وَقَالَتِ ٱلۡيَهُودُ وَٱلنَّصَٰرَىٰ نَحۡنُ أَبۡنَٰٓؤُاْ ٱللَّهِ وَأَحِبَّٰٓؤُهُۥۚ قُلۡ فَلِمَ يُعَذِّبُكُم بِذُنُوبِكُمۖ بَلۡ أَنتُم بَشَرٞ مِّمَّنۡ خَلَقَۚ يَغۡفِرُ لِمَن يَشَآءُ وَيُعَذِّبُ مَن يَشَآءُۚ وَلِلَّهِ مُلۡكُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا بَيۡنَهُمَاۖ وَإِلَيۡهِ ٱلۡمَصِيرُ
และชาวยิวและชาวคริสต์กล่าวว่า พวกเราเป็นลูกของอัลลอฮ์ และเป็นที่รักของพระองค์ จงกล่าวว่า แล้วไฉนพระองค์จึงลงโทษพวกเจ้าเพราะความผิดของพวกเจ้า ทว่าพวกเจ้าเป็นปุถุชน (ธรรมดา) จากผู้ที่พระองค์ทรงสร้าง พระองค์ทรงอภัยให้แก่ผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์ และพระองค์ทรงลงโทษผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์ และกรรมสิทธิ์แห่งชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดินและสิ่งที่อยู่ในระหว่างนั้นเป็นของอัลลอฮ์เท่านั้น และยังพระองค์คือจุดหมายปลายทาง (ของทุกสรรพสิ่ง)