إِنَّ ٱللَّهَ رَبِّي وَرَبُّكُمۡ فَٱعۡبُدُوهُۚ هَٰذَا صِرَٰطٞ مُّسۡتَقِيمٞ
อัลลอฮ์นั้นเป็นพระผู้อภิบาลของฉัน และเป็นพระผู้อภิบาลของพวกท่าน ดังนั้นพวกท่านจงสักการะพระองค์เถิด นี้คือทางอันเที่ยงตรง
محمد
มุฮัมมัด
Muhammad · 41 อายะฮ์ จาก 18 ซูเราะฮ์
กระจายอยู่ใน 18 ซูเราะฮ์
กดแท่งเพื่อดูเฉพาะซูเราะฮ์นั้นซูเราะฮ์ที่ 3 آلِ عِمْرَان آل عمران
وَمَا مُحَمَّدٌ إِلَّا رَسُولٞ قَدۡ خَلَتۡ مِن قَبۡلِهِ ٱلرُّسُلُۚ أَفَإِيْن مَّاتَ أَوۡ قُتِلَ ٱنقَلَبۡتُمۡ عَلَىٰٓ أَعۡقَٰبِكُمۡۚ وَمَن يَنقَلِبۡ عَلَىٰ عَقِبَيۡهِ فَلَن يَضُرَّ ٱللَّهَ شَيۡٔٗاۗ وَسَيَجۡزِي ٱللَّهُ ٱلشَّٰكِرِينَ
และมุฮัมมัดหาใช่อื่นเว้นแต่ศาสนทูตผู้หนึ่ง ศาสนทูตต่าง ๆ ได้ล่วงลับไปก่อนหน้าเขาแล้ว แล้วถ้าเขาตายหรือถูกสังหาร พวกเจ้าจะหันส้นเท้าของพวกเจ้ากลับหรือ? และผู้ใดหันส้นเท้าของพวกเขากลับ เขาไม่อาจทำอันตรายใดแก่อัลลอฮ์ได้ และอัลลอฮ์จะทรงตอบแทนบรรดาผู้สนองคุณ
ซูเราะฮ์ที่ 4 النِّسَاء النساء
فَلَا وَرَبِّكَ لَا يُؤۡمِنُونَ حَتَّىٰ يُحَكِّمُوكَ فِيمَا شَجَرَ بَيۡنَهُمۡ ثُمَّ لَا يَجِدُواْ فِيٓ أَنفُسِهِمۡ حَرَجٗا مِّمَّا قَضَيۡتَ وَيُسَلِّمُواْ تَسۡلِيمٗا
แต่มิได้ ขอสาบานต่อพระผู้อภิบาลของเจ้า พวกเขา (ยัง) ไม่ศรัทธา จนกว่าพวกเขาให้เจ้าตัดสินในสิ่งที่พวกเขาขัดแย้งกัน จากนั้นพวกเขาจะไม่พบการคับใจใดในตัวของพวกเขาจากสิ่งที่เจ้าตัดสิน และพวกเขาจะยอมจำนนโดยดี
ซูเราะฮ์ที่ 6 الْأَنْعَام الأنعام
قُل لَّآ أَقُولُ لَكُمۡ عِندِي خَزَآئِنُ ٱللَّهِ وَلَآ أَعۡلَمُ ٱلۡغَيۡبَ وَلَآ أَقُولُ لَكُمۡ إِنِّي مَلَكٌۖ إِنۡ أَتَّبِعُ إِلَّا مَا يُوحَىٰٓ إِلَيَّۚ قُلۡ هَلۡ يَسۡتَوِي ٱلۡأَعۡمَىٰ وَٱلۡبَصِيرُۚ أَفَلَا تَتَفَكَّرُونَ
จงกล่าว ฉันไม่กล่าวแก่พวกท่านว่า ฉันมีคลังต่าง ๆ ของอัลลอฮ์ และฉันไม่กล่าวว่า ฉันรู้ในสิ่งเร้นลับ และฉันไม่กล่าวแก่พวกท่านว่า ฉันเป็นมลาอิกะฮ์ ฉันไม่ปฏิบัติตาม (สิ่งใด) เว้นแต่สิ่งที่ถูกดลแก่ฉัน จงกล่าว คนตาบอดและคนตายดีจะเท่าเทียมกันหรือ? พวกท่านไม่ขบคิดหรือ?
