฮ์ จาก 63 ซูเราะฮ์
กระจายอยู่ใน 63 ซูเราะฮ์
กดแท่งเพื่อดูเฉพาะซูเราะฮ์นั้นซูเราะฮ์ที่ 2 الْبَقَرَة البقرة
فَإِن لَّمۡ تَفۡعَلُواْ وَلَن تَفۡعَلُواْ فَٱتَّقُواْ ٱلنَّارَ ٱلَّتِي وَقُودُهَا ٱلنَّاسُ وَٱلۡحِجَارَةُۖ أُعِدَّتۡ لِلۡكَٰفِرِينَ
แต่ถ้าพวกเจ้าไม่ทำ และพวกเจ้าทำไม่ได้แน่นอน จงกลัวไฟ (นรก) เถิด ซึ่งเชื้อเพลิงของมันคือมนุษย์และหิน มันถูกเตรียมไว้สำหรับพวกผู้ปฏิเสธ
وَءَامِنُواْ بِمَآ أَنزَلۡتُ مُصَدِّقٗا لِّمَا مَعَكُمۡ وَلَا تَكُونُوٓاْ أَوَّلَ كَافِرِۢ بِهِۦۖ وَلَا تَشۡتَرُواْ بَِٔايَٰتِي ثَمَنٗا قَلِيلٗا وَإِيَّٰيَ فَٱتَّقُونِ
และจงศรัทธาในสิ่งที่ข้าได้ประทานลงมายืนยันในสิ่งที่มีอยู่กับพวกเจ้า (คัมภีร์ก่อน ๆ) และอย่าเป็นคน (กลุ่ม) แรกที่ปฏิเสธมัน และอย่านำโองการต่าง ๆ ของข้าไปแลกกับราคาอันเล็กน้อย และเพียงข้าเท่านั้น (ที่) พวกเจ้าจงเกรงกลัว
وَٱتَّقُواْ يَوۡمٗا لَّا تَجۡزِي نَفۡسٌ عَن نَّفۡسٖ شَيۡٔٗا وَلَا يُقۡبَلُ مِنۡهَا شَفَٰعَةٞ وَلَا يُؤۡخَذُ مِنۡهَا عَدۡلٞ وَلَا هُمۡ يُنصَرُونَ
และจงเกรงกลัววันหนึ่ง ซึ่งชีวิตหนึ่งมิอาจตอบแทนใด ๆ แทนอีกชีวิตหนึ่งได้ และการขอความอนุเคราะห์ใด ๆ จะไม่ถูกตอบรับจากมัน และค่าไถ่ใด ๆ จะไม่ถูกรับเอาจากมัน และพวกเขาจะไม่ได้รับการช่วยเหลือ
وَإِذۡ أَخَذۡنَا مِيثَٰقَكُمۡ وَرَفَعۡنَا فَوۡقَكُمُ ٱلطُّورَ خُذُواْ مَآ ءَاتَيۡنَٰكُم بِقُوَّةٖ وَٱذۡكُرُواْ مَا فِيهِ لَعَلَّكُمۡ تَتَّقُونَ
และครั้นเมื่อเราเอาพันธสัญญาจากพวกเจ้า (วงศ์วานอิสรออีล) และเรายก (ภูเขา) ฏูรขึ้นเหนือพวกเจ้า จงยึดถือสิ่งที่เราประทานแก่พวกเจ้าอย่างแข็งขัน และจงรำลึกถึงสิ่งที่มีในมัน เพื่อว่าพวกเจ้าจะยำเกรง
فَجَعَلۡنَٰهَا نَكَٰلٗا لِّمَا بَيۡنَ يَدَيۡهَا وَمَا خَلۡفَهَا وَمَوۡعِظَةٗ لِّلۡمُتَّقِينَ
แล้วเราได้ทำมัน (เมืองนี้) ให้เป็นเยี่ยงอย่างแก่ผู้คนในยุคนั้น และในยุคต่อมา และให้มันเป็นข้อเตือนใจสำหรับบรรดาผู้ยำเกรง
وَلَوۡ أَنَّهُمۡ ءَامَنُواْ وَٱتَّقَوۡاْ لَمَثُوبَةٞ مِّنۡ عِندِ ٱللَّهِ خَيۡرٞۚ لَّوۡ كَانُواْ يَعۡلَمُونَ
และมาตรว่าพวกเขาศรัทธาและยำเกรง แน่นอนผลตอบแทน ณ ที่อัลลอฮ์นั้นดีกว่า ถ้าเขารู้
وَٱتَّقُواْ يَوۡمٗا لَّا تَجۡزِي نَفۡسٌ عَن نَّفۡسٖ شَيۡٔٗا وَلَا يُقۡبَلُ مِنۡهَا عَدۡلٞ وَلَا تَنفَعُهَا شَفَٰعَةٞ وَلَا هُمۡ يُنصَرُونَ
และจงเกรงกลัววันหนึ่ง ที่ชีวิตหนึ่งไม่อาจตอบแทนใดแก่อีกชีวิตหนึ่ง และค่าไถ่ใดจะไม่ถูกตอบรับจากมัน และการขอความอนุเคราะห์ไม่เป็นประโยชน์ต่อมัน และพวกเขาจะไม่ได้รับการช่วยเหลือ
۞لَّيۡسَ ٱلۡبِرَّ أَن تُوَلُّواْ وُجُوهَكُمۡ قِبَلَ ٱلۡمَشۡرِقِ وَٱلۡمَغۡرِبِ وَلَٰكِنَّ ٱلۡبِرَّ مَنۡ ءَامَنَ بِٱللَّهِ وَٱلۡيَوۡمِ ٱلۡأٓخِرِ وَٱلۡمَلَٰٓئِكَةِ وَٱلۡكِتَٰبِ وَٱلنَّبِيِّۧنَ وَءَاتَى ٱلۡمَالَ عَلَىٰ حُبِّهِۦ ذَوِي ٱلۡقُرۡبَىٰ وَٱلۡيَتَٰمَىٰ وَٱلۡمَسَٰكِينَ وَٱبۡنَ ٱلسَّبِيلِ وَٱلسَّآئِلِينَ وَفِي ٱلرِّقَابِ وَأَقَامَ ٱلصَّلَوٰةَ وَءَاتَى ٱلزَّكَوٰةَ وَٱلۡمُوفُونَ بِعَهۡدِهِمۡ إِذَا عَٰهَدُواْۖ وَٱلصَّٰبِرِينَ فِي ٱلۡبَأۡسَآءِ وَٱلضَّرَّآءِ وَحِينَ ٱلۡبَأۡسِۗ أُوْلَٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ صَدَقُواْۖ وَأُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡمُتَّقُونَ
มิใช่คุณธรรม การที่พวกเจ้าหันหน้าพวกเจ้าไปทางตะวันออกและทางตะวันตก แต่คุณธรรมคือผู้ที่ศรัทธาในอัลลอฮ์ วันสุดท้าย บรรดามลาอิกะฮ์ บรรดาคัมภีร์ และบรรดาผู้เผยวจนะ (นบี) และเขาบริจาคทรัพย์สินทั้ง ๆ ที่รักมัน ให้แก่ญาติใกล้ชิด เด็กกำพร้า คนขัดสน ผู้เดินทาง (ที่ประสบทุกข์ยาก) ผู้มาขอ และในการไถ่ทาส และเขาดำรงละหมาด จ่ายซะกาต และทำตามสัญญาต่าง ๆ อย่างครบถ้วนเมื่อเขาสัญญา และเป็นผู้อดทนต่อความยากจน การเจ็บป่วย และยามสงคราม ชนเหล่านั้นเป็นบรรดาผู้สัตย์จริง และชนเหล่านั้นนั่นเองเป็นผู้ยำเกรง
وَلَكُمۡ فِي ٱلۡقِصَاصِ حَيَوٰةٞ يَٰٓأُوْلِي ٱلۡأَلۡبَٰبِ لَعَلَّكُمۡ تَتَّقُونَ
และในการประหารให้ตายตกตามกัน สำหรับพวกเจ้าแล้ว คือ (การจรรโลง) ชีวิต ผู้มีสติปัญญาเอ๋ย เพื่อว่าพวกเจ้าจะได้เกรงกลัว (ไม่เข่นฆ่ากัน)
أُحِلَّ لَكُمۡ لَيۡلَةَ ٱلصِّيَامِ ٱلرَّفَثُ إِلَىٰ نِسَآئِكُمۡۚ هُنَّ لِبَاسٞ لَّكُمۡ وَأَنتُمۡ لِبَاسٞ لَّهُنَّۗ عَلِمَ ٱللَّهُ أَنَّكُمۡ كُنتُمۡ تَخۡتَانُونَ أَنفُسَكُمۡ فَتَابَ عَلَيۡكُمۡ وَعَفَا عَنكُمۡۖ فَٱلۡـَٰٔنَ بَٰشِرُوهُنَّ وَٱبۡتَغُواْ مَا كَتَبَ ٱللَّهُ لَكُمۡۚ وَكُلُواْ وَٱشۡرَبُواْ حَتَّىٰ يَتَبَيَّنَ لَكُمُ ٱلۡخَيۡطُ ٱلۡأَبۡيَضُ مِنَ ٱلۡخَيۡطِ ٱلۡأَسۡوَدِ مِنَ ٱلۡفَجۡرِۖ ثُمَّ أَتِمُّواْ ٱلصِّيَامَ إِلَى ٱلَّيۡلِۚ وَلَا تُبَٰشِرُوهُنَّ وَأَنتُمۡ عَٰكِفُونَ فِي ٱلۡمَسَٰجِدِۗ تِلۡكَ حُدُودُ ٱللَّهِ فَلَا تَقۡرَبُوهَاۗ كَذَٰلِكَ يُبَيِّنُ ٱللَّهُ ءَايَٰتِهِۦ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمۡ يَتَّقُونَ
การเสพสุขกับบรรดาหญิงของพวกเจ้าในค่ำคืนแห่งการถือศีลอดถูกอนุมัติแก่พวกเจ้าแล้ว พวกนางเป็น (ดั่ง) อาภรณ์สำหรับพวกเจ้า และพวกเจ้าเป็น (ดั่ง) อาภรณ์สำหรับพวกนาง อัลลอฮ์ทรงรู้ว่าพวกเจ้าเคยทุจริตต่อตัวเอง พระองค์จึงทรงนิรโทษให้พวกเจ้า (ที่ผ่านมา) และไม่ถือสาเอาความกับพวกเจ้า (อีกต่อไป) ดังนั้น บัดนี้ พวกเจ้าจงเสพสุขกับพวกนางเถิด และจงแสวงหาสิ่งที่อัลลอฮ์กำหนดแก่พวกเจ้า (*ให้มีลูกหลาน) และจงกินและจงดื่มจนกระทั่งด้ายสีขาว (แสงอรุณสีขาวที่ขอบฟ้า) ชัดเจนจากด้ายสีดำในยามรุ่งอรุณ จากนั้นพวกเจ้าจงถือศีลอดให้ครบจน (พลบ) ค่ำ และจงอย่าเสพสุขกับพวกนางขณะที่พวกเจ้าจำมัสยิด (อิอฺติกาฟ) นั่นคือขอบเขตของอัลลอฮ์ อย่าได้เข้าใกล้มัน เช่นนั้นเอง อัลลอฮ์ทรงทำให้โองการต่าง ๆ ของพระองค์แจ่มแจ้งแก่มนุษย์ เพื่อว่าพวกเขาจะยำเกรง
۞يَسَۡٔلُونَكَ عَنِ ٱلۡأَهِلَّةِۖ قُلۡ هِيَ مَوَٰقِيتُ لِلنَّاسِ وَٱلۡحَجِّۗ وَلَيۡسَ ٱلۡبِرُّ بِأَن تَأۡتُواْ ٱلۡبُيُوتَ مِن ظُهُورِهَا وَلَٰكِنَّ ٱلۡبِرَّ مَنِ ٱتَّقَىٰۗ وَأۡتُواْ ٱلۡبُيُوتَ مِنۡ أَبۡوَٰبِهَاۚ وَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ لَعَلَّكُمۡ تُفۡلِحُونَ
เขาทั้งหลายถามเจ้าเกี่ยวกับเดือนเสี้ยว จงกล่าวว่า มันคือกำหนดวันเวลาต่าง ๆ สำหรับมนุษย์และการทำฮัจญ์ และมิใช่คุณธรรมการที่พวกท่านกลับเข้าบ้านทางประตูหลัง (*อาหรับในยุคงมงายมีความเชื่อว่าเมื่อกลับจากฮัจญ์หรืออุมเราะฮ์ให้กลับเข้าบ้านทางประตูหลัง) แต่คุณธรรมคือผู้ที่ยำเกรง และจงเข้าบ้านทางประตูบ้าน และจงยำเกรงอัลลอฮ์ เพื่อว่าพวกท่านจะบรรลุความสำเร็จ
