ข้ามไปยังเนื้อหา
สารบัญอัลกุรอาน ค้นอายะฮ์ตามหมวดหมู่
หัวข้อที่ 1163
الخطيئة

บาป

Sin · 17 อายะฮ์ จาก 10 ซูเราะฮ์

กระจายอยู่ใน 10 ซูเราะฮ์

กดแท่งเพื่อดูเฉพาะซูเราะฮ์นั้น

ซูเราะฮ์ที่ 2 الْبَقَرَة البقرة

وَإِذۡ قُلۡنَا ٱدۡخُلُواْ هَٰذِهِ ٱلۡقَرۡيَةَ فَكُلُواْ مِنۡهَا حَيۡثُ شِئۡتُمۡ رَغَدٗا وَٱدۡخُلُواْ ٱلۡبَابَ سُجَّدٗا وَقُولُواْ حِطَّةٞ نَّغۡفِرۡ لَكُمۡ خَطَٰيَٰكُمۡۚ وَسَنَزِيدُ ٱلۡمُحۡسِنِينَ
และ (จงรำลึกถึง) ครั้นเมื่อเราได้ตรัสว่า พวกเจ้าจงเข้าไปในเมืองนี้เถิด แล้วจงบริโภคจากสิ่งที่มีในนั้นตามที่พวกเจ้าปรารถนาอย่างสุขสำราญ และจงเข้าประตูอย่างผู้โน้มศีรษะ (ด้วยความนอบน้อม) และจงกล่าวว่า โปรดลบล้าง (บาป) เราจะอภัยแก่พวกเจ้าในความผิดต่าง ๆ ของพวกเจ้า และเราจะเพิ่มพูน (*การอภัย และสิ่งดีงาม) แก่บรรดาผู้ประพฤติดี
بَلَىٰۚ مَن كَسَبَ سَيِّئَةٗ وَأَحَٰطَتۡ بِهِۦ خَطِيٓ‍َٔتُهُۥ فَأُوْلَٰٓئِكَ أَصۡحَٰبُ ٱلنَّارِۖ هُمۡ فِيهَا خَٰلِدُونَ
ทว่า ผู้ใดขวนขวายการชั่ว และความผิดของเขาได้ห้อมล้อมเขาไว้ (ทุกทาง) แล้ว ชนเหล่านั้นเป็นชาวนรก พวกเขาเป็นผู้อยู่ถาวรในนั้น
لَا يُكَلِّفُ ٱللَّهُ نَفۡسًا إِلَّا وُسۡعَهَاۚ لَهَا مَا كَسَبَتۡ وَعَلَيۡهَا مَا ٱكۡتَسَبَتۡۗ رَبَّنَا لَا تُؤَاخِذۡنَآ إِن نَّسِينَآ أَوۡ أَخۡطَأۡنَاۚ رَبَّنَا وَلَا تَحۡمِلۡ عَلَيۡنَآ إِصۡرٗا كَمَا حَمَلۡتَهُۥ عَلَى ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِنَاۚ رَبَّنَا وَلَا تُحَمِّلۡنَا مَا لَا طَاقَةَ لَنَا بِهِۦۖ وَٱعۡفُ عَنَّا وَٱغۡفِرۡ لَنَا وَٱرۡحَمۡنَآۚ أَنتَ مَوۡلَىٰنَا فَٱنصُرۡنَا عَلَى ٱلۡقَوۡمِ ٱلۡكَٰفِرِينَ
อัลลอฮ์ไม่ทรงวางภาระหนักแก่ชีวิตใด เว้นแต่ตามกำลังของมัน มันจะได้ (การตอบแทนที่ดี) ตามที่มันขวนขวาย และ (โทษทัณฑ์) จะตกแก่มันตามที่มันขวนขวาย พระผู้อภิบาลของเรา! โปรดอย่าเอาโทษเราถ้าเราหลงลืมหรือเราพลาดพลั้ง พระผู้อภิบาลของเรา! และโปรดอย่าวางภาระหนักอึ้งบนเราเหมือนที่พระองค์ได้วางมันบนบรรดาผู้อยู่ก่อนหน้าเรา พระผู้อภิบาลของเรา! และโปรดอย่าให้เราต้องแบกรับ (การทดสอบ) ที่เราไม่มีกำลังพอจะแบกรับมัน และโปรดอย่าเอาผิดเรา โปรดอภัยให้เรา และโปรดเมตตาเรา พระองค์คือเจ้านายของเรา โปรดช่วยให้เรามีชัยเหนือหมู่ชนผู้ปฏิเสธด้วยเทอญ

