การฟุ่มเฟือย

อัลลอฮ์ทรงเย้ยหยันพวกเขากลับ และทรงเอื้อพวกเขาให้สาละวนอยู่กับการละเมิดของพวกเขาต่อไป

พระองค์ทรงห้ามพวกเจ้าเพียงสัตว์ที่ตายเอง เลือด (ที่ไหลออกมาขณะเชือด) เนื้อสุกร และ (สัตว์เชือด) ที่ถูกเปล่งนามอื่นจากอัลลอฮ์ แต่ผู้ใดอยู่ในภาวะคับขัน (ให้ต้องบริโภคมัน) มิใช่เจตนาเกินเลย และมิใช่ละเมิด (บริโภคเกินคับขัน) ก็ไม่เป็นบาปใดแก่เขา อัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงอภัย ผู้ทรงปรานีเสมอ

และคำพูดของพวกเขาไม่ปรากฏเป็นอื่น นอกจากพวกเขากล่าวว่า โอ้ พระผู้อภิบาลของเรา โปรดอภัยในบาปต่าง ๆ ของพวกเรา และความเกินเลยของเราในกิจการของเราแก่เรา และโปรดให้เท้าของเรามั่น และโปรดช่วยเหลือเราให้มีชัยเหนือบรรดาผู้ปฏิเสธ

และจงทดสอบ (ไหวพริบ) เด็กกำพร้า จนเมื่อพวกเขาถึงวัยแต่งงาน ถ้าพวกเจ้ารับรู้ถึงความเฉลียวฉลาดจากพวกเขาแล้ว ดังนั้นจงมอบทรัพย์สินของพวกเขาแก่พวกเขา และจงอย่ากินมันโดยฟุ่มเฟือย และรีบร้อนก่อนพวกเขาจะเติบโต และผู้ใดเป็นผู้มั่งมี เขาจงงดเว้น และผู้ใดเป็นคนขัดสน เขาจงกินแต่พอเหมาะ ครั้นเมื่อพวกเจ้ามอบทรัพย์สินของพวกเขาแก่พวกเขา จงให้มีพยานต่อพวกเขