ความเที่ยงตรง

โอ้ ผู้ศรัทธาทั้งหลาย การลงโทษให้ตายตกตามกันเมื่อมีผู้ถูกสังหารนั้นได้ถูกบัญญัติแก่พวกเจ้า ไทต่อไท ทาสต่อทาส หญิงต่อหญิง และ (ผู้สังหาร) คนใดได้รับการอภัยใด ๆ จากพี่น้องของเขา (*จากญาติฝั่งผู้ถูกสังหาร) ก็จงตามด้วยการปฏิบัติดี และจงจ่าย (ค่าสินไหม) ให้เขาอย่างดีงาม นั่นคือการลดหย่อนและเมตตาจากพระผู้อภิบาลของพวกเจ้า แต่ผู้ใดยังละเมิดหลังจากนั้น เขาจะได้รับโทษทัณฑ์อันแสนเจ็บปวด

ได้ถูกบัญญัติแก่พวกเจ้า เมื่อวาระสุดท้ายมาถึงคนหนึ่งคนใดในหมู่พวกเจ้าและเขามีสมบัติทิ้งไว้ ให้ทำพินัยกรรมสำหรับบิดามารดาและญาติใกล้ชิดตามสมควร เป็นหน้าที่สำหรับบรรดาผู้ยำเกรง

และหญิงที่ถูกหย่าให้รอเก็บตัวของนาง (อยู่บ้านสามีเป็นเวลา) สามกุรุอ์ (ประจำเดือนมาสามครั้ง) และไม่อนุมัติให้พวกนางปิดบังสิ่งที่อัลลอฮ์ทรงสร้างขึ้นในมดลูกของพวกนางถ้าพวกนางศรัทธาในอัลลอฮ์และวันสุดท้าย และสามีของพวกนางมีสิทธิเหนือกว่าในการนำพวกนางกลับมาใน (ช่วงรอ) นั้นถ้าพวกเขาปรารถนาปรองดองกัน และพวกนางมีสิทธิ์ได้รับการปฏิบัติดีตามสมควรเหมือนที่พวกนางมีหน้าที่ต้องปฏิบัติ และบรรดาชายนั้นมีขั้น (ความรับผิดชอบ) เหนือกว่าพวกนางหนึ่งขั้น และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงเดชานุภาพ ผู้ทรงปรีชาญาณ

การหย่า (ที่คืนดีได้) มีสองครั้ง ดังนั้นจงรั้งไว้โดยดี (*คืนดีและให้มีพยานรับรู้ โดยไม่อธรรมหรือกลั่นแกล้ง) หรือจงปล่อยไปอย่างมีคุณธรรม (*จากกันโดยดี และช่วยเหลือตามสมควร) และไม่เป็นที่อนุมัติแก่พวกเจ้าที่จะเอาสิ่งใด ๆ (ของหมั้น) ที่พวกเจ้าได้ให้พวกนางแล้ว เว้นแต่ทั้งสองกลัวว่าจะดำรงขอบเขต (กฎเกณฑ์) ของอัลลอฮ์ไว้ไม่ได้ ดังนั้นถ้าพวกเจ้ากลัวว่าทั้งสองจะดำรงขอบเขตของอัลลอฮ์ไว้ไม่ได้ ก็ไม่เป็นบาปใดแก่เขาทั้งสอง ในการที่นางใช้มัน (ซื้อหย่า) ไถ่ตัวเอง นั่นคือขอบเขตของอัลลอฮ์ พวกเจ้าจงอย่าละเมิดมัน และผู้ใดละเมิดขอบเขตของอัลลอฮ์ คนเหล่านั้นแหละเป็นผู้อธรรม

