ข้ามไปยังเนื้อหา
สารบัญอัลกุรอาน ค้นอายะฮ์ตามหมวดหมู่
หัวข้อที่ 1610
الأم

มารดา

Mother · 28 อายะฮ์ จาก 17 ซูเราะฮ์

กระจายอยู่ใน 17 ซูเราะฮ์

กดแท่งเพื่อดูเฉพาะซูเราะฮ์นั้น

ซูเราะฮ์ที่ 2 الْبَقَرَة البقرة

۞وَٱلۡوَٰلِدَٰتُ يُرۡضِعۡنَ أَوۡلَٰدَهُنَّ حَوۡلَيۡنِ كَامِلَيۡنِۖ لِمَنۡ أَرَادَ أَن يُتِمَّ ٱلرَّضَاعَةَۚ وَعَلَى ٱلۡمَوۡلُودِ لَهُۥ رِزۡقُهُنَّ وَكِسۡوَتُهُنَّ بِٱلۡمَعۡرُوفِۚ لَا تُكَلَّفُ نَفۡسٌ إِلَّا وُسۡعَهَاۚ لَا تُضَآرَّ وَٰلِدَةُۢ بِوَلَدِهَا وَلَا مَوۡلُودٞ لَّهُۥ بِوَلَدِهِۦۚ وَعَلَى ٱلۡوَارِثِ مِثۡلُ ذَٰلِكَۗ فَإِنۡ أَرَادَا فِصَالًا عَن تَرَاضٖ مِّنۡهُمَا وَتَشَاوُرٖ فَلَا جُنَاحَ عَلَيۡهِمَاۗ وَإِنۡ أَرَدتُّمۡ أَن تَسۡتَرۡضِعُوٓاْ أَوۡلَٰدَكُمۡ فَلَا جُنَاحَ عَلَيۡكُمۡ إِذَا سَلَّمۡتُم مَّآ ءَاتَيۡتُم بِٱلۡمَعۡرُوفِۗ وَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَٱعۡلَمُوٓاْ أَنَّ ٱللَّهَ بِمَا تَعۡمَلُونَ بَصِيرٞ
และเหล่ามารดาจะให้นมแก่บุตรทั้งหลายของพวกนางสองปีเต็มสำหรับผู้ประสงค์ให้นมครบถ้วน และหน้าที่ของบิดา คือ (จัดหา) ปัจจัยและเครื่องนุ่งห่มของพวกนางตามสมควร ชีวิตหนึ่งจะไม่ถูกรับภาระเว้นแต่ตามกำลังของมัน มารดาไม่ (ควร) ได้รับความทุกข์ (จากบิดาเด็ก) เนื่องด้วยบุตรของนาง และบิดาของเด็กไม่ (ควร) ได้รับ (ความทุกข์จากมารดาเด็ก) เนื่องด้วยบุตรของเขา และหน้าที่ของทายาท (ของบิดาเด็ก) คือเช่นเดียวกันนั้น แล้วถ้าทั้งสองประสงค์จะให้หย่านมโดยการยินยอมของทั้งสองและการปรึกษากันก็ไม่มีบาปใดแก่ทั้งสอง และถ้าพวกเจ้าประสงค์จะจัดหาแม่นมสำหรับบุตรของพวกเจ้า ก็ไม่มีบาปใดแก่พวกเจ้า เมื่อพวกเจ้ามอบ (ค่าเลี้ยงดู) ที่พวกเจ้าต้องให้ตามสมควรแล้ว และจงยำเกรงอัลลอฮ์ และจงรู้เถิดว่า อัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงเห็นสิ่งที่พวกเจ้ากระทำ

