การอบรมสั่งสอน

1 อายะฮ์ที่ 133 · 2:133

أَمۡ كُنتُمۡ شُهَدَآءَ إِذۡ حَضَرَ يَعۡقُوبَ ٱلۡمَوۡتُ إِذۡ قَالَ لِبَنِيهِ مَا تَعۡبُدُونَ مِنۢ بَعۡدِيۖ قَالُواْ نَعۡبُدُ إِلَٰهَكَ وَإِلَٰهَ ءَابَآئِكَ إِبۡرَٰهِ‍ۧمَ وَإِسۡمَٰعِيلَ وَإِسۡحَٰقَ إِلَٰهٗا وَٰحِدٗا وَنَحۡنُ لَهُۥ مُسۡلِمُونَ

หรือว่าพวกเจ้าอยู่ร่วมด้วย เมื่อวาระสุดท้ายมาถึงยะอฺกูบ เมื่อเขากล่าวแก่ลูก ๆ ของเขาว่า พวกเจ้าจะสักการะสิ่งใดหลังจากฉัน (จากไปแล้ว) พวกเขากล่าวว่า เราสักการะพระเจ้าของท่าน และพระเจ้าของอิบรอฮีม อิสมาอีล และอิสฮาก เป็นพระเจ้าองค์เดียว และพวกเราเป็นผู้สวามิภักดิ์ (มุสลิม) ต่อพระองค์

2 อายะฮ์ที่ 151 · 2:151

كَمَآ أَرۡسَلۡنَا فِيكُمۡ رَسُولٗا مِّنكُمۡ يَتۡلُواْ عَلَيۡكُمۡ ءَايَٰتِنَا وَيُزَكِّيكُمۡ وَيُعَلِّمُكُمُ ٱلۡكِتَٰبَ وَٱلۡحِكۡمَةَ وَيُعَلِّمُكُم مَّا لَمۡ تَكُونُواْ تَعۡلَمُونَ

ดังที่เราได้ส่งศาสนทูตผู้หนึ่งจากหมู่พวกเจ้ามายังพวกเจ้า เขาสาธยายโองการต่าง ๆ ของเราแก่พวกเจ้า ขัดเกลาพวกเจ้า สอนคัมภีร์และความมุ่งหมาย (แห่งคัมภีร์จากแบบฉบับของผู้เผยวจนะ) และสอนพวกเจ้าในสิ่งที่พวกเจ้าไม่เคยรู้

3 อายะฮ์ที่ 42 · 11:42

وَهِيَ تَجۡرِي بِهِمۡ فِي مَوۡجٖ كَٱلۡجِبَالِ وَنَادَىٰ نُوحٌ ٱبۡنَهُۥ وَكَانَ فِي مَعۡزِلٖ يَٰبُنَيَّ ٱرۡكَب مَّعَنَا وَلَا تَكُن مَّعَ ٱلۡكَٰفِرِينَ

และมันแล่นพาพวกเขาท่ามกลางคลื่นเทียมภูเขา และนูห์ได้ร้องเรียกลูกชายของเขา ขณะที่กำลังอยู่โดดเดี่ยวออกไป ลูกรักของฉันเอ๋ย จงขึ้น (เรือ) มากับพวกเราเถิด และอย่าอยู่ร่วมกับบรรดาผู้ปฏิเสธเลย

4 อายะฮ์ที่ 43 · 11:43

قَالَ سَ‍َٔاوِيٓ إِلَىٰ جَبَلٖ يَعۡصِمُنِي مِنَ ٱلۡمَآءِۚ قَالَ لَا عَاصِمَ ٱلۡيَوۡمَ مِنۡ أَمۡرِ ٱللَّهِ إِلَّا مَن رَّحِمَۚ وَحَالَ بَيۡنَهُمَا ٱلۡمَوۡجُ فَكَانَ مِنَ ٱلۡمُغۡرَقِينَ

เขา (ลูกชาย) กล่าวว่า ฉันจะไปพักพิงยังภูเขาที่มันจะกันฉันจากน้ำได้ เขา (นูห์) กล่าวว่า ในวันนี้ไม่มีผู้ใดกันภัยจากพระบัญชาของอัลลอฮ์ได้เว้นแต่ผู้ที่พระองค์ทรงเมตตา และคลื่นได้มากั้นระหว่างทั้งสอง แล้วเขา (ลูกชาย) ได้อยู่ในหมู่ผู้จมน้ำ