และเมื่อพวกเจ้าหย่าหญิง แล้วพวกนางอยู่ (ใกล้) ถึงกำหนดของพวกนางแล้ว ก็จงรั้งพวกนางให้อยู่โดยดี หรือจงปล่อยพวกนางไปโดยดี แต่จงอย่ารั้งพวกนางไว้เพื่อกลั่นแกล้งเพื่อพวกเจ้าจะได้ละเมิด (เอาของหมั้นของพวกนาง) และผู้ใดกระทำเช่นนั้น แน่นอนเขาได้ทำร้ายตนเอง และจงอย่ายึดเอาโองการของอัลลอฮ์เป็นข้อขบขัน และจงรำลึกถึงสิ่งดีงามของอัลลอฮ์ที่มีแก่พวกเจ้า และที่พระองค์ทรงประทานลงมาแก่พวกเจ้า ได้แก่คัมภีร์ และบทบัญญัติ (ที่มีอยู่ในคัมภีร์นั้น) พระองค์ทรงใช้มันตักเตือนพวกเจ้า และจงยำเกรงอัลลอฮ์ และจงรู้เถิดว่า อัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงรอบรู้ในทุกสิ่ง

และเมื่อพวกเจ้าหย่าหญิง แล้วพวกนางถึงกำหนดของพวกนางแล้ว (ผู้ปกครองของพวกนาง) จงอย่าขัดขวางพวกนางที่พวกนางจะแต่งงานกับคู่ครอง (เดิม) ของพวกนาง เมื่อพวกเขาต่างยินยอมกันโดยชอบธรรม นั่นถูกนำมาตักเตือนแก่คนในหมู่พวกเจ้าที่ศรัทธาในอัลลอฮ์และวันสุดท้าย นั่นผ่องแผ้วกว่าและสะอาดกว่าสำหรับพวกเจ้า และอัลลอฮ์ทรงรู้ แต่พวกเจ้าไม่รู้

และเหล่ามารดาจะให้นมแก่บุตรทั้งหลายของพวกนางสองปีเต็มสำหรับผู้ประสงค์ให้นมครบถ้วน และหน้าที่ของบิดา คือ (จัดหา) ปัจจัยและเครื่องนุ่งห่มของพวกนางตามสมควร ชีวิตหนึ่งจะไม่ถูกรับภาระเว้นแต่ตามกำลังของมัน มารดาไม่ (ควร) ได้รับความทุกข์ (จากบิดาเด็ก) เนื่องด้วยบุตรของนาง และบิดาของเด็กไม่ (ควร) ได้รับ (ความทุกข์จากมารดาเด็ก) เนื่องด้วยบุตรของเขา และหน้าที่ของทายาท (ของบิดาเด็ก) คือเช่นเดียวกันนั้น แล้วถ้าทั้งสองประสงค์จะให้หย่านมโดยการยินยอมของทั้งสองและการปรึกษากันก็ไม่มีบาปใดแก่ทั้งสอง และถ้าพวกเจ้าประสงค์จะจัดหาแม่นมสำหรับบุตรของพวกเจ้า ก็ไม่มีบาปใดแก่พวกเจ้า เมื่อพวกเจ้ามอบ (ค่าเลี้ยงดู) ที่พวกเจ้าต้องให้ตามสมควรแล้ว และจงยำเกรงอัลลอฮ์ และจงรู้เถิดว่า อัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงเห็นสิ่งที่พวกเจ้ากระทำ

และบรรดาผู้เสียชีวิตในหมู่พวกเจ้า และทิ้งคู่ครอง (ภรรยา) ไว้ ให้พวกนางรอเก็บตัวของพวกนางสี่เดือนสิบวัน ครั้นเมื่อพวกนางอยู่ครบกำหนดของพวกนางแล้ว ก็ไม่มีบาปใดแก่พวกเจ้า ในสิ่งที่พวกนางกระทำไปในส่วนตัวของพวกนางโดยชอบธรรม และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงเชี่ยวชาญในสิ่งที่พวกเจ้ากระทำ

และไม่มีบาปใดแก่พวกเจ้า ในการที่พวกเจ้าพูดทาบทามเป็นนัยในการสู่ขอหญิง หรือที่พวกเจ้าเก็บงำในใจของพวกเจ้า (*ในช่วงเวลารอเก็บตัว) อัลลอฮ์ทรงรู้ว่า ไม่ช้าพวกเจ้าจะเอ่ยเอื้อนกับพวกนาง แต่จงอย่าลอบให้สัญญาแก่พวกนาง เว้นแต่พวกเจ้าจะกล่าวถ้อยคำที่ดี และจงอย่าตกลงใจแต่งงานจนกว่าจะครบกำหนดเวลาของมัน (เวลาเก็บตัว) และจงรู้เถิดว่า อัลลอฮ์ทรงรอบรู้สิ่งที่อยู่ในใจของพวกเจ้า ดังนั้น จงสังวรต่อพระองค์ และจงรู้เถิดว่า อัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงอภัย ผู้ทรงสุขุม