ซูเราะฮ์ที่ 7 الْأَعْرَاف الأعراف
ٱلَّذِينَ يَتَّبِعُونَ ٱلرَّسُولَ ٱلنَّبِيَّ ٱلۡأُمِّيَّ ٱلَّذِي يَجِدُونَهُۥ مَكۡتُوبًا عِندَهُمۡ فِي ٱلتَّوۡرَىٰةِ وَٱلۡإِنجِيلِ يَأۡمُرُهُم بِٱلۡمَعۡرُوفِ وَيَنۡهَىٰهُمۡ عَنِ ٱلۡمُنكَرِ وَيُحِلُّ لَهُمُ ٱلطَّيِّبَٰتِ وَيُحَرِّمُ عَلَيۡهِمُ ٱلۡخَبَٰٓئِثَ وَيَضَعُ عَنۡهُمۡ إِصۡرَهُمۡ وَٱلۡأَغۡلَٰلَ ٱلَّتِي كَانَتۡ عَلَيۡهِمۡۚ فَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ بِهِۦ وَعَزَّرُوهُ وَنَصَرُوهُ وَٱتَّبَعُواْ ٱلنُّورَ ٱلَّذِيٓ أُنزِلَ مَعَهُۥٓ أُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡمُفۡلِحُونَ
บรรดาผู้ที่ปฏิบัติตามศาสนทูต ผู้เป็นผู้เผยวจนะ ผู้เขียนอ่านไม่เป็น ที่พวกเขาพบว่าเขาถูกจารึก ณ ที่ของพวกเขา ไว้ในเตารอต และอินญีล เขา (มุฮัมมัด) สั่งใช้พวกเขาในสิ่งดีงาม และห้ามปรามพวกเขาจากการชั่ว และอนุมัติสิ่งดีทั้งหลายแก่พวกเขา และห้ามสิ่งเลวทั้งหลายแก่พวกเขา และปลดเปลื้องภาระหนักและตรวนของพวกเขาที่พวกเขาเคยมีออกจากพวกเขา ดังนั้นบรรดาผู้ศรัทธาในเขา ให้เกียรติเขา ช่วยเหลือเขา และปฏิบัติตามแสงสว่างที่ถูกประทานลงมาพร้อมกับเขา ชนเหล่านั้นนั่นเองเป็นผู้ประสบความสำเร็จ
قُلۡ يَٰٓأَيُّهَا ٱلنَّاسُ إِنِّي رَسُولُ ٱللَّهِ إِلَيۡكُمۡ جَمِيعًا ٱلَّذِي لَهُۥ مُلۡكُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۖ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ يُحۡيِۦ وَيُمِيتُۖ فََٔامِنُواْ بِٱللَّهِ وَرَسُولِهِ ٱلنَّبِيِّ ٱلۡأُمِّيِّ ٱلَّذِي يُؤۡمِنُ بِٱللَّهِ وَكَلِمَٰتِهِۦ وَٱتَّبِعُوهُ لَعَلَّكُمۡ تَهۡتَدُونَ
จงกล่าว มนุษย์เอ๋ย แท้จริงฉันเป็นศาสนทูตของอัลลอฮ์ยังพวกท่านทั้งมวล ผู้ที่พระองค์ทรงกรรมสิทธิ์แห่งชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน ไม่มีพระเจ้าอื่นใดนอกจากพระองค์ ทรงให้เป็นและทรงให้ตาย ดังนั้นจงศรัทธาในอัลลอฮ์และศาสนทูตของพระองค์ ผู้เป็นผู้เผยวจนะ ผู้เขียนอ่านไม่เป็น ที่เขาศรัทธาในอัลลอฮ์และพจนารถต่างทั้งหลายของพระองค์ และจงปฏิบัติตามเขา เพื่อว่าพวกเจ้าจะได้อยู่ในทางนำ
أَوَلَمۡ يَتَفَكَّرُواْۗ مَا بِصَاحِبِهِم مِّن جِنَّةٍۚ إِنۡ هُوَ إِلَّا نَذِيرٞ مُّبِينٌ
และพวกเขาไม่เคยขบคิดหรือ หาได้มีความบ้าใดไม่ในตัวสหายของพวกเขา เขามิใช่อื่นใดเว้นแต่เป็นผู้เตือนอันชัดแจ้ง
قُل لَّآ أَمۡلِكُ لِنَفۡسِي نَفۡعٗا وَلَا ضَرًّا إِلَّا مَا شَآءَ ٱللَّهُۚ وَلَوۡ كُنتُ أَعۡلَمُ ٱلۡغَيۡبَ لَٱسۡتَكۡثَرۡتُ مِنَ ٱلۡخَيۡرِ وَمَا مَسَّنِيَ ٱلسُّوٓءُۚ إِنۡ أَنَا۠ إِلَّا نَذِيرٞ وَبَشِيرٞ لِّقَوۡمٖ يُؤۡمِنُونَ