5 อายะฮ์ที่ 4 · 12:4

إِذۡ قَالَ يُوسُفُ لِأَبِيهِ يَٰٓأَبَتِ إِنِّي رَأَيۡتُ أَحَدَ عَشَرَ كَوۡكَبٗا وَٱلشَّمۡسَ وَٱلۡقَمَرَ رَأَيۡتُهُمۡ لِي سَٰجِدِينَ

ครั้นเมื่อยูซุฟกล่าวแก่พ่อของเขา (ยะอฺกูบ) ว่า พ่อจ๋า แท้จริงฉันเห็นดาวสิบเอ็ดดวง ตะวันและจันทรา ฉันเห็นพวกมันเป็นผู้ก้มกราบฉัน

6 อายะฮ์ที่ 5 · 12:5

قَالَ يَٰبُنَيَّ لَا تَقۡصُصۡ رُءۡيَاكَ عَلَىٰٓ إِخۡوَتِكَ فَيَكِيدُواْ لَكَ كَيۡدًاۖ إِنَّ ٱلشَّيۡطَٰنَ لِلۡإِنسَٰنِ عَدُوّٞ مُّبِينٞ

เขากล่าวว่า ลูกรักของฉัน เธอจงอย่าเล่าความฝันของเจ้าแก่พี่น้องของเจ้า หาไม่แล้วพวกเขาจะวางอุบายต่อเจ้า แท้จริงมารเป็นศัตรูอันชัดแจ้งสำหรับมนุษย์

7 อายะฮ์ที่ 6 · 12:6

وَكَذَٰلِكَ يَجۡتَبِيكَ رَبُّكَ وَيُعَلِّمُكَ مِن تَأۡوِيلِ ٱلۡأَحَادِيثِ وَيُتِمُّ نِعۡمَتَهُۥ عَلَيۡكَ وَعَلَىٰٓ ءَالِ يَعۡقُوبَ كَمَآ أَتَمَّهَا عَلَىٰٓ أَبَوَيۡكَ مِن قَبۡلُ إِبۡرَٰهِيمَ وَإِسۡحَٰقَۚ إِنَّ رَبَّكَ عَلِيمٌ حَكِيمٞ

และเช่นนั้นเอง พระผู้อภิบาลของเจ้าทรงเลือกเจ้า และพระองค์จะทรงสอนเจ้าถึงการทำนายฝัน และพระองค์จะประทานความโปรดปรานของพระองค์แก่เจ้าอย่างครบถ้วน และให้แก่วงศ์วานยะอฺกูบเหมือนที่พระองค์ได้ประทานความโปรดปรานของพระองค์แก่บรรพบุรุษของเจ้ามาก่อนคืออิบรอฮีมและอิสฮาก แท้จริงพระผู้อภิบาลของเจ้าเป็นผู้ทรงรอบรู้ ผู้ทรงปรีชาญาณ

8 อายะฮ์ที่ 7 · 12:7

۞لَّقَدۡ كَانَ فِي يُوسُفَ وَإِخۡوَتِهِۦٓ ءَايَٰتٞ لِّلسَّآئِلِينَ

โดยแน่นอนยิ่ง ใน (เรื่องราวของ) ยูซุฟ และพี่น้องของเขามีสัญญาณแก่บรรดาผู้ถามหา (มัน)

9 อายะฮ์ที่ 8 · 12:8

إِذۡ قَالُواْ لَيُوسُفُ وَأَخُوهُ أَحَبُّ إِلَىٰٓ أَبِينَا مِنَّا وَنَحۡنُ عُصۡبَةٌ إِنَّ أَبَانَا لَفِي ضَلَٰلٖ مُّبِينٍ

ครั้นเมื่อพวกเขากล่าวว่า ยูซุฟและน้องของเขาเป็นที่รักแก่พ่อของพวกเรามากกว่าพวกเรา ทั้ง ๆ ที่พวกเรามีกันหลายคน แท้จริงพ่อของพวกเราย่อมอยู่ในความหลงอันชัดแจ้ง

10 อายะฮ์ที่ 9 · 12:9

ٱقۡتُلُواْ يُوسُفَ أَوِ ٱطۡرَحُوهُ أَرۡضٗا يَخۡلُ لَكُمۡ وَجۡهُ أَبِيكُمۡ وَتَكُونُواْ مِنۢ بَعۡدِهِۦ قَوۡمٗا صَٰلِحِينَ

พวกท่านจงสังหารยูซุฟเถิด หรือโยนเขาในแผ่นดิน (ไกล) ที่ใบหน้าพ่อของพวกท่านจะหันอยู่กับพวกท่านเท่านั้น และพวกท่านจึงค่อยกลับตัวเป็นหมู่ชนที่ดีหลังจากเขา (ไม่อยู่แล้ว)

11 อายะฮ์ที่ 11 · 12:11

قَالُواْ يَٰٓأَبَانَا مَالَكَ لَا تَأۡمَ۬نَّا عَلَىٰ يُوسُفَ وَإِنَّا لَهُۥ لَنَٰصِحُونَ

พวกเขากล่าวว่า พ่อของพวกเรา! มีอันใดแก่ท่านเล่า ท่านจึงไม่วางใจพวกเราในยูซุฟ และแท้จริงพวกเราจะเป็นผู้ (คอย) แนะนำเขา

12 อายะฮ์ที่ 12 · 12:12

أَرۡسِلۡهُ مَعَنَا غَدٗا يَرۡتَعۡ وَيَلۡعَبۡ وَإِنَّا لَهُۥ لَحَٰفِظُونَ

โปรดส่งเขาไปกับพวกเราในวันพรุ่งนี้ เขาจะได้วิ่งและเล่นสนุก และแท้จริงพวกเรา แน่นอนเป็นผู้ปกป้องเขา

13 อายะฮ์ที่ 111 · 12:111

لَقَدۡ كَانَ فِي قَصَصِهِمۡ عِبۡرَةٞ لِّأُوْلِي ٱلۡأَلۡبَٰبِۗ مَا كَانَ حَدِيثٗا يُفۡتَرَىٰ وَلَٰكِن تَصۡدِيقَ ٱلَّذِي بَيۡنَ يَدَيۡهِ وَتَفۡصِيلَ كُلِّ شَيۡءٖ وَهُدٗى وَرَحۡمَةٗ لِّقَوۡمٖ يُؤۡمِنُونَ

โดยแน่นอนยิ่งในเรื่องราวของพวกเขามีอุทาหรณ์สำหรับผู้มีสติปัญญา ไม่ได้เป็นคำพูดที่ถูกแต่งขึ้น แต่เป็นการยืนยันความถูกต้องของสิ่งที่มีมาก่อนหน้าเขา เป็นการแจกแจงทุกสิ่ง เป็นทางนำ และเป็นความเมตตาแก่หมู่ชนที่ศรัทธา

14 อายะฮ์ที่ 46 · 18:46

ٱلۡمَالُ وَٱلۡبَنُونَ زِينَةُ ٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَاۖ وَٱلۡبَٰقِيَٰتُ ٱلصَّٰلِحَٰتُ خَيۡرٌ عِندَ رَبِّكَ ثَوَابٗا وَخَيۡرٌ أَمَلٗا

ทรัพย์สิน และลูกหลาน คือเครื่องประดับของชีวิตในโลกนี้ และสิ่งจีรังที่เป็นความดี ณ พระผู้อภิบาลของเจ้า ได้ผลตอบแทนที่ดีกว่า และเป็นความหวังที่ยอดเยี่ยมกว่า

15 อายะฮ์ที่ 55 · 19:55

وَكَانَ يَأۡمُرُ أَهۡلَهُۥ بِٱلصَّلَوٰةِوَٱلزَّكَوٰةِ وَكَانَ عِندَ رَبِّهِۦ مَرۡضِيّٗا

และเขากำชับใช้ครอบครัวของเขาในเรื่องการละหมาดและซะกาต และณ ที่พระผู้อภิบาลของเขา เขาเป็นผู้ได้รับความพึงพอใจ

