أُوْلَٰٓئِكَ عَلَيۡهِمۡ صَلَوَٰتٞ مِّن رَّبِّهِمۡ وَرَحۡمَةٞۖ وَأُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡمُهۡتَدُونَ
ชนเหล่านั้นพวกเขาจะได้รับพร และเมตตาจากพระผู้อภิบาลของพวกเขา และคนเหล่านั้นนั่นเองจะเป็นผู้ได้รับการนำทาง
الرحمة
ความเมตตา
Mercy · 32 อายะฮ์ จาก 18 ซูเราะฮ์
กระจายอยู่ใน 18 ซูเราะฮ์
กดแท่งเพื่อดูเฉพาะซูเราะฮ์นั้นซูเราะฮ์ที่ 2 الْبَقَرَة البقرة
وَإِلَٰهُكُمۡ إِلَٰهٞ وَٰحِدٞۖ لَّآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ ٱلرَّحۡمَٰنُ ٱلرَّحِيمُ
และพระเจ้าของพวกเจ้าเป็นพระเจ้าองค์เดียว ไม่มีพระเจ้าอื่นใดนอกจากพระองค์ ผู้ทรงเมตตายิ่ง ผู้ทรงปรานีเสมอ
إِنَّمَا حَرَّمَ عَلَيۡكُمُ ٱلۡمَيۡتَةَ وَٱلدَّمَ وَلَحۡمَ ٱلۡخِنزِيرِ وَمَآ أُهِلَّ بِهِۦ لِغَيۡرِ ٱللَّهِۖ فَمَنِ ٱضۡطُرَّ غَيۡرَ بَاغٖ وَلَا عَادٖ فَلَآ إِثۡمَ عَلَيۡهِۚ إِنَّ ٱللَّهَ غَفُورٞ رَّحِيمٌ
พระองค์ทรงห้ามพวกเจ้าเพียงสัตว์ที่ตายเอง เลือด (ที่ไหลออกมาขณะเชือด) เนื้อสุกร และ (สัตว์เชือด) ที่ถูกเปล่งนามอื่นจากอัลลอฮ์ แต่ผู้ใดอยู่ในภาวะคับขัน (ให้ต้องบริโภคมัน) มิใช่เจตนาเกินเลย และมิใช่ละเมิด (บริโภคเกินคับขัน) ก็ไม่เป็นบาปใดแก่เขา อัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงอภัย ผู้ทรงปรานีเสมอ
يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ كُتِبَ عَلَيۡكُمُ ٱلۡقِصَاصُ فِي ٱلۡقَتۡلَىۖ ٱلۡحُرُّ بِٱلۡحُرِّ وَٱلۡعَبۡدُ بِٱلۡعَبۡدِ وَٱلۡأُنثَىٰ بِٱلۡأُنثَىٰۚ فَمَنۡ عُفِيَ لَهُۥ مِنۡ أَخِيهِ شَيۡءٞ فَٱتِّبَاعُۢ بِٱلۡمَعۡرُوفِ وَأَدَآءٌ إِلَيۡهِ بِإِحۡسَٰنٖۗ ذَٰلِكَ تَخۡفِيفٞ مِّن رَّبِّكُمۡ وَرَحۡمَةٞۗ فَمَنِ ٱعۡتَدَىٰ بَعۡدَ ذَٰلِكَ فَلَهُۥ عَذَابٌ أَلِيمٞ
โอ้ ผู้ศรัทธาทั้งหลาย การลงโทษให้ตายตกตามกันเมื่อมีผู้ถูกสังหารนั้นได้ถูกบัญญัติแก่พวกเจ้า ไทต่อไท ทาสต่อทาส หญิงต่อหญิง และ (ผู้สังหาร) คนใดได้รับการอภัยใด ๆ จากพี่น้องของเขา (*จากญาติฝั่งผู้ถูกสังหาร) ก็จงตามด้วยการปฏิบัติดี และจงจ่าย (ค่าสินไหม) ให้เขาอย่างดีงาม นั่นคือการลดหย่อนและเมตตาจากพระผู้อภิบาลของพวกเจ้า แต่ผู้ใดยังละเมิดหลังจากนั้น เขาจะได้รับโทษทัณฑ์อันแสนเจ็บปวด