ٱلشَّهۡرُ ٱلۡحَرَامُ بِٱلشَّهۡرِ ٱلۡحَرَامِ وَٱلۡحُرُمَٰتُ قِصَاصٞۚ فَمَنِ ٱعۡتَدَىٰ عَلَيۡكُمۡ فَٱعۡتَدُواْ عَلَيۡهِ بِمِثۡلِ مَا ٱعۡتَدَىٰ عَلَيۡكُمۡۚ وَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَٱعۡلَمُوٓاْ أَنَّ ٱللَّهَ مَعَ ٱلۡمُتَّقِينَ
เดือนต้องห้ามต่อเดือนต้องห้าม (*การต่อสู้ในเดือนต้องห้าม เกิดขึ้นเมื่อพวกเขาต่อสู้รุกรานในเดือนต้องห้ามก่อน) และ (การละเมิด) สิ่งต้องห้ามต่าง ๆ มีการตอบโต้อย่างเดียวกัน ดังนั้นผู้ใดละเมิดต่อพวกเจ้า ก็จงละเมิดต่อเขาให้เหมือนที่เขาละเมิดต่อพวกเจ้า และจงยำเกรงอัลลอฮ์ และจงรู้เถิดว่า อัลลอฮ์นั้นทรงอยู่กับบรรดาผู้ยำเกรง
وَأَتِمُّواْ ٱلۡحَجَّ وَٱلۡعُمۡرَةَ لِلَّهِۚ فَإِنۡ أُحۡصِرۡتُمۡ فَمَا ٱسۡتَيۡسَرَ مِنَ ٱلۡهَدۡيِۖ وَلَا تَحۡلِقُواْ رُءُوسَكُمۡ حَتَّىٰ يَبۡلُغَ ٱلۡهَدۡيُ مَحِلَّهُۥۚ فَمَن كَانَ مِنكُم مَّرِيضًا أَوۡ بِهِۦٓ أَذٗى مِّن رَّأۡسِهِۦ فَفِدۡيَةٞ مِّن صِيَامٍ أَوۡ صَدَقَةٍ أَوۡ نُسُكٖۚ فَإِذَآ أَمِنتُمۡ فَمَن تَمَتَّعَ بِٱلۡعُمۡرَةِ إِلَى ٱلۡحَجِّ فَمَا ٱسۡتَيۡسَرَ مِنَ ٱلۡهَدۡيِۚ فَمَن لَّمۡ يَجِدۡ فَصِيَامُ ثَلَٰثَةِ أَيَّامٖ فِي ٱلۡحَجِّ وَسَبۡعَةٍ إِذَا رَجَعۡتُمۡۗ تِلۡكَ عَشَرَةٞ كَامِلَةٞۗ ذَٰلِكَ لِمَن لَّمۡ يَكُنۡ أَهۡلُهُۥ حَاضِرِي ٱلۡمَسۡجِدِ ٱلۡحَرَامِۚ وَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَٱعۡلَمُوٓاْ أَنَّ ٱللَّهَ شَدِيدُ ٱلۡعِقَابِ
และจงทำฮัจญ์และอุมเราะฮ์ให้เสร็จสิ้นเพื่ออัลลอฮ์ แต่ถ้าพวกเจ้าถูกจำนน (มีอุปสรรคขัดขวาง) ก็จงเชือดสัตว์พลี (ฮัดย์) ตามที่หาได้ง่าย และจงอย่าโกนศีรษะของพวกเจ้าจนกว่าสัตว์พลีตัวนั้นจะมาถึงที่ของมัน (ที่มักกะฮ์หรือที่ ๆ ผู้ถูกจำนนอยู่) และผู้ใดในหมู่พวกเจ้าป่วยหรือเกิดภัยที่ศีรษะของเขา (ทำให้มีอันต้องโกนศีรษะ) ดังนั้นการชดเชยคือการถือศีลอด หรือให้ทาน หรือเชือดสัตว์ แล้วเมื่อพวกเจ้าปลอดภัย (ถึงมักกะฮ์) แล้ว ผู้ใดเอาสะดวก (ช่วงรอ) ถึงฮัจญ์ด้วยการทำอุมเราะฮ์ ก็จงเชือดสัตว์พลี (ฮัดย์) ตามที่หาได้ง่าย และผู้ใดที่หาไม่ได้ ก็จงถือศีลอดสามวันใน (ช่วงระหว่าง) ทำฮัจญ์ และอีกเจ็ดวันเมื่อกลับไปแล้ว นั่นคือครบสิบวัน นั่นสำหรับผู้ที่ครอบครัวของเขามิใช่ผู้อยู่ (ถาวร) ณ (บริเวณใกล้) มัสยิดอัล-ฮะรอม และจงยำเกรงอัลลอฮ์ และจงรู้เถิดว่า อัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงลงโทษรุนแรง
ٱلۡحَجُّ أَشۡهُرٞ مَّعۡلُومَٰتٞۚ فَمَن فَرَضَ فِيهِنَّ ٱلۡحَجَّ فَلَا رَفَثَ وَلَا فُسُوقَ وَلَا جِدَالَ فِي ٱلۡحَجِّۗ وَمَا تَفۡعَلُواْ مِنۡ خَيۡرٖ يَعۡلَمۡهُ ٱللَّهُۗ وَتَزَوَّدُواْ فَإِنَّ خَيۡرَ ٱلزَّادِ ٱلتَّقۡوَىٰۖ وَٱتَّقُونِ يَٰٓأُوْلِي ٱلۡأَلۡبَٰبِ
ฮัจญ์นั้นมีหลายเดือนตามที่รู้กัน (*ครองชุดอิห์รอมได้ตั้งแต่เดือนเชาวาล เดือนซุลเกาะอฺดะฮ์ จนถึง 9 วันแรกของเดือนซุลฮิจจะฮ์) ดังนั้น ผู้ใดที่ตัดสินใจทำฮัจญ์ในเดือนเหล่านั้น ก็จงอย่าเกี้ยวพาราสี อย่าฝ่าฝืน (กฎข้อห้ามฮัจญ์) และอย่าวิวาทใดใน (ระหว่าง) ฮัจญ์ และความดีอันใดที่พวกเจ้ากระทำ อัลลอฮ์ทรงรอบรู้มันดี และจงเตรียมเสบียงเถิด และเสบียงที่ดียิ่งนั้นคือการยำเกรง และจงยำเกรงฉันเถิด โอ้ ผู้มีสติปัญญาทั้งหลาย