ซูเราะฮ์ที่ 4 النِّسَاء النساء

يُوصِيكُمُ ٱللَّهُ فِيٓ أَوۡلَٰدِكُمۡۖ لِلذَّكَرِ مِثۡلُ حَظِّ ٱلۡأُنثَيَيۡنِۚ فَإِن كُنَّ نِسَآءٗ فَوۡقَ ٱثۡنَتَيۡنِ فَلَهُنَّ ثُلُثَا مَا تَرَكَۖ وَإِن كَانَتۡ وَٰحِدَةٗ فَلَهَا ٱلنِّصۡفُۚ وَلِأَبَوَيۡهِ لِكُلِّ وَٰحِدٖ مِّنۡهُمَا ٱلسُّدُسُ مِمَّا تَرَكَ إِن كَانَ لَهُۥ وَلَدٞۚ فَإِن لَّمۡ يَكُن لَّهُۥ وَلَدٞ وَوَرِثَهُۥٓ أَبَوَاهُ فَلِأُمِّهِ ٱلثُّلُثُۚ فَإِن كَانَ لَهُۥٓ إِخۡوَةٞ فَلِأُمِّهِ ٱلسُّدُسُۚ مِنۢ بَعۡدِ وَصِيَّةٖ يُوصِي بِهَآ أَوۡ دَيۡنٍۗ ءَابَآؤُكُمۡ وَأَبۡنَآؤُكُمۡ لَا تَدۡرُونَ أَيُّهُمۡ أَقۡرَبُ لَكُمۡ نَفۡعٗاۚ فَرِيضَةٗ مِّنَ ٱللَّهِۗ إِنَّ ٱللَّهَ كَانَ عَلِيمًا حَكِيمٗا
อัลลอฮ์ทรงสั่งพวกเจ้า เกี่ยวกับลูก ๆ ของพวกเจ้า (ลูก) ชายหนึ่งคนจะได้รับเท่ากับส่วนของ (ลูก) หญิงสองคน และถ้ามีหญิงเกินสองคน พวกนางจะได้รับสองในสามของ (มรดก) ที่เขาทิ้งไว้ แต่หากเป็นคนเดียว นางจะได้รับครึ่งหนึ่ง และพ่อแม่ของเขาแต่ละคนจะได้รับหนึ่งในหกจาก (มรดก) ที่เขาทิ้งไว้ถ้าเขา (ผู้ตาย) มีบุตรหลาน แต่ถ้าเขาไม่มีบุตรหลาน และมีพ่อแม่ของเขารับมรดกเขา แม่จะได้รับหนึ่งในสาม แล้วหากเขามีพี่น้องหลายคน แม่ของเขาจะได้รับหนึ่งในหก หลังจาก (จ่าย) พินัยกรรมที่เขาสั่งเสียไว้ หรือ (หลังจากชำระ) หนี้สิน พ่อของพวกเจ้าก็ดีและลูกของพวกเจ้าก็ดี พวกเจ้าไม่รู้หรอกว่าพวกเขาคนใดใกล้พวกเจ้ากว่าในทางคุณ เป็นบัญญัติจากอัลลอฮ์ อัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงรอบรู้ ผู้ทรงปรีชาญาณ
۞وَلَكُمۡ نِصۡفُ مَا تَرَكَ أَزۡوَٰجُكُمۡ إِن لَّمۡ يَكُن لَّهُنَّ وَلَدٞۚ فَإِن كَانَ لَهُنَّ وَلَدٞ فَلَكُمُ ٱلرُّبُعُ مِمَّا تَرَكۡنَۚ مِنۢ بَعۡدِ وَصِيَّةٖ يُوصِينَ بِهَآ أَوۡ دَيۡنٖۚ وَلَهُنَّ ٱلرُّبُعُ مِمَّا تَرَكۡتُمۡ إِن لَّمۡ يَكُن لَّكُمۡ وَلَدٞۚ فَإِن كَانَ لَكُمۡ وَلَدٞ فَلَهُنَّ ٱلثُّمُنُ مِمَّا تَرَكۡتُمۚ مِّنۢ بَعۡدِ وَصِيَّةٖ تُوصُونَ بِهَآ أَوۡ دَيۡنٖۗ وَإِن كَانَ رَجُلٞ يُورَثُ كَلَٰلَةً أَوِ ٱمۡرَأَةٞ وَلَهُۥٓ أَخٌ أَوۡ أُخۡتٞ فَلِكُلِّ وَٰحِدٖ مِّنۡهُمَا ٱلسُّدُسُۚ فَإِن كَانُوٓاْ أَكۡثَرَ مِن ذَٰلِكَ فَهُمۡ شُرَكَآءُ فِي ٱلثُّلُثِۚ مِنۢ بَعۡدِ وَصِيَّةٖ يُوصَىٰ بِهَآ أَوۡ دَيۡنٍ غَيۡرَ مُضَآرّٖۚ وَصِيَّةٗ مِّنَ ٱللَّهِۗ وَٱللَّهُ عَلِيمٌ حَلِيمٞ
