أَيَّامٗا مَّعۡدُودَٰتٖۚ فَمَن كَانَ مِنكُم مَّرِيضًا أَوۡ عَلَىٰ سَفَرٖ فَعِدَّةٞ مِّنۡ أَيَّامٍ أُخَرَۚ وَعَلَى ٱلَّذِينَ يُطِيقُونَهُۥ فِدۡيَةٞ طَعَامُ مِسۡكِينٖۖ فَمَن تَطَوَّعَ خَيۡرٗا فَهُوَ خَيۡرٞ لَّهُۥۚ وَأَن تَصُومُواْ خَيۡرٞ لَّكُمۡ إِن كُنتُمۡ تَعۡلَمُونَ
(จงถือศีลอด) ในวันต่าง ๆ ที่ถูกนับ (*คือ 29 หรือ 30 วันในเดือนเราะมะฏอน) และผู้ใดในหมู่พวกเจ้าป่วย หรืออยู่ระหว่างเดินทาง จงนับต่อ (*ให้ถือศีลอดชดใช้) ในวันอื่น และสำหรับผู้ที่ถือมันได้ (*ด้วยความลำบากยิ่ง เช่นคนชรา เจ็บป่วยเรื้อรัง) จงชดเชยด้วยการให้อาหารแก่คนขัดสนหนึ่งคน (หนึ่งวันต่อหนึ่งมื้อ) แต่ผู้ใดสมัครใจทำดี มันเป็นการดีสำหรับเขา และการที่พวกเจ้าถือศีลอดนั้นดียิ่งกว่าสำหรับพวกเจ้า ถ้าพวกเจ้ารู้