ข้ามไปยังเนื้อหา
สารบัญอัลกุรอาน ค้นอายะฮ์ตามหมวดหมู่
หัวข้อที่ 1361
الميثاق

พันธสัญญา

Covenant · 53 อายะฮ์ จาก 19 ซูเราะฮ์

กระจายอยู่ใน 19 ซูเราะฮ์

กดแท่งเพื่อดูเฉพาะซูเราะฮ์นั้น

ซูเราะฮ์ที่ 2 الْبَقَرَة البقرة

ٱلَّذِينَ يَنقُضُونَ عَهۡدَ ٱللَّهِ مِنۢ بَعۡدِ مِيثَٰقِهِۦ وَيَقۡطَعُونَ مَآ أَمَرَ ٱللَّهُ بِهِۦٓ أَن يُوصَلَ وَيُفۡسِدُونَ فِي ٱلۡأَرۡضِۚ أُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡخَٰسِرُونَ
คือ พวกที่ละเมิดพันธสัญญาของอัลลอฮ์ หลังจากที่ได้สัญญากับพระองค์แล้ว และตัดขาดสิ่งที่อัลลอฮ์ทรงบัญชาให้สานสัมพันธ์มัน (*เครือญาติ ความเป็นพี่น้องร่วมศาสนา) และก่อความเสียหายในแผ่นดิน ชนเหล่านั้นนั่นเองเป็นพวกผู้ขาดทุน
يَٰبَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ ٱذۡكُرُواْ نِعۡمَتِيَ ٱلَّتِيٓ أَنۡعَمۡتُ عَلَيۡكُمۡ وَأَوۡفُواْ بِعَهۡدِيٓ أُوفِ بِعَهۡدِكُمۡ وَإِيَّٰيَ فَٱرۡهَبُونِ
วงศ์วานอิสรออีลเอ๋ย (*คือลูกหลานของยะอฺกู๊บทั้งสิบสองสาย ยิวเป็นสายหนึ่งในนั้น) จงรำลึกถึงความดีงามของข้า ที่ข้าเคยประทานแก่พวกเจ้า และจงทำตามพันธสัญญาที่มีต่อข้าให้ครบ ข้าก็จะทำตามพันธสัญญาที่มีต่อพวกเจ้าให้ครบด้วย และเพียงข้าเท่านั้น (ที่) พวกเจ้าจงกลัว
وَإِذۡ أَخَذۡنَا مِيثَٰقَكُمۡ وَرَفَعۡنَا فَوۡقَكُمُ ٱلطُّورَ خُذُواْ مَآ ءَاتَيۡنَٰكُم بِقُوَّةٖ وَٱذۡكُرُواْ مَا فِيهِ لَعَلَّكُمۡ تَتَّقُونَ
และครั้นเมื่อเราเอาพันธสัญญาจากพวกเจ้า (วงศ์วานอิสรออีล) และเรายก (ภูเขา) ฏูรขึ้นเหนือพวกเจ้า จงยึดถือสิ่งที่เราประทานแก่พวกเจ้าอย่างแข็งขัน และจงรำลึกถึงสิ่งที่มีในมัน เพื่อว่าพวกเจ้าจะยำเกรง
وَقَالُواْ لَن تَمَسَّنَا ٱلنَّارُ إِلَّآ أَيَّامٗا مَّعۡدُودَةٗۚ قُلۡ أَتَّخَذۡتُمۡ عِندَ ٱللَّهِ عَهۡدٗا فَلَن يُخۡلِفَ ٱللَّهُ عَهۡدَهُۥٓۖ أَمۡ تَقُولُونَ عَلَى ٱللَّهِ مَا لَا تَعۡلَمُونَ
และพวกเขากล่าวว่า ไฟ (นรก) จะไม่แตะต้องพวกเรา เว้นแต่จำนวนวันที่ถูกนับได้ (เพียงไม่กี่วัน มิใช่ตลอดกาล) (มุฮัมมัด) จงกล่าวว่าพวกท่านได้เอาสัญญา ณ ที่อัลลอฮ์ไว้หรือ? พระองค์ก็จะไม่ทรงผิดสัญญาของพระองค์เลย หรือว่าพวกท่านกำลังกล่าวเท็จต่ออัลลอฮ์ในสิ่งที่พวกท่านไม่รู้
وَإِذۡ أَخَذۡنَا مِيثَٰقَ بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ لَا تَعۡبُدُونَ إِلَّا ٱللَّهَ وَبِٱلۡوَٰلِدَيۡنِ إِحۡسَانٗا وَذِي ٱلۡقُرۡبَىٰ وَٱلۡيَتَٰمَىٰ وَٱلۡمَسَٰكِينِ وَقُولُواْ لِلنَّاسِ حُسۡنٗا وَأَقِيمُواْ ٱلصَّلَوٰةَ وَءَاتُواْ ٱلزَّكَوٰةَ ثُمَّ تَوَلَّيۡتُمۡ إِلَّا قَلِيلٗا مِّنكُمۡ وَأَنتُم مُّعۡرِضُونَ
และครั้นเมื่อเราเอาพันธสัญญาจากวงศ์วานอิสรออีล ว่าพวกเจ้าจะ (ต้อง) ไม่สักการะผู้ใดนอกจากอัลลอฮ์ และให้ปฏิบัติดีต่อบิดามารดา และต่อญาติใกล้ชิด เด็กกำพร้า ผู้ขัดสน และจงพูดดีต่อผู้คนทั้งหลาย และจงดำรงละหมาด และจ่ายซะกาต ภายหลังพวกเจ้าต่างผินหลังให้ เว้นแต่คนจำนวนน้อยในหมู่พวกเจ้า โดยพวกเจ้าเป็นผู้เมินเฉย
وَإِذۡ أَخَذۡنَا مِيثَٰقَكُمۡ لَا تَسۡفِكُونَ دِمَآءَكُمۡ وَلَا تُخۡرِجُونَ أَنفُسَكُم مِّن دِيَٰرِكُمۡ ثُمَّ أَقۡرَرۡتُمۡ وَأَنتُمۡ تَشۡهَدُونَ