และพวกเจ้าจะได้รับครึ่งหนึ่งของสิ่งที่คู่ครองของพวกเจ้าทิ้งไว้ถ้าพวกนางไม่มีบุตรหลาน แต่ถ้าพวกนางมีบุตรหลาน พวกเจ้าจะได้รับหนึ่งในสี่จากสิ่งที่พวกนางทิ้งไว้ หลังจาก (จ่าย) พินัยกรรมที่พวกนางสั่งเสียไว้ หรือ (หลังจากชำระ) หนี้สิน และพวกนางจะได้รับหนึ่งในสี่จากที่พวกเจ้าทิ้งไว้ถ้าพวกเจ้าไม่มีบุตรหลาน แต่ถ้าพวกเจ้ามีบุตรหลานพวกนางจะได้รับหนึ่งในแปดจากสิ่งที่พวกเจ้าทิ้งไว้ หลังจาก (จ่าย) พินัยกรรมที่พวกเจ้าสั่งเสียไว้ หรือ (หลังจากชำระ) หนี้สิน และถ้าชายหรือหญิงที่ให้มรดกในฐานะเป็นผู้ไม่มีบิดาและบุตรหลาน และเขามีพี่น้องชายหนึ่งคน หรือพี่น้องหญิงหนึ่งคน แต่ละคนในทั้งสองจะได้รับหนึ่งในหก แต่ถ้าพวกเขามีมากกว่านั้น พวกเขาเป็นผู้รับร่วมในหนึ่งในสาม หลังจาก (จ่าย) พินัยกรรมที่ถูกสั่งเสียไว้ หรือ (หลังจากชำระ) หนี้สิน โดยไม่มีผลร้ายใด (เช่นพินัยกรรมเกินหนึ่งในสาม) เป็นคำสั่งจากอัลลอฮ์ และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงรอบรู้ ผู้ทรงขันติ
حُرِّمَتۡ عَلَيۡكُمۡ أُمَّهَٰتُكُمۡ وَبَنَاتُكُمۡ وَأَخَوَٰتُكُمۡ وَعَمَّٰتُكُمۡ وَخَٰلَٰتُكُمۡ وَبَنَاتُ ٱلۡأَخِ وَبَنَاتُ ٱلۡأُخۡتِ وَأُمَّهَٰتُكُمُ ٱلَّٰتِيٓ أَرۡضَعۡنَكُمۡ وَأَخَوَٰتُكُم مِّنَ ٱلرَّضَٰعَةِ وَأُمَّهَٰتُ نِسَآئِكُمۡ وَرَبَٰٓئِبُكُمُ ٱلَّٰتِي فِي حُجُورِكُم مِّن نِّسَآئِكُمُ ٱلَّٰتِي دَخَلۡتُم بِهِنَّ فَإِن لَّمۡ تَكُونُواْ دَخَلۡتُم بِهِنَّ فَلَا جُنَاحَ عَلَيۡكُمۡ وَحَلَٰٓئِلُ أَبۡنَآئِكُمُ ٱلَّذِينَ مِنۡ أَصۡلَٰبِكُمۡ وَأَن تَجۡمَعُواْ بَيۡنَ ٱلۡأُخۡتَيۡنِ إِلَّا مَا قَدۡ سَلَفَۗ إِنَّ ٱللَّهَ كَانَ غَفُورٗا رَّحِيمٗا
ถูกห้ามแก่พวกเจ้า คือแม่ของพวกเจ้า ลูกสาวของพวกเจ้า พี่น้องหญิงของพวกเจ้า พี่น้องหญิงของพ่อของพวกเจ้า พี่น้องหญิงของแม่ของพวกเจ้า ลูกสาวของพี่น้องชายของพวกเจ้า ลูกสาวของพี่น้องหญิงของพวกเจ้า แม่ของพวกเจ้าที่ให้นมพวกเจ้า แม่ของหญิง (ภริยา) ของพวกเจ้า ลูกเลี้ยงของพวกเจ้าที่อยู่ในตักของพวกเจ้าจากหญิง (ภริยา) ของพวกเจ้าที่พวกเจ้าได้เข้านางแล้ว และถ้าพวกเจ้ายังไม่ได้เข้านาง ย่อมไม่เป็นบาปใดแก่พวกเจ้า ภริยาของลูกชายของพวกเจ้าที่มาจากเชื้อสายของพวกเจ้า และการรวมพี่น้องหญิง เว้นแต่ที่ผ่านไปแล้ว อัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงอภัย ผู้ทรงปรานีเสมอ

ซูเราะฮ์ที่ 5 الْمَائِدَة المائدة

لَّقَدۡ كَفَرَ ٱلَّذِينَ قَالُوٓاْ إِنَّ ٱللَّهَ هُوَ ٱلۡمَسِيحُ ٱبۡنُ مَرۡيَمَۚ قُلۡ فَمَن يَمۡلِكُ مِنَ ٱللَّهِ شَيۡ‍ًٔا إِنۡ أَرَادَ أَن يُهۡلِكَ ٱلۡمَسِيحَ ٱبۡنَ مَرۡيَمَ وَأُمَّهُۥ وَمَن فِي ٱلۡأَرۡضِ جَمِيعٗاۗ وَلِلَّهِ مُلۡكُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا بَيۡنَهُمَاۚ يَخۡلُقُ مَا يَشَآءُۚ وَٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ قَدِيرٞ
แน่แท้ บรรดาผู้ที่กล่าวว่า อัลลอฮ์นั้น คือ อัล-มะซีห์ (*ผู้ลูบรักษา) บุตรแห่งมัรยัม ได้ปฏิเสธ (*หมายถึงกลายเป็นผู้ปฏิเสธศรัทธาแล้ว) แล้ว จงกล่าวว่า แล้วผู้ใดเล่าจะมีสิทธิ์ใด (ขัดขวาง) จากอัลลอฮ์ได้ ถ้าพระองค์ทรงประสงค์จะทำลาย อัล-มะซีห์ บุตรของมัรยัมและแม่ของเขา และผู้ที่อยู่ในแผ่นดินทั้งหมด และกรรมสิทธิ์แห่งชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดินและสิ่งที่อยู่ระหว่างนั้นเป็นของอัลลอฮ์เท่านั้น พระองค์ทรงสร้างตามที่ทรงประสงค์ และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงปรีชาญาณเหนือทุกสิ่ง
مَّا ٱلۡمَسِيحُ ٱبۡنُ مَرۡيَمَ إِلَّا رَسُولٞ قَدۡ خَلَتۡ مِن قَبۡلِهِ ٱلرُّسُلُ وَأُمُّهُۥ صِدِّيقَةٞۖ كَانَا يَأۡكُلَانِ ٱلطَّعَامَۗ ٱنظُرۡ كَيۡفَ نُبَيِّنُ لَهُمُ ٱلۡأٓيَٰتِ ثُمَّ ٱنظُرۡ أَنَّىٰ يُؤۡفَكُونَ
อัล-มะซีห์ (ผู้ลูบรักษา) บุตรแห่งมัรยัม เป็นเพียงศาสนทูตคนหนึ่งเท่านั้น ศาสนทูตทั้งหลายได้ล่วงลับไปก่อนเขาแล้ว และแม่ของเขาเป็นหญิงผู้มีสัจจะ ทั้งสองเคยรับประทานอาหาร จงดูเถิดว่า เราได้ทำให้โองการต่าง ๆ กระจ่างแจ้งแก่พวกเขาเช่นใด จากนั้นจงดูเถิดว่า พวกเขาถูกหันเหได้เช่นใด
إِذۡ قَالَ ٱللَّهُ يَٰعِيسَى ٱبۡنَ مَرۡيَمَ ٱذۡكُرۡ نِعۡمَتِي عَلَيۡكَ وَعَلَىٰ وَٰلِدَتِكَ إِذۡ أَيَّدتُّكَ بِرُوحِ ٱلۡقُدُسِ تُكَلِّمُ ٱلنَّاسَ فِي ٱلۡمَهۡدِ وَكَهۡلٗاۖ وَإِذۡ عَلَّمۡتُكَ ٱلۡكِتَٰبَ وَٱلۡحِكۡمَةَ وَٱلتَّوۡرَىٰةَ وَٱلۡإِنجِيلَۖ وَإِذۡ تَخۡلُقُ مِنَ ٱلطِّينِ كَهَيۡ‍َٔةِ ٱلطَّيۡرِ بِإِذۡنِي فَتَنفُخُ فِيهَا فَتَكُونُ طَيۡرَۢا بِإِذۡنِيۖ وَتُبۡرِئُ ٱلۡأَكۡمَهَ وَٱلۡأَبۡرَصَ بِإِذۡنِيۖ وَإِذۡ تُخۡرِجُ ٱلۡمَوۡتَىٰ بِإِذۡنِيۖ وَإِذۡ كَفَفۡتُ بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ عَنكَ إِذۡ جِئۡتَهُم بِٱلۡبَيِّنَٰتِ فَقَالَ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ مِنۡهُمۡ إِنۡ هَٰذَآ إِلَّا سِحۡرٞ مُّبِينٞ
ครั้นเมื่ออัลลอฮ์ตรัสว่า โอ้ อีซาบุตรแห่งมัรยัม จงรำลึกถึงความโปรดปรานของฉันต่อเจ้า และต่อแม่ของเจ้า ครั้นเมื่อเราได้หนุนเจ้าด้วยวิญญาณบริสุทธิ์ เจ้าสนทนากับคนทั้งหลายใน (ยามเป็นเด็กนอน) เปลและยามเป็นผู้ใหญ่ และครั้นเมื่อฉันสอนคัมภีร์ วิทยปัญญา เตารอต และอินญีลแก่เจ้า และครั้นเมื่อเจ้าปั้นจากดินเหมือนดั่งรูปนกด้วยอนุมัติของฉัน และเจ้าเป่ามัน แล้วมันได้กลายเป็นนก (จริงๆ) ด้วยอนุมัติของฉัน และเจ้ารักษาคนตาบอดแต่กำเนิด และคนเป็นโรคผิวหนังด้วยอนุมัติของฉัน และครั้นเมื่อเจ้าทำให้คนตายออกมา (จากหลุมศพ) ด้วยอนุมัติของฉัน และครั้นเมื่อฉันได้เบน (แผนการสังหารของ) วงศ์วานอิสรออีลไปจากเจ้าเมื่อเจ้านำหลักฐานอันชัดแจ้งมายังพวกเขา แล้วบรรดาผู้ปฏิเสธในหมู่พวกเขากล่าวว่า นี่มิใช่อื่นใดเว้นแต่เป็นเวทมนตร์อันชัดแจ้ง
وَإِذۡ قَالَ ٱللَّهُ يَٰعِيسَى ٱبۡنَ مَرۡيَمَ ءَأَنتَ قُلۡتَ لِلنَّاسِ ٱتَّخِذُونِي وَأُمِّيَ إِلَٰهَيۡنِ مِن دُونِ ٱللَّهِۖ قَالَ سُبۡحَٰنَكَ مَا يَكُونُ لِيٓ أَنۡ أَقُولَ مَا لَيۡسَ لِي بِحَقٍّۚ إِن كُنتُ قُلۡتُهُۥ فَقَدۡ عَلِمۡتَهُۥۚ تَعۡلَمُ مَا فِي نَفۡسِي وَلَآ أَعۡلَمُ مَا فِي نَفۡسِكَۚ إِنَّكَ أَنتَ عَلَّٰمُ ٱلۡغُيُوبِ
และครั้นเมื่ออัลลอฮ์ตรัสว่า โอ้ อีซาบุตรแห่งมัรยัม เจ้ากล่าวแก่ผู้คนทั้งหลายว่า จงยึดเอาฉันและแม่ของฉันเป็นพระเจ้าอื่นจากอัลลอฮ์หรือ? เขากล่าวว่า มหาบริสุทธิ์ยิ่งแด่พระองค์ ไม่ควรที่ฉันจะกล่าวในสิ่งที่ฉันไม่มีสิทธิ์เลย ถ้าฉันเคยกล่าวมัน แน่นอนพระองค์ย่อมรู้ดี พระองค์ทรงรู้ในสิ่งที่อยู่ในตัวของฉัน และฉันไม่รู้ที่อยู่ในใจพระองค์ พระองค์นั้น คือผู้ทรงรอบรู้ในสิ่งเร้นลับทั้งหลาย