ซูเราะฮ์ที่ 4 النِّسَاء النساء

إِن تَجۡتَنِبُواْ كَبَآئِرَ مَا تُنۡهَوۡنَ عَنۡهُ نُكَفِّرۡ عَنكُمۡ سَيِّ‍َٔاتِكُمۡ وَنُدۡخِلۡكُم مُّدۡخَلٗا كَرِيمٗا
ถ้าพวกเจ้าหลีกห่างจากบาปใหญ่ทั้งหลายที่พวกเจ้าถูกห้ามไว้ เราจะลบล้างความผิด (เล็กน้อย) ต่าง ๆ ของพวกเจ้าออกจากพวกเจ้า และเราจะให้พวกเจ้าเข้าสู่สถานที่อันมีเกียรติ (คือสวรรค์)
وَمَا كَانَ لِمُؤۡمِنٍ أَن يَقۡتُلَ مُؤۡمِنًا إِلَّا خَطَ‍ٔٗاۚ وَمَن قَتَلَ مُؤۡمِنًا خَطَ‍ٔٗا فَتَحۡرِيرُ رَقَبَةٖ مُّؤۡمِنَةٖ وَدِيَةٞ مُّسَلَّمَةٌ إِلَىٰٓ أَهۡلِهِۦٓ إِلَّآ أَن يَصَّدَّقُواْۚ فَإِن كَانَ مِن قَوۡمٍ عَدُوّٖ لَّكُمۡ وَهُوَ مُؤۡمِنٞ فَتَحۡرِيرُ رَقَبَةٖ مُّؤۡمِنَةٖۖ وَإِن كَانَ مِن قَوۡمِۢ بَيۡنَكُمۡ وَبَيۡنَهُم مِّيثَٰقٞ فَدِيَةٞ مُّسَلَّمَةٌ إِلَىٰٓ أَهۡلِهِۦ وَتَحۡرِيرُ رَقَبَةٖ مُّؤۡمِنَةٖۖ فَمَن لَّمۡ يَجِدۡ فَصِيَامُ شَهۡرَيۡنِ مُتَتَابِعَيۡنِ تَوۡبَةٗ مِّنَ ٱللَّهِۗ وَكَانَ ٱللَّهُ عَلِيمًا حَكِيمٗا
และไม่พึงแก่ผู้ศรัทธาจะสังหารผู้ศรัทธาใด เว้นแต่โดยผิดพลาด และผู้ใดสังหารผู้ศรัทธาโดยผิดพลาด จงปล่อยทาสผู้ศรัทธาหนึ่งคน และให้มีค่าชดเชยที่มอบแก่ครอบครัวของเขา เว้นแต่พวกเขายกเป็นทาน และถ้าเขามาจากหมู่ชนที่เป็นศัตรูต่อพวกเจ้า และเขาเป็นผู้ศรัทธา จงปล่อยทาสผู้ศรัทธาหนึ่งคน และถ้าเขามาจากหมู่ชนที่ระหว่างพวกเจ้าและระหว่างพวกเขามีสนธิสัญญากัน จงให้มีค่าชดเชยที่มอบแก่ครอบครัวของเขา และจงปล่อยทาสผู้ศรัทธา แล้วผู้ใดหาไม่พบ จงถือศีลอดสองเดือนติดต่อกัน เป็นการให้อภัยโทษจากอัลลอฮ์ และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงรอบรู้ ผู้ทรงปรีชาญาณ
وَمَن يَكۡسِبۡ إِثۡمٗا فَإِنَّمَا يَكۡسِبُهُۥ عَلَىٰ نَفۡسِهِۦۚ وَكَانَ ٱللَّهُ عَلِيمًا حَكِيمٗا
และผู้ใดขวนขวายการบาป อันที่จริงเขาขวนขวายมันให้แก่ตัวของเขาเอง และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงรอบรู้ ผู้ทรงปรีชาญาณ
وَمَن يَكۡسِبۡ خَطِيٓ‍َٔةً أَوۡ إِثۡمٗا ثُمَّ يَرۡمِ بِهِۦ بَرِيٓ‍ٔٗا فَقَدِ ٱحۡتَمَلَ بُهۡتَٰنٗا وَإِثۡمٗا مُّبِينٗا
และผู้ใดขวนขวายความผิด (*โดยไม่เจตนา) หรือบาป (*โดยเจตนา) เอาไว้ แล้วโยนมันแก่ผู้บริสุทธิ์ แน่นอนเขาได้แบกการใส่ร้ายและบาปอันชัดแจ้ง

