การถือศีลอด

โอ้ ผู้ศรัทธาทั้งหลาย การถือศีลอดถูกบัญญัติแก่พวกเจ้า เช่นที่เคยถูกบัญญัติแก่บรรดาผู้อยู่ก่อนพวกเจ้า เพื่อว่าพวกเจ้าจะยำเกรง

(จงถือศีลอด) ในวันต่าง ๆ ที่ถูกนับ (*คือ 29 หรือ 30 วันในเดือนเราะมะฏอน) และผู้ใดในหมู่พวกเจ้าป่วย หรืออยู่ระหว่างเดินทาง จงนับต่อ (*ให้ถือศีลอดชดใช้) ในวันอื่น และสำหรับผู้ที่ถือมันได้ (*ด้วยความลำบากยิ่ง เช่นคนชรา เจ็บป่วยเรื้อรัง) จงชดเชยด้วยการให้อาหารแก่คนขัดสนหนึ่งคน (หนึ่งวันต่อหนึ่งมื้อ) แต่ผู้ใดสมัครใจทำดี มันเป็นการดีสำหรับเขา และการที่พวกเจ้าถือศีลอดนั้นดียิ่งกว่าสำหรับพวกเจ้า ถ้าพวกเจ้ารู้

เดือนเราะมะฎอน (เดือน) ที่ในนั้นอัลกุรอานถูกประทานลงมา เป็นสิ่งนำทางสำหรับมนุษยชาติ และเป็นหลักฐานอันชัดแจ้งถึงทางถูกต้อง และเป็นข้อจำแนก (ระหว่างความจริงกับความเท็จ) ดังนั้นผู้ใดในหมู่พวกเจ้าที่อยู่ในเดือนนั้น เขาจงถือศีลอดนั้นเถิด และผู้ใดป่วยหรืออยู่ระหว่างเดินทาง จงนับมันต่อ (ถือศีลอดชดใช้) ในวันอื่น อัลลอฮ์ทรงประสงค์ความสะดวกแก่พวกเจ้า และไม่ทรงประสงค์ความลำบากแก่พวกเจ้า และเพื่อให้พวกเจ้าทำได้ครบตามจำนวน และเพื่อให้พวกเจ้าได้แซ่ซ้องเกรียงไกรแด่อัลลอฮ์ที่พระองค์ทรงนำทางพวกเจ้า และเพื่อว่าพวกเจ้าจะสนองคุณ

การเสพสุขกับบรรดาหญิงของพวกเจ้าในค่ำคืนแห่งการถือศีลอดถูกอนุมัติแก่พวกเจ้าแล้ว พวกนางเป็น (ดั่ง) อาภรณ์สำหรับพวกเจ้า และพวกเจ้าเป็น (ดั่ง) อาภรณ์สำหรับพวกนาง อัลลอฮ์ทรงรู้ว่าพวกเจ้าเคยทุจริตต่อตัวเอง พระองค์จึงทรงนิรโทษให้พวกเจ้า (ที่ผ่านมา) และไม่ถือสาเอาความกับพวกเจ้า (อีกต่อไป) ดังนั้น บัดนี้ พวกเจ้าจงเสพสุขกับพวกนางเถิด และจงแสวงหาสิ่งที่อัลลอฮ์กำหนดแก่พวกเจ้า (*ให้มีลูกหลาน) และจงกินและจงดื่มจนกระทั่งด้ายสีขาว (แสงอรุณสีขาวที่ขอบฟ้า) ชัดเจนจากด้ายสีดำในยามรุ่งอรุณ จากนั้นพวกเจ้าจงถือศีลอดให้ครบจน (พลบ) ค่ำ และจงอย่าเสพสุขกับพวกนางขณะที่พวกเจ้าจำมัสยิด (อิอฺติกาฟ) นั่นคือขอบเขตของอัลลอฮ์ อย่าได้เข้าใกล้มัน เช่นนั้นเอง อัลลอฮ์ทรงทำให้โองการต่าง ๆ ของพระองค์แจ่มแจ้งแก่มนุษย์ เพื่อว่าพวกเขาจะยำเกรง

และจงทำฮัจญ์และอุมเราะฮ์ให้เสร็จสิ้นเพื่ออัลลอฮ์ แต่ถ้าพวกเจ้าถูกจำนน (มีอุปสรรคขัดขวาง) ก็จงเชือดสัตว์พลี (ฮัดย์) ตามที่หาได้ง่าย และจงอย่าโกนศีรษะของพวกเจ้าจนกว่าสัตว์พลีตัวนั้นจะมาถึงที่ของมัน (ที่มักกะฮ์หรือที่ ๆ ผู้ถูกจำนนอยู่) และผู้ใดในหมู่พวกเจ้าป่วยหรือเกิดภัยที่ศีรษะของเขา (ทำให้มีอันต้องโกนศีรษะ) ดังนั้นการชดเชยคือการถือศีลอด หรือให้ทาน หรือเชือดสัตว์ แล้วเมื่อพวกเจ้าปลอดภัย (ถึงมักกะฮ์) แล้ว ผู้ใดเอาสะดวก (ช่วงรอ) ถึงฮัจญ์ด้วยการทำอุมเราะฮ์ ก็จงเชือดสัตว์พลี (ฮัดย์) ตามที่หาได้ง่าย และผู้ใดที่หาไม่ได้ ก็จงถือศีลอดสามวันใน (ช่วงระหว่าง) ทำฮัจญ์ และอีกเจ็ดวันเมื่อกลับไปแล้ว นั่นคือครบสิบวัน นั่นสำหรับผู้ที่ครอบครัวของเขามิใช่ผู้อยู่ (ถาวร) ณ (บริเวณใกล้) มัสยิดอัล-ฮะรอม และจงยำเกรงอัลลอฮ์ และจงรู้เถิดว่า อัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงลงโทษรุนแรง

และไม่พึงแก่ผู้ศรัทธาจะสังหารผู้ศรัทธาใด เว้นแต่โดยผิดพลาด และผู้ใดสังหารผู้ศรัทธาโดยผิดพลาด จงปล่อยทาสผู้ศรัทธาหนึ่งคน และให้มีค่าชดเชยที่มอบแก่ครอบครัวของเขา เว้นแต่พวกเขายกเป็นทาน และถ้าเขามาจากหมู่ชนที่เป็นศัตรูต่อพวกเจ้า และเขาเป็นผู้ศรัทธา จงปล่อยทาสผู้ศรัทธาหนึ่งคน และถ้าเขามาจากหมู่ชนที่ระหว่างพวกเจ้าและระหว่างพวกเขามีสนธิสัญญากัน จงให้มีค่าชดเชยที่มอบแก่ครอบครัวของเขา และจงปล่อยทาสผู้ศรัทธา แล้วผู้ใดหาไม่พบ จงถือศีลอดสองเดือนติดต่อกัน เป็นการให้อภัยโทษจากอัลลอฮ์ และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงรอบรู้ ผู้ทรงปรีชาญาณ

อัลลอฮ์ไม่ทรงเอาผิดพวกเจ้าในการสาบานพล่อยของพวกเจ้า แต่พระองค์ทรงเอาผิดพวกเจ้าในการที่พวกเจ้าตั้งใจสาบาน ดังนั้นสิ่งลบล้าง (บาป) ของมันคือ การให้อาหารคนจนสิบคน จาก (ระดับ) ปานกลางของสิ่งที่พวกเจ้าให้เป็นอาหารแก่ครอบครัวของพวกเจ้า หรือการให้เสื้อผ้าแก่พวกเขา หรือการปล่อยต้นคอหนึ่ง (*ปล่อยทาสหนึ่งคน) แล้วผู้ที่หาไม่ได้ ก็จงถือศีลอดสามวัน นั่นคือการลบล้าง (บาป) ของการ (ผิด) สาบานของพวกเจ้าเมื่อพวกเจ้าสาบาน และจงรักษาการสาบานของพวกเจ้า เช่นนั้นเอง อัลลอฮ์ทรงชี้แจงโองการต่าง ๆ ของพระองค์แก่พวกเจ้า เพื่อว่าพวกเจ้าจะสนองคุณ

โอ้ ผู้ศรัทธาทั้งหลาย อย่าได้ฆ่าสัตว์ล่าขณะที่พวกเจ้ากำลังครองอิห์รอม และผู้ใดในหมู่พวกเจ้าฆ่ามันโดยเจตนา ต้องชดเชยด้วยปศุสัตว์ที่คล้ายกันกับสิ่งที่พวกเขาฆ่า ให้ผู้เที่ยงธรรมสองคนในหมู่พวกเจ้าตัดสิน เป็นสัตว์พลีที่ให้ไปถึงกะอฺบะฮ์ หรือการลบล้างคือการให้อาหารคนจน หรือเทียบเท่าสิ่งนั้นด้วยการถือศีลอด เพื่อให้เขาได้ลิ้มผลร้ายแห่งกิจการของเขา อัลลอฮ์ทรงอภัยสิ่งที่ล่วงเลยมาแล้ว และผู้ใดกลับมาทำอีก อัลลอฮ์จะลงโทษเขา และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงเดชานุภาพ ผู้ทรงลงโทษอย่างสาสม

ดังนั้น จงกิน จงดื่ม และจงชื่นตาสบายใจเถิด แล้วหากเธอพบเห็นคน ๆ ใด ก็จงบอก (ใบ้ไป) ว่า แท้จริงฉันได้บนถือศีล (เงียบ) ต่อผู้ทรงเมตตาอยู่ ดังนั้นฉันจะไม่พูดกับผู้ใดเลยในวันนี้

แท้จริง ชายผู้นอบน้อมและหญิงผู้นอบน้อม ชายผู้ศรัทธาและหญิงผู้ศรัทธา ชายผู้ภักดีและหญิงผู้ภักดี ชายผู้สัตย์จริงและหญิงผู้สัตย์จริง ชายผู้อดทนและหญิงผู้อดทน ชายผู้นอบน้อมและหญิงผู้นอบน้อม ชายผู้บริจาคและหญิงผู้บริจาค ชายผู้ถือศีลอดและหญิงผู้ถือศีลอด ชายและหญิงผู้รักษาสิ่งพึงสงวนของพวกเขา และชายและหญิงผู้รำลึกถึงอัลลอฮ์มาก อัลลอฮ์ทรงเตรียมการอภัยและรางวัลอันใหญ่หลวงแก่พวกเขา

ส่วนผู้ที่หา (ทาส) ไม่พบ ก็จงถือศีลอดสองเดือนติดต่อกัน และผู้ใดไม่สามารถจะปฏิบัติ ก็จงให้อาหารคนจนหกสิบคน นั่นเพื่อพวกเจ้าจะได้ศรัทธาในอัลลอฮ์และทูตของพระองค์ และเหล่านี้คือขอบเขตของอัลลอฮ์ และบรรดาผู้ปฏิเสธจะได้รับโทษทัณฑ์อันแสนเจ็บปวด