أَلَمۡ تَرَ إِلَى ٱلَّذِي حَآجَّ إِبۡرَٰهِۧمَ فِي رَبِّهِۦٓ أَنۡ ءَاتَىٰهُ ٱللَّهُ ٱلۡمُلۡكَ إِذۡ قَالَ إِبۡرَٰهِۧمُ رَبِّيَ ٱلَّذِي يُحۡيِۦ وَيُمِيتُ قَالَ أَنَا۠ أُحۡيِۦ وَأُمِيتُۖ قَالَ إِبۡرَٰهِۧمُ فَإِنَّ ٱللَّهَ يَأۡتِي بِٱلشَّمۡسِ مِنَ ٱلۡمَشۡرِقِ فَأۡتِ بِهَا مِنَ ٱلۡمَغۡرِبِ فَبُهِتَ ٱلَّذِي كَفَرَۗ وَٱللَّهُ لَا يَهۡدِي ٱلۡقَوۡمَ ٱلظَّٰلِمِينَ
(มุฮัมมัด) เจ้าไม่เห็น (เรื่องราวของ) ผู้โต้เถียงอิบรอฮีม (กษัตริย์นัมรูดแห่งบาบิโลน) ในเรื่องพระผู้อภิบาลของเขาหรือ? เนื่องจากอัลลอฮ์ทรงประทานอำนาจปกครองแก่เขา เมื่ออิบรอฮีมกล่าวว่า พระผู้อภิบาลของฉันเป็นผู้ที่ทรงให้เป็นและทรงให้ตาย เขากล่าวว่า ฉันก็ให้เป็นให้ตายได้ (เช่นกัน) อิบรอฮีมกล่าวว่า อัลลอฮ์นั้นทรงนำตะวันมาจากตะวันออก ดังนั้นท่านจงนำมันมาจากตะวันตกเถิด แล้วผู้ปฏิเสธนั้นก็งงงัน และอัลลอฮ์ไม่ทรงนำทางหมู่ชนผู้อธรรม