ซูเราะฮ์ที่ 6 الْأَنْعَام الأنعام

وَهَٰذَا كِتَٰبٌ أَنزَلۡنَٰهُ مُبَارَكٞ مُّصَدِّقُ ٱلَّذِي بَيۡنَ يَدَيۡهِ وَلِتُنذِرَ أُمَّ ٱلۡقُرَىٰ وَمَنۡ حَوۡلَهَاۚ وَٱلَّذِينَ يُؤۡمِنُونَ بِٱلۡأٓخِرَةِ يُؤۡمِنُونَ بِهِۦۖ وَهُمۡ عَلَىٰ صَلَاتِهِمۡ يُحَافِظُونَ
และนี้คือคัมภีร์ที่เราได้ประทานมันลงมา ยืนยันสิ่งที่มีมาก่อนมัน และเพื่อเจ้าจะได้เตือน (มักกะฮ์) แม่ของเมือง และผู้ที่อยู่รอบ ๆ มัน และบรรดาผู้ศรัทธาในโลกสุดท้าย พวกเขาย่อมศรัทธาในมัน (อัลกุรอาน) ขณะเดียวกันพวกเขารักษาการละหมาดของพวกเขา

ซูเราะฮ์ที่ 7 الْأَعْرَاف الأعراف

وَلَمَّا رَجَعَ مُوسَىٰٓ إِلَىٰ قَوۡمِهِۦ غَضۡبَٰنَ أَسِفٗا قَالَ بِئۡسَمَا خَلَفۡتُمُونِي مِنۢ بَعۡدِيٓۖ أَعَجِلۡتُمۡ أَمۡرَ رَبِّكُمۡۖ وَأَلۡقَى ٱلۡأَلۡوَاحَ وَأَخَذَ بِرَأۡسِ أَخِيهِ يَجُرُّهُۥٓ إِلَيۡهِۚ قَالَ ٱبۡنَ أُمَّ إِنَّ ٱلۡقَوۡمَ ٱسۡتَضۡعَفُونِي وَكَادُواْ يَقۡتُلُونَنِي فَلَا تُشۡمِتۡ بِيَ ٱلۡأَعۡدَآءَ وَلَا تَجۡعَلۡنِي مَعَ ٱلۡقَوۡمِ ٱلظَّٰلِمِينَ
และเมื่อมูซากลับไปยังหมู่ชนของเขา ทั้งโกรธและเสียใจ เขากล่าวว่า ช่างเลวร้ายยิ่ง สิ่งที่พวกท่านกระทำแทนฉันหลังจากฉัน (ไม่อยู่) พวกท่านเร่งในพระบัญชาของพระผู้อภิบาลของพวกท่านหรือ? และเขาได้โยนบรรดาแผ่นจารึกลง และจับศีรษะพี่ชายของเขาดึงมันหาเขา เขา (ฮารูน) กล่าวว่า บุตรแห่งแม่ฉันเอ๋ย แท้จริงชนกลุ่มนั้นถือว่าฉันอ่อนแอ และพวกเขาเกือบฆ่าฉันแล้ว ดังนั้นจงอย่าให้ศัตรูทั้งหลายได้ใจต่อฉันเลย และอย่าเอาฉันไปร่วมกับบรรดาผู้อธรรมเลย

ซูเราะฮ์ที่ 13 الرَّعْد الرعد

يَمۡحُواْ ٱللَّهُ مَا يَشَآءُ وَيُثۡبِتُۖ وَعِندَهُۥٓ أُمُّ ٱلۡكِتَٰبِ
อัลลอฮ์ทรงลบ (กำหนด) ที่พระองค์ทรงประสงค์ และพระองค์ทรงยืนตาม (กำหนด) และ ณ ที่พระองค์มีบันทึกแม่บท (แผ่นจารึกที่ถูกพิทักษ์) อยู่

ซูเราะฮ์ที่ 19 مَرْيَم مريم

يَٰٓأُخۡتَ هَٰرُونَ مَا كَانَ أَبُوكِ ٱمۡرَأَ سَوۡءٖ وَمَا كَانَتۡ أُمُّكِ بَغِيّٗا
โอ้ น้องสาวของฮารูนเอ๋ย พ่อของเธอไม่เคยเป็นคนชั่ว และแม่ของเธอไม่เคยเป็นหญิงเลว
وَبَرَّۢا بِوَٰلِدَتِي وَلَمۡ يَجۡعَلۡنِي جَبَّارٗا شَقِيّٗا
และ (ทรงทำให้ฉัน) เป็นผู้กตัญญูต่อแม่ของฉัน และไม่ทรงทำให้ฉันเป็นผู้หยิ่งยะโส ผู้อาภัพ