จงกล่าว ฉันไม่อำนาจให้คุณใดและไม่ (มีอำนาจ) ให้โทษใดแก่ตัวฉันเอง เว้นแต่ตามที่อัลลอฮ์ทรงประสงค์ และถ้าว่าฉันรู้เรื่องเร้นลับ แน่นอนฉันจะตักตวงแต่สิ่งดีงาม และจะไม่ให้ความเลวร้ายประสบแก่ฉัน ฉันไม่ได้เป็น (ผู้ใด) เว้นแต่ผู้เตือนและเป็นผู้แจ้งข่าวดีแก่หมู่ชนที่ศรัทธา
ซูเราะฮ์ที่ 8 الْأَنْفَال الأنفال
إِذۡ يُرِيكَهُمُ ٱللَّهُ فِي مَنَامِكَ قَلِيلٗاۖ وَلَوۡ أَرَىٰكَهُمۡ كَثِيرٗا لَّفَشِلۡتُمۡ وَلَتَنَٰزَعۡتُمۡ فِي ٱلۡأَمۡرِ وَلَٰكِنَّ ٱللَّهَ سَلَّمَۚ إِنَّهُۥ عَلِيمُۢ بِذَاتِ ٱلصُّدُورِ
ครั้นเมื่ออัลลอฮ์ทรงให้เจ้าเห็นพวกเขาในฝันของเจ้าว่ามีจำนวนน้อย และถ้าว่าพระองค์ทรงให้เจ้าเห็นพวกเขามีจำนวนมาก แน่นอนพวกเจ้าจะย่อท้อ และแน่นอนพวกเจ้าจะขัดแย้งรุนแรงในการนั้น แต่อัลลอฮ์ทรงช่วยให้ปลอดภัย พระองค์นั้นเป็นผู้ทรงรอบรู้ดีถึงสิ่งที่มีในอก
ซูเราะฮ์ที่ 9 التَّوْبَة التوبة
مَا كَانَ لِلنَّبِيِّ وَٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ أَن يَسۡتَغۡفِرُواْ لِلۡمُشۡرِكِينَ وَلَوۡ كَانُوٓاْ أُوْلِي قُرۡبَىٰ مِنۢ بَعۡدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمۡ أَنَّهُمۡ أَصۡحَٰبُ ٱلۡجَحِيمِ
ไม่สมควรที่ผู้เผยวจนะและบรรดาผู้ศรัทธาจะขออภัยโทษแก่บรรดาผู้ตั้งภาคี และแม้ว่าจะเป็นญาติใกล้ชิดก็ตาม หลังจากเป็นที่ประจักษ์แก่พวกเขาแล้วว่าพวกเขาเป็นชาวเปลวเพลิง
ซูเราะฮ์ที่ 10 يُوْنِس يونس
وَإِذَا تُتۡلَىٰ عَلَيۡهِمۡ ءَايَاتُنَا بَيِّنَٰتٖ قَالَ ٱلَّذِينَ لَا يَرۡجُونَ لِقَآءَنَا ٱئۡتِ بِقُرۡءَانٍ غَيۡرِ هَٰذَآ أَوۡ بَدِّلۡهُۚ قُلۡ مَا يَكُونُ لِيٓ أَنۡ أُبَدِّلَهُۥ مِن تِلۡقَآيِٕ نَفۡسِيٓۖ إِنۡ أَتَّبِعُ إِلَّا مَا يُوحَىٰٓ إِلَيَّۖ إِنِّيٓ أَخَافُ إِنۡ عَصَيۡتُ رَبِّي عَذَابَ يَوۡمٍ عَظِيمٖ
และเมื่อมีโองการต่าง ๆ อันชัดแจ้งของเราถูกสาธยายแก่พวกเขา บรรดาผู้ที่ไม่หวังพบเราจะกล่าวว่า จงนำอัลกุรอานเล่มอื่นที่มิใช่อันนี้ หรือจงเปลี่ยนมัน จงกล่าว ไม่มีสิทธิ์ใดแก่ฉันที่จะเปลี่ยนมันจากทางตัวฉันเอง ฉันไม่ได้ปฏิบัติตามสิ่งใดเว้นแต่ที่ถูกประทานลงมายังฉัน แท้จริงฉันกลัว ถ้าฉันดื้นต่อพระผู้อภิบาลของฉัน คือการลงโทษแห่งวันอันยิ่งใหญ่
ซูเราะฮ์ที่ 24 النُّور النور
