บทบัญญัติทางศาสนา

และพวกเจ้าจงดำรงละหมาด จ่ายซะกาต และก้มหลัง (*เป็นท่ารุกูอ์ในละหมาด) ร่วมกับบรรดาผู้ก้มหลังทั้งหลาย (*คือให้ละหมาดรวมกันเป็นกลุ่มที่มัสยิด)

และครั้นเมื่อเราเอาพันธสัญญาจากพวกเจ้า ว่าพวกเจ้าจะ (ต้อง) ไม่นองเลือดกันเอง และไม่ขับไล่พวกเดียวกันเองออกจากบ้านเรือนของพวกเจ้า แล้วพวกเจ้าต่างยอมรับ โดยพวกเจ้ายืนยัน (ความถูกต้องของมัน) อยู่

หลังจากนั้น ก็พวกเจ้านี่แหละที่เข่นฆ่าพวกเจ้ากันเอง และได้ขับไล่คนกลุ่มหนึ่งในหมู่พวกเจ้าให้ออกจากบ้านเรือนของพวกเขา โดยพวกเจ้าต่างรวมหัวกันต่อต้านพวกเขาอย่างเป็นบาปและเป็นศัตรู และถ้าพวกเขามายังพวกเจ้าในฐานะเชลย พวกเจ้าก็ยอมไถ่ตัวของพวกเขา ทั้ง ๆ ที่มันเป็นที่ต้องห้ามสำหรับพวกเจ้าในการขับไล่พวกเขา พวกเจ้าจะศรัทธาในคัมภีร์บางส่วนและปฏิเสธต่ออีกบางส่วนหรือ? และไม่มีสิ่งใดตอบแทนแก่ผู้กระทำเช่นนั้นในหมู่พวกเจ้า เว้นแต่ความอัปยศแห่งชีวิตในโลกนี้ และในวันแห่งการยืนเข้าเฝ้าพวกเขาจะถูกนำกลับไปสู่การลงโทษอันสาหัสยิ่ง และอัลลอฮ์ไม่เป็นผู้เผลอไผลในสิ่งที่พวกเจ้ากระทำ

จากเหตุนั้นเอง เราได้กำหนดแก่วงศ์วานอิสรออีลว่าผู้ใดสังหารชีวิตหนึ่งโดยมิใช่การชดเชยแก่อีกชีวิตหนึ่ง หรือก่อความเสียหายใดในแผ่นดิน เสมือนว่าเขาได้สังหารมนุษย์ทั้งมวล และผู้ใดช่วยชีวิต (หนึ่งชีวิต) นั้น เสมือนว่าเขาได้ช่วยชีวิตมนุษย์ทั้งมวล และแน่แท้ได้มีศาสนทูตของเราหลายคนมายังพวกเขาแล้วพร้อมหลักฐานอันชัดแจ้งต่าง ๆ ต่อมาคนจำนวนมากจากหมู่พวกเขาในภายหลังนั้นกลายเป็นผู้ฟุ้งเฟ้อ (ในบาป) ในแผ่นดิน