และครั้นเมื่อเราเอาพันธสัญญาจากพวกเจ้า ว่าพวกเจ้าจะ (ต้อง) ไม่นองเลือดกันเอง และไม่ขับไล่พวกเดียวกันเองออกจากบ้านเรือนของพวกเจ้า แล้วพวกเจ้าต่างยอมรับ โดยพวกเจ้ายืนยัน (ความถูกต้องของมัน) อยู่
وَإِذۡ أَخَذۡنَا مِيثَٰقَكُمۡ وَرَفَعۡنَا فَوۡقَكُمُ ٱلطُّورَ خُذُواْ مَآ ءَاتَيۡنَٰكُم بِقُوَّةٖ وَٱسۡمَعُواْۖ قَالُواْ سَمِعۡنَا وَعَصَيۡنَا وَأُشۡرِبُواْ فِي قُلُوبِهِمُ ٱلۡعِجۡلَ بِكُفۡرِهِمۡۚ قُلۡ بِئۡسَمَا يَأۡمُرُكُم بِهِۦٓ إِيمَٰنُكُمۡ إِن كُنتُم مُّؤۡمِنِينَ
และครั้นเมื่อเราเอาพันธสัญญาจากพวกเจ้า และเราได้ยกภูเขาฏูรขึ้นเหนือพวกเจ้า จงยึดถือสิ่งที่เราประทานแก่พวกเจ้าด้วยความแข็งขัน และจงรับฟัง พวกเขากล่าวว่า พวกเรารับฟังและพวกเราขัดขืน และหัวใจของพวกเขาถูกทำให้ซึมซาบด้วย (ความรักใน) ลูกวัวนั้นแล้ว เนื่องด้วยการปฏิเสธของพวกเขา (มุฮัมมัด) จงกล่าวว่า ช่างเลวร้ายยิ่ง สิ่งที่ศรัทธาของพวกท่านสั่งใช้ให้พวกท่านกระทำ ถ้าพวกท่านเป็นผู้ศรัทธาจริง
أَوَ كُلَّمَا عَٰهَدُواْ عَهۡدٗا نَّبَذَهُۥ فَرِيقٞ مِّنۡهُمۚ بَلۡ أَكۡثَرُهُمۡ لَا يُؤۡمِنُونَ
และทุกครั้งที่พวกเขาทำสัญญาใด คนกลุ่มหนึ่งในหมู่พวกเขาจะโยนมันทิ้งน่ะหรือ!? ทว่า พวกเขาส่วนใหญ่ไม่ศรัทธา
۞وَإِذِ ٱبۡتَلَىٰٓ إِبۡرَٰهِ‍ۧمَ رَبُّهُۥ بِكَلِمَٰتٖ فَأَتَمَّهُنَّۖ قَالَ إِنِّي جَاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِمَامٗاۖ قَالَ وَمِن ذُرِّيَّتِيۖ قَالَ لَا يَنَالُ عَهۡدِي ٱلظَّٰلِمِينَ
และครั้นเมื่อพระผู้อภิบาลของอิบรอฮีมทดสอบอิบรอฮีมด้วยพระบัญชาต่าง ๆ แล้วเขาก็ได้ตอบสนองมันอย่างครบถ้วน พระองค์ตรัสว่า เรานั้นเป็นผู้แต่งตั้งเจ้าให้เป็นผู้นำสำหรับมนุษยชาติ เขากล่าวว่า และจากลูกหลานของฉันด้วยเถิด พระองค์ตรัสว่า สัญญาของฉันจะไม่รวมถึงบรรดาผู้อธรรม
وَإِذۡ جَعَلۡنَا ٱلۡبَيۡتَ مَثَابَةٗ لِّلنَّاسِ وَأَمۡنٗا وَٱتَّخِذُواْ مِن مَّقَامِ إِبۡرَٰهِ‍ۧمَ مُصَلّٗىۖ وَعَهِدۡنَآ إِلَىٰٓ إِبۡرَٰهِ‍ۧمَ وَإِسۡمَٰعِيلَ أَن طَهِّرَا بَيۡتِيَ لِلطَّآئِفِينَ وَٱلۡعَٰكِفِينَ وَٱلرُّكَّعِ ٱلسُّجُودِ
และครั้นเมื่อเราได้ทำให้บ้าน (วิหารกะอฺบะฮ์) นั้นเป็นสถานที่แวะเวียนสำหรับมนุษยชาติ และเป็นที่ปลอดภัย และจงยึดเอามะกอมอิบรอฮีม (ตำแหน่งที่อิบรอฮีมเคยยืน) เป็นที่ละหมาด และเราได้มีบัญชาไปยังอิบรอฮีมและอิสมาอีลว่า เจ้าทั้งสองจงชำระบ้านของฉันให้สะอาด สำหรับบรรดาผู้เดินเวียนรอบ (เฏาะวาฟ) บรรดาผู้จำมัสยิด (อิอฺติกาฟ) และบรรดาผู้ก้มหลัง (รุกูอฺ) ผู้ก้มกราบ (สุญูด)
۞لَّيۡسَ ٱلۡبِرَّ أَن تُوَلُّواْ وُجُوهَكُمۡ قِبَلَ ٱلۡمَشۡرِقِ وَٱلۡمَغۡرِبِ وَلَٰكِنَّ ٱلۡبِرَّ مَنۡ ءَامَنَ بِٱللَّهِ وَٱلۡيَوۡمِ ٱلۡأٓخِرِ وَٱلۡمَلَٰٓئِكَةِ وَٱلۡكِتَٰبِ وَٱلنَّبِيِّ‍ۧنَ وَءَاتَى ٱلۡمَالَ عَلَىٰ حُبِّهِۦ ذَوِي ٱلۡقُرۡبَىٰ وَٱلۡيَتَٰمَىٰ وَٱلۡمَسَٰكِينَ وَٱبۡنَ ٱلسَّبِيلِ وَٱلسَّآئِلِينَ وَفِي ٱلرِّقَابِ وَأَقَامَ ٱلصَّلَوٰةَ وَءَاتَى ٱلزَّكَوٰةَ وَٱلۡمُوفُونَ بِعَهۡدِهِمۡ إِذَا عَٰهَدُواْۖ وَٱلصَّٰبِرِينَ فِي ٱلۡبَأۡسَآءِ وَٱلضَّرَّآءِ وَحِينَ ٱلۡبَأۡسِۗ أُوْلَٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ صَدَقُواْۖ وَأُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡمُتَّقُونَ
