คริสเตียน

บรรดาผู้ศรัทธา บรรดาผู้ที่เป็นยิว ชาวคริสต์ และชาวศอบิอ์ (* ชาวมันดาอี ผู้ปฏิบัติตามคำสอนของนบียะห์ยา) นั้น ผู้ใดศรัทธาในอัลลอฮ์และวันสุดท้าย และทำความดี พวกเขาจะได้รับรางวัลของพวกเขา ณ ที่พระผู้อภิบาลของพวกเขา และไม่มีความกลัวใดแก่พวกเขา และพวกเขาจะไม่เสียใจ

และพวกเขา (ชาวคัมภีร์) กล่าวว่า จะไม่มีผู้ใดได้เข้าสวรรค์นอกจากผู้ที่เป็นยิว และคริสต์เท่านั้น นั่นเป็นความเพ้อฝันของพวกเขา (มุฮัมมัด) จงกล่าวว่า พวกท่านจงนำหลักฐานชี้ขาดของพวกท่านมา ถ้าพวกท่านเป็นผู้สัตย์จริง

และชาวยิวกล่าวว่า ชาวคริสต์ไม่ได้อยู่บน (สัจธรรม) อันใด และชาวคริสต์กล่าวว่า ชาวยิวไม่ได้อยู่บน (สัจธรรม) อันใด ทั้ง ๆ ที่พวกเขาต่างอ่านคัมภีร์ เช่นนั้นเอง บรรดาผู้ที่ไม่รู้จะกล่าวอย่างเดียวกันกับคำพูดของพวกเขา ดังนั้นอัลลอฮ์จะทรงชี้ขาดระหว่างพวกเขาในสิ่งที่พวกเขาขัดแย้งกันในวันแห่งการยืนเข้าเฝ้า

และทั้งชาวยิวและชาวคริสต์จะไม่พอใจเจ้าเลย จนกว่าเจ้าจะปฏิบัติตามแนวทางของพวกเขา (มุฮัมมัด) จงกล่าวว่า การนำทางของอัลลอฮ์นั้นต่างหากคือการนำทาง (ที่แท้จริง) และถ้าเจ้าปฏิบัติตามอารมณ์ของพวกเขาหลังจากที่ความรู้มีมายังเจ้าแล้ว เจ้าจะไม่มีผู้ปกครองใดและไม่มีผู้ช่วยเหลือใด (ช่วยเจ้าให้รอดพ้น) จาก (การลงโทษของ) อัลลอฮ์ได้

และพวกเขากล่าวว่า จงเป็นยิวหรือเป็นคริสต์เถิด พวกท่านก็จะได้รับการนำทาง จงกล่าว ทว่า (จงปฏิบัติตาม) ครรลองของอิบรอฮีมผู้ตั้งมั่นในสัจธรรม (ต่างหาก) และเขาไม่เคยอยู่ในหมู่ผู้ตั้งภาคีเลย

หรือว่าพวกท่านกล่าวว่า อิบรอฮีม อิสมาอีล อิสฮาก ยะอฺกูบ และบรรดาวงศ์วาน (บรรดาผู้เผยวจนะที่เป็นลูกหลานของยะอฺกูบ) นั้น พวกเขาเป็นยิว หรือเป็นคริสต์หรือ? จงกล่าว พวกท่านหรือว่าอัลลอฮ์ที่รู้ดีกว่า? และผู้ใดเล่าอธรรมยิ่งไปกว่าผู้ปกปิดหลักฐานยืนยันที่มาจากอัลลอฮ์ที่มีอยู่ ณ ที่เขา และอัลลอฮ์ไม่เป็นผู้เพิกเฉยในสิ่งที่พวกท่านกระทำ

อิบรอฮีมไม่เคยเป็นยิวหรือเป็นคริสต์ แต่เขาเป็นผู้ตั้งมั่นในสัจธรรม เป็นผู้นอบน้อม และเขาไม่เคยอยู่ในหมู่ผู้ตั้งภาคี