فَمَنۡ خَافَ مِن مُّوصٖ جَنَفًا أَوۡ إِثۡمٗا فَأَصۡلَحَ بَيۡنَهُمۡ فَلَآ إِثۡمَ عَلَيۡهِۚ إِنَّ ٱللَّهَ غَفُورٞ رَّحِيمٞ
แล้วผู้ใดกลัวว่า ผู้ทำพินัยกรรมได้ทำผิดพลาด (โดยไม่เจตนา) หรือทำบาป (โดยเจตนา) แล้วเขาได้ไกล่เกลี่ยระหว่างพวกเขา (ทายาท) ก็ไม่เป็นบาปใดแก่เขา อัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงอภัย ผู้ทรงปรานีเสมอ
فَإِنِ ٱنتَهَوۡاْ فَإِنَّ ٱللَّهَ غَفُورٞ رَّحِيمٞ
แต่ถ้าพวกเขายุติแล้ว อัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงอภัย ผู้ทรงปรานีเสมอ
ซูเราะฮ์ที่ 3 آلِ عِمْرَان آل عمران
وَأَطِيعُواْ ٱللَّهَ وَٱلرَّسُولَ لَعَلَّكُمۡ تُرۡحَمُونَ
และจงเชื่อฟังปฏิบัติตามอัลลอฮ์และศาสนทูต เพื่อว่าพวกเจ้าจะได้รับความเมตตา
ซูเราะฮ์ที่ 4 النِّسَاء النساء
وَمَن يَعۡمَلۡ سُوٓءًا أَوۡ يَظۡلِمۡ نَفۡسَهُۥ ثُمَّ يَسۡتَغۡفِرِ ٱللَّهَ يَجِدِ ٱللَّهَ غَفُورٗا رَّحِيمٗا
และผู้ใดกระทำการชั่ว หรือละเมิดต่อตัวเอง จากนั้นเขาขออภัยโทษต่ออัลลอฮ์ เขาจะพบอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงอภัย ผู้ทรงปรานีเสมอ
ซูเราะฮ์ที่ 7 الْأَعْرَاف الأعراف
وَلَمَّا سُقِطَ فِيٓ أَيۡدِيهِمۡ وَرَأَوۡاْ أَنَّهُمۡ قَدۡ ضَلُّواْ قَالُواْ لَئِن لَّمۡ يَرۡحَمۡنَا رَبُّنَا وَيَغۡفِرۡ لَنَا لَنَكُونَنَّ مِنَ ٱلۡخَٰسِرِينَ
และเมื่อพวกเขารู้สึกเสียใจ และเห็นแล้วว่าพวกเขาหลงผิดไป พวกเขากล่าวว่า แน่นอนถ้าพระผู้อภิบาลของเราไม่ทรงเมตตาเราและอภัยให้เรา แน่นอนยิ่งเราต้องอยู่ในหมู่ผู้ขาดทุน
قَالَ رَبِّ ٱغۡفِرۡ لِي وَلِأَخِي وَأَدۡخِلۡنَا فِي رَحۡمَتِكَۖ وَأَنتَ أَرۡحَمُ ٱلرَّٰحِمِينَ
เขากล่าวว่า พระผู้อภิบาลของฉัน ทรงโปรดอภัยให้ฉันและพี่ชายของฉัน และทรงโปรดพาเราสู่ความเมตตาของพระองค์ด้วยเถิด และพระองค์นั้นเป็นผู้ทรงเมตตายิ่งแห่งผู้มีเมตตาทั้งหลาย
ซูเราะฮ์ที่ 9 التَّوْبَة التوبة
وَمِنَ ٱلۡأَعۡرَابِ مَن يُؤۡمِنُ بِٱللَّهِ وَٱلۡيَوۡمِ ٱلۡأٓخِرِ وَيَتَّخِذُ مَا يُنفِقُ قُرُبَٰتٍ عِندَ ٱللَّهِ وَصَلَوَٰتِ ٱلرَّسُولِۚ أَلَآ إِنَّهَا قُرۡبَةٞ لَّهُمۡۚ سَيُدۡخِلُهُمُ ٱللَّهُ فِي رَحۡمَتِهِۦٓۚ إِنَّ ٱللَّهَ غَفُورٞ رَّحِيمٞ