ซูเราะฮ์ที่ 7 الْأَعْرَاف الأعراف

وَإِذۡ قِيلَ لَهُمُ ٱسۡكُنُواْ هَٰذِهِ ٱلۡقَرۡيَةَ وَكُلُواْ مِنۡهَا حَيۡثُ شِئۡتُمۡ وَقُولُواْ حِطَّةٞ وَٱدۡخُلُواْ ٱلۡبَابَ سُجَّدٗا نَّغۡفِرۡ لَكُمۡ خَطِيٓـَٰٔتِكُمۡۚ سَنَزِيدُ ٱلۡمُحۡسِنِينَ
และเมื่อถูกกล่าวแก่พวกเขาว่า จงอาศัยอยู่ในเมืองนี้ และจงกินจากสิ่งที่มีในนั้นตามที่พวกเจ้าปรารถนา และจงกล่าวคำว่า โปรดลบล้างบาป และจงเข้าประตูอย่างผู้โน้มศีรษะ (ด้วยความนอบน้อม) เราจะอภัยในความผิดต่าง ๆ ของพวกเจ้าแก่พวกเจ้า เราจะเพิ่มพูน (รางวัล) ให้แก่บรรดาผู้ประพฤติดี

ซูเราะฮ์ที่ 12 يُوسُف يوسف

إِذۡ قَالُواْ لَيُوسُفُ وَأَخُوهُ أَحَبُّ إِلَىٰٓ أَبِينَا مِنَّا وَنَحۡنُ عُصۡبَةٌ إِنَّ أَبَانَا لَفِي ضَلَٰلٖ مُّبِينٍ
ครั้นเมื่อพวกเขากล่าวว่า ยูซุฟและน้องของเขาเป็นที่รักแก่พ่อของพวกเรามากกว่าพวกเรา ทั้ง ๆ ที่พวกเรามีกันหลายคน แท้จริงพ่อของพวกเราย่อมอยู่ในความหลงอันชัดแจ้ง
قَالُواْ يَٰٓأَبَانَا ٱسۡتَغۡفِرۡ لَنَا ذُنُوبَنَآ إِنَّا كُنَّا خَٰطِ‍ِٔينَ
พวกเขากล่าวว่า พ่อของพวกเราเอ๋ย โปรดขออภัยโทษแก่พวกเราในบาปของพวกเรา แท้จริงพวกเราเป็นคนผิด

ซูเราะฮ์ที่ 17 الْإِسْرَاء الإسراء

وَلَا تَقۡتُلُوٓاْ أَوۡلَٰدَكُمۡ خَشۡيَةَ إِمۡلَٰقٖۖ نَّحۡنُ نَرۡزُقُهُمۡ وَإِيَّاكُمۡۚ إِنَّ قَتۡلَهُمۡ كَانَ خِطۡ‍ٔٗا كَبِيرٗا
และพวกเจ้าจงอย่าสังหารลูก ๆ ของเจ้าเพราะกลัวจน เราให้ปัจจัยแก่พวกเขาและแก่พวกเจ้า แท้จริงการสังหารพวกเขานั้นเป็นความผิดใหญ่

ซูเราะฮ์ที่ 20 طه طه

إِنَّآ ءَامَنَّا بِرَبِّنَا لِيَغۡفِرَ لَنَا خَطَٰيَٰنَا وَمَآ أَكۡرَهۡتَنَا عَلَيۡهِ مِنَ ٱلسِّحۡرِۗ وَٱللَّهُ خَيۡرٞ وَأَبۡقَىٰٓ
แท้จริงเราศรัทธาในพระผู้อภิบาลของเรา เพื่อพระองค์จะได้ทรงอภัยความผิดต่าง ๆ ของเรา และสิ่งที่ท่านบังคับเราให้ทำมันเกี่ยวกับเวทมนตร์ และอัลลอฮ์ทรงดีเลิศ และทรงยืนยงยิ่ง