إِنَّمَا ٱلۡمُؤۡمِنُونَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ بِٱللَّهِ وَرَسُولِهِۦ وَإِذَا كَانُواْ مَعَهُۥ عَلَىٰٓ أَمۡرٖ جَامِعٖ لَّمۡ يَذۡهَبُواْ حَتَّىٰ يَسۡتَٔۡذِنُوهُۚ إِنَّ ٱلَّذِينَ يَسۡتَٔۡذِنُونَكَ أُوْلَٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ يُؤۡمِنُونَ بِٱللَّهِ وَرَسُولِهِۦۚ فَإِذَا ٱسۡتَٔۡذَنُوكَ لِبَعۡضِ شَأۡنِهِمۡ فَأۡذَن لِّمَن شِئۡتَ مِنۡهُمۡ وَٱسۡتَغۡفِرۡ لَهُمُ ٱللَّهَۚ إِنَّ ٱللَّهَ غَفُورٞ رَّحِيمٞ
แท้จริงบรรดาผู้ศรัทธาที่ศรัทธาในอัลลอฮ์และทูตของพระองค์ และเมื่อพวกเขาอยู่กับเขา (มุฮัมมัด) ในกิจการสำคัญ พวกเขาจะไม่ไปไหนจนกว่าจะได้ขออนุญาตเขาก่อน แท้จริงบรรดาผู้ที่ขออนุญาตเจ้า ชนเหล่านั้นเป็นผู้ที่ศรัทธาในอัลลอฮ์และทูตของพระองค์ ดังนั้นเมื่อพวกเขาอนุญาตเจ้าเพื่อทำกิจบางประการของพวกเขา เจ้าก็จงให้อนุญาตแก่ผู้ที่เจ้าประสงค์ในหมู่พวกเขา และจงขออภัยโทษอัลลอฮ์ให้แก่พวกเขา อัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงอภัย ผู้ทรงปรานีเสมอ
لَّا تَجۡعَلُواْ دُعَآءَ ٱلرَّسُولِ بَيۡنَكُمۡ كَدُعَآءِ بَعۡضِكُم بَعۡضٗاۚ قَدۡ يَعۡلَمُ ٱللَّهُ ٱلَّذِينَ يَتَسَلَّلُونَ مِنكُمۡ لِوَاذٗاۚ فَلۡيَحۡذَرِ ٱلَّذِينَ يُخَالِفُونَ عَنۡ أَمۡرِهِۦٓ أَن تُصِيبَهُمۡ فِتۡنَةٌ أَوۡ يُصِيبَهُمۡ عَذَابٌ أَلِيمٌ
พวกเจ้าจงอย่าทำให้การเรียกขานศาสนทูตในระหว่างพวกเจ้าเป็นเช่นเดียวกันกับเรียกขานของพวกเจ้าซึ่งกันและกัน แน่นอนอัลลอฮ์ทรงรู้บรรดาผู้ที่แอบเลี่ยงออกไปในหมู่พวกเจ้า ดังนั้นบรรดาผู้ที่ฝ่าฝืนคำสั่งของเขาจงระวังเถิด ว่าภัยจะเกิดแก่พวกเขา หรือโทษทัณฑ์อันแสนเจ็บปวดจะเกิดแก่พวกเขา
ซูเราะฮ์ที่ 33 الْأَحْزَاب الأحزاب
وَإِذۡ تَقُولُ لِلَّذِيٓ أَنۡعَمَ ٱللَّهُ عَلَيۡهِ وَأَنۡعَمۡتَ عَلَيۡهِ أَمۡسِكۡ عَلَيۡكَ زَوۡجَكَ وَٱتَّقِ ٱللَّهَ وَتُخۡفِي فِي نَفۡسِكَ مَا ٱللَّهُ مُبۡدِيهِ وَتَخۡشَى ٱلنَّاسَ وَٱللَّهُ أَحَقُّ أَن تَخۡشَىٰهُۖ فَلَمَّا قَضَىٰ زَيۡدٞ مِّنۡهَا وَطَرٗا زَوَّجۡنَٰكَهَا لِكَيۡ لَا يَكُونَ عَلَى ٱلۡمُؤۡمِنِينَ حَرَجٞ فِيٓ أَزۡوَٰجِ أَدۡعِيَآئِهِمۡ إِذَا قَضَوۡاْ مِنۡهُنَّ وَطَرٗاۚ وَكَانَ أَمۡرُ ٱللَّهِ مَفۡعُولٗا
*และครั้นเมื่อเจ้าเอ่ยแก่ผู้ที่อัลลอฮ์ทรงให้ความดีงามแก่เขา และเจ้าก็ให้ความดีงามแก่เขาด้วย ว่าจงเก็บคู่ครองของเจ้าให้อยู่กับเจ้า และจงยำเกรงอัลลอฮ์ ขณะที่เจ้าได้ซ่อนไว้ในใจเจ้า ซึ่งสิ่งที่อัลลอฮ์จะเป็นผู้เปิดเผยมัน (เพราะ) เจ้ากลัวคนอื่น ๆ ขณะที่อัลลอฮ์ สมควรยิ่งกว่าที่เจ้าจะกลัวพระองค์ ครั้นเมื่อซัยด์ได้หย่ากับนางแล้ว เราได้แต่งนางให้แก่เจ้า เพื่อไม่ให้เป็นที่ลำบากใจแก่บรรดาผู้ศรัทธาใน (การแต่งงานกับ) คู่ครองของผู้ที่ถูกอ้างเป็นลูกของพวกเขา เมื่อเขาทั้งหลายได้หย่ากับพวกนางแล้ว และพระบัญชาของอัลลอฮ์ต้องถูกปฏิบัติเสมอ