และจากในหมู่อาหรับชนบทนั้น มีผู้ที่ศรัทธาในอัลลอฮ์และวันสุดท้าย และเขาถือว่าสิ่งที่พวกเขาบริจาคนั้นเพื่อเป็น (หนทางแห่ง) ความใกล้ชิด ณ ที่อัลลอฮ์ และ (เพื่อรับ) พรต่าง ๆ ของศาสนทูต จงรู้เถิดว่า แท้จริงมันเป็นการใกล้ชิดสำหรับพวกเขา อัลลอฮ์จะทรงให้พวกเขาเข้าสู่ความเมตตาของพระองค์ อัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงอภัย ผู้ทรงปรานีเสมอ
ซูเราะฮ์ที่ 11 هُود هود
قَالَ رَبِّ إِنِّيٓ أَعُوذُ بِكَ أَنۡ أَسَۡٔلَكَ مَا لَيۡسَ لِي بِهِۦ عِلۡمٞۖ وَإِلَّا تَغۡفِرۡ لِي وَتَرۡحَمۡنِيٓ أَكُن مِّنَ ٱلۡخَٰسِرِينَ
เขา (นูห์) กล่าวว่า พระผู้อภิบาลของฉัน! แท้จริงฉันขอความคุ้มครองต่อพระองค์ให้พ้นจากการที่ฉันจะขอพระองค์ในสิ่งที่เขาไม่มีความรู้ในข้อนั้น และถ้าพระองค์ไม่อภัยแก่ฉัน และ (ไม่) เมตตาฉัน ฉันคงอยู่ในหมู่ผู้ขาดทุน
ซูเราะฮ์ที่ 12 يُوسُف يوسف
۞وَمَآ أُبَرِّئُ نَفۡسِيٓۚ إِنَّ ٱلنَّفۡسَ لَأَمَّارَةُۢ بِٱلسُّوٓءِ إِلَّا مَا رَحِمَ رَبِّيٓۚ إِنَّ رَبِّي غَفُورٞ رَّحِيمٞ
(นางกล่าวว่า) ฉันไม่ได้บอกว่าจิตใจของฉันบริสุทธิ์ผุดผ่อง แท้จริงจิตใจนั้น แน่นอนชอบกระตุ้นข้างการชั่ว เว้นแต่ (จิตใจ) ที่พระผู้อภิบาลของฉันทรงเมตตา แท้จริงพระผู้อภิบาลของฉันเป็นผู้ทรงอภัย ผู้ทรงปรานีเสมอ
قَالَ لَا تَثۡرِيبَ عَلَيۡكُمُ ٱلۡيَوۡمَۖ يَغۡفِرُ ٱللَّهُ لَكُمۡۖ وَهُوَ أَرۡحَمُ ٱلرَّٰحِمِينَ
เขากล่าวว่า ไม่มีการประณามใดแก่พวกท่านแล้วในวันนี้ อัลลอฮ์จะทรงอภัยแก่พวกท่าน และพระองค์เป็นผู้เมตตายิ่งในหมู่ผู้เมตตา
ซูเราะฮ์ที่ 16 النَحْل النحل
وَتَحۡمِلُ أَثۡقَالَكُمۡ إِلَىٰ بَلَدٖ لَّمۡ تَكُونُواْ بَٰلِغِيهِ إِلَّا بِشِقِّ ٱلۡأَنفُسِۚ إِنَّ رَبَّكُمۡ لَرَءُوفٞ رَّحِيمٞ
และมันแบกสัมภาระหนักของพวกเจ้าไปยังเมืองที่พวกเจ้าไปไม่ถึงมันเว้นแต่ด้วยความเหน็ดเหนื่อยใจ แท้จริงพระผู้อภิบาลของพวกเจ้า แน่นอนเป็นผู้ทรงอาทร ผู้ทรงปรานีเสมอ
أَوۡ يَأۡخُذَهُمۡ عَلَىٰ تَخَوُّفٖ فَإِنَّ رَبَّكُمۡ لَرَءُوفٞ رَّحِيمٌ
หรือพระองค์ให้พวกเขาค่อย ๆ ตายไป เพราะพระผู้อภิบาลของพวกเจ้า แน่นอนเป็นผู้ทรงห่วงใย ผู้ทรงปรานีเสมอ
ثُمَّ إِنَّ رَبَّكَ لِلَّذِينَ هَاجَرُواْ مِنۢ بَعۡدِ مَا فُتِنُواْ ثُمَّ جَٰهَدُواْ وَصَبَرُوٓاْ إِنَّ رَبَّكَ مِنۢ بَعۡدِهَا لَغَفُورٞ رَّحِيمٞ
