يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ كُتِبَ عَلَيۡكُمُ ٱلۡقِصَاصُ فِي ٱلۡقَتۡلَىۖ ٱلۡحُرُّ بِٱلۡحُرِّ وَٱلۡعَبۡدُ بِٱلۡعَبۡدِ وَٱلۡأُنثَىٰ بِٱلۡأُنثَىٰۚ فَمَنۡ عُفِيَ لَهُۥ مِنۡ أَخِيهِ شَيۡءٞ فَٱتِّبَاعُۢ بِٱلۡمَعۡرُوفِ وَأَدَآءٌ إِلَيۡهِ بِإِحۡسَٰنٖۗ ذَٰلِكَ تَخۡفِيفٞ مِّن رَّبِّكُمۡ وَرَحۡمَةٞۗ فَمَنِ ٱعۡتَدَىٰ بَعۡدَ ذَٰلِكَ فَلَهُۥ عَذَابٌ أَلِيمٞ
โอ้ ผู้ศรัทธาทั้งหลาย การลงโทษให้ตายตกตามกันเมื่อมีผู้ถูกสังหารนั้นได้ถูกบัญญัติแก่พวกเจ้า ไทต่อไท ทาสต่อทาส หญิงต่อหญิง และ (ผู้สังหาร) คนใดได้รับการอภัยใด ๆ จากพี่น้องของเขา (*จากญาติฝั่งผู้ถูกสังหาร) ก็จงตามด้วยการปฏิบัติดี และจงจ่าย (ค่าสินไหม) ให้เขาอย่างดีงาม นั่นคือการลดหย่อนและเมตตาจากพระผู้อภิบาลของพวกเจ้า แต่ผู้ใดยังละเมิดหลังจากนั้น เขาจะได้รับโทษทัณฑ์อันแสนเจ็บปวด