مَّا كَانَ مُحَمَّدٌ أَبَآ أَحَدٖ مِّن رِّجَالِكُمۡ وَلَٰكِن رَّسُولَ ٱللَّهِ وَخَاتَمَ ٱلنَّبِيِّۧنَۗ وَكَانَ ٱللَّهُ بِكُلِّ شَيۡءٍ عَلِيمٗا
และมุฮัมมัดหาได้เป็นพ่อของคนใดในหมู่ชายของพวกเจ้า แต่เป็นทูตของอัลลอฮ์ และเป็นคนสุดท้ายของบรรดาผู้เผยวจนะ และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงรอบรู้ในทุกสิ่ง
يَٰٓأَيُّهَا ٱلنَّبِيُّ إِنَّآ أَحۡلَلۡنَا لَكَ أَزۡوَٰجَكَ ٱلَّٰتِيٓ ءَاتَيۡتَ أُجُورَهُنَّ وَمَا مَلَكَتۡ يَمِينُكَ مِمَّآ أَفَآءَ ٱللَّهُ عَلَيۡكَ وَبَنَاتِ عَمِّكَ وَبَنَاتِ عَمَّٰتِكَ وَبَنَاتِ خَالِكَ وَبَنَاتِ خَٰلَٰتِكَ ٱلَّٰتِي هَاجَرۡنَ مَعَكَ وَٱمۡرَأَةٗ مُّؤۡمِنَةً إِن وَهَبَتۡ نَفۡسَهَا لِلنَّبِيِّ إِنۡ أَرَادَ ٱلنَّبِيُّ أَن يَسۡتَنكِحَهَا خَالِصَةٗ لَّكَ مِن دُونِ ٱلۡمُؤۡمِنِينَۗ قَدۡ عَلِمۡنَا مَا فَرَضۡنَا عَلَيۡهِمۡ فِيٓ أَزۡوَٰجِهِمۡ وَمَا مَلَكَتۡ أَيۡمَٰنُهُمۡ لِكَيۡلَا يَكُونَ عَلَيۡكَ حَرَجٞۗ وَكَانَ ٱللَّهُ غَفُورٗا رَّحِيمٗا
*โอ้ ผู้เผยวจนะ (นบี) เราได้ให้เป็นที่อนุมัติแก่เจ้า ซึ่งบรรดาภรรยาของเจ้าที่เจ้าได้มอบของหมั้นของนางแล้ว และที่มือขวาของเจ้าครอบครอง (ทาสหญิง) จากพวกที่อัลลอฮ์ได้ประทานแก่เจ้า และลูกสาวของพี่น้องชายของพ่อเจ้า ลูกสาวของพี่น้องหญิงของพ่อเจ้า ลูกสาวของพี่น้องชายของแม่เจ้า ลูกสาวของพี่น้องหญิงของแม่เจ้า ซึ่งได้อพยพมาร่วมกับเจ้า และหญิงผู้ศรัทธาที่เสนอตัวนางแก่ผู้เผยวจนะ (นบี) ถ้าผู้เผยวจนะปรารถนาจะแต่งงานกับนาง ทั้งนี้สำหรับเจ้าเป็นการเฉพาะ มิใช่สำหรับบรรดาผู้ศรัทธา (อื่น ๆ) แน่นอนเรารู้ดีถึงสิ่งที่เรากำหนดแก่พวกเขาในเรื่องคู่ครองของพวกเขา และที่มือขวาของพวกเขาครอบครอง (ทาสหญิง) เพื่อไม่ให้เป็นการลำบากใจแก่เจ้า และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงอภัย ผู้ทรงปรานีเสมอ
۞تُرۡجِي مَن تَشَآءُ مِنۡهُنَّ وَتُٔۡوِيٓ إِلَيۡكَ مَن تَشَآءُۖ وَمَنِ ٱبۡتَغَيۡتَ مِمَّنۡ عَزَلۡتَ فَلَا جُنَاحَ عَلَيۡكَۚ ذَٰلِكَ أَدۡنَىٰٓ أَن تَقَرَّ أَعۡيُنُهُنَّ وَلَا يَحۡزَنَّ وَيَرۡضَيۡنَ بِمَآ ءَاتَيۡتَهُنَّ كُلُّهُنَّۚ وَٱللَّهُ يَعۡلَمُ مَا فِي قُلُوبِكُمۡۚ وَكَانَ ٱللَّهُ عَلِيمًا حَلِيمٗا
