كَانَ ٱلنَّاسُ أُمَّةٗ وَٰحِدَةٗ فَبَعَثَ ٱللَّهُ ٱلنَّبِيِّۧنَ مُبَشِّرِينَ وَمُنذِرِينَ وَأَنزَلَ مَعَهُمُ ٱلۡكِتَٰبَ بِٱلۡحَقِّ لِيَحۡكُمَ بَيۡنَ ٱلنَّاسِ فِيمَا ٱخۡتَلَفُواْ فِيهِۚ وَمَا ٱخۡتَلَفَ فِيهِ إِلَّا ٱلَّذِينَ أُوتُوهُ مِنۢ بَعۡدِ مَا جَآءَتۡهُمُ ٱلۡبَيِّنَٰتُ بَغۡيَۢا بَيۡنَهُمۡۖ فَهَدَى ٱللَّهُ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ لِمَا ٱخۡتَلَفُواْ فِيهِ مِنَ ٱلۡحَقِّ بِإِذۡنِهِۦۗ وَٱللَّهُ يَهۡدِي مَن يَشَآءُ إِلَىٰ صِرَٰطٖ مُّسۡتَقِيمٍ
มนุษย์เคยเป็นชนชาติเดียวกัน (*คืออยู่ในศาสนาเดียวกัน แล้วต่อมาเกิดขัดแย้งกัน) อัลลอฮ์จึงทรงตั้งบรรดาผู้เผยวจนะ (นบี) ขึ้น เป็นผู้แจ้งข่าวดี (เกี่ยวกับสวรรค์) และผู้เตือน (เกี่ยวกับนรก) และได้ทรงประทานคัมภีร์พร้อมด้วยความจริงลงมาพร้อมกับพวกเขา เพื่อมันจะได้ (ถูกใช้) ตัดสินระหว่างผู้คนในข้อที่พวกเขาขัดแย้งกัน และไม่มีผู้ใดขัดแย้งในเรื่องนั้น (ศาสนา หรือมุฮัมมัด) เว้นแต่บรรดาผู้ที่ได้รับมัน หลังจากได้มีบรรดาหลักฐานอันชัดแจ้งมายังพวกเขาแล้ว เพราะความริษยาระหว่างพวกเขา อัลลอฮ์จึงทรงนำทางบรรดาผู้ศรัทธาที่พวกเขาขัดแย้งกันบนความจริงด้วยอนุมัติของพระองค์ และอัลลอฮ์ทรงนำผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์สู่ทางอันเที่ยงตรง