يَٰٓأَيُّهَا ٱلنَّبِيُّ إِذَا جَآءَكَ ٱلۡمُؤۡمِنَٰتُ يُبَايِعۡنَكَ عَلَىٰٓ أَن لَّا يُشۡرِكۡنَ بِٱللَّهِ شَيۡٔٗا وَلَا يَسۡرِقۡنَ وَلَا يَزۡنِينَ وَلَا يَقۡتُلۡنَ أَوۡلَٰدَهُنَّ وَلَا يَأۡتِينَ بِبُهۡتَٰنٖ يَفۡتَرِينَهُۥ بَيۡنَ أَيۡدِيهِنَّ وَأَرۡجُلِهِنَّ وَلَا يَعۡصِينَكَ فِي مَعۡرُوفٖ فَبَايِعۡهُنَّ وَٱسۡتَغۡفِرۡ لَهُنَّ ٱللَّهَۚ إِنَّ ٱللَّهَ غَفُورٞ رَّحِيمٞ
โอ้ ผู้เผยวจนะ เมื่อบรรดาหญิงผู้ศรัทธามายังเจ้า เพื่อปฏิญาณแก่เจ้า ว่าพวกนางจะไม่ตั้งผู้ใดเป็นภาคีต่ออัลลอฮ์ และไม่ลักขโมย และไม่ทำผิดประเวณี และไม่ฆ่าลูก ๆ ของนาง และจะไม่นำมาซึ่งการปั้นเรื่องเท็จ ซึ่งนางจะแอบอ้าง (ลูกติดท้อง) ที่อยู่ระหว่างมือของนางและเท้าของนางให้เขา (สามี) และจะไม่ละเมิดเจ้าในเรื่องดีงาม ดังนั้นเจ้าก็จงรับการปฏิญาณของพวกนาง และจงขออภัยโทษต่ออัลลอฮ์แก่พวกนาง อัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงอภัย ผู้ทรงปรานีเสมอ