وَمِنۡهُم مَّن يَقُولُ رَبَّنَآ ءَاتِنَا فِي ٱلدُّنۡيَا حَسَنَةٗ وَفِي ٱلۡأٓخِرَةِ حَسَنَةٗ وَقِنَا عَذَابَ ٱلنَّارِ
และในหมู่พวกเขา มีผู้กล่าวว่า พระผู้อภิบาลของเรา! โปรดประทานสิ่งดีงามแก่เราในโลกนี้ และสิ่งดีงามแก่เราในโลกสุดท้าย และโปรดปกป้องเราให้พ้นจากการลงโทษของไฟ (นรก) ด้วยเถิด
۞وَٱذۡكُرُواْ ٱللَّهَ فِيٓ أَيَّامٖ مَّعۡدُودَٰتٖۚ فَمَن تَعَجَّلَ فِي يَوۡمَيۡنِ فَلَآ إِثۡمَ عَلَيۡهِ وَمَن تَأَخَّرَ فَلَآ إِثۡمَ عَلَيۡهِۖ لِمَنِ ٱتَّقَىٰۗ وَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَٱعۡلَمُوٓاْ أَنَّكُمۡ إِلَيۡهِ تُحۡشَرُونَ
และจงรำลึกถึงอัลลอฮ์ในวันทั้งหลายที่ถูกนับไว้ (สามวัน) และผู้ใดรีบ (กลับ) ในสองวัน ก็ไม่มีบาปแก่เขา และผู้ใดอยู่รั้ง ก็ไม่มีบาปแก่เขา (นี่) สำหรับผู้ยำเกรง และจงยำเกรงอัลลอฮ์ และจงรู้เถิดว่าพวกเจ้านั้นจะถูกนำมาชุมนุมยังพระองค์
وَإِذَا قِيلَ لَهُ ٱتَّقِ ٱللَّهَ أَخَذَتۡهُ ٱلۡعِزَّةُ بِٱلۡإِثۡمِۚ فَحَسۡبُهُۥ جَهَنَّمُۖ وَلَبِئۡسَ ٱلۡمِهَادُ
และเมื่อถูกกล่าวแก่เขาว่า จงเกรงกลัวอัลลอฮ์ ศักดิ์ศรีของเขาก็ครอบงำเขาสู่การทำบาป ดังนั้น (นรก) ญะฮันนัมจึงเพียงพอแก่เขาแล้ว และแน่นอนมันช่างเป็นอู่นอนที่เลวร้ายยิ่ง
زُيِّنَ لِلَّذِينَ كَفَرُواْ ٱلۡحَيَوٰةُ ٱلدُّنۡيَا وَيَسۡخَرُونَ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْۘ وَٱلَّذِينَ ٱتَّقَوۡاْ فَوۡقَهُمۡ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِۗ وَٱللَّهُ يَرۡزُقُ مَن يَشَآءُ بِغَيۡرِ حِسَابٖ
ชีวิตโลกนี้ถูกทำให้บรรเจิดแก่บรรดาผู้ปฏิเสธ และพวกเขาเย้ยหยันบรรดาผู้ศรัทธา แต่บรรดาผู้ยำเกรงจะอยู่เหนือพวกเขาในวันแห่งการยืนเข้าเฝ้า และอัลลอฮ์จะทรงจัดสรร (ปัจจัย) แก่ผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์อย่างล้นเหลือเหนือการคำนวณ
نِسَآؤُكُمۡ حَرۡثٞ لَّكُمۡ فَأۡتُواْ حَرۡثَكُمۡ أَنَّىٰ شِئۡتُمۡۖ وَقَدِّمُواْ لِأَنفُسِكُمۡۚ وَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَٱعۡلَمُوٓاْ أَنَّكُم مُّلَٰقُوهُۗ وَبَشِّرِ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ
หญิงของพวกเจ้า คือที่เพาะปลูกของพวกเจ้า ดังนั้นจงเข้าสู่ที่เพาะปลูกของพวกเจ้าตามแต่พวกเจ้าประสงค์ และจงทำ (ความดี) ล่วงหน้าสำหรับตัวของพวกเจ้า และจงยำเกรงอัลลอฮ์ และจงรู้เถิดว่า พวกเจ้านั้นจะเป็นผู้พบกับพระองค์ (ในวันหนึ่ง) และ (มุฮัมมัด) เจ้าจงแจ้งข่าวดีแก่บรรดาผู้ศรัทธา
وَلَا تَجۡعَلُواْ ٱللَّهَ عُرۡضَةٗ لِّأَيۡمَٰنِكُمۡ أَن تَبَرُّواْ وَتَتَّقُواْ وَتُصۡلِحُواْ بَيۡنَ ٱلنَّاسِۚ وَٱللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٞ
และจงอย่าให้คำสาบานต่ออัลลอฮ์ของพวกเจ้าเป็นอุปสรรคในการมีคุณธรรม การยำเกรง และการประนีประนอมระหว่างผู้คน และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงได้ยิน ผู้ทรงรอบรู้
وَإِذَا طَلَّقۡتُمُ ٱلنِّسَآءَ فَبَلَغۡنَ أَجَلَهُنَّ فَأَمۡسِكُوهُنَّ بِمَعۡرُوفٍ أَوۡ سَرِّحُوهُنَّ بِمَعۡرُوفٖۚ وَلَا تُمۡسِكُوهُنَّ ضِرَارٗا لِّتَعۡتَدُواْۚ وَمَن يَفۡعَلۡ ذَٰلِكَ فَقَدۡ ظَلَمَ نَفۡسَهُۥۚ وَلَا تَتَّخِذُوٓاْ ءَايَٰتِ ٱللَّهِ هُزُوٗاۚ وَٱذۡكُرُواْ نِعۡمَتَ ٱللَّهِ عَلَيۡكُمۡ وَمَآ أَنزَلَ عَلَيۡكُم مِّنَ ٱلۡكِتَٰبِ وَٱلۡحِكۡمَةِ يَعِظُكُم بِهِۦۚ وَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَٱعۡلَمُوٓاْ أَنَّ ٱللَّهَ بِكُلِّ شَيۡءٍ عَلِيمٞ