ไม่มีบาปใดแก่พวกเจ้า ถ้าพวกเจ้าหย่าหญิงโดยที่พวกเจ้ายังไม่ได้แตะต้องพวกนาง หรือ (ยังไม่ได้) กำหนดของหมั้นแก่พวกนาง และจงให้ประโยชน์ (*เพื่อปลอบใจ หรือชดใช้ค่าเสียหาย) แก่พวกนาง หน้าที่ของคนมั่งมีคือตามกำลังของเขา หน้าที่ของคนฝืดเคืองคือตามกำลังของเขา เป็นการให้ประโยชน์ตามสมควร เป็นหน้าที่ของบรรดาผู้ประพฤติดี

และบรรดาผู้ที่ (จวน) จะเสียชีวิตในหมู่พวกเจ้า และทิ้งคู่ครองไว้ จงให้มีพินัยกรรม เป็นสิ่งอำนวยประโยชน์แก่คู่ครองของพวกเขาถึงหนึ่งปีโดยไม่มีการ (บังคับ) ให้ออก แต่ถ้านางจะออกไป ก็ไม่เป็นบาปใดแก่พวกเจ้าในสิ่งที่พวกนางกระทำในส่วนตัวของพวกนางโดยชอบธรรม และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงเดชานุภาพ ผู้ทรงปรีชาญาณ

และบรรดาหญิงที่ถูกหย่าจะได้รับสิ่งอำนวยประโยชน์ตามสมควร เป็นหน้าที่ของบรรดาผู้ยำเกรง

คำพูดดี ๆ และการให้อภัย ดีกว่าการบริจาคที่ตามด้วยการระราน และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงมั่งคั่ง ผู้ทรงสุขุม

และจงให้มีคณะหนึ่งจากพวกเจ้า ที่เชิญชวนสู่ความดี กำชับให้ทำความดี และห้ามปรามจากการทำความชั่ว และชนเหล่านั้นพวกเขาเป็นผู้บรรลุความสำเร็จ

พวกเจ้าเป็นประชาชาติที่ดีที่สุดซึ่งถูกนำออกมาสำหรับมนุษยชาติ พวกเจ้ากำชับให้ทำความดี ห้ามปรามจากการทำความชั่ว และมีศรัทธาในอัลลอฮ์ และมาตรว่าชาวคัมภีร์ศรัทธา แน่นอนก็เป็นการดีกว่าสำหรับพวกเขา ในหมู่พวกเขามีผู้ศรัทธา แต่พวกเขาส่วนใหญ่เป็นผู้ฝ่าฝืน

พวกเขาศรัทธาในอัลลอฮ์และในวันสุดท้าย และพวกเขากำชับในการทำความดี และห้ามปรามจากการทำความชั่ว และพวกเขาแข่งกันในความดีต่าง ๆ และชนเหล่านั้นอยู่ในหมู่คนดี

และจงอย่ามอบทรัพย์สินของพวกเจ้าให้แก่บรรดาคนเขลา ซึ่งอัลลอฮ์ได้ทรงทำให้ (มัน) เป็นเครื่องยังชีพสำหรับพวกเจ้า แต่จงให้ปัจจัยแก่พวกเขา และจงให้เครื่องนุ่งห่มแก่พวกเขา (จาก) ใน (ทรัพย์สิน) นั้น และจงพูดกับพวกเขาอย่างเหมาะสมดีงาม