เจ้าจะให้คนใดในหมู่พวกนางที่เจ้าประสงค์อยู่ห่างก็ได้ และจะให้คนใดที่เจ้าประสงค์อยู่ร่วมกับเจ้าก็ได้ และคนใดที่เจ้าปรารถนา (ให้กลับมาอยู่ใกล้ชิดอีก) จากผู้ที่เจ้าได้ให้อยู่ห่าง ก็ไม่เป็นบาปใดแก่เจ้า นั่นใกล้ที่สุดที่ตาของพวกนางจะชุ่มชื่น และพวกนางจะได้ไม่ระทมใจ และพอใจต่อสิ่งที่เจ้ามอบให้แก่พวกนางทั้งหมด และอัลลอฮ์ทรงรู้สิ่งที่อยู่ในหัวใจของพวกเจ้า และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงรอบรู้ ผู้ทรงขันติธรรม
لَّا يَحِلُّ لَكَ ٱلنِّسَآءُ مِنۢ بَعۡدُ وَلَآ أَن تَبَدَّلَ بِهِنَّ مِنۡ أَزۡوَٰجٖ وَلَوۡ أَعۡجَبَكَ حُسۡنُهُنَّ إِلَّا مَا مَلَكَتۡ يَمِينُكَۗ وَكَانَ ٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ رَّقِيبٗا
บรรดาผู้หญิง (อื่น) หลังจากนี้จะไม่เป็นที่อนุมัติแก่เจ้า และไม่ให้เจ้าเอาหญิงอื่นมาเป็นภรรยาแทนพวกนาง แม้ความงามของนางเหล่านั้นจะต้องใจเจ้าก็ตาม นอกจากที่มือขวาของเจ้าครอบครอง และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงเฝ้าติดตามทุกสิ่ง
يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ لَا تَدۡخُلُواْ بُيُوتَ ٱلنَّبِيِّ إِلَّآ أَن يُؤۡذَنَ لَكُمۡ إِلَىٰ طَعَامٍ غَيۡرَ نَٰظِرِينَ إِنَىٰهُ وَلَٰكِنۡ إِذَا دُعِيتُمۡ فَٱدۡخُلُواْ فَإِذَا طَعِمۡتُمۡ فَٱنتَشِرُواْ وَلَا مُسۡتَٔۡنِسِينَ لِحَدِيثٍۚ إِنَّ ذَٰلِكُمۡ كَانَ يُؤۡذِي ٱلنَّبِيَّ فَيَسۡتَحۡيِۦ مِنكُمۡۖ وَٱللَّهُ لَا يَسۡتَحۡيِۦ مِنَ ٱلۡحَقِّۚ وَإِذَا سَأَلۡتُمُوهُنَّ مَتَٰعٗا فَسَۡٔلُوهُنَّ مِن وَرَآءِ حِجَابٖۚ ذَٰلِكُمۡ أَطۡهَرُ لِقُلُوبِكُمۡ وَقُلُوبِهِنَّۚ وَمَا كَانَ لَكُمۡ أَن تُؤۡذُواْ رَسُولَ ٱللَّهِ وَلَآ أَن تَنكِحُوٓاْ أَزۡوَٰجَهُۥ مِنۢ بَعۡدِهِۦٓ أَبَدًاۚ إِنَّ ذَٰلِكُمۡ كَانَ عِندَ ٱللَّهِ عَظِيمًا
ผู้ศรัทธาทั้งหลาย จงอย่าเข้าบ้านของผู้เผยวจนะ (นบี) เว้นแต่จะได้รับอนุญาตแก่พวกเจ้าสู่ (การรับประทาน) อาหาร โดยไม่ให้ (มา) คอยขณะกำลังปรุง แต่เมื่อพวกเจ้าถูกเชิญ ก็จงเข้าไป ครั้นเมื่อรับประทานเสร็จ ก็จงแยกย้ายกันไป และอย่าถือวิสาสะพูดคุย (แช่) นั่นเป็นการรบกวนผู้เผยวจนะ ซึ่งเขากระดากพวกเจ้า แต่อัลลอฮ์ไม่ทรงกระดากต่อความจริง และถ้าพวกเจ้าขอปัจจัยใดจากพวกนาง ก็จงขอพวกนางจากหลังม่าน นั่นสะอาดแก่หัวใจของพวกเจ้าและพวกนางที่สุด และไม่สมควรยิ่งที่พวกเจ้าจะก่อความรำคาญแก่ทูตของอัลลอฮ์ หรือจะแต่งงานกับภรรยาของเขาหลังจากเขา (จากไปแล้ว) โดยเด็ดขาด นั่นเป็นเรื่องใหญ่หลวง ณ ที่อัลลอฮ์
ซูเราะฮ์ที่ 47 مُحَمَّد محمد
وَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّٰلِحَٰتِ وَءَامَنُواْ بِمَا نُزِّلَ عَلَىٰ مُحَمَّدٖ وَهُوَ ٱلۡحَقُّ مِن رَّبِّهِمۡ كَفَّرَ عَنۡهُمۡ سَئَِّاتِهِمۡ وَأَصۡلَحَ بَالَهُمۡ