และเมื่อพวกเจ้าหย่าหญิง แล้วพวกนางอยู่ (ใกล้) ถึงกำหนดของพวกนางแล้ว ก็จงรั้งพวกนางให้อยู่โดยดี หรือจงปล่อยพวกนางไปโดยดี แต่จงอย่ารั้งพวกนางไว้เพื่อกลั่นแกล้งเพื่อพวกเจ้าจะได้ละเมิด (เอาของหมั้นของพวกนาง) และผู้ใดกระทำเช่นนั้น แน่นอนเขาได้ทำร้ายตนเอง และจงอย่ายึดเอาโองการของอัลลอฮ์เป็นข้อขบขัน และจงรำลึกถึงสิ่งดีงามของอัลลอฮ์ที่มีแก่พวกเจ้า และที่พระองค์ทรงประทานลงมาแก่พวกเจ้า ได้แก่คัมภีร์ และบทบัญญัติ (ที่มีอยู่ในคัมภีร์นั้น) พระองค์ทรงใช้มันตักเตือนพวกเจ้า และจงยำเกรงอัลลอฮ์ และจงรู้เถิดว่า อัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงรอบรู้ในทุกสิ่ง
۞وَٱلۡوَٰلِدَٰتُ يُرۡضِعۡنَ أَوۡلَٰدَهُنَّ حَوۡلَيۡنِ كَامِلَيۡنِۖ لِمَنۡ أَرَادَ أَن يُتِمَّ ٱلرَّضَاعَةَۚ وَعَلَى ٱلۡمَوۡلُودِ لَهُۥ رِزۡقُهُنَّ وَكِسۡوَتُهُنَّ بِٱلۡمَعۡرُوفِۚ لَا تُكَلَّفُ نَفۡسٌ إِلَّا وُسۡعَهَاۚ لَا تُضَآرَّ وَٰلِدَةُۢ بِوَلَدِهَا وَلَا مَوۡلُودٞ لَّهُۥ بِوَلَدِهِۦۚ وَعَلَى ٱلۡوَارِثِ مِثۡلُ ذَٰلِكَۗ فَإِنۡ أَرَادَا فِصَالًا عَن تَرَاضٖ مِّنۡهُمَا وَتَشَاوُرٖ فَلَا جُنَاحَ عَلَيۡهِمَاۗ وَإِنۡ أَرَدتُّمۡ أَن تَسۡتَرۡضِعُوٓاْ أَوۡلَٰدَكُمۡ فَلَا جُنَاحَ عَلَيۡكُمۡ إِذَا سَلَّمۡتُم مَّآ ءَاتَيۡتُم بِٱلۡمَعۡرُوفِۗ وَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَٱعۡلَمُوٓاْ أَنَّ ٱللَّهَ بِمَا تَعۡمَلُونَ بَصِيرٞ
และเหล่ามารดาจะให้นมแก่บุตรทั้งหลายของพวกนางสองปีเต็มสำหรับผู้ประสงค์ให้นมครบถ้วน และหน้าที่ของบิดา คือ (จัดหา) ปัจจัยและเครื่องนุ่งห่มของพวกนางตามสมควร ชีวิตหนึ่งจะไม่ถูกรับภาระเว้นแต่ตามกำลังของมัน มารดาไม่ (ควร) ได้รับความทุกข์ (จากบิดาเด็ก) เนื่องด้วยบุตรของนาง และบิดาของเด็กไม่ (ควร) ได้รับ (ความทุกข์จากมารดาเด็ก) เนื่องด้วยบุตรของเขา และหน้าที่ของทายาท (ของบิดาเด็ก) คือเช่นเดียวกันนั้น แล้วถ้าทั้งสองประสงค์จะให้หย่านมโดยการยินยอมของทั้งสองและการปรึกษากันก็ไม่มีบาปใดแก่ทั้งสอง และถ้าพวกเจ้าประสงค์จะจัดหาแม่นมสำหรับบุตรของพวกเจ้า ก็ไม่มีบาปใดแก่พวกเจ้า เมื่อพวกเจ้ามอบ (ค่าเลี้ยงดู) ที่พวกเจ้าต้องให้ตามสมควรแล้ว และจงยำเกรงอัลลอฮ์ และจงรู้เถิดว่า อัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงเห็นสิ่งที่พวกเจ้ากระทำ
وَإِن طَلَّقۡتُمُوهُنَّ مِن قَبۡلِ أَن تَمَسُّوهُنَّ وَقَدۡ فَرَضۡتُمۡ لَهُنَّ فَرِيضَةٗ فَنِصۡفُ مَا فَرَضۡتُمۡ إِلَّآ أَن يَعۡفُونَ أَوۡ يَعۡفُوَاْ ٱلَّذِي بِيَدِهِۦ عُقۡدَةُ ٱلنِّكَاحِۚ وَأَن تَعۡفُوٓاْ أَقۡرَبُ لِلتَّقۡوَىٰۚ وَلَا تَنسَوُاْ ٱلۡفَضۡلَ بَيۡنَكُمۡۚ إِنَّ ٱللَّهَ بِمَا تَعۡمَلُونَ بَصِيرٌ
และถ้าพวกเจ้าหย่าพวกนางก่อนแตะต้องพวกนาง และพวกเจ้าได้กำหนดของหมั้นสำหรับพวกนางแล้ว ดังนั้น (จงมอบให้นาง) คือครึ่งหนึ่งของสิ่งที่พวกเจ้ากำหนดไว้ เว้นแต่พวกนางจะยกให้ หรือผู้ที่พันธะแต่งงานอยู่ในมือของเขา (ฝ่ายชาย) จะยกให้ (ผู้หญิงทั้งหมด) และการที่พวกเจ้ายกให้นั้นใกล้กับความยำเกรงกว่า และจงอย่าลืมคุณความดีที่มีต่อกัน อัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงเห็นในสิ่งที่พวกเจ้ากระทำ