และจงทดสอบ (ไหวพริบ) เด็กกำพร้า จนเมื่อพวกเขาถึงวัยแต่งงาน ถ้าพวกเจ้ารับรู้ถึงความเฉลียวฉลาดจากพวกเขาแล้ว ดังนั้นจงมอบทรัพย์สินของพวกเขาแก่พวกเขา และจงอย่ากินมันโดยฟุ่มเฟือย และรีบร้อนก่อนพวกเขาจะเติบโต และผู้ใดเป็นผู้มั่งมี เขาจงงดเว้น และผู้ใดเป็นคนขัดสน เขาจงกินแต่พอเหมาะ ครั้นเมื่อพวกเจ้ามอบทรัพย์สินของพวกเขาแก่พวกเขา จงให้มีพยานต่อพวกเขา และเพียงพอแล้วที่อัลลอฮ์เป็นผู้ทรงชำระสอบสวน

และถ้าขณะแบ่งมรดก ได้มีญาติใกล้ชิด เด็กกำพร้า และคนขัดสน มาร่วมด้วย ดังนั้นจงปัน (ส่วนหนึ่ง) จากมัน เป็นปัจจัยแก่พวกเขา และจงพูดกับพวกเขาอย่างเหมาะสมดีงาม

โอ้ ผู้ศรัทธาทั้งหลาย ไม่อนุมัติแก่พวกเจ้า ที่พวกเจ้าเอาหญิงเป็นมรดกด้วยการบังคับ หรือบีบคั้นพวกนาง เพื่อที่พวกเจ้าจะเอา (ของหมั้น) บางส่วนที่พวกเจ้าได้ให้พวกนาง เว้นแต่พวกนางนำมาซึ่งการลามกอันชัดแจ้ง และจงอยู่ร่วมกับพวกนางโดยดี และถ้าพวกเจ้ารังเกียจพวกนาง อาจเป็นได้ว่า การที่พวกเจ้ารังเกียจสิ่งหนึ่ง ขณะที่อัลลอฮ์ทรงทำให้มีความดีมากมายในนั้น

และผู้ใดในหมู่พวกเจ้าไม่สามารถมีกำลัง (จ่ายค่าของหมั้น) ในการแต่งงานกับหญิงที่เป็นไทผู้มีศรัทธา จงแต่งงานกับหญิงสาวผู้มีศรัทธาที่มือขวาของพวกเจ้าครอบครอง (ทาสหญิง) และอัลลอฮ์ทรงรู้ดียิ่งในการศรัทธาของพวกเจ้า บางคนของพวกเจ้ามาจากอีกบางคน ดังนั้นจงแต่งงานกับพวกนางโดยอนุมัติของนายของพวกนาง และจงให้รางวัล (ของหมั้น) ของพวกนางตามสมควรแก่พวกนาง ที่เป็นหญิงครองตน มิใช่หญิงมั่วราคะ และมิใช่หญิงผู้แอบลอบคบหากัน และถ้าพวกนางเคยถูกแต่งงาน แล้วพวกนางกระทำสิ่งลามก พวกนางจะได้รับโทษครึ่งหนึ่งของหญิงผู้เป็นไท นั่นสำหรับคนในหมู่พวกเจ้าที่กลัวการทำชั่ว (ผิดประเวณี) และการที่พวกเจ้าอดกลั้นไว้เป็นการดีกว่าสำหรับพวกเจ้า และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงอภัย ผู้ทรงปรานีเสมอ

ไม่เป็นความดีใดในส่วนใหญ่ของการพูดคุยกันเบา ๆ ของพวกเขา เว้นแต่ผู้กำชับในกุศลทาน หรือความดี หรือการประนีประนอมระหว่างผู้คน และผู้ใดกระทำการเช่นนั้นเพื่อมุ่งหวังความปราโมทย์ของอัลลอฮ์ ในไม่ช้าเราจะประทานรางวัลอันใหญ่หลวงแก่เขา

บรรดาผู้ที่ปฏิบัติตามศาสนทูต ผู้เป็นผู้เผยวจนะ ผู้เขียนอ่านไม่เป็น ที่พวกเขาพบว่าเขาถูกจารึก ณ ที่ของพวกเขา ไว้ในเตารอต และอินญีล เขา (มุฮัมมัด) สั่งใช้พวกเขาในสิ่งดีงาม และห้ามปรามพวกเขาจากการชั่ว และอนุมัติสิ่งดีทั้งหลายแก่พวกเขา และห้ามสิ่งเลวทั้งหลายแก่พวกเขา และปลดเปลื้องภาระหนักและตรวนของพวกเขาที่พวกเขาเคยมีออกจากพวกเขา ดังนั้นบรรดาผู้ศรัทธาในเขา ให้เกียรติเขา ช่วยเหลือเขา และปฏิบัติตามแสงสว่างที่ถูกประทานลงมาพร้อมกับเขา ชนเหล่านั้นนั่นเองเป็นผู้ประสบความสำเร็จ

บรรดาชายผู้สับปรับ และบรรดาหญิงผู้สับปรับนั้น บางคนของพวกเขามาจากอีกบางคน พวกเขาสั่งใช้ให้ทำความชั่ว และห้ามปรามจากการทำความดี และพวกเขากำมือของพวกเขา (ไม่บริจาค) พวกเขาลืมอัลลอฮ์ อัลลอฮ์จึงลืมพวกเขา แท้จริงบรรดาผู้สับปรับนั่นเองเป็นผู้ฝ่าฝืน

บรรดาชายผู้ศรัทธาและบรรดาหญิงผู้ศรัทธา พวกเขาเป็นผู้ช่วยเหลือกันและกัน พวกเขาสั่งใช้ให้ทำความดี ห้ามปรามจากการทำความชั่ว ดำรงละหมาด จ่ายซะกาต และเชื่อฟังปฏิบัติตามอัลลอฮ์และศาสนทูตของพระองค์ ชนเหล่านั้นอัลลอฮ์จะทรงเมตตาพวกเขา อัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงเดชานุภาพ ผู้ทรงปรีชาญาณ

บรรดาผู้กลับตัว ผู้สักการะ ผู้กล่าวสรรเสริญ ผู้ท่องเดินทาง (ในการดิ้นรนต่อสู้เพื่ออิสลาม) ผู้ก้มหลัง (รูกัวะ) ผู้กราบ (สุญูด) ผู้สั่งใช้ให้ทำความดีและห้ามปรามจากการทำความชั่ว และผู้รักษาขอบเขตของอัลลอฮ์ และจงแจ้งข่าวดีแก่บรรดาผู้ศรัทธาเถิด

บรรดาผู้ที่หากเราให้พวกเขามั่นคงในแผ่นดิน พวกเขาจะดำรงละหมาด และออกซะกาต และกำชับใช้ในการดี และห้ามปรามการชั่ว และผลสุดท้ายของกิจการทั้งหลายคือยังอัลลอฮ์

และพวกเขาสาบานต่ออัลลอฮ์อย่างแข็งขันว่า แน่นอนถ้าเจ้าสั่งพวกเขา พวกเขาจะออกไปด้วยแน่ จงกล่าว อย่าสาบานเลย การเชื่อฟังเป็นที่รู้กันดีแล้ว อัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงเชี่ยวชาญในสิ่งที่พวกท่านกระทำ

และเรากำชับมนุษย์เกี่ยวกับบิดามารดาของเขา แม่ของเขาอุ้มท้องเขาเพลียแล้วเพลียเล่า และหย่านมเขาในอีกสองปี เจ้าจงสนองคุณฉันและบิดามารดาของเจ้า ยังฉันคือที่กลับ (ของทั้งปวง)

และถ้าทั้งสองเคี่ยวเข็ญเจ้าใหตั้งภาคีต่อฉันในสิ่งที่เจ้าไม่มีความรู้ในนั้น ก็จงอย่าเชื่อฟัง (ในเรื่องดังกล่าว) และจงอยู่ปรนนิบัติทั้งสองในโลกนี้เป็นอย่างดี และจงปฏิบัติตามวิถีทางของผู้กลับตัวสู่ฉัน จากนั้น ยังฉันคือที่กลับของพวกเจ้า แล้วฉันจะแจ้งพวกเจ้าถึงสิ่งที่พวกเจ้าได้กระทำไว้