มิใช่คุณธรรม การที่พวกเจ้าหันหน้าพวกเจ้าไปทางตะวันออกและทางตะวันตก แต่คุณธรรมคือผู้ที่ศรัทธาในอัลลอฮ์ วันสุดท้าย บรรดามลาอิกะฮ์ บรรดาคัมภีร์ และบรรดาผู้เผยวจนะ (นบี) และเขาบริจาคทรัพย์สินทั้ง ๆ ที่รักมัน ให้แก่ญาติใกล้ชิด เด็กกำพร้า คนขัดสน ผู้เดินทาง (ที่ประสบทุกข์ยาก) ผู้มาขอ และในการไถ่ทาส และเขาดำรงละหมาด จ่ายซะกาต และทำตามสัญญาต่าง ๆ อย่างครบถ้วนเมื่อเขาสัญญา และเป็นผู้อดทนต่อความยากจน การเจ็บป่วย และยามสงคราม ชนเหล่านั้นเป็นบรรดาผู้สัตย์จริง และชนเหล่านั้นนั่นเองเป็นผู้ยำเกรง
۞وَٱلۡوَٰلِدَٰتُ يُرۡضِعۡنَ أَوۡلَٰدَهُنَّ حَوۡلَيۡنِ كَامِلَيۡنِۖ لِمَنۡ أَرَادَ أَن يُتِمَّ ٱلرَّضَاعَةَۚ وَعَلَى ٱلۡمَوۡلُودِ لَهُۥ رِزۡقُهُنَّ وَكِسۡوَتُهُنَّ بِٱلۡمَعۡرُوفِۚ لَا تُكَلَّفُ نَفۡسٌ إِلَّا وُسۡعَهَاۚ لَا تُضَآرَّ وَٰلِدَةُۢ بِوَلَدِهَا وَلَا مَوۡلُودٞ لَّهُۥ بِوَلَدِهِۦۚ وَعَلَى ٱلۡوَارِثِ مِثۡلُ ذَٰلِكَۗ فَإِنۡ أَرَادَا فِصَالًا عَن تَرَاضٖ مِّنۡهُمَا وَتَشَاوُرٖ فَلَا جُنَاحَ عَلَيۡهِمَاۗ وَإِنۡ أَرَدتُّمۡ أَن تَسۡتَرۡضِعُوٓاْ أَوۡلَٰدَكُمۡ فَلَا جُنَاحَ عَلَيۡكُمۡ إِذَا سَلَّمۡتُم مَّآ ءَاتَيۡتُم بِٱلۡمَعۡرُوفِۗ وَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَٱعۡلَمُوٓاْ أَنَّ ٱللَّهَ بِمَا تَعۡمَلُونَ بَصِيرٞ
และเหล่ามารดาจะให้นมแก่บุตรทั้งหลายของพวกนางสองปีเต็มสำหรับผู้ประสงค์ให้นมครบถ้วน และหน้าที่ของบิดา คือ (จัดหา) ปัจจัยและเครื่องนุ่งห่มของพวกนางตามสมควร ชีวิตหนึ่งจะไม่ถูกรับภาระเว้นแต่ตามกำลังของมัน มารดาไม่ (ควร) ได้รับความทุกข์ (จากบิดาเด็ก) เนื่องด้วยบุตรของนาง และบิดาของเด็กไม่ (ควร) ได้รับ (ความทุกข์จากมารดาเด็ก) เนื่องด้วยบุตรของเขา และหน้าที่ของทายาท (ของบิดาเด็ก) คือเช่นเดียวกันนั้น แล้วถ้าทั้งสองประสงค์จะให้หย่านมโดยการยินยอมของทั้งสองและการปรึกษากันก็ไม่มีบาปใดแก่ทั้งสอง และถ้าพวกเจ้าประสงค์จะจัดหาแม่นมสำหรับบุตรของพวกเจ้า ก็ไม่มีบาปใดแก่พวกเจ้า เมื่อพวกเจ้ามอบ (ค่าเลี้ยงดู) ที่พวกเจ้าต้องให้ตามสมควรแล้ว และจงยำเกรงอัลลอฮ์ และจงรู้เถิดว่า อัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงเห็นสิ่งที่พวกเจ้ากระทำ
وَلَا جُنَاحَ عَلَيۡكُمۡ فِيمَا عَرَّضۡتُم بِهِۦ مِنۡ خِطۡبَةِ ٱلنِّسَآءِ أَوۡ أَكۡنَنتُمۡ فِيٓ أَنفُسِكُمۡۚ عَلِمَ ٱللَّهُ أَنَّكُمۡ سَتَذۡكُرُونَهُنَّ وَلَٰكِن لَّا تُوَاعِدُوهُنَّ سِرًّا إِلَّآ أَن تَقُولُواْ قَوۡلٗا مَّعۡرُوفٗاۚ وَلَا تَعۡزِمُواْ عُقۡدَةَ ٱلنِّكَاحِ حَتَّىٰ يَبۡلُغَ ٱلۡكِتَٰبُ أَجَلَهُۥۚ وَٱعۡلَمُوٓاْ أَنَّ ٱللَّهَ يَعۡلَمُ مَا فِيٓ أَنفُسِكُمۡ فَٱحۡذَرُوهُۚ وَٱعۡلَمُوٓاْ أَنَّ ٱللَّهَ غَفُورٌ حَلِيمٞ
และไม่มีบาปใดแก่พวกเจ้า ในการที่พวกเจ้าพูดทาบทามเป็นนัยในการสู่ขอหญิง หรือที่พวกเจ้าเก็บงำในใจของพวกเจ้า (*ในช่วงเวลารอเก็บตัว) อัลลอฮ์ทรงรู้ว่า ไม่ช้าพวกเจ้าจะเอ่ยเอื้อนกับพวกนาง แต่จงอย่าลอบให้สัญญาแก่พวกนาง เว้นแต่พวกเจ้าจะกล่าวถ้อยคำที่ดี และจงอย่าตกลงใจแต่งงานจนกว่าจะครบกำหนดเวลาของมัน (เวลาเก็บตัว) และจงรู้เถิดว่า อัลลอฮ์ทรงรอบรู้สิ่งที่อยู่ในใจของพวกเจ้า ดังนั้น จงสังวรต่อพระองค์ และจงรู้เถิดว่า อัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงอภัย ผู้ทรงสุขุม

