7:150
الْأَعْرَاف อายะฮ์ที่ 150
الأعراف
وَلَمَّا رَجَعَ مُوسَىٰٓ إِلَىٰ قَوۡمِهِۦ غَضۡبَٰنَ أَسِفٗا قَالَ بِئۡسَمَا خَلَفۡتُمُونِي مِنۢ بَعۡدِيٓۖ أَعَجِلۡتُمۡ أَمۡرَ رَبِّكُمۡۖ وَأَلۡقَى ٱلۡأَلۡوَاحَ وَأَخَذَ بِرَأۡسِ أَخِيهِ يَجُرُّهُۥٓ إِلَيۡهِۚ قَالَ ٱبۡنَ أُمَّ إِنَّ ٱلۡقَوۡمَ ٱسۡتَضۡعَفُونِي وَكَادُواْ يَقۡتُلُونَنِي فَلَا تُشۡمِتۡ بِيَ ٱلۡأَعۡدَآءَ وَلَا تَجۡعَلۡنِي مَعَ ٱلۡقَوۡمِ ٱلظَّٰلِمِينَ
และเมื่อมูซากลับไปยังหมู่ชนของเขา ทั้งโกรธและเสียใจ เขากล่าวว่า ช่างเลวร้ายยิ่ง สิ่งที่พวกท่านกระทำแทนฉันหลังจากฉัน (ไม่อยู่) พวกท่านเร่งในพระบัญชาของพระผู้อภิบาลของพวกท่านหรือ? และเขาได้โยนบรรดาแผ่นจารึกลง และจับศีรษะพี่ชายของเขาดึงมันหาเขา เขา (ฮารูน) กล่าวว่า บุตรแห่งแม่ฉันเอ๋ย แท้จริงชนกลุ่มนั้นถือว่าฉันอ่อนแอ และพวกเขาเกือบฆ่าฉันแล้ว ดังนั้นจงอย่าให้ศัตรูทั้งหลายได้ใจต่อฉันเลย และอย่าเอาฉันไปร่วมกับบรรดาผู้อธรรมเลย