16 อายะฮ์ที่ 74 · 25:74

وَٱلَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَا هَبۡ لَنَا مِنۡ أَزۡوَٰجِنَا وَذُرِّيَّٰتِنَا قُرَّةَ أَعۡيُنٖ وَٱجۡعَلۡنَا لِلۡمُتَّقِينَ إِمَامًا

และบรรดาผู้ที่กล่าวว่า โอ้ พระผู้อภิบาลของเรา โปรดทำให้คู่ครองของเราและลูกหลานของเราเป็นที่ชื่นตา (เย็นใจ) แก่เรา และโปรดทำให้เราเป็นผู้นำแห่งมวลผู้ยำเกรง

17 อายะฮ์ที่ 18 · 26:18

قَالَ أَلَمۡ نُرَبِّكَ فِينَا وَلِيدٗا وَلَبِثۡتَ فِينَا مِنۡ عُمُرِكَ سِنِينَ

เขากล่าว เราไม่ได้เลี้ยงดูเจ้าขณะเป็นเด็กอยู่กับเราหรือ? และเจ้าได้ใช้ชีวิตอยู่ในหมู่เราหลายปี

18 อายะฮ์ที่ 13 · 31:13

وَإِذۡ قَالَ لُقۡمَٰنُ لِٱبۡنِهِۦ وَهُوَ يَعِظُهُۥ يَٰبُنَيَّ لَا تُشۡرِكۡ بِٱللَّهِۖ إِنَّ ٱلشِّرۡكَ لَظُلۡمٌ عَظِيمٞ

และเมื่อครั้งที่ ลุกมานกล่าวแก่ลูกของเขา ขณะเขาสั่งสอนเขาว่า โอ้ ลูกรักของฉัน เจ้าอย่าได้ตั้งภาคีต่ออัลลอฮ์ เพราะการตั้งภาคีนั้น แน่นอนเป็นการอธรรมอย่างมหันต์

19 อายะฮ์ที่ 14 · 31:14

وَوَصَّيۡنَا ٱلۡإِنسَٰنَ بِوَٰلِدَيۡهِ حَمَلَتۡهُ أُمُّهُۥ وَهۡنًا عَلَىٰ وَهۡنٖ وَفِصَٰلُهُۥ فِي عَامَيۡنِ أَنِ ٱشۡكُرۡ لِي وَلِوَٰلِدَيۡكَ إِلَيَّ ٱلۡمَصِيرُ

และเรากำชับมนุษย์เกี่ยวกับบิดามารดาของเขา แม่ของเขาอุ้มท้องเขาเพลียแล้วเพลียเล่า และหย่านมเขาในอีกสองปี เจ้าจงสนองคุณฉันและบิดามารดาของเจ้า ยังฉันคือที่กลับ (ของทั้งปวง)

20 อายะฮ์ที่ 15 · 31:15

وَإِن جَٰهَدَاكَ عَلَىٰٓ أَن تُشۡرِكَ بِي مَا لَيۡسَ لَكَ بِهِۦ عِلۡمٞ فَلَا تُطِعۡهُمَاۖ وَصَاحِبۡهُمَا فِي ٱلدُّنۡيَا مَعۡرُوفٗاۖ وَٱتَّبِعۡ سَبِيلَ مَنۡ أَنَابَ إِلَيَّۚ ثُمَّ إِلَيَّ مَرۡجِعُكُمۡ فَأُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ

และถ้าทั้งสองเคี่ยวเข็ญเจ้าใหตั้งภาคีต่อฉันในสิ่งที่เจ้าไม่มีความรู้ในนั้น ก็จงอย่าเชื่อฟัง (ในเรื่องดังกล่าว) และจงอยู่ปรนนิบัติทั้งสองในโลกนี้เป็นอย่างดี และจงปฏิบัติตามวิถีทางของผู้กลับตัวสู่ฉัน จากนั้น ยังฉันคือที่กลับของพวกเจ้า แล้วฉันจะแจ้งพวกเจ้าถึงสิ่งที่พวกเจ้าได้กระทำไว้