จากนั้น แท้จริงพระผู้อภิบาลของเจ้า สำหรับบรรดาผู้อพยพหลังจากถูกทดสอบ จากนั้นพวกเขาดิ้นรนต่อสู้ และอดทน แท้จริงพระผู้อภิบาลของเจ้าในภายหลังนั้น แน่นอนเป็นผู้ทรงอภัย ผู้ทรงปรานีเสมอ
ซูเราะฮ์ที่ 17 الْإِسْرَاء الإسراء
عَسَىٰ رَبُّكُمۡ أَن يَرۡحَمَكُمۡۚ وَإِنۡ عُدتُّمۡ عُدۡنَاۚ وَجَعَلۡنَا جَهَنَّمَ لِلۡكَٰفِرِينَ حَصِيرًا
หวังว่าพระผู้อภิบาลของพวกเจ้าจะทรงเมตตาพวกเจ้า และถ้าพวกเจ้าหวนกลับอีก เราก็จะให้หวนกลับด้วย และเราได้กำหนด (นรก) ญะฮันนัมเป็นสถานที่คุมขังสำหรับบรรดาผู้ปฏิเสธ
رَّبُّكُمۡ أَعۡلَمُ بِكُمۡۖ إِن يَشَأۡ يَرۡحَمۡكُمۡ أَوۡ إِن يَشَأۡ يُعَذِّبۡكُمۡۚ وَمَآ أَرۡسَلۡنَٰكَ عَلَيۡهِمۡ وَكِيلٗا
พระผู้อภิบาลของพวกเจ้าทรงรู้จักพวกเจ้าดีที่สุด ถ้าพระองค์ทรงประสงค์ พระองค์จะทรงเมตตาพวกเจ้า หรือถ้าพระองค์ทรงประสงค์พระองค์จะทรงลงโทษพวกเจ้า และเราไม่ได้ส่งเจ้าไปในฐานะผู้รับผิดชอบแทนพวกเขา
رَّبُّكُمُ ٱلَّذِي يُزۡجِي لَكُمُ ٱلۡفُلۡكَ فِي ٱلۡبَحۡرِ لِتَبۡتَغُواْ مِن فَضۡلِهِۦٓۚ إِنَّهُۥ كَانَ بِكُمۡ رَحِيمٗا
พระผู้อภิบาลของพวกเจ้าเป็นผู้ที่ทำให้เรือแล่นไปในทะเลเพื่อพวกเจ้า เพื่อพวกเจ้าจะได้แสวงหาความโปรดปรานของพระองค์ พระองค์นั้นเป็นผู้ทรงปรานีเสมอต่อพวกเจ้า
ซูเราะฮ์ที่ 18 الْكَهْف الكهف
وَرَبُّكَ ٱلۡغَفُورُ ذُو ٱلرَّحۡمَةِۖ لَوۡ يُؤَاخِذُهُم بِمَا كَسَبُواْ لَعَجَّلَ لَهُمُ ٱلۡعَذَابَۚ بَل لَّهُم مَّوۡعِدٞ لَّن يَجِدُواْ مِن دُونِهِۦ مَوۡئِلٗا
และพระผู้อภิบาลของเจ้านั้นทรงเป็นผู้อภัยยิ่ง เป็นผู้มีเมตตาธรรม มาตรว่าพระองค์จะทรงเอาผิดพวกเขาจากสิ่งที่พวกเขาขวนขวายไว้ แน่นอนพระองค์ก็ทรงเร่งรัดการลงโทษพวกเขาได้ (ทันที) ทว่า พวกเขามีกำหนดการไว้แล้ว ซึ่งพวกเขาจะไม่พบที่พึงอื่นจากพระองค์เลย
ซูเราะฮ์ที่ 19 مَرْيَم مريم
وَوَهَبۡنَا لَهُم مِّن رَّحۡمَتِنَا وَجَعَلۡنَا لَهُمۡ لِسَانَ صِدۡقٍ عَلِيّٗا
และเราได้ประทานความเมตตาของเราแก่พวกเขา และเราได้ทำให้พวกเขาได้รับการกล่าวขวัญอย่างสูงเด่น
وَوَهَبۡنَا لَهُۥ مِن رَّحۡمَتِنَآ أَخَاهُ هَٰرُونَ نَبِيّٗا
และเราได้ประทานจากความเมตตาของเราแก่เขา คือให้พี่ชายของเขา ฮารูน เป็นผู้เผยวจนะ
ซูเราะฮ์ที่ 21 الْأَنْبِيَاء الأنبياء
۞وَأَيُّوبَ إِذۡ نَادَىٰ رَبَّهُۥٓ أَنِّي مَسَّنِيَ ٱلضُّرُّ وَأَنتَ أَرۡحَمُ ٱلرَّٰحِمِينَ