ซูเราะฮ์ที่ 3 آلِ عِمْرَان آل عمران

بَلَىٰۚ مَنۡ أَوۡفَىٰ بِعَهۡدِهِۦ وَٱتَّقَىٰ فَإِنَّ ٱللَّهَ يُحِبُّ ٱلۡمُتَّقِينَ
ทว่า ผู้ใดทำตามสัญญาของเขาครบถ้วน และยำเกรง (ต่ออัลลอฮ์) อัลลอฮ์นั้นย่อมทรงรักบรรดาผู้ยำเกรง
إِنَّ ٱلَّذِينَ يَشۡتَرُونَ بِعَهۡدِ ٱللَّهِ وَأَيۡمَٰنِهِمۡ ثَمَنٗا قَلِيلًا أُوْلَٰٓئِكَ لَا خَلَٰقَ لَهُمۡ فِي ٱلۡأٓخِرَةِ وَلَا يُكَلِّمُهُمُ ٱللَّهُ وَلَا يَنظُرُ إِلَيۡهِمۡ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِ وَلَا يُزَكِّيهِمۡ وَلَهُمۡ عَذَابٌ أَلِيمٞ
บรรดาผู้ที่เอาสัญญาของอัลลอฮ์และคำสาบานของพวกเขาไปแลกซื้อราคาอันน้อยนิด ชนเหล่านั้นพวกเขาไม่มีส่วนได้ใด ๆ ในโลกสุดท้าย และอัลลอฮ์จะไม่ทรงสนทนากับพวกเขา และจะไม่ทรงมองพวกเขาในวันฟื้นคืน และจะไม่ทรงชำระพวกเขา (ไม่ให้อภัย) และพวกเขาจะได้รับโทษทัณฑ์อันแสนเจ็บปวด
وَإِذۡ أَخَذَ ٱللَّهُ مِيثَٰقَ ٱلنَّبِيِّ‍ۧنَ لَمَآ ءَاتَيۡتُكُم مِّن كِتَٰبٖ وَحِكۡمَةٖ ثُمَّ جَآءَكُمۡ رَسُولٞ مُّصَدِّقٞ لِّمَا مَعَكُمۡ لَتُؤۡمِنُنَّ بِهِۦ وَلَتَنصُرُنَّهُۥۚ قَالَ ءَأَقۡرَرۡتُمۡ وَأَخَذۡتُمۡ عَلَىٰ ذَٰلِكُمۡ إِصۡرِيۖ قَالُوٓاْ أَقۡرَرۡنَاۚ قَالَ فَٱشۡهَدُواْ وَأَنَا۠ مَعَكُم مِّنَ ٱلشَّٰهِدِينَ
และครั้นเมื่ออัลลอฮ์ทรงเอาพันธสัญญาจากบรรดาผู้เผยวจนะทั้งหลาย (โดยตรัสว่า) สิ่งใดก็ตามที่ข้าได้ให้แก่พวกเจ้าจากคัมภีร์และวิทยปัญญา แล้วต่อมามีศาสนทูตคนหนึ่งมายังพวกเจ้า เป็นผู้ยืนยันต่อสิ่งที่อยู่กับพวกเจ้า พวกเจ้าจะต้องศรัทธาในเขา และพวกเจ้าจะต้องช่วยเหลือเขา พระองค์ตรัสว่า พวกเจ้ายอมรับและรับเอาพันธะของข้าตามนั้นหรือไม่? พวกเขากล่าวว่า พวกเรายอมรับ พระองค์ตรัสว่า ดังนั้นจงเป็นพยานเถิด และข้าอยู่ในบรรดาผู้เป็นพยานร่วมกับพวกเจ้าด้วย
ٱلَّذِينَ قَالُوٓاْ إِنَّ ٱللَّهَ عَهِدَ إِلَيۡنَآ أَلَّا نُؤۡمِنَ لِرَسُولٍ حَتَّىٰ يَأۡتِيَنَا بِقُرۡبَانٖ تَأۡكُلُهُ ٱلنَّارُۗ قُلۡ قَدۡ جَآءَكُمۡ رُسُلٞ مِّن قَبۡلِي بِٱلۡبَيِّنَٰتِ وَبِٱلَّذِي قُلۡتُمۡ فَلِمَ قَتَلۡتُمُوهُمۡ إِن كُنتُمۡ صَٰدِقِينَ
บรรดาผู้ที่กล่าวว่า อัลลอฮ์นั้นทรงกำชับแก่พวกเราว่า พวกเราจะต้องไม่ศรัทธาในศาสนทูตคนใด จนกว่าเขาจะนำสิ่งพลีกรรมซึ่งไฟจะมากลืนกินมันมา (แสดง) จงกล่าวว่า ได้มีศาสนทูตหลายคนมายังพวกท่านก่อนหน้าฉันพร้อมกับหลักฐานอันชัดแจ้ง และพร้อมกับสิ่งที่พวกท่านกล่าว (นี้) แล้วไฉนพวกท่านจึงสังหารพวกเขาถ้าพวกท่านเป็นผู้สัตย์จริง
وَإِذۡ أَخَذَ ٱللَّهُ مِيثَٰقَ ٱلَّذِينَ أُوتُواْ ٱلۡكِتَٰبَ لَتُبَيِّنُنَّهُۥ لِلنَّاسِ وَلَا تَكۡتُمُونَهُۥ فَنَبَذُوهُ وَرَآءَ ظُهُورِهِمۡ وَٱشۡتَرَوۡاْ بِهِۦ ثَمَنٗا قَلِيلٗاۖ فَبِئۡسَ مَا يَشۡتَرُونَ
และครั้นเมื่ออัลลอฮ์ทรงเอาพันธสัญญาจากบรรดาผู้ได้รับคัมภีร์ ว่าพวกเจ้าจะต้องอธิบายมันให้กระจ่างแก่ผู้คนทั้งหลาย และพวกเจ้าจะไม่ปกปิดมัน แล้วพวกเขาได้ทิ้งมันไว้ข้างหลังพวกเขา และนำมันไปแลกกับราคาอันเล็กน้อย สิ่งที่พวกเขาซื้อไว้มันช่างเลวร้ายยิ่ง

