وَإِذۡ أَخَذَ ٱللَّهُ مِيثَٰقَ ٱلنَّبِيِّۧنَ لَمَآ ءَاتَيۡتُكُم مِّن كِتَٰبٖ وَحِكۡمَةٖ ثُمَّ جَآءَكُمۡ رَسُولٞ مُّصَدِّقٞ لِّمَا مَعَكُمۡ لَتُؤۡمِنُنَّ بِهِۦ وَلَتَنصُرُنَّهُۥۚ قَالَ ءَأَقۡرَرۡتُمۡ وَأَخَذۡتُمۡ عَلَىٰ ذَٰلِكُمۡ إِصۡرِيۖ قَالُوٓاْ أَقۡرَرۡنَاۚ قَالَ فَٱشۡهَدُواْ وَأَنَا۠ مَعَكُم مِّنَ ٱلشَّٰهِدِينَ
และครั้นเมื่ออัลลอฮ์ทรงเอาพันธสัญญาจากบรรดาผู้เผยวจนะทั้งหลาย (โดยตรัสว่า) สิ่งใดก็ตามที่ข้าได้ให้แก่พวกเจ้าจากคัมภีร์และวิทยปัญญา แล้วต่อมามีศาสนทูตคนหนึ่งมายังพวกเจ้า เป็นผู้ยืนยันต่อสิ่งที่อยู่กับพวกเจ้า พวกเจ้าจะต้องศรัทธาในเขา และพวกเจ้าจะต้องช่วยเหลือเขา พระองค์ตรัสว่า พวกเจ้ายอมรับและรับเอาพันธะของข้าตามนั้นหรือไม่? พวกเขากล่าวว่า พวกเรายอมรับ พระองค์ตรัสว่า ดังนั้นจงเป็นพยานเถิด และข้าอยู่ในบรรดาผู้เป็นพยานร่วมกับพวกเจ้าด้วย