وَٱخۡتَارَ مُوسَىٰ قَوۡمَهُۥ سَبۡعِينَ رَجُلٗا لِّمِيقَٰتِنَاۖ فَلَمَّآ أَخَذَتۡهُمُ ٱلرَّجۡفَةُ قَالَ رَبِّ لَوۡ شِئۡتَ أَهۡلَكۡتَهُم مِّن قَبۡلُ وَإِيَّٰيَۖ أَتُهۡلِكُنَا بِمَا فَعَلَ ٱلسُّفَهَآءُ مِنَّآۖ إِنۡ هِيَ إِلَّا فِتۡنَتُكَ تُضِلُّ بِهَا مَن تَشَآءُ وَتَهۡدِي مَن تَشَآءُۖ أَنتَ وَلِيُّنَا فَٱغۡفِرۡ لَنَا وَٱرۡحَمۡنَاۖ وَأَنتَ خَيۡرُ ٱلۡغَٰفِرِينَ
และมูซาได้เลือกหมู่ชนของเขาเจ็ดสิบคนตามกำหนดเวลาของเรา และเมื่อแผ่นดินไหวอย่างแรงได้คร่า (ชีวิต) พวกเขาแล้ว เขากล่าวว่า พระผู้อภิบาลของฉัน ถ้าพระองค์ประสงค์ พระองค์ก็ทรงทำลายพวกเขาไปก่อนแล้วและฉันเอง (ด้วย) พระองค์จะทรงทำลายพวกเราด้วยเพราะสิ่งที่บรรดาคนเขลาจากหมู่พวกเรากระทำหรือ? มันมิใช่อื่นใดเว้นแต่การทดสอบของพระองค์ พระองค์ทรงทำให้ผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์หลงผิดด้วยมัน และพระองค์ทรงนำทางผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์ พระองค์เป็นผู้คุ้มครองเรา โปรดอภัยแก่พวกเรา และโปรดเมตตาเรา และพระองค์เป็นเลิศแห่งบรรดาผู้ให้อภัย