และในหมู่บรรดาผู้ที่กล่าวว่า เรานั้นเป็นคริสต์ เราได้เอาพันธสัญญาจากพวกเขา แล้วพวกเขาได้ลืมส่วนหนึ่งจากที่พวกเขาถูกเตือน เราจึงโปรยการเป็นศัตรูและการเกลียดชังกันในระหว่างพวกเขาจนถึงวันแห่งการยืนเข้าเฝ้า และในไม่ช้าพระองค์จะทรงบอกพวกเขาในสิ่งที่พวกเขาได้เคยกระทำไว้

และชาวยิวและชาวคริสต์กล่าวว่า พวกเราเป็นลูกของอัลลอฮ์ และเป็นที่รักของพระองค์ จงกล่าวว่า แล้วไฉนพระองค์จึงลงโทษพวกเจ้าเพราะความผิดของพวกเจ้า ทว่าพวกเจ้าเป็นปุถุชน (ธรรมดา) จากผู้ที่พระองค์ทรงสร้าง พระองค์ทรงอภัยให้แก่ผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์ และพระองค์ทรงลงโทษผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์ และกรรมสิทธิ์แห่งชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดินและสิ่งที่อยู่ในระหว่างนั้นเป็นของอัลลอฮ์เท่านั้น และยังพระองค์คือจุดหมายปลายทาง (ของทุกสรรพสิ่ง)

โอ้ ผู้ศรัทธาทั้งหลาย จงอย่าคบบรรดายิวและบรรดาคริสต์เป็นมิตรแท้ พวกเขาบางคนเป็นมิตรแท้กับอีกบางคน และผู้ใดคบพวกเขาเป็นมิตรแท้ในหมู่พวกเจ้า เขานั้นเป็นหนึ่งในพวกเขา อัลลอฮ์นั้นไม่ทรงนำทางหมู่ชนผู้ละเมิด

บรรดาผู้ศรัทธา บรรดาผู้เป็นยิว บรรดาชาวมันดาอี บรรดาชาวคริสต์นั้น ผู้ใดก็ตามศรัทธาในอัลลอฮ์ และวันสุดท้าย และกระทำความดี ดังนั้นไม่มีความกลัวใดแก่พวกเขา และพวกเขาจะไม่เสียใจ

แน่นอน เจ้าจะพบว่าคนที่เป็นศัตรูตัวฉกาจที่สุดสำหรับบรรดาผู้ศรัทธา คือ ชาวยิวและบรรดาผู้ตั้งภาคี และแน่นอนเจ้าจะพบว่าคนที่มีความรักใกล้ต่อบรรดาผู้ศรัทธาที่สุด คือบรรดาผู้กล่าวว่า พวกเรานั้นเป็นคริสต์ นั่นเป็นเพราะในหมู่พวกเขามีบาทหลวงและนักพรต และเพราะว่าพวกเขาไม่จองหอง

และชาวยิวกล่าวว่า อุซัยรฺ (เอษรา) เป็นบุตรแห่งอัลลอฮ์ และชาวคริสต์กล่าวว่า อัล-มะซีห์ (ผู้ลูบรักษา) เป็นบุตรแห่งอัลลอฮ์ นั่นเป็นคำกล่าว (อ้าง) ของพวกเขาจากปากของพวกเขาเอง พวกเขาเลียนแบบคำพูดของบรรดาผู้ปฏิเสธที่อยู่ก่อนหน้า ขออัลลอฮ์ทรงลงโทษพวกเขาให้หนัก ไฉนเล่าพวกเขาถูกทำให้หันเหไปได้?

...แท้จริง บรรดาผู้ศรัทธา บรรดาผู้ที่เป็นยิว ...ชาวมันดาอี (ผู้ปฏิบัติตามคำสอนของผู้เผยวจนะยะห์ยา) ชาวคริสต์ พวกบูชาไฟ และบรรดาผู้ที่ตั้งภาคี อัลลอฮ์นั้นจะทรงชี้ขาดระหว่างพวกเขาในวันฟื้นขึ้น อัลลอฮ์นั้นทรงเป็นสักขีพยานต่อทุกสิ่ง