ซูเราะฮ์ที่ 4 النِّسَاء النساء

۞وَٱلۡمُحۡصَنَٰتُ مِنَ ٱلنِّسَآءِ إِلَّا مَا مَلَكَتۡ أَيۡمَٰنُكُمۡۖ كِتَٰبَ ٱللَّهِ عَلَيۡكُمۡۚ وَأُحِلَّ لَكُم مَّا وَرَآءَ ذَٰلِكُمۡ أَن تَبۡتَغُواْ بِأَمۡوَٰلِكُم مُّحۡصِنِينَ غَيۡرَ مُسَٰفِحِينَۚ فَمَا ٱسۡتَمۡتَعۡتُم بِهِۦ مِنۡهُنَّ فَ‍َٔاتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ فَرِيضَةٗۚ وَلَا جُنَاحَ عَلَيۡكُمۡ فِيمَا تَرَٰضَيۡتُم بِهِۦ مِنۢ بَعۡدِ ٱلۡفَرِيضَةِۚ إِنَّ ٱللَّهَ كَانَ عَلِيمًا حَكِيمٗا
และ (ถูกห้ามแก่พวกเจ้าอีก คือ) หญิงที่มีคู่ครองอยู่ เว้นแต่ที่มือขวาของพวกเจ้าครอบครอง (ทาสหญิงจากเชลยสงคราม) เป็นบัญญัติของอัลลอฮ์แก่พวกเจ้า และถูกอนุมัติแก่พวกเจ้านอกเหนือจากนั้นที่พวกเจ้าแสวงหาด้วยทรัพย์สินของพวกเจ้า ในฐานะเป็นผู้ครองตน (ไม่ให้ผิดประเวณี) มิใช่ผู้มั่วราคะ ดังนั้นหญิงใดที่พวกเจ้าแสวงหาการเสพสุขจากพวกนาง (ด้วยการแต่งงาน) จงให้รางวัล (ของหมั้น) ของพวกนางแก่พวกนาง ตามที่กำหนดไว้ และไม่เป็นบาปแก่พวกเจ้าใน (การเพิ่มหรือลดของหมั้น) ที่พวกเจ้าต่างพอใจกันหลังการกำหนด (ของหมั้น) นั้นแล้ว อัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงรอบรู้ ผู้ทรงปรีชาญาณ

ซูเราะฮ์ที่ 5 الْمَائِدَة المائدة

يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ أَوۡفُواْ بِٱلۡعُقُودِۚ أُحِلَّتۡ لَكُم بَهِيمَةُ ٱلۡأَنۡعَٰمِ إِلَّا مَا يُتۡلَىٰ عَلَيۡكُمۡ غَيۡرَ مُحِلِّي ٱلصَّيۡدِ وَأَنتُمۡ حُرُمٌۗ إِنَّ ٱللَّهَ يَحۡكُمُ مَا يُرِيدُ
โอ้ ผู้ศรัทธาทั้งหลาย จงทำตามข้อสัญญาต่าง ๆ โดยครบ สัตว์ประเภทปศุสัตว์ (*อูฐ วัว แพะแกะ) ทั้งหลายถูกอนุมัติแก่พวกเจ้า เว้นแต่ที่ถูกสาธยายแก่พวกเจ้า (*สัตว์ที่ตายเอง, เลือดที่ไหล สุกร) โดยไม่ให้ (พวกเจ้า) ถือว่าการล่าสัตว์เป็นที่อนุมัติขณะพวกเจ้าอยู่ในอิห์รอม อัลลอฮ์นั้นทรงตัดสินตามที่พระองค์ทรงประสงค์
وَٱذۡكُرُواْ نِعۡمَةَ ٱللَّهِ عَلَيۡكُمۡ وَمِيثَٰقَهُ ٱلَّذِي وَاثَقَكُم بِهِۦٓ إِذۡ قُلۡتُمۡ سَمِعۡنَا وَأَطَعۡنَاۖ وَٱتَّقُواْ ٱللَّهَۚ إِنَّ ٱللَّهَ عَلِيمُۢ بِذَاتِ ٱلصُّدُورِ
และจงรำลึกถึงความโปรดปรานของอัลลอฮ์ต่อพวกเจ้า และพันธสัญญาของพระองค์ที่ทรงกระทำมันกับพวกเจ้า ครั้นเมื่อพวกเจ้ากล่าวว่า เรารับฟัง และเราเชื่อฟังปฏิบัติตาม และจงยำเกรงอัลลอฮ์ อัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงรอบรู้สิ่งที่อยู่ในอก
۞وَلَقَدۡ أَخَذَ ٱللَّهُ مِيثَٰقَ بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ وَبَعَثۡنَا مِنۡهُمُ ٱثۡنَيۡ عَشَرَ نَقِيبٗاۖ وَقَالَ ٱللَّهُ إِنِّي مَعَكُمۡۖ لَئِنۡ أَقَمۡتُمُ ٱلصَّلَوٰةَ وَءَاتَيۡتُمُ ٱلزَّكَوٰةَ وَءَامَنتُم بِرُسُلِي وَعَزَّرۡتُمُوهُمۡ وَأَقۡرَضۡتُمُ ٱللَّهَ قَرۡضًا حَسَنٗا لَّأُكَفِّرَنَّ عَنكُمۡ سَيِّ‍َٔاتِكُمۡ وَلَأُدۡخِلَنَّكُمۡ جَنَّٰتٖ تَجۡرِي مِن تَحۡتِهَا ٱلۡأَنۡهَٰرُۚ فَمَن كَفَرَ بَعۡدَ ذَٰلِكَ مِنكُمۡ فَقَدۡ ضَلَّ سَوَآءَ ٱلسَّبِيلِ
และแน่นอนอัลลอฮ์ทรงเอาพันธสัญญาจากวงศ์วานอิสรออีล และเราได้ตั้งผู้ดูแลจากพวกเขาสิบสองคน และอัลลอฮ์ตรัสว่า ฉันนั้นอยู่กับพวกเจ้า ถ้าพวกเจ้าดำรงละหมาด จ่ายซะกาต ศรัทธาในศาสนทูตทั้งหลายของฉัน และสนับสนุนพวกเขา และให้อัลลอฮ์ยืมซึ่งการยืมที่ดี แน่นอนฉันจะลบล้างความผิดต่าง ๆ ของพวกเจ้าจากพวกเจ้า และฉันจะให้พวกเจ้าเข้าบรรดาสวรรค์ ที่มีลำน้ำหลายสายอยู่เบื้องล่างของมัน แล้วผู้ใดปฏิเสธหลังจากนั้นจากในหมู่พวกเจ้า แน่แท้เขาได้หลงไปจากทางอันเที่ยงธรรมแล้ว
وَمِنَ ٱلَّذِينَ قَالُوٓاْ إِنَّا نَصَٰرَىٰٓ أَخَذۡنَا مِيثَٰقَهُمۡ فَنَسُواْ حَظّٗا مِّمَّا ذُكِّرُواْ بِهِۦ فَأَغۡرَيۡنَا بَيۡنَهُمُ ٱلۡعَدَاوَةَ وَٱلۡبَغۡضَآءَ إِلَىٰ يَوۡمِ ٱلۡقِيَٰمَةِۚ وَسَوۡفَ يُنَبِّئُهُمُ ٱللَّهُ بِمَا كَانُواْ يَصۡنَعُونَ
และในหมู่บรรดาผู้ที่กล่าวว่า เรานั้นเป็นคริสต์ เราได้เอาพันธสัญญาจากพวกเขา แล้วพวกเขาได้ลืมส่วนหนึ่งจากที่พวกเขาถูกเตือน เราจึงโปรยการเป็นศัตรูและการเกลียดชังกันในระหว่างพวกเขาจนถึงวันแห่งการยืนเข้าเฝ้า และในไม่ช้าพระองค์จะทรงบอกพวกเขาในสิ่งที่พวกเขาได้เคยกระทำไว้
لَقَدۡ أَخَذۡنَا مِيثَٰقَ بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ وَأَرۡسَلۡنَآ إِلَيۡهِمۡ رُسُلٗاۖ كُلَّمَا جَآءَهُمۡ رَسُولُۢ بِمَا لَا تَهۡوَىٰٓ أَنفُسُهُمۡ فَرِيقٗا كَذَّبُواْ وَفَرِيقٗا يَقۡتُلُونَ
แน่นอนเราได้เอาพันธสัญญาจากวงศ์วานอิสรออีล และเราส่งศาสนทูตหลายคนไปยังพวกเขา ทุกครั้งที่มีศาสนทูตคนใดมายังพวกเขา ด้วยสิ่งที่ใจของพวกเขาไม่ชอบ กลุ่มหนึ่งพวกเขาปฏิเสธ และกลุ่มหนึ่งพวกเขาสังหาร