ส่วนบรรดาผู้ศรัทธา (ในอัลลอฮ์) และทำความดีต่าง ๆ และศรัทธาในสิ่งที่ถูกทยอยประทานแก่มุฮัมมัด -และมันเป็นสัจธรรมจากพระผู้อภิบาลของพวกเขา- พระองค์จะทรงลบบาปต่าง ๆ ของพวกเขาไปจากพวกเขา และจะทรงปรับปรุงสภาพของพวกเขาให้ดีขึ้น
ซูเราะฮ์ที่ 48 الْفَتْح الفتح
لَّقَدۡ صَدَقَ ٱللَّهُ رَسُولَهُ ٱلرُّءۡيَا بِٱلۡحَقِّۖ لَتَدۡخُلُنَّ ٱلۡمَسۡجِدَ ٱلۡحَرَامَ إِن شَآءَ ٱللَّهُ ءَامِنِينَ مُحَلِّقِينَ رُءُوسَكُمۡ وَمُقَصِّرِينَ لَا تَخَافُونَۖ فَعَلِمَ مَا لَمۡ تَعۡلَمُواْ فَجَعَلَ مِن دُونِ ذَٰلِكَ فَتۡحٗا قَرِيبًا
แน่นอนยิ่ง อัลลอฮ์ทรงทำให้ความฝันเป็นจริงแก่ทูตของพระองค์โดยความจริง แน่นอนพวกเจ้าจะได้เข้ามัสยิดอัล-ฮะรอม ถ้าอัลลอฮ์ทรงประสงค์ อย่างปลอดภัย โกนศีรษะของพวกเจ้าหรือตัดผม โดยพวกเจ้าจะไม่หวาดกลัว พระองค์ทรงรู้สิ่งที่พวกเจ้ายังไม่รู้ แล้วนอกเหนือจากนั้นพระองค์ทรงกำหนดชัยชนะอันใกล้ด้วย
مُّحَمَّدٞ رَّسُولُ ٱللَّهِۚ وَٱلَّذِينَ مَعَهُۥٓ أَشِدَّآءُ عَلَى ٱلۡكُفَّارِ رُحَمَآءُ بَيۡنَهُمۡۖ تَرَىٰهُمۡ رُكَّعٗا سُجَّدٗا يَبۡتَغُونَ فَضۡلٗا مِّنَ ٱللَّهِ وَرِضۡوَٰنٗاۖ سِيمَاهُمۡ فِي وُجُوهِهِم مِّنۡ أَثَرِ ٱلسُّجُودِۚ ذَٰلِكَ مَثَلُهُمۡ فِي ٱلتَّوۡرَىٰةِۚ وَمَثَلُهُمۡ فِي ٱلۡإِنجِيلِ كَزَرۡعٍ أَخۡرَجَ شَطَۡٔهُۥ فََٔازَرَهُۥ فَٱسۡتَغۡلَظَ فَٱسۡتَوَىٰ عَلَىٰ سُوقِهِۦ يُعۡجِبُ ٱلزُّرَّاعَ لِيَغِيظَ بِهِمُ ٱلۡكُفَّارَۗ وَعَدَ ٱللَّهُ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّٰلِحَٰتِ مِنۡهُم مَّغۡفِرَةٗ وَأَجۡرًا عَظِيمَۢا
*มุฮัมมัดเป็นทูตของอัลลอฮ์ และบรรดาผู้ที่อยู่ร่วมกับเขา เป็นผู้เข้มแข็งต่อพวกปฏิเสธ เป็นผู้เมตตาในระหว่างกัน เจ้าจะเห็นพวกเขาเป็นผู้ก้มหลัง (รุกั๊วะ) ก้มกราบ (สุญูด) แสวงหาความโปรดปรานและความปราโมทย์จากอัลลอฮ์ เครื่องหมายของพวกเขาอยู่ที่ใบหน้าพวกเขาคือรอยก้มกราบ นั่นเป็นลักษณะพวกเขาที่มีใน (คัมภีร์) เตารอฮ์ และเป็นลักษณะพวกเขาที่มีใน (คัมภีร์) อินญีล ประหนึ่งเมล็ดที่แตกใบอ่อนของมันออกมา แล้วยังความเจริญให้มัน มันจึงแข็งแรง และยืนบนลำต้นของมันได้ ทำให้ผู้หว่านปลาบปลื้มใจ เพื่อพวกปฏิเสธจะได้คับแค้นใจต่อพวกเขา อัลลอฮ์ทรงสัญญาบรรดาผู้ศรัทธาและทำความดีต่าง ๆ ในหมู่พวกเขาถึงการอภัยและรางวัลอันใหญ่หลวง
ซูเราะฮ์ที่ 52 الطُّور الطور
فَذَكِّرۡ فَمَآ أَنتَ بِنِعۡمَتِ رَبِّكَ بِكَاهِنٖ وَلَا مَجۡنُونٍ