21 อายะฮ์ที่ 16 · 31:16

يَٰبُنَيَّ إِنَّهَآ إِن تَكُ مِثۡقَالَ حَبَّةٖ مِّنۡ خَرۡدَلٖ فَتَكُن فِي صَخۡرَةٍ أَوۡ فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ أَوۡ فِي ٱلۡأَرۡضِ يَأۡتِ بِهَا ٱللَّهُۚ إِنَّ ٱللَّهَ لَطِيفٌ خَبِيرٞ

โอ้ ลูกรักของฉัน แม้ว่ามันจะมีน้ำหนักเท่าเมล็ดมัสตาร์ด แล้วอยู่ในโขดหิน หรือในชั้นฟ้าต่างๆ หรือในแผ่นดิน อัลลอฮ์จะนำมันมา อัลลอฮ์เป็นผู้ทรงรู้โดยละเอียด ผู้ทรงเชี่ยวชาญ

22 อายะฮ์ที่ 17 · 31:17

يَٰبُنَيَّ أَقِمِ ٱلصَّلَوٰةَ وَأۡمُرۡ بِٱلۡمَعۡرُوفِ وَٱنۡهَ عَنِ ٱلۡمُنكَرِ وَٱصۡبِرۡ عَلَىٰ مَآ أَصَابَكَۖ إِنَّ ذَٰلِكَ مِنۡ عَزۡمِ ٱلۡأُمُورِ

โอ้ ลูกรักของฉัน จงดำรงละหมาด จงกำชับการดี จงห้ามปรามการชั่ว และจงอดทนต่อสิ่งที่ประสบแก่เจ้า แท้จริงนั่นเป็นกิจการที่ต้องใช้ความมุ่งมั่น

23 อายะฮ์ที่ 18 · 31:18

وَلَا تُصَعِّرۡ خَدَّكَ لِلنَّاسِ وَلَا تَمۡشِ فِي ٱلۡأَرۡضِ مَرَحًاۖ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يُحِبُّ كُلَّ مُخۡتَالٖ فَخُورٖ

และจงอย่าหันแก้มของเจ้าจากผู้คน (อย่างยโส) และจงอย่าสัญจรตามแผ่นดินอย่างทะนง อัลลอฮ์นั้นไม่ทรงรักผู้เป็นคนยโสโอหัง ชอบคุยโว

24 อายะฮ์ที่ 19 · 31:19

وَٱقۡصِدۡ فِي مَشۡيِكَ وَٱغۡضُضۡ مِن صَوۡتِكَۚ إِنَّ أَنكَرَ ٱلۡأَصۡوَٰتِ لَصَوۡتُ ٱلۡحَمِيرِ

และจงก้าวเท้าของเจ้าแต่พองาม และจงลดเสียงของเจ้า แท้จริงเสียงที่น่าเกลียดยิ่งคือเสียงลา

25 อายะฮ์ที่ 100 · 37:100

رَبِّ هَبۡ لِي مِنَ ٱلصَّٰلِحِينَ

โอ้ พระผู้อภิบาลของฉัน โปรดประทาน (บุตร) แก่ฉัน ซึ่งจะอยู่ในหมู่คนดี

26 อายะฮ์ที่ 102 · 37:102

فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ ٱلسَّعۡيَ قَالَ يَٰبُنَيَّ إِنِّيٓ أَرَىٰ فِي ٱلۡمَنَامِ أَنِّيٓ أَذۡبَحُكَ فَٱنظُرۡ مَاذَا تَرَىٰۚ قَالَ يَٰٓأَبَتِ ٱفۡعَلۡ مَا تُؤۡمَرُۖ سَتَجِدُنِيٓ إِن شَآءَ ٱللَّهُ مِنَ ٱلصَّٰبِرِينَ

แล้วเมื่อเขาโตพอจะไปมากับเขาได้ เขากล่าวว่า โอ้ ลูกรักของฉัน ฉันนั้นได้เห็นในฝัน ว่าฉันเชือดเจ้า จงคิดดู เจ้าเห็นเป็นเช่นได? เขาตอบ โอ้ พ่อที่รักของฉัน จงทำตามที่ท่านถูกบัญชาเถิด ท่านจะพบ ถ้าอัลลอฮ์ทรงประสงค์ ว่าฉันอยู่ในหมู่ผู้อดทน