ซูเราะฮ์ที่ 6 الْأَنْعَام الأنعام

وَلَا تَقۡرَبُواْ مَالَ ٱلۡيَتِيمِ إِلَّا بِٱلَّتِي هِيَ أَحۡسَنُ حَتَّىٰ يَبۡلُغَ أَشُدَّهُۥۚ وَأَوۡفُواْ ٱلۡكَيۡلَ وَٱلۡمِيزَانَ بِٱلۡقِسۡطِۖ لَا نُكَلِّفُ نَفۡسًا إِلَّا وُسۡعَهَاۖ وَإِذَا قُلۡتُمۡ فَٱعۡدِلُواْ وَلَوۡ كَانَ ذَا قُرۡبَىٰۖ وَبِعَهۡدِ ٱللَّهِ أَوۡفُواْۚ ذَٰلِكُمۡ وَصَّىٰكُم بِهِۦ لَعَلَّكُمۡ تَذَكَّرُونَ
และจงอย่าเข้าใกล้ทรัพย์ของเด็กกำพร้า เว้นแต่ด้วยสิ่งที่ดีกว่า จนกว่าเขาจะบรรลุวัยฉกรรจ์ และจงตวงและชั่งให้ครบด้วยความเที่ยงตรง เราไม่บังคับชีวิตใดเว้นแต่ตามความสามารถของมัน และเมื่อพวกท่านจะพูด ก็จงยุติธรรม แม้กับผู้เป็นญาติใกล้ และจงทำตามสัญญาของอัลลอฮ์โดยครบ การนั้นพระองค์ทรงบัญชามันแก่พวกท่าน เพื่อว่าพวกท่านจะใคร่ครวญ

ซูเราะฮ์ที่ 7 الْأَعْرَاف الأعراف

وَمَا وَجَدۡنَا لِأَكۡثَرِهِم مِّنۡ عَهۡدٖۖ وَإِن وَجَدۡنَآ أَكۡثَرَهُمۡ لَفَٰسِقِينَ
และเราไม่พบว่ามีสัญญาใด ๆ สำหรับพวกเขาส่วนใหญ่ และแน่นอนยิ่งเราพบว่าพวกเขาส่วนใหญ่เป็นผู้ฝ่าฝืน
وَلَمَّا وَقَعَ عَلَيۡهِمُ ٱلرِّجۡزُ قَالُواْ يَٰمُوسَى ٱدۡعُ لَنَا رَبَّكَ بِمَا عَهِدَ عِندَكَۖ لَئِن كَشَفۡتَ عَنَّا ٱلرِّجۡزَ لَنُؤۡمِنَنَّ لَكَ وَلَنُرۡسِلَنَّ مَعَكَ بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ
และเมื่อเกิดการภัยพิบัติขึ้นแก่พวกเขา พวกเขากล่าวว่า มูซาเอ๋ย จงวิงวอนต่อพระผู้อภิบาลของท่านแก่พวกเราตามที่พระองค์ทรงสัญญา ณ ที่ท่านไว้ แน่นอนถ้าท่านปลดเปลื้องภัยพิบัติจากพวกเราได้ แน่นอนยิ่งเราจะศรัทธาในท่าน และแน่นอนยิ่งเราจะปล่อยวงศ์วานอิสรออีลให้ไปกับท่าน
فَخَلَفَ مِنۢ بَعۡدِهِمۡ خَلۡفٞ وَرِثُواْ ٱلۡكِتَٰبَ يَأۡخُذُونَ عَرَضَ هَٰذَا ٱلۡأَدۡنَىٰ وَيَقُولُونَ سَيُغۡفَرُ لَنَا وَإِن يَأۡتِهِمۡ عَرَضٞ مِّثۡلُهُۥ يَأۡخُذُوهُۚ أَلَمۡ يُؤۡخَذۡ عَلَيۡهِم مِّيثَٰقُ ٱلۡكِتَٰبِ أَن لَّا يَقُولُواْ عَلَى ٱللَّهِ إِلَّا ٱلۡحَقَّ وَدَرَسُواْ مَا فِيهِۗ وَٱلدَّارُ ٱلۡأٓخِرَةُ خَيۡرٞ لِّلَّذِينَ يَتَّقُونَۚ أَفَلَا تَعۡقِلُونَ
และคนชั่วกลุ่มหนึ่งได้สืบช่วงต่อหลังจากพวกเขา พวกเขาได้รับสืบทอดคัมภีร์ พวกเขารับเอาสิ่งเล็กน้อยแห่งโลกนี้ และพวกเขากล่าวว่า จะถูกอภัยให้แก่พวกเราเอง และถ้ามีสิ่งเล็กน้อยที่เหมือนกับมันมาอีก พวกเขาก็รับมันอีก พันธสัญญาแห่งคัมภีร์ที่ว่า พวกเขาจะต้องไม่กล่าวถึงอัลลอฮ์เว้นแต่ความสัจจริงเท่านั้น ไม่ได้ถูกเอาจากพวกเขาหรือ? และพวกเขาได้ร่ำเรียนสิ่งที่มีในมันแล้ว และบ้านหลังสุดท้าย (โลกสุดท้าย) นั้น ดียิ่งกว่าสำหรับบรรดาผู้ยำเกรง พวกเจ้าไม่ใช้ปัญญาหรือ?