ดังนั้นจงตักเตือน ด้วยสิ่งดีงาม (การได้เป็นนบี และอื่น ๆ) ของพระผู้อภิบาลของเจ้า เจ้าไม่ได้เป็นนักพยากรณ์ หรือคนเสียสติ
ซูเราะฮ์ที่ 62 الجُمْعَة الجمعة
هُوَ ٱلَّذِي بَعَثَ فِي ٱلۡأُمِّيِّۧنَ رَسُولٗا مِّنۡهُمۡ يَتۡلُواْ عَلَيۡهِمۡ ءَايَٰتِهِۦ وَيُزَكِّيهِمۡ وَيُعَلِّمُهُمُ ٱلۡكِتَٰبَ وَٱلۡحِكۡمَةَ وَإِن كَانُواْ مِن قَبۡلُ لَفِي ضَلَٰلٖ مُّبِينٖ
พระองค์คือผู้ทรงตั้งทูตคนหนึ่งขึ้นในหมู่ผู้ไม่รู้หนังสือจากพวกเขาเอง เขาสาธยายโองการต่าง ๆ ของพระองค์แก่พวกเขา และขัดเกลาพวกเขา และสอนคัมภีร์และวิทยปัญญาแก่พวกเขา และแม้ว่าพวกเขาแต่ก่อนนี้ อยู่ในการหลงผิดชัด ๆ ก็ตาม
ซูเราะฮ์ที่ 66 التَّحْرِيم التحريم
يَٰٓأَيُّهَا ٱلنَّبِيُّ لِمَ تُحَرِّمُ مَآ أَحَلَّ ٱللَّهُ لَكَۖ تَبۡتَغِي مَرۡضَاتَ أَزۡوَٰجِكَۚ وَٱللَّهُ غَفُورٞ رَّحِيمٞ
ผู้เผยวจนะเอ๋ย ไฉนเจ้าจึงทำให้สิ่งที่อัลลอฮ์อนุมัติแก่เจ้าเป็นที่ต้องห้าม เพื่อเอาใจเหล่าภรรยาของเจ้าเล่า? และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงอภัย ผู้ทรงปรานีเสมอ
ซูเราะฮ์ที่ 68 الْقَلَم القلم
مَآ أَنتَ بِنِعۡمَةِ رَبِّكَ بِمَجۡنُونٖ
ด้วยสิ่งดีงาม (การได้เป็นนบี และอื่น ๆ) ของพระผู้อภิบาลของเจ้า เจ้าไม่ได้เป็นผู้เสียสติ
ซูเราะฮ์ที่ 75 الْقِيَامَة القيامة
لَا تُحَرِّكۡ بِهِۦ لِسَانَكَ لِتَعۡجَلَ بِهِۦٓ
เจ้าจงอย่า (รีบ) ขยับลิ้นของเจ้าอ่านอัลกุรอาน เพื่อเจ้าจะได้เร่งรัด (จดจำ) มัน
إِنَّ عَلَيۡنَا جَمۡعَهُۥ وَقُرۡءَانَهُۥ
*แท้จริงหน้าที่ของเราคือการรวบรวมมัน (ไว้ในหัวใจของเจ้า) และการอ่านของมัน
فَإِذَا قَرَأۡنَٰهُ فَٱتَّبِعۡ قُرۡءَانَهُۥ
ดังนั้น เมื่อเราอ่านมัน เจ้าก็จงตามการอ่านของมัน
ثُمَّ إِنَّ عَلَيۡنَا بَيَانَهُۥ
จากนั้น แท้จริงหน้าที่ของเราคือการอธิบายมัน
ซูเราะฮ์ที่ 80 عَبَسَ عبس
عَبَسَ وَتَوَلَّىٰٓ
เขา (มุฮัมมัด) หน้าบึ้ง และผินหลังให้
أَن جَآءَهُ ٱلۡأَعۡمَىٰ
(เพราะ) ที่ชายตาบอดคนนั้นมาหาเขา
وَمَا يُدۡرِيكَ لَعَلَّهُۥ يَزَّكَّىٰٓ
และอันใดทำให้เจ้ารู้ได้ บางทีเขาอาจได้รับการขัดเกลา
أَوۡ يَذَّكَّرُ فَتَنفَعَهُ ٱلذِّكۡرَىٰٓ
หรือได้รับคำตักเตือน แล้วคำตักเตือนนั้นก็จะเป็นประโยชน์ต่อเขา
أَمَّا مَنِ ٱسۡتَغۡنَىٰ
ส่วนคนที่คิดว่าตนเองพอแล้ว
فَأَنتَ لَهُۥ تَصَدَّىٰ
เจ้ากลับต้อนรับขับสู้เขา
وَمَا عَلَيۡكَ أَلَّا يَزَّكَّىٰ
ทั้งที่เจ้าไม่ต้องรับผิดชอบใดเลย ในการที่เขาไม่ขัดเกลา
وَأَمَّا مَن جَآءَكَ يَسۡعَىٰ
ส่วนผู้ที่มาหาเจ้าด้วยความอุตสาหะ
وَهُوَ يَخۡشَىٰ
โดยเขามีความกลัวเกรง
فَأَنتَ عَنۡهُ تَلَهَّىٰ
เจ้ากลับละเลยเขาเสีย