ซูเราะฮ์ที่ 20 طه طه

إِذۡ أَوۡحَيۡنَآ إِلَىٰٓ أُمِّكَ مَا يُوحَىٰٓ
ครั้นที่เราได้ดลใจยังแม่ของเจ้าตามที่ได้ถูกดลใจ
إِذۡ تَمۡشِيٓ أُخۡتُكَ فَتَقُولُ هَلۡ أَدُلُّكُمۡ عَلَىٰ مَن يَكۡفُلُهُۥۖ فَرَجَعۡنَٰكَ إِلَىٰٓ أُمِّكَ كَيۡ تَقَرَّ عَيۡنُهَا وَلَا تَحۡزَنَۚ وَقَتَلۡتَ نَفۡسٗا فَنَجَّيۡنَٰكَ مِنَ ٱلۡغَمِّ وَفَتَنَّٰكَ فُتُونٗاۚ فَلَبِثۡتَ سِنِينَ فِيٓ أَهۡلِ مَدۡيَنَ ثُمَّ جِئۡتَ عَلَىٰ قَدَرٖ يَٰمُوسَىٰ
ครั้นเมื่อพี่สาวของเจ้าเดิน (ตาม) ไป แล้วนางได้กล่าวว่า จะให้ฉันแนะนำแก่พวกท่านถึงคนที่จะดูแลเขาไหม แล้วเราก็ได้คืนเจ้าแก่แม่ของเจ้า เพื่อจะได้เป็นที่ชื่นตาแก่นาง และนางจะได้ไม่เศร้าโศก และเจ้าได้สังหารชีวิตหนึ่ง แล้วเราก็ช่วยเจ้าให้พ้นจากความทุกข์นั้น และเราได้ทดสอบเจ้าต่าง ๆ นานา แล้วเจ้าได้พักอยู่กับชาวมัดยันหลายปี หลังจากนั้นเจ้าได้มาตามกำหนด มูซาเอ๋ย
قَالَ يَبۡنَؤُمَّ لَا تَأۡخُذۡ بِلِحۡيَتِي وَلَا بِرَأۡسِيٓۖ إِنِّي خَشِيتُ أَن تَقُولَ فَرَّقۡتَ بَيۡنَ بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ وَلَمۡ تَرۡقُبۡ قَوۡلِي
เขากล่าวว่า ผู้เป็นลูกของแม่ฉันเอ๋ย อย่าจิกเคราของฉัน และหัวของฉันเลย แท้จริงฉันกลัวว่า ท่านจะกล่าว (แก่ฉันว่า) ท่านได้ทำให้วงศ์วานอิสรออีลแตกกลุ่ม และท่านไม่ระวังรักษาคำพูดของฉัน

ซูเราะฮ์ที่ 22 الْحَجّ الحج

يَوۡمَ تَرَوۡنَهَا تَذۡهَلُ كُلُّ مُرۡضِعَةٍ عَمَّآ أَرۡضَعَتۡ وَتَضَعُ كُلُّ ذَاتِ حَمۡلٍ حَمۡلَهَا وَتَرَى ٱلنَّاسَ سُكَٰرَىٰ وَمَا هُم بِسُكَٰرَىٰ وَلَٰكِنَّ عَذَابَ ٱللَّهِ شَدِيدٞ
พวกเจ้าจะเห็นมัน เป็นวันที่ หญิงที่ให้นมทุกคนจะลืมเด็กที่นางให้นม และหญิงมีครรภ์ทุกคนจะคลอดลูกในครรค์ของนาง และเจ้าจะเห็นผู้คนมืนเมา ทั้งที่พวกเขาไม่ได้มึนเมา แต่ว่า การลงโทษของอัลลอฮ์นั้นสาหัสยิ่ง

ซูเราะฮ์ที่ 23 الْمُؤْمِنُون المؤمنون

وَجَعَلۡنَا ٱبۡنَ مَرۡيَمَ وَأُمَّهُۥٓ ءَايَةٗ وَءَاوَيۡنَٰهُمَآ إِلَىٰ رَبۡوَةٖ ذَاتِ قَرَارٖ وَمَعِينٖ
และเราทำให้ (อีซา) บุตรแห่งมัรยัม และแม่ของเขาเป็นสัญญาณหนึ่ง และเราให้ทั้งสองมีที่พักพิงยังที่ราบสูงอันมั่นคงและอุดมด้วยน้ำ

ซูเราะฮ์ที่ 24 النُّور النور

لَّيۡسَ عَلَى ٱلۡأَعۡمَىٰ حَرَجٞ وَلَا عَلَى ٱلۡأَعۡرَجِ حَرَجٞ وَلَا عَلَى ٱلۡمَرِيضِ حَرَجٞ وَلَا عَلَىٰٓ أَنفُسِكُمۡ أَن تَأۡكُلُواْ مِنۢ بُيُوتِكُمۡ أَوۡ بُيُوتِ ءَابَآئِكُمۡ أَوۡ بُيُوتِ أُمَّهَٰتِكُمۡ أَوۡ بُيُوتِ إِخۡوَٰنِكُمۡ أَوۡ بُيُوتِ أَخَوَٰتِكُمۡ أَوۡ بُيُوتِ أَعۡمَٰمِكُمۡ أَوۡ بُيُوتِ عَمَّٰتِكُمۡ أَوۡ بُيُوتِ أَخۡوَٰلِكُمۡ أَوۡ بُيُوتِ خَٰلَٰتِكُمۡ أَوۡ مَا مَلَكۡتُم مَّفَاتِحَهُۥٓ أَوۡ صَدِيقِكُمۡۚ لَيۡسَ عَلَيۡكُمۡ جُنَاحٌ أَن تَأۡكُلُواْ جَمِيعًا أَوۡ أَشۡتَاتٗاۚ فَإِذَا دَخَلۡتُم بُيُوتٗا فَسَلِّمُواْ عَلَىٰٓ أَنفُسِكُمۡ تَحِيَّةٗ مِّنۡ عِندِ ٱللَّهِ مُبَٰرَكَةٗ طَيِّبَةٗۚ كَذَٰلِكَ يُبَيِّنُ ٱللَّهُ لَكُمُ ٱلۡأٓيَٰتِ لَعَلَّكُمۡ تَعۡقِلُونَ
ไม่เป็นบาปใดแก่คนตาบอด และไม่เป็นบาปแก่คนพิการ และไม่เป็นบาปแก่คนป่วย และไม่เป็นแก่ตัวพวกเจ้าเอง ที่จะรับประทานในบ้านของพวกเจ้า หรือบ้านของพ่อ ๆ ของพวกเจ้า หรือบ้านของแม่ ๆ ของพวกเจ้า หรือบ้านของพี่น้องชายของพวกเจ้า หรือบ้านของพี่น้องหญิงของพวกเจ้า หรือบ้านของพี่น้องชายของพ่อของพวกเจ้า หรือพี่น้องหญิงของพวกพ่อของพวกเจ้า หรือบ้านของพี่น้องชายของแม่ของพวกเจ้า หรือบ้านของพี่น้องหญิงของแม่ของพวกเจ้า หรือที่พวกเจ้าถือครองกุญแจของมัน หรือเพื่อน ๆ ของพวกเจ้า ไม่เป็นบาปใดแก่พวกเจ้าที่จะรับประทานกันเป็นหมู่หรือแยกกัน ครั้นเมื่อพวกเจ้าจะเข้าบ้าน ก็จงให้สลามแก่ตัวของพวกเจ้าเอง เป็นการทักทายจากอัลลอฮ์อันจำเริญและดีงาม เช่นนั้นเอง อัลลอฮ์ได้แจกแจงโองการต่าง ๆ แก่พวกเจ้า เพื่อพวกเจ้าจะได้ใช้ปัญญา

ซูเราะฮ์ที่ 28 الْقَصَص القصص

وَأَوۡحَيۡنَآ إِلَىٰٓ أُمِّ مُوسَىٰٓ أَنۡ أَرۡضِعِيهِۖ فَإِذَا خِفۡتِ عَلَيۡهِ فَأَلۡقِيهِ فِي ٱلۡيَمِّ وَلَا تَخَافِي وَلَا تَحۡزَنِيٓۖ إِنَّا رَآدُّوهُ إِلَيۡكِ وَجَاعِلُوهُ مِنَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ
และเราได้เผยโองการยังแม่ของมูซา เธอจงให้นมเขา เมื่อเธอกลัวแทนเขา ก็จงลอยเขาในแม่น้ำ และจงอย่ากลัว และอย่าเสียใจ แท้จริงเราเป็นผู้คืนเขาแก่เธอ และทำให้เขาเป็นหนึ่งในหมู่ผู้นำสาส์น
وَأَصۡبَحَ فُؤَادُ أُمِّ مُوسَىٰ فَٰرِغًاۖ إِن كَادَتۡ لَتُبۡدِي بِهِۦ لَوۡلَآ أَن رَّبَطۡنَا عَلَىٰ قَلۡبِهَا لِتَكُونَ مِنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ
ดวงใจของแม่ของมูซาว่างเปล่า (ไม่คิดเรื่องอื่นนอกจากเรื่องของเขา) นางแทบจะเปิดเผยเรื่องของเขา มาตรว่าเราไม่ได้ผูกหัวใจของนางไว้ เพื่อนางจะได้เป็นหนึ่งในหมู่ผู้ศรัทธา
فَرَدَدۡنَٰهُ إِلَىٰٓ أُمِّهِۦ كَيۡ تَقَرَّ عَيۡنُهَا وَلَا تَحۡزَنَ وَلِتَعۡلَمَ أَنَّ وَعۡدَ ٱللَّهِ حَقّٞ وَلَٰكِنَّ أَكۡثَرَهُمۡ لَا يَعۡلَمُونَ
ดังนั้น เราจึงได้คืนเขาสู่แม่ของเขา เพื่อเป็นที่ชื่นตาเย็นใจแก่นาง และนางจะได้ไม่เสียใจ และเพื่อนางจะได้รู้ว่า สัญญาของอัลลอฮ์เป็นจริง แต่พวกเขาส่วนใหญ่ไม่รู้
وَمَا كَانَ رَبُّكَ مُهۡلِكَ ٱلۡقُرَىٰ حَتَّىٰ يَبۡعَثَ فِيٓ أُمِّهَا رَسُولٗا يَتۡلُواْ عَلَيۡهِمۡ ءَايَٰتِنَاۚ وَمَا كُنَّا مُهۡلِكِي ٱلۡقُرَىٰٓ إِلَّا وَأَهۡلُهَا ظَٰلِمُونَ
และพระผู้อภิบาลของเจ้าไม่เป็นผู้ทำลายหมู่เมืองใด จนกว่าพระองค์จะทรงแต่งตั้งศาสนทูตขึ้นในเมืองหลวงของมันก่อน โดยเขาจะได้สาธยายโองการต่าง ๆ ของพระองค์แก่พวกเขา และเราไม่เป็นผู้ทำลายหมู่เมืองใด เว้นแต่ชาวเมืองต่าง ๆ เหล่านั้นเป็นผู้อธรรม

ซูเราะฮ์ที่ 31 لُقْمَان لقمان

وَوَصَّيۡنَا ٱلۡإِنسَٰنَ بِوَٰلِدَيۡهِ حَمَلَتۡهُ أُمُّهُۥ وَهۡنًا عَلَىٰ وَهۡنٖ وَفِصَٰلُهُۥ فِي عَامَيۡنِ أَنِ ٱشۡكُرۡ لِي وَلِوَٰلِدَيۡكَ إِلَيَّ ٱلۡمَصِيرُ
และเรากำชับมนุษย์เกี่ยวกับบิดามารดาของเขา แม่ของเขาอุ้มท้องเขาเพลียแล้วเพลียเล่า และหย่านมเขาในอีกสองปี เจ้าจงสนองคุณฉันและบิดามารดาของเจ้า ยังฉันคือที่กลับ (ของทั้งปวง)

ซูเราะฮ์ที่ 42 الشُّورَى الشورى

وَكَذَٰلِكَ أَوۡحَيۡنَآ إِلَيۡكَ قُرۡءَانًا عَرَبِيّٗا لِّتُنذِرَ أُمَّ ٱلۡقُرَىٰ وَمَنۡ حَوۡلَهَا وَتُنذِرَ يَوۡمَ ٱلۡجَمۡعِ لَا رَيۡبَ فِيهِۚ فَرِيقٞ فِي ٱلۡجَنَّةِ وَفَرِيقٞ فِي ٱلسَّعِيرِ
และเช่นนั้นเอง เราได้ประทานโองการยังเจ้าเป็นอัลกุรอาน (ภาษา) อาหรับ เพื่อให้เจ้าเตือนแม่แห่งเมืองทั้งหลาย (มักกะฮ์) และผู้ที่อยู่รอบ ๆ มัน และเพื่อเจ้าจะเตือนถึงวันรวมตัว ไม่มีข้อสงสัยใด ๆ ในนั้น พวกหนึ่งจะได้อยู่ในสวรรค์ และพวกหนึ่งจะได้อยู่ในเพลิงที่ลุกโชน

ซูเราะฮ์ที่ 43 الزُّخْرُف الزخرف

وَإِنَّهُۥ فِيٓ أُمِّ ٱلۡكِتَٰبِ لَدَيۡنَا لَعَلِيٌّ حَكِيمٌ
*และมันนั้นมีอยู่ในแม่บทแห่งบันทึก (กระดานที่ถูกพิทักษ์ - เลาห์ มะห์ฟูซ) ณ ที่เรา แน่นอนสูงส่ง และเปี่ยมด้วยขุมปัญญา

ซูเราะฮ์ที่ 46 الْأَحْقَاف الأحقاف

وَوَصَّيۡنَا ٱلۡإِنسَٰنَ بِوَٰلِدَيۡهِ إِحۡسَٰنًاۖ حَمَلَتۡهُ أُمُّهُۥ كُرۡهٗا وَوَضَعَتۡهُ كُرۡهٗاۖ وَحَمۡلُهُۥ وَفِصَٰلُهُۥ ثَلَٰثُونَ شَهۡرًاۚ حَتَّىٰٓ إِذَا بَلَغَ أَشُدَّهُۥ وَبَلَغَ أَرۡبَعِينَ سَنَةٗ قَالَ رَبِّ أَوۡزِعۡنِيٓ أَنۡ أَشۡكُرَ نِعۡمَتَكَ ٱلَّتِيٓ أَنۡعَمۡتَ عَلَيَّ وَعَلَىٰ وَٰلِدَيَّ وَأَنۡ أَعۡمَلَ صَٰلِحٗا تَرۡضَىٰهُ وَأَصۡلِحۡ لِي فِي ذُرِّيَّتِيٓۖ إِنِّي تُبۡتُ إِلَيۡكَ وَإِنِّي مِنَ ٱلۡمُسۡلِمِينَ
และเราได้กำชับมนุษย์ให้ทำดีต่อบิดามารดาของเขา แม่ของเขาอุ้มท้องเขาด้วยความเหนื่อยยาก และคลอดเขาด้วยความเหนื่อยยาก และการอุ้มครรภ์เขาและการหย่านมเขาเป็นเวลาสามสิบเดือน จนเมื่อเขาบรรลุวัยฉกรรจ์ของเขาและอายุถึงสี่สิบปี เขากล่าวว่า โอ้ พระผู้อภิบาลของฉัน โปรดสอนฉันให้สนองคุณต่อสิ่งดีงามทั้งหลายของพระองค์ที่พระองค์ประทานแก่ฉันและแก่บิดามารดาของฉัน และให้ฉันทำความดีซึ่งพระองค์ทรงพอพระทัย และโปรดปรับปรุงแก้ไขลูกหลานของฉันแก่ฉัน แท้จริงฉันขอลุแก่โทษต่อพระองค์ และแท้จริงฉันอยู่ในหมู่ผู้นอบน้อม

ซูเราะฮ์ที่ 80 عَبَسَ عبس

وَأُمِّهِۦ وَأَبِيهِ
และจากแม่ของเขา และพ่อของเขา