ซูเราะฮ์ที่ 8 الْأَنْفَال الأنفال

ٱلَّذِينَ عَٰهَدتَّ مِنۡهُمۡ ثُمَّ يَنقُضُونَ عَهۡدَهُمۡ فِي كُلِّ مَرَّةٖ وَهُمۡ لَا يَتَّقُونَ
บรรดาผู้ที่เจ้าได้ทำสัญญาไว้ในหมู่พวกเขา จากนั้นพวกเขาละเมิดสัญญาของพวกเขาในทุกครั้ง โดยพวกเขาหาเกรงกลัวไม่
وَإِمَّا تَخَافَنَّ مِن قَوۡمٍ خِيَانَةٗ فَٱنۢبِذۡ إِلَيۡهِمۡ عَلَىٰ سَوَآءٍۚ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يُحِبُّ ٱلۡخَآئِنِينَ
และถ้าเจ้ากลัวการคดโกงจากหมู่ชนหนึ่ง ก็จงโยน (การยกเลิกสัญญา) แก่พวกเขา (ให้รับรู้อย่างเปิดเผย) โดยทั่วกัน อัลลอฮ์นั้นไม่ทรงรักบรรดาผู้คดโกง
إِنَّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَهَاجَرُواْ وَجَٰهَدُواْ بِأَمۡوَٰلِهِمۡ وَأَنفُسِهِمۡ فِي سَبِيلِ ٱللَّهِ وَٱلَّذِينَ ءَاوَواْ وَّنَصَرُوٓاْ أُوْلَٰٓئِكَ بَعۡضُهُمۡ أَوۡلِيَآءُ بَعۡضٖۚ وَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَلَمۡ يُهَاجِرُواْ مَا لَكُم مِّن وَلَٰيَتِهِم مِّن شَيۡءٍ حَتَّىٰ يُهَاجِرُواْۚ وَإِنِ ٱسۡتَنصَرُوكُمۡ فِي ٱلدِّينِ فَعَلَيۡكُمُ ٱلنَّصۡرُ إِلَّا عَلَىٰ قَوۡمِۢ بَيۡنَكُمۡ وَبَيۡنَهُم مِّيثَٰقٞۗ وَٱللَّهُ بِمَا تَعۡمَلُونَ بَصِيرٞ
แท้จริงผู้ที่ศรัทธา อพยพ และดิ้นรนต่อสู้ด้วยทรัพย์สินและชีวิตของพวกเขาในทางของอัลลอฮ์ (คือชาวมักกะฮฺที่อพยพมา) และบรรดาผู้ให้ที่พักอาศัย และช่วยเหลือ (คือชาวมะดีนะฮ์ที่ให้การต้อนรับ) ชนเหล่านั้นบางคนของพวกเขาเป็นผู้ช่วยเหลือของอีกบางคน ส่วนบรรดาผู้ศรัทธาแต่ไม่ได้อพยพมา ไม่ได้เป็นหน้าที่สำหรับพวกเจ้าในการช่วยเหลือใดพวกเขาจนกว่าพวกเขาจะอพยพ และถ้าพวกเขาขอความช่วยเหลือพวกเจ้าในเรื่องศาสนา จำเป็นที่พวกเจ้าต้องช่วยเหลือ เว้นแต่ต่อหมู่ชนที่ระหว่างพวกเจ้าและระหว่างพวเขามีสัญญากันอยู่ และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงเห็นในสิ่งที่พวกเจ้ากระทำ