ซูเราะฮ์ที่ 26 الشُّعَرَاء الشعراء

إِنَّا نَطۡمَعُ أَن يَغۡفِرَ لَنَا رَبُّنَا خَطَٰيَٰنَآ أَن كُنَّآ أَوَّلَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ
แท้จริงพวกเราหวังเหลือเกินว่าพระผู้อภิบาลของเราจะให้อภัยพวกเราในความผิดต่าง ๆ ของพวกเรา ในการที่พวกเราเป็นพวกแรกของผู้ศรัทธา
وَٱلَّذِيٓ أَطۡمَعُ أَن يَغۡفِرَ لِي خَطِيٓ‍َٔتِي يَوۡمَ ٱلدِّينِ
และเป็นผู้ที่ฉันหวังอย่างยิ่งว่าพระองค์จะทรงให้อภัยแก่ฉันในความผิดต่าง ๆ ของฉันในวันไต่สวนตอบแทน

ซูเราะฮ์ที่ 29 الْعَنْكَبُوت العنكبوت

وَقَالَ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ لِلَّذِينَ ءَامَنُواْ ٱتَّبِعُواْ سَبِيلَنَا وَلۡنَحۡمِلۡ خَطَٰيَٰكُمۡ وَمَا هُم بِحَٰمِلِينَ مِنۡ خَطَٰيَٰهُم مِّن شَيۡءٍۖ إِنَّهُمۡ لَكَٰذِبُونَ
และบรรดาผู้ปฏิเสธกล่าวแก่บรรดาผู้ศรัทธาว่า จงปฏิบัติตามแนวทางของเรา และเราจะแบกรับความผิดของพวกท่านไว้เอง ทั้ง ๆ ที่พวกเขาไม่เป็นผู้แบกรับความผิดใด ๆ ของพวกเขาเลย แท้จริงพวกเขา แน่นอนเป็นคนโกหก

ซูเราะฮ์ที่ 33 الْأَحْزَاب الأحزاب

ٱدۡعُوهُمۡ لِأٓبَآئِهِمۡ هُوَ أَقۡسَطُ عِندَ ٱللَّهِۚ فَإِن لَّمۡ تَعۡلَمُوٓاْ ءَابَآءَهُمۡ فَإِخۡوَٰنُكُمۡ فِي ٱلدِّينِ وَمَوَٰلِيكُمۡۚ وَلَيۡسَ عَلَيۡكُمۡ جُنَاحٞ فِيمَآ أَخۡطَأۡتُم بِهِۦ وَلَٰكِن مَّا تَعَمَّدَتۡ قُلُوبُكُمۡۚ وَكَانَ ٱللَّهُ غَفُورٗا رَّحِيمًا
จงเรียกพวกเขาตามชื่อพ่อ ๆ ของพวกเขา มันเที่ยงธรรมกว่า ณ ที่อัลลอฮ์ แต่ถ้าพวกเจ้าไม่รู้จักพ่อของพวกเขา ก็เป็นพี่น้องร่วมศาสนาของพวกเจ้า และเป็นคนใกล้ชิดพวกเจ้า และไม่เป็นบาปใดแก่พวกเจ้าในสิ่งที่ผิดพลาดไป แต่สิ่งที่หัวใจพวกเจ้าจงใจนั่นต่างหาก และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงอภัย ผู้ทรงปรานีเสมอ

ซูเราะฮ์ที่ 69 الْحَاقَّة الحاقة

وَجَآءَ فِرۡعَوۡنُ وَمَن قَبۡلَهُۥ وَٱلۡمُؤۡتَفِكَٰتُ بِٱلۡخَاطِئَةِ
และฟาโรห์ และพวกก่อนหน้าเขา และ (พวกชาว) เมืองทั้งหลายที่ถูกพลิกคว่ำ (หมู่ชนของนบีลูฏ) ได้กระทำผิด