وَلِلۡمُطَلَّقَٰتِ مَتَٰعُۢ بِٱلۡمَعۡرُوفِۖ حَقًّا عَلَى ٱلۡمُتَّقِينَ
และบรรดาหญิงที่ถูกหย่าจะได้รับสิ่งอำนวยประโยชน์ตามสมควร เป็นหน้าที่ของบรรดาผู้ยำเกรง
يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ ٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَذَرُواْ مَا بَقِيَ مِنَ ٱلرِّبَوٰٓاْ إِن كُنتُم مُّؤۡمِنِينَ
โอ้ ผู้ศรัทธาทั้งหลาย จงยำเกรงอัลลอฮ์ และจงละทิ้งส่วนที่เหลืออยู่ของดอกเบี้ย ถ้าพวกเจ้าเป็นผู้ศรัทธา
وَٱتَّقُواْ يَوۡمٗا تُرۡجَعُونَ فِيهِ إِلَى ٱللَّهِۖ ثُمَّ تُوَفَّىٰ كُلُّ نَفۡسٖ مَّا كَسَبَتۡ وَهُمۡ لَا يُظۡلَمُونَ
และพวกเจ้าจงกลัวเกรงต่อวันหนึ่ง ซึ่งในวันนั้นพวกเจ้าจะถูกนำกลับสู่อัลลอฮ์ จากนั้นแต่ละชีวิตจะถูกตอบแทนอย่างครบถ้วนตามที่มันได้ขวนขวายไว้ โดยพวกเขาจะไม่ถูกริดรอน
يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ إِذَا تَدَايَنتُم بِدَيۡنٍ إِلَىٰٓ أَجَلٖ مُّسَمّٗى فَٱكۡتُبُوهُۚ وَلۡيَكۡتُب بَّيۡنَكُمۡ كَاتِبُۢ بِٱلۡعَدۡلِۚ وَلَا يَأۡبَ كَاتِبٌ أَن يَكۡتُبَ كَمَا عَلَّمَهُ ٱللَّهُۚ فَلۡيَكۡتُبۡ وَلۡيُمۡلِلِ ٱلَّذِي عَلَيۡهِ ٱلۡحَقُّ وَلۡيَتَّقِ ٱللَّهَ رَبَّهُۥ وَلَا يَبۡخَسۡ مِنۡهُ شَيۡٔٗاۚ فَإِن كَانَ ٱلَّذِي عَلَيۡهِ ٱلۡحَقُّ سَفِيهًا أَوۡ ضَعِيفًا أَوۡ لَا يَسۡتَطِيعُ أَن يُمِلَّ هُوَ فَلۡيُمۡلِلۡ وَلِيُّهُۥ بِٱلۡعَدۡلِۚ وَٱسۡتَشۡهِدُواْ شَهِيدَيۡنِ مِن رِّجَالِكُمۡۖ فَإِن لَّمۡ يَكُونَا رَجُلَيۡنِ فَرَجُلٞ وَٱمۡرَأَتَانِ مِمَّن تَرۡضَوۡنَ مِنَ ٱلشُّهَدَآءِ أَن تَضِلَّ إِحۡدَىٰهُمَا فَتُذَكِّرَ إِحۡدَىٰهُمَا ٱلۡأُخۡرَىٰۚ وَلَا يَأۡبَ ٱلشُّهَدَآءُ إِذَا مَا دُعُواْۚ وَلَا تَسَۡٔمُوٓاْ أَن تَكۡتُبُوهُ صَغِيرًا أَوۡ كَبِيرًا إِلَىٰٓ أَجَلِهِۦۚ ذَٰلِكُمۡ أَقۡسَطُ عِندَ ٱللَّهِ وَأَقۡوَمُ لِلشَّهَٰدَةِ وَأَدۡنَىٰٓ أَلَّا تَرۡتَابُوٓاْ إِلَّآ أَن تَكُونَ تِجَٰرَةً حَاضِرَةٗ تُدِيرُونَهَا بَيۡنَكُمۡ فَلَيۡسَ عَلَيۡكُمۡ جُنَاحٌ أَلَّا تَكۡتُبُوهَاۗ وَأَشۡهِدُوٓاْ إِذَا تَبَايَعۡتُمۡۚ وَلَا يُضَآرَّ كَاتِبٞ وَلَا شَهِيدٞۚ وَإِن تَفۡعَلُواْ فَإِنَّهُۥ فُسُوقُۢ بِكُمۡۗ وَٱتَّقُواْ ٱللَّهَۖ وَيُعَلِّمُكُمُ ٱللَّهُۗ وَٱللَّهُ بِكُلِّ شَيۡءٍ عَلِيمٞ
โอ้ ผู้ศรัทธาทั้งหลาย เมื่อพวกเจ้าทำสัญญาก่อหนี้สินใด ๆ ต่อกัน ที่ให้จ่ายเมื่อถึงเวลาที่กำหนด (*เงินกู้ เงินเชื่อ หรือสินค้า) ก็จงเขียนมัน (*ทำเป็นหนังสือสัญญา) และผู้เขียนจงเขียนมันระหว่าง (ต่อหน้า) พวกเจ้าโดยเที่ยงธรรม และผู้เขียนจงอย่าปฏิเสธที่จะเขียนเช่นที่อัลลอฮ์ทรงสอนเขา (*คือให้เขียนเป็น) ดังนั้นเขาจงเขียน และผู้มีหน้าที่คืน (ลูกหนี้) จงเป็นผู้บอกให้เขียน และเขาจงยำเกรงอัลลอฮ์ พระผู้อภิบาลของเขา และจงอย่าละสิ่งใดจากมันไว้ (เขียนให้ครบ) และถ้าผู้มีหน้าที่คืน (ลูกหนี้) เป็นคนเบาปัญญา หรือเป็นผู้อ่อนแอ หรือไม่สามารถบอกให้เขียนได้ ผู้ปกครองของเขาก็จง (ทำหน้าที่) บอกให้เขียนโดยเที่ยงธรรม และพวกเจ้าจงหาพยานสองคนจากชายในหมู่พวกเจ้า และถ้าไม่มีชายสองคน ก็จงเป็นชายหนึ่งคนและหญิงสองคนจากผู้ที่พวกเจ้าพึงใจจากพยานทั้งหลาย เผื่อว่านางคนหนึ่งหลง นางอีกคนจะได้เตือนความจำให้นาง และพยานทั้งหลายจงอย่าบ่ายเบี่ยงเมื่อถูกร้องขอ และพวกเจ้าจงอย่าเบื่อหน่ายที่จะเขียนมัน ไม่ว่าเล็กหรือใหญ่ (ในสิ่งที่ต้องคืนเมื่อ) ถึงเวลากำหนดของมัน นั่นเป็นการยุติธรรมกว่า ณ ที่อัลลอฮ์ และเที่ยงตรงกว่าสำหรับการเป็นพยาน และ (เป็นเกณฑ์) ต่ำสุดที่พวกเจ้าจะได้ไม่แคลงใจกัน เว้นแต่เป็นการค้าขายที่มีสินค้าพร้อม (เงินพร้อม ของพร้อม) ให้พวกเจ้าแลกเปลี่ยนมันกันในระหว่างพวกเจ้า ก็ไม่เป็นบาปใดแก่พวกเจ้าที่จะไม่เขียนมัน และจงให้มีพยานเมื่อพวกเจ้าค้าขายกัน และอย่าให้ผู้เขียนและผู้เป็นพยาน (ต้อง) ต้องได้รับเดือดร้อน แต่ถ้าพวกเจ้ากระทำ (ความเดือดร้อน) มันนั้นเป็นการฝ่าฝืนจากฝ่ายพวกเจ้า และจงยำเกรงอัลลอฮ์ และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงรอบรู้ในทุกสิ่ง
۞وَإِن كُنتُمۡ عَلَىٰ سَفَرٖ وَلَمۡ تَجِدُواْ كَاتِبٗا فَرِهَٰنٞ مَّقۡبُوضَةٞۖ فَإِنۡ أَمِنَ بَعۡضُكُم بَعۡضٗا فَلۡيُؤَدِّ ٱلَّذِي ٱؤۡتُمِنَ أَمَٰنَتَهُۥ وَلۡيَتَّقِ ٱللَّهَ رَبَّهُۥۗ وَلَا تَكۡتُمُواْ ٱلشَّهَٰدَةَۚ وَمَن يَكۡتُمۡهَا فَإِنَّهُۥٓ ءَاثِمٞ قَلۡبُهُۥۗ وَٱللَّهُ بِمَا تَعۡمَلُونَ عَلِيمٞ
และถ้าพวกเจ้าอยู่ระหว่างการเดินทางและพวกเจ้าไม่พบผู้เขียน จงให้มีของค้ำประกันที่ถูกถือเก็บ (โดยเจ้าหนี้) แต่ถ้าพวกเจ้าไว้ใจกันและกัน ผู้ถูกไว้ใจ (ลูกหนี้) จงจ่ายคืนสิ่งที่เป็นความไว้ใจ (หนี้) ของเขา (เมื่อถึงกำหนด) และเขาจงกลัวเกรงอัลลอฮ์ พระผู้อภิบาลของเขา และพวกเจ้าจงอย่าปิดบังการเป็นพยาน และผู้ใดปิดบังมัน เขานั้นเป็นคนใจบาป และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงรอบรู้ในสิ่งที่พวกเจ้ากระทำ
ซูเราะฮ์ที่ 3 آلِ عِمْرَان آل عمران
۞قُلۡ أَؤُنَبِّئُكُم بِخَيۡرٖ مِّن ذَٰلِكُمۡۖ لِلَّذِينَ ٱتَّقَوۡاْ عِندَ رَبِّهِمۡ جَنَّٰتٞ تَجۡرِي مِن تَحۡتِهَا ٱلۡأَنۡهَٰرُ خَٰلِدِينَ فِيهَا وَأَزۡوَٰجٞ مُّطَهَّرَةٞ وَرِضۡوَٰنٞ مِّنَ ٱللَّهِۗ وَٱللَّهُ بَصِيرُۢ بِٱلۡعِبَادِ
(มุฮัมมัด) จงกล่าวว่า จะให้ฉันบอกพวกท่านไหมถึงสิ่งที่ดีกว่าสิ่งเหล่านั้น? บรรดาผู้ยำเกรงจะได้รับ ณ ที่ของพระผู้อภิบาลของพวกเขา คือบรรดาสวนต่าง ๆ ที่มีลำน้ำหลายสายไหลอยู่เบื้องล่างของมัน พวกเขาจะอยู่ถาวรในนั้น และ (พวกเขาจะได้รับ) คู่ครองอันบริสุทธิ์ และความพอพระทัยจากอัลลอฮ์ และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงเห็นบ่าวทั้งหลาย
ٱلَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَآ إِنَّنَآ ءَامَنَّا فَٱغۡفِرۡ لَنَا ذُنُوبَنَا وَقِنَا عَذَابَ ٱلنَّارِ
(ผู้ยำเกรงคือ) บรรดาผู้กล่าวว่า โอ้ พระผู้อภิบาลของเรา เรานั้นศรัทธาแล้ว โปรดอภัยในบาปต่าง ๆ ของเราแก่เรา และโปรดปกป้องเราให้พ้นจากการลงโทษของไฟ (นรก) ด้วยเถิด
لَّا يَتَّخِذِ ٱلۡمُؤۡمِنُونَ ٱلۡكَٰفِرِينَ أَوۡلِيَآءَ مِن دُونِ ٱلۡمُؤۡمِنِينَۖ وَمَن يَفۡعَلۡ ذَٰلِكَ فَلَيۡسَ مِنَ ٱللَّهِ فِي شَيۡءٍ إِلَّآ أَن تَتَّقُواْ مِنۡهُمۡ تُقَىٰةٗۗ وَيُحَذِّرُكُمُ ٱللَّهُ نَفۡسَهُۥۗ وَإِلَى ٱللَّهِ ٱلۡمَصِيرُ