และ (จงรำลึกถึง) อัยยูบ ครั้นเมื่อเขาร้องขอพระผู้อภิบาลของเขา แท้จริงฉัน มีความทุกข์มาต้องฉัน และพระองค์ท่านเป็นผู้เมตตายิ่งในหมู่มีผู้เมตตา
ซูเราะฮ์ที่ 22 الْحَجّ الحج
أَلَمۡ تَرَ أَنَّ ٱللَّهَ سَخَّرَ لَكُم مَّا فِي ٱلۡأَرۡضِ وَٱلۡفُلۡكَ تَجۡرِي فِي ٱلۡبَحۡرِ بِأَمۡرِهِۦ وَيُمۡسِكُ ٱلسَّمَآءَ أَن تَقَعَ عَلَى ٱلۡأَرۡضِ إِلَّا بِإِذۡنِهِۦٓۚ إِنَّ ٱللَّهَ بِٱلنَّاسِ لَرَءُوفٞ رَّحِيمٞ
เจ้าไม่เห็นหรือว่าอัลลอฮ์ทรงควบคุมสิ่งที่อยู่ในแผ่นดินแก่พวกเจ้า และเรือที่แล่นในทะเลตามคำบัญชาของพระองค์ และทำจับฟ้าไว้ไม่ให้ล่วงหล่นบนแผ่นดินนอกจากตามประสงค์ของพระองค์ อัลลอฮ์นั้น แน่นอนเป็นผู้ทรงห่วงใย ผู้ทรงปรานีเสมอ
ซูเราะฮ์ที่ 23 الْمُؤْمِنُون المؤمنون
۞وَلَوۡ رَحِمۡنَٰهُمۡ وَكَشَفۡنَا مَا بِهِم مِّن ضُرّٖ لَّلَجُّواْ فِي طُغۡيَٰنِهِمۡ يَعۡمَهُونَ
และถ้าเราเมตตาพวกเขา และปลดเปลื้องสิ่งที่เป็นทุกข์ที่เกิดแก่พวกเขา แน่นอนพวกเขาจะดึงดันสาระวนอยู่กับการละเมิดของพวกเขาต่อไป
إِنَّهُۥ كَانَ فَرِيقٞ مِّنۡ عِبَادِي يَقُولُونَ رَبَّنَآ ءَامَنَّا فَٱغۡفِرۡ لَنَا وَٱرۡحَمۡنَا وَأَنتَ خَيۡرُ ٱلرَّٰحِمِينَ
แท้จริงในคนกลุ่มหนึ่งจากปวงบ่าวของฉัน พวกเขากล่าวว่า พระผู้อภิบาลของเรา โปรดอภัยแก่เรา และโปรดเมตตาเรา และพระองค์เป็นเลิศแห่งปวงผู้เมตตา
وَقُل رَّبِّ ٱغۡفِرۡ وَٱرۡحَمۡ وَأَنتَ خَيۡرُ ٱلرَّٰحِمِينَ
และจงกล่าว โอ้พระผู้อภิบาลของฉัน โปรดทรงอภัย และทรงเมตตาเถิด และพระองค์ท่านเป็นเลิศแห่งปวงผู้เมตตา
ซูเราะฮ์ที่ 26 الشُّعَرَاء الشعراء
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ
และแท้จริงพระผู้อภิบาลของเจ้า แน่นอนพระองค์เป็นผู้ทรงเดชานุภาพ ผู้ทรงปรานีเสมอ
ซูเราะฮ์ที่ 29 الْعَنْكَبُوت العنكبوت
يُعَذِّبُ مَن يَشَآءُ وَيَرۡحَمُ مَن يَشَآءُۖ وَإِلَيۡهِ تُقۡلَبُونَ
พระองค์ทรงลงโทษผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์ และทรงเมตตาผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์ และยังพระองค์เท่านั้น พวกท่านจะถูกนำกลับคืน
ซูเราะฮ์ที่ 48 الْفَتْح الفتح