โอ้ ลูกรักของฉัน จงดำรงละหมาด จงกำชับการดี จงห้ามปรามการชั่ว และจงอดทนต่อสิ่งที่ประสบแก่เจ้า แท้จริงนั่นเป็นกิจการที่ต้องใช้ความมุ่งมั่น

ผู้เผยวจนะ (นบี) มีสิทธิ์ในบรรดาผู้ศรัทธายิ่งกว่าตัวพวกเขาเอง และบรรดาภรรยาของเขา (มีฐานะ) เป็นแม่ของพวกเขา และบรรดาเครือญาติบางคนมีสิทธิ์กว่าอีกบางคนในบันทึกของอัลลอฮ์ ยิ่งกว่าบรรดาผู้ศรัทธาและบรรดาผู้อพยพ นอกจากการที่พวกเจ้าจะทำดีต่อสหายสนิทของพวกเจ้า นั่นในบันทึกนั้นเป็นสิ่งที่ถูกจารึกไว้

โอ้ บรรดาผู้หญิงของผู้เผยวจนะ (ภรรยานบี) พวกเธอไม่เหมือนกับผู้หญิงอื่น ๆ ถ้าพวกเธอยำเกรง ก็จงอย่าทำเสียงหวาน หาไม่แล้ว คนที่ในหัวใจมีโรคจะละโมบ (คิดไม่ซื่อ) แต่จงกล่าวคำพูดที่ดีงาม

คือการเชื่อฟัง และการพูดจาที่ดี ดังนั้นเมื่อกิจการนั้นเป็นที่จริงจังแล้ว ถ้าหากพวกเขาจริงใจต่ออัลลอฮ์ ก็เป็นการดีกว่าสำหรับพวกเขา

โอ้ ผู้เผยวจนะ เมื่อบรรดาหญิงผู้ศรัทธามายังเจ้า เพื่อปฏิญาณแก่เจ้า ว่าพวกนางจะไม่ตั้งผู้ใดเป็นภาคีต่ออัลลอฮ์ และไม่ลักขโมย และไม่ทำผิดประเวณี และไม่ฆ่าลูก ๆ ของนาง และจะไม่นำมาซึ่งการปั้นเรื่องเท็จ ซึ่งนางจะแอบอ้าง (ลูกติดท้อง) ที่อยู่ระหว่างมือของนางและเท้าของนางให้เขา (สามี) และจะไม่ละเมิดเจ้าในเรื่องดีงาม ดังนั้นเจ้าก็จงรับการปฏิญาณของพวกนาง และจงขออภัยโทษต่ออัลลอฮ์แก่พวกนาง อัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงอภัย ผู้ทรงปรานีเสมอ

ครั้นเมื่อพวกนางได้อยู่ถึงกำหนดของพวกนางแล้ว ก็จงรั้งพวกนางเอาไว้โดยดี หรือแยกกับพวกนางโดยดี และจงให้มีพยานผู้เที่ยงธรรมสองคนจากหมู่พวกเจ้า และจงดำรงการเป็นพยานเพื่ออัลลอฮ์ นั่นเป็นสิ่งที่ถูกใช้ตักเตือนแก่ผู้ที่ศรัทธาในอัลลอฮ์ และวันสุดท้าย และผู้ใดยำเกรงอัลลอฮ์ พระองค์จะทรงทำทางออกสำหรับพวกเขา

จงให้พวกนางพำนักอยู่ในที่ ๆ พวกเจ้าพำนักตามฐานะของพวกเจ้า และจงอย่าบีบคั้นพวกนางเพื่อทำความคับแค้นแก่พวกนาง และถ้าพวกนางมีครรภ์ ก็จงจับจ่ายให้พวกนางจนกว่าพวกนางจะคลอดเด็กในครรภ์ของพวกนาง และถ้าพวกนางได้ให้นมบุตรเพื่อพวกเจ้า ก็จงให้ค่าตอบแทนแก่พวกนาง และจงให้ปรึกษากันในระหว่างพวกเจ้าโดยดี และถ้าพวกเจ้ายุ่งยากใจกัน ดังนั้นต่อไปจะมีหญิงคนอื่นให้นมเพื่อเขาแทน