บรรดาผู้ศรัทธาอย่าได้ยึดเอาบรรดาผู้ปฏิเสธเป็นมิตรแท้อื่นนอกจากบรรดาผู้ศรัทธา และผู้ใดกระทำอย่างนั้น เขาย่อมไม่มี (ความเกี่ยวข้อง) ใด ๆ จากอัลลอฮ์ เว้นแต่พวกเจ้าจะ (ทำเพื่อ) ป้องกัน (อันตราย) จากพวกเขา และอัลลอฮ์ทรงเตือนให้พวกเจ้ากลัวพระองค์ และยังอัลลอฮ์คือจุดหมายปลายทาง (ของพวกเจ้า)
وَمُصَدِّقٗا لِّمَا بَيۡنَ يَدَيَّ مِنَ ٱلتَّوۡرَىٰةِ وَلِأُحِلَّ لَكُم بَعۡضَ ٱلَّذِي حُرِّمَ عَلَيۡكُمۡۚ وَجِئۡتُكُم بَِٔايَةٖ مِّن رَّبِّكُمۡ فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ
และเป็นผู้ยืนยันสิ่งที่อยู่เบื้องหน้าฉัน ได้แก่เตารอต และเพื่อที่ฉันจะได้อนุมัติแก่พวกท่านในบางสิ่งที่เคยถูกห้ามแก่พวกท่าน และฉันมายังพวกท่านพร้อมกับสัญญาณหนึ่งจากพระผู้อภิบาลของพวกท่าน ดังนั้นจงยำเกรงอัลลอฮ์ และจงเชื่อฟังฉัน
بَلَىٰۚ مَنۡ أَوۡفَىٰ بِعَهۡدِهِۦ وَٱتَّقَىٰ فَإِنَّ ٱللَّهَ يُحِبُّ ٱلۡمُتَّقِينَ
ทว่า ผู้ใดทำตามสัญญาของเขาครบถ้วน และยำเกรง (ต่ออัลลอฮ์) อัลลอฮ์นั้นย่อมทรงรักบรรดาผู้ยำเกรง
يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ ٱتَّقُواْ ٱللَّهَ حَقَّ تُقَاتِهِۦ وَلَا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَأَنتُم مُّسۡلِمُونَ
โอ้ ผู้ศรัทธาทั้งหลาย จงยำเกรงอัลลอฮ์อย่างแท้จริง และอย่าตายเป็นอันขาด เว้นแต่ในสภาพที่พวกเจ้าเป็นผู้นอบน้อมแล้ว
وَمَا يَفۡعَلُواْ مِنۡ خَيۡرٖ فَلَن يُكۡفَرُوهُۗ وَٱللَّهُ عَلِيمُۢ بِٱلۡمُتَّقِينَ
และความดีอันใดที่พวกเขากระทำ พวกเขาจะไม่ถูกปฏิเสธในมัน (ความดีอันนั้น) และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงรอบรู้ถึงบรรดาผู้ยำเกรง
إِن تَمۡسَسۡكُمۡ حَسَنَةٞ تَسُؤۡهُمۡ وَإِن تُصِبۡكُمۡ سَيِّئَةٞ يَفۡرَحُواْ بِهَاۖ وَإِن تَصۡبِرُواْ وَتَتَّقُواْ لَا يَضُرُّكُمۡ كَيۡدُهُمۡ شَيًۡٔاۗ إِنَّ ٱللَّهَ بِمَا يَعۡمَلُونَ مُحِيطٞ
ถ้ามีเรื่องดีใดประสบแก่พวกเจ้า มันทำให้พวกเขาขัดเคืองใจ แต่ถ้ามีเรื่องเลวร้ายใดประสบแก่พวกเจ้า พวกเขาปลื้มปีติกับมัน และถ้าพวกเจ้าอดทน และยำเกรง แผนการร้ายของพวกเขาไม่อาจทำอันตรายใดแก่พวกเจ้าได้ อัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงห้อมล้อมในสิ่งที่พวกเขากระทำ
وَلَقَدۡ نَصَرَكُمُ ٱللَّهُ بِبَدۡرٖ وَأَنتُمۡ أَذِلَّةٞۖ فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ لَعَلَّكُمۡ تَشۡكُرُونَ
และแน่แท้อัลลอฮ์ทรงได้ช่วยเหลือพวกเจ้าที่ (สมรภูมิ) บะดัร ขณะที่พวกเจ้ายังอ่อนด้อย ดังนั้น พวกเจ้าจงยำเกรงอัลลอฮ์ เพื่อว่าพวกเจ้าจะสนองคุณ
بَلَىٰٓۚ إِن تَصۡبِرُواْ وَتَتَّقُواْ وَيَأۡتُوكُم مِّن فَوۡرِهِمۡ هَٰذَا يُمۡدِدۡكُمۡ رَبُّكُم بِخَمۡسَةِ ءَالَٰفٖ مِّنَ ٱلۡمَلَٰٓئِكَةِ مُسَوِّمِينَ
ทว่า ถ้าพวกเจ้าอดทนและยำเกรง และพวกเขา (ศัตรู) มา (จู่โจม) พวกเจ้าในทันทีนี้ พระผู้อภิบาลของพวกเจ้าจะทรงหนุนพวกเจ้า (มากขึ้น) ด้วยมลาอิกะฮ์ห้าพันตน เป็นผู้มีเครื่องหมายประจำตัว
يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ لَا تَأۡكُلُواْ ٱلرِّبَوٰٓاْ أَضۡعَٰفٗا مُّضَٰعَفَةٗۖ وَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ لَعَلَّكُمۡ تُفۡلِحُونَ
โอ้ ผู้ศรัทธาทั้งหลาย จงอย่ากินดอกเบี้ย (โดยถูกทำให้) เป็นหลายเท่าทบทวี และจงยำเกรงอัลลอฮ์ เพื่อว่าพวกเจ้าจะบรรลุความสำเร็จ