وَإِذۡ تَقُولُ لِلَّذِيٓ أَنۡعَمَ ٱللَّهُ عَلَيۡهِ وَأَنۡعَمۡتَ عَلَيۡهِ أَمۡسِكۡ عَلَيۡكَ زَوۡجَكَ وَٱتَّقِ ٱللَّهَ وَتُخۡفِي فِي نَفۡسِكَ مَا ٱللَّهُ مُبۡدِيهِ وَتَخۡشَى ٱلنَّاسَ وَٱللَّهُ أَحَقُّ أَن تَخۡشَىٰهُۖ فَلَمَّا قَضَىٰ زَيۡدٞ مِّنۡهَا وَطَرٗا زَوَّجۡنَٰكَهَا لِكَيۡ لَا يَكُونَ عَلَى ٱلۡمُؤۡمِنِينَ حَرَجٞ فِيٓ أَزۡوَٰجِ أَدۡعِيَآئِهِمۡ إِذَا قَضَوۡاْ مِنۡهُنَّ وَطَرٗاۚ وَكَانَ أَمۡرُ ٱللَّهِ مَفۡعُولٗا
*และครั้นเมื่อเจ้าเอ่ยแก่ผู้ที่อัลลอฮ์ทรงให้ความดีงามแก่เขา และเจ้าก็ให้ความดีงามแก่เขาด้วย ว่าจงเก็บคู่ครองของเจ้าให้อยู่กับเจ้า และจงยำเกรงอัลลอฮ์ ขณะที่เจ้าได้ซ่อนไว้ในใจเจ้า ซึ่งสิ่งที่อัลลอฮ์จะเป็นผู้เปิดเผยมัน (เพราะ) เจ้ากลัวคนอื่น ๆ ขณะที่อัลลอฮ์ สมควรยิ่งกว่าที่เจ้าจะกลัวพระองค์ ครั้นเมื่อซัยด์ได้หย่ากับนางแล้ว เราได้แต่งนางให้แก่เจ้า เพื่อไม่ให้เป็นที่ลำบากใจแก่บรรดาผู้ศรัทธาใน (การแต่งงานกับ) คู่ครองของผู้ที่ถูกอ้างเป็นลูกของพวกเขา เมื่อเขาทั้งหลายได้หย่ากับพวกนางแล้ว และพระบัญชาของอัลลอฮ์ต้องถูกปฏิบัติเสมอ