ซูเราะฮ์ที่ 9 التَّوْبَة التوبة

بَرَآءَةٞ مِّنَ ٱللَّهِ وَرَسُولِهِۦٓ إِلَى ٱلَّذِينَ عَٰهَدتُّم مِّنَ ٱلۡمُشۡرِكِينَ
(นี้คือการประกาศ) การพ้นข้อผูกพันใด ๆ จากอัลลอฮ์และศาสนทูตของพระองค์ แก่บรรดาผู้ที่พวกเจ้าทำสัญญาไว้ จากหมู่ผู้ตั้งภาคีทั้งหลาย
إِلَّا ٱلَّذِينَ عَٰهَدتُّم مِّنَ ٱلۡمُشۡرِكِينَ ثُمَّ لَمۡ يَنقُصُوكُمۡ شَيۡ‍ٔٗا وَلَمۡ يُظَٰهِرُواْ عَلَيۡكُمۡ أَحَدٗا فَأَتِمُّوٓاْ إِلَيۡهِمۡ عَهۡدَهُمۡ إِلَىٰ مُدَّتِهِمۡۚ إِنَّ ٱللَّهَ يُحِبُّ ٱلۡمُتَّقِينَ
นอกจากบรรดาผู้ที่พวกเจ้าได้ทำสัญญาไว้แล้วจากหมู่ผู้ตั้งภาคี แล้วพวกเขาไม่ได้ละเมิดใดต่อพวกเจ้า และไม่ได้สนับสนุนผู้ใดต่อต้านพวกเจ้า ดังนั้นจงทำตามสัญญาของพวกเขาให้ครบถ้วนแก่พวกเขาจนถึงกำหนดของพวกเขา อัลลอฮ์นั้นทรงรักบรรดาผู้ยำเกรง
كَيۡفَ يَكُونُ لِلۡمُشۡرِكِينَ عَهۡدٌ عِندَ ٱللَّهِ وَعِندَ رَسُولِهِۦٓ إِلَّا ٱلَّذِينَ عَٰهَدتُّمۡ عِندَ ٱلۡمَسۡجِدِ ٱلۡحَرَامِۖ فَمَا ٱسۡتَقَٰمُواْ لَكُمۡ فَٱسۡتَقِيمُواْ لَهُمۡۚ إِنَّ ٱللَّهَ يُحِبُّ ٱلۡمُتَّقِينَ
บรรดาผู้ตั้งภาคีจะมีสัญญาใด ๆ ณ ที่อัลลอฮ์และ ณ ที่ของศาสนทูตของพระองค์ได้เช่นใด เว้นแต่บรรดาผู้ที่พวกเจ้าได้ทำสัญญาด้วย ณ ที่มัสยิดอัลฮะรอม ดังนั้นตราบที่พวกเขายังเที่ยงธรรมต่อพวกเจ้า พวกเจ้าก็จงเที่ยงธรรมต่อพวกเขา อัลลอฮ์นั้นทรงรักบรรดาผู้ยำเกรง
وَإِن نَّكَثُوٓاْ أَيۡمَٰنَهُم مِّنۢ بَعۡدِ عَهۡدِهِمۡ وَطَعَنُواْ فِي دِينِكُمۡ فَقَٰتِلُوٓاْ أَئِمَّةَ ٱلۡكُفۡرِ إِنَّهُمۡ لَآ أَيۡمَٰنَ لَهُمۡ لَعَلَّهُمۡ يَنتَهُونَ
และถ้าพวกเขาผิดคำมั่นสัญญาของพวกเขาหลังจากที่พวกเขาได้ทำสัญญาแล้ว และพวกเขาคอยทิ่มแทงศาสนาของพวกเจ้า จงต่อสู้บรรดาผู้นำแห่งการปฏิเสธเถิด พวกเขานั้นไม่มีคำมั่นสัญญาใด ๆ สำหรับพวกเขา หวังว่าพวกเขาจะยุติ
۞وَمِنۡهُم مَّنۡ عَٰهَدَ ٱللَّهَ لَئِنۡ ءَاتَىٰنَا مِن فَضۡلِهِۦ لَنَصَّدَّقَنَّ وَلَنَكُونَنَّ مِنَ ٱلصَّٰلِحِينَ
และจากในหมู่พวกเขา มีผู้ที่สัญญากับอัลลอฮ์ แน่นอนถ้าพระองค์ประทานจากความโปรดปรานของพระองค์แก่พวกเรา แน่นอนยิ่งพวกเราจะบริจาคทาน และแน่นอนยิ่งพวกเราจะอยู่ในหมู่คนดี
۞إِنَّ ٱللَّهَ ٱشۡتَرَىٰ مِنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ أَنفُسَهُمۡ وَأَمۡوَٰلَهُم بِأَنَّ لَهُمُ ٱلۡجَنَّةَۚ يُقَٰتِلُونَ فِي سَبِيلِ ٱللَّهِ فَيَقۡتُلُونَ وَيُقۡتَلُونَۖ وَعۡدًا عَلَيۡهِ حَقّٗا فِي ٱلتَّوۡرَىٰةِ وَٱلۡإِنجِيلِ وَٱلۡقُرۡءَانِۚ وَمَنۡ أَوۡفَىٰ بِعَهۡدِهِۦ مِنَ ٱللَّهِۚ فَٱسۡتَبۡشِرُواْ بِبَيۡعِكُمُ ٱلَّذِي بَايَعۡتُم بِهِۦۚ وَذَٰلِكَ هُوَ ٱلۡفَوۡزُ ٱلۡعَظِيمُ
อัลลอฮ์นั้นทรงซื้อจากบรรดาผู้ศรัทธา ซึ่งชีวิตของพวกเขาและทรัพย์สินของพวกเขา โดยพวกเขาจะได้รับสวรรค์ พวกเขาต่อสู้ในทางของอัลลอฮ์ แล้วพวกเขาฆ่าและถูกฆ่า เป็นสัญญาต่อการนั้น เป็นความสัจจะใน (คัมภีร์) เตารอต อินญีล และอัลกุรอาน และผู้ใดเล่าจะปฏิบัติตามสัญญาให้ครบยิ่งไปกว่าอัลลอฮ์ ดังนั้นจงยินดีกับการค้าขายของพวกเจ้าที่พวกเจ้าซื้อขายด้วยมันเถิด และนั่นมันคือชัยชนะอันยิ่งใหญ่

ซูเราะฮ์ที่ 13 الرَّعْد الرعد

ٱلَّذِينَ يُوفُونَ بِعَهۡدِ ٱللَّهِ وَلَا يَنقُضُونَ ٱلۡمِيثَٰقَ
และบรรดาผู้ที่ทำตามสัญญาของอัลลอฮ์อย่างครบถ้วน และไม่ละเมิดข้อตกลง
وَٱلَّذِينَ يَنقُضُونَ عَهۡدَ ٱللَّهِ مِنۢ بَعۡدِ مِيثَٰقِهِۦ وَيَقۡطَعُونَ مَآ أَمَرَ ٱللَّهُ بِهِۦٓ أَن يُوصَلَ وَيُفۡسِدُونَ فِي ٱلۡأَرۡضِ أُوْلَٰٓئِكَ لَهُمُ ٱللَّعۡنَةُ وَلَهُمۡ سُوٓءُ ٱلدَّارِ
และบรรดาผู้ที่ละเมิดสัญญาของอัลลอฮ์หลังจากที่ได้สัญญากับพระองค์แล้ว และพวกเขาตัดขาดสิ่งที่อัลลอฮ์ทรงบัญชาให้สานสัมพันธ์มัน (เครือญาติ) และพวกเขาก่อความเสียหายในแผ่นดิน ชนเหล่านั้นนั่นเอง พวกเขาจะได้รับการสาป และพวกเขาจะได้รับที่พำนักอันเลวร้าย

ซูเราะฮ์ที่ 16 النَحْل النحل

وَأَوۡفُواْ بِعَهۡدِ ٱللَّهِ إِذَا عَٰهَدتُّمۡ وَلَا تَنقُضُواْ ٱلۡأَيۡمَٰنَ بَعۡدَ تَوۡكِيدِهَا وَقَدۡ جَعَلۡتُمُ ٱللَّهَ عَلَيۡكُمۡ كَفِيلًاۚ إِنَّ ٱللَّهَ يَعۡلَمُ مَا تَفۡعَلُونَ
และพวกเจ้าจงปฏิบัติให้ครบตามสัญญาของอัลลอฮ์เมื่อพวกเจ้าได้สัญญา และจงอย่าละเมิดคำสาบานหลังจากพวกเจ้าได้ยืนยันมัน และแน่นอนเจ้าได้ตั้งอัลลอฮฺเป็นผู้รับประกันต่อพวกเจ้า อัลลอฮ์นั้นทรงรู้ในสิ่งที่พวกเจ้ากระทำ