وَإِذۡ قَالَ ٱللَّهُ يَٰعِيسَى ٱبۡنَ مَرۡيَمَ ءَأَنتَ قُلۡتَ لِلنَّاسِ ٱتَّخِذُونِي وَأُمِّيَ إِلَٰهَيۡنِ مِن دُونِ ٱللَّهِۖ قَالَ سُبۡحَٰنَكَ مَا يَكُونُ لِيٓ أَنۡ أَقُولَ مَا لَيۡسَ لِي بِحَقٍّۚ إِن كُنتُ قُلۡتُهُۥ فَقَدۡ عَلِمۡتَهُۥۚ تَعۡلَمُ مَا فِي نَفۡسِي وَلَآ أَعۡلَمُ مَا فِي نَفۡسِكَۚ إِنَّكَ أَنتَ عَلَّٰمُ ٱلۡغُيُوبِ
และครั้นเมื่ออัลลอฮ์ตรัสว่า โอ้ อีซาบุตรแห่งมัรยัม เจ้ากล่าวแก่ผู้คนทั้งหลายว่า จงยึดเอาฉันและแม่ของฉันเป็นพระเจ้าอื่นจากอัลลอฮ์หรือ? เขากล่าวว่า มหาบริสุทธิ์ยิ่งแด่พระองค์ ไม่ควรที่ฉันจะกล่าวในสิ่งที่ฉันไม่มีสิทธิ์เลย ถ้าฉันเคยกล่าวมัน แน่นอนพระองค์ย่อมรู้ดี พระองค์ทรงรู้ในสิ่งที่อยู่ในตัวของฉัน และฉันไม่รู้ที่อยู่ในใจพระองค์ พระองค์นั้น คือผู้ทรงรอบรู้ในสิ่งเร้นลับทั้งหลาย