27 อายะฮ์ที่ 21 · 52:21

وَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَٱتَّبَعَتۡهُمۡ ذُرِّيَّتُهُم بِإِيمَٰنٍ أَلۡحَقۡنَا بِهِمۡ ذُرِّيَّتَهُمۡ وَمَآ أَلَتۡنَٰهُم مِّنۡ عَمَلِهِم مِّن شَيۡءٖۚ كُلُّ ٱمۡرِيِٕۢ بِمَا كَسَبَ رَهِينٞ

และบรรดาผู้ศรัทธา และลูกหลานของพวกเขาที่เจริญรอยตามพวกเขาในการศรัทธา เราจะให้ลูกหลานของพวกเขาอยู่ร่วมกับพวกเขา และเราจะไม่ให้การงานของพวกเขาลดน้อยลงแต่อย่างใด ทุก ๆ คนเป็นผู้ถูกรับประกันในสิ่งที่พวกเขาขวนขวายไว้

28 อายะฮ์ที่ 2 · 62:2

هُوَ ٱلَّذِي بَعَثَ فِي ٱلۡأُمِّيِّ‍ۧنَ رَسُولٗا مِّنۡهُمۡ يَتۡلُواْ عَلَيۡهِمۡ ءَايَٰتِهِۦ وَيُزَكِّيهِمۡ وَيُعَلِّمُهُمُ ٱلۡكِتَٰبَ وَٱلۡحِكۡمَةَ وَإِن كَانُواْ مِن قَبۡلُ لَفِي ضَلَٰلٖ مُّبِينٖ

พระองค์คือผู้ทรงตั้งทูตคนหนึ่งขึ้นในหมู่ผู้ไม่รู้หนังสือจากพวกเขาเอง เขาสาธยายโองการต่าง ๆ ของพระองค์แก่พวกเขา และขัดเกลาพวกเขา และสอนคัมภีร์และวิทยปัญญาแก่พวกเขา และแม้ว่าพวกเขาแต่ก่อนนี้ อยู่ในการหลงผิดชัด ๆ ก็ตาม

29 อายะฮ์ที่ 6 · 66:6

يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ قُوٓاْ أَنفُسَكُمۡ وَأَهۡلِيكُمۡ نَارٗا وَقُودُهَا ٱلنَّاسُ وَٱلۡحِجَارَةُ عَلَيۡهَا مَلَٰٓئِكَةٌ غِلَاظٞ شِدَادٞ لَّا يَعۡصُونَ ٱللَّهَ مَآ أَمَرَهُمۡ وَيَفۡعَلُونَ مَا يُؤۡمَرُونَ

ผู้ศรัทธาทั้งหลาย จงปกป้องตัวของพวกเจ้า และครอบครัวของพวกเจ้าให้พ้นจากไฟ ซึ่งเชื้อเพลิงของมันคือมนุษย์และหิน เหนือมันมีมลาอิกะฮ์ผู้แข็งกร้าว เข้มงวด พวกเขาจะไม่ขัดขืนอัลลอฮ์ในสิ่งที่พระองค์ทรงบัญชาพวกเขา และพวกเขาจะปฏิบัติตามที่ถูกบัญชา

กระจายอยู่ใน 12 ซูเราะฮ์

ซูเราะฮ์ที่ 2 الْبَقَرَة البقرة

ซูเราะฮ์ที่ 11 هُود هود

ซูเราะฮ์ที่ 12 يُوسُف يوسف

ซูเราะฮ์ที่ 18 الْكَهْف الكهف

ซูเราะฮ์ที่ 19 مَرْيَم مريم

ซูเราะฮ์ที่ 25 الْفُرْقَان الفرقان

ซูเราะฮ์ที่ 26 الشُّعَرَاء الشعراء

ซูเราะฮ์ที่ 31 لُقْمَان لقمان

ซูเราะฮ์ที่ 37 الصَّافَّات الصافات

ซูเราะฮ์ที่ 52 الطُّور الطور

ซูเราะฮ์ที่ 62 الجُمْعَة الجمعة

ซูเราะฮ์ที่ 66 التَّحْرِيم التحريم