مُّحَمَّدٞ رَّسُولُ ٱللَّهِۚ وَٱلَّذِينَ مَعَهُۥٓ أَشِدَّآءُ عَلَى ٱلۡكُفَّارِ رُحَمَآءُ بَيۡنَهُمۡۖ تَرَىٰهُمۡ رُكَّعٗا سُجَّدٗا يَبۡتَغُونَ فَضۡلٗا مِّنَ ٱللَّهِ وَرِضۡوَٰنٗاۖ سِيمَاهُمۡ فِي وُجُوهِهِم مِّنۡ أَثَرِ ٱلسُّجُودِۚ ذَٰلِكَ مَثَلُهُمۡ فِي ٱلتَّوۡرَىٰةِۚ وَمَثَلُهُمۡ فِي ٱلۡإِنجِيلِ كَزَرۡعٍ أَخۡرَجَ شَطَۡٔهُۥ فََٔازَرَهُۥ فَٱسۡتَغۡلَظَ فَٱسۡتَوَىٰ عَلَىٰ سُوقِهِۦ يُعۡجِبُ ٱلزُّرَّاعَ لِيَغِيظَ بِهِمُ ٱلۡكُفَّارَۗ وَعَدَ ٱللَّهُ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّٰلِحَٰتِ مِنۡهُم مَّغۡفِرَةٗ وَأَجۡرًا عَظِيمَۢا
*มุฮัมมัดเป็นทูตของอัลลอฮ์ และบรรดาผู้ที่อยู่ร่วมกับเขา เป็นผู้เข้มแข็งต่อพวกปฏิเสธ เป็นผู้เมตตาในระหว่างกัน เจ้าจะเห็นพวกเขาเป็นผู้ก้มหลัง (รุกั๊วะ) ก้มกราบ (สุญูด) แสวงหาความโปรดปรานและความปราโมทย์จากอัลลอฮ์ เครื่องหมายของพวกเขาอยู่ที่ใบหน้าพวกเขาคือรอยก้มกราบ นั่นเป็นลักษณะพวกเขาที่มีใน (คัมภีร์) เตารอฮ์ และเป็นลักษณะพวกเขาที่มีใน (คัมภีร์) อินญีล ประหนึ่งเมล็ดที่แตกใบอ่อนของมันออกมา แล้วยังความเจริญให้มัน มันจึงแข็งแรง และยืนบนลำต้นของมันได้ ทำให้ผู้หว่านปลาบปลื้มใจ เพื่อพวกปฏิเสธจะได้คับแค้นใจต่อพวกเขา อัลลอฮ์ทรงสัญญาบรรดาผู้ศรัทธาและทำความดีต่าง ๆ ในหมู่พวกเขาถึงการอภัยและรางวัลอันใหญ่หลวง
ซูเราะฮ์ที่ 57 الْحَدِيد الحديد
ثُمَّ قَفَّيۡنَا عَلَىٰٓ ءَاثَٰرِهِم بِرُسُلِنَا وَقَفَّيۡنَا بِعِيسَى ٱبۡنِ مَرۡيَمَ وَءَاتَيۡنَٰهُ ٱلۡإِنجِيلَۖ وَجَعَلۡنَا فِي قُلُوبِ ٱلَّذِينَ ٱتَّبَعُوهُ رَأۡفَةٗ وَرَحۡمَةٗۚ وَرَهۡبَانِيَّةً ٱبۡتَدَعُوهَا مَا كَتَبۡنَٰهَا عَلَيۡهِمۡ إِلَّا ٱبۡتِغَآءَ رِضۡوَٰنِ ٱللَّهِ فَمَا رَعَوۡهَا حَقَّ رِعَايَتِهَاۖ فََٔاتَيۡنَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ مِنۡهُمۡ أَجۡرَهُمۡۖ وَكَثِيرٞ مِّنۡهُمۡ فَٰسِقُونَ
ต่อมา เราได้ให้บรรดาทูตของเรา (คนต่อ ๆ มา) ตามรอยพวกเขามา และเราได้ให้อีซาบุตรแห่งมัรยัมตามมา และเราได้ประทานอินญีลแก่เขา และเราได้บันดาลให้ในหัวใจของบรรดาผู้ปฏิบัติตามเขามีความเอื้ออาทรและความเมตตา แต่ความเป็นนักบวชนั้น พวกเขาริเริ่มมันเอง เราไม่ได้กำหนดมันแก่พวกเขา นอกจากเพื่อแสวงหาความปราโมทย์ของอัลลอฮ์ กระนั้นพวกเขาก็ไม่ได้เอาใจใส่ต่อมันอย่างแท้จริง ดังนั้นเราจะประทานรางวัลแก่บรรดาผู้ศรัทธาในหมู่พวกเขา แต่จำนวนมากจากหมู่พวกเขาเป็นคนฝ่าฝืน