ได้รับแผ่นจารึกบทบัญญัติ

และครั้นเมื่อเรามีนัดหมายกับมูซาสามสิบคืน และเราทำให้ครบอีกสิบ (คืน) ดังนั้นนัดหมายของพระผู้อภิบาลของเขาจึงครบเป็นสี่สิบคืน และมูซากล่าวแก่พี่ชายของเขาฮารูนว่า จงทำหน้าที่แทนฉันในหมู่ชนของฉัน และจงฟื้นฟูแก้ไข และจงอย่าปฏิบัติตามทางของผู้ก่อความเสียหาย

และเมื่อมูซามาตามนัดหมายของเรา และพระผู้อภิบาลของเขาทรงสนทนากับเขา เขากล่าวว่า พระผู้อภิบาลของฉัน โปรดทรงเผยให้ฉันเห็นด้วยเถิด ฉันจะได้มองดูพระองค์ พระองค์กล่าวว่า เจ้าจะไม่เห็นฉัน แต่จงมองดูภูเขานั้น ถ้ามันยังมั่นอยู่ ณ ที่ของมันได้ แล้วไม่ช้าเจ้าจะได้เห็นฉัน แล้วเมื่อพระผู้อภิบาลทรงประจักษ์ที่ภูเขานั้น ทำให้มันแตกเป็นเสี่ยง ๆ และมูซาล้มลงหมดสลบ แล้วเมื่อเขาฟื้น เขากล่าวว่า มหาบริสุทธิ์ยิ่งแด่พระองค์ ฉันขอลุแก่โทษตต่อพระองค์ และฉันเป็นคนแรกของผู้ศรัทธา

พระองค์ตรัสว่า มูซาเอ๋ย แท้จริงฉันได้เลือกเจ้าให้เหนือมนุษย์ทั้งปวง ด้วยการที่ฉันแต่งตั้งให้เป็นศาสนทูต และด้วยการที่ฉันสนทนาด้วย ดังนั้นจงยึดมั่นในสิ่งที่ฉันได้มอบให้แก่เจ้า และจงอยู่ในหมู่ผู้กตัญญู

และเราได้บันทึกทุกอย่างไว้ให้แก่เขาในแผ่นจารึก เพื่อเป็นข้อตักเตือน และเป็นการแจกแจงในทุกเรื่อง ดังนั้นจงยึดมันอย่างแข็งขัน และจงกำชับหมู่ชนของเจ้าให้ยึดเอาสิ่งที่ดีเลิศของมัน และฉันจะให้พวกเจ้าเห็นที่พำนักของบรรดาผู้ฝ่าฝืน

ฉันจะหันบรรดาผู้ที่โอหังในแผ่นดินโดยไม่ชอบธรรมไปจากสัญญาณทั้งหลายของฉัน และแม้ว่าพวกเขาจะเห็นทุกสัญญาณ พวกเขาก็ไม่ศรัทธาในมัน และถ้าพวกเขาเห็นทางแห่งปัญญา พวกเขาจะไม่ยึดมันเป็นทาง และถ้าพวกเขาเห็นทางหลงผิด พวกเขาจะยึดมันเป็นทาง นั่นด้วยเพราะพวกเขาไม่เชื่อในโองการต่าง ๆ ของเรา และพวกเขาได้เพิกเฉยต่อมัน

และบรรดาผู้ไม่เชื่อในโองการต่าง ๆ ของเรา และ (ใน) การพบกับโลกสุดท้าย การงานของพวกเขามลายสิ้น พวกเขาจะไม่ถูกตอบแทนอื่นใดนอกจากสิ่งที่พวกเขาได้กระทำไว้

และหมู่ชนของมูซาหลังจากเขา (ไม่อยู่) ได้ยึดเอาลูกวัว (เป็นที่สักการะ) ที่ถูกปั้นขึ้นจากเครื่องประดับของพวกเขา มันมีเสียงออกมา (เมื่อมีลมลอดผ่าน) พวกเขาไม่เห็นหรือว่า มันพูดกับพวกเขาไม่ได้ และมันไม่นำพวกเขาสู่ทางใดเลย พวกเขายึดถือมัน และพวกเขาเป็นผู้อธรรม

และเมื่อพวกเขารู้สึกเสียใจ และเห็นแล้วว่าพวกเขาหลงผิดไป พวกเขากล่าวว่า แน่นอนถ้าพระผู้อภิบาลของเราไม่ทรงเมตตาเราและอภัยให้เรา แน่นอนยิ่งเราต้องอยู่ในหมู่ผู้ขาดทุน

และเมื่อมูซากลับไปยังหมู่ชนของเขา ทั้งโกรธและเสียใจ เขากล่าวว่า ช่างเลวร้ายยิ่ง สิ่งที่พวกท่านกระทำแทนฉันหลังจากฉัน (ไม่อยู่) พวกท่านเร่งในพระบัญชาของพระผู้อภิบาลของพวกท่านหรือ? และเขาได้โยนบรรดาแผ่นจารึกลง และจับศีรษะพี่ชายของเขาดึงมันหาเขา เขา (ฮารูน) กล่าวว่า บุตรแห่งแม่ฉันเอ๋ย แท้จริงชนกลุ่มนั้นถือว่าฉันอ่อนแอ และพวกเขาเกือบฆ่าฉันแล้ว ดังนั้นจงอย่าให้ศัตรูทั้งหลายได้ใจต่อฉันเลย และอย่าเอาฉันไปร่วมกับบรรดาผู้อธรรมเลย

เขากล่าวว่า พระผู้อภิบาลของฉัน ทรงโปรดอภัยให้ฉันและพี่ชายของฉัน และทรงโปรดพาเราสู่ความเมตตาของพระองค์ด้วยเถิด และพระองค์นั้นเป็นผู้ทรงเมตตายิ่งแห่งผู้มีเมตตาทั้งหลาย

แท้จริงบรรดาผู้ที่ยึดเอาลูกวัว (เป็นที่สักการะ) นั้น ความพิโรธจากพระผู้อภิบาลของพวกเขา และความอัปยศในชีวิตแห่งโลกนี้จะถึงพวกเขา และเช่นนั้นเอง เราตอบแทนแก่บรรดาผู้กุความเท็จ

และบรรดาผู้ที่กระทำสิ่งชั่วต่าง ๆ แล้วหลังจากนั้นพวกเขากลับตัวและศรัทธา แท้จริงหลังจากนั้นพระผู้อภิบาลของเจ้า ย่อมเป็นผู้ทรงอภัย ผู้ทรงปรานีเสมอ

และเมื่อความโกรธคลายลงไปจากมูซาแล้ว เขาได้หยิบบรรดาแผ่นจารึกขึ้นมา และในแผ่นจารึกนั้นมีทางนำและความเมตตาสำหรับบรรดาผู้ที่พวกเขากลัวเกรงพระผู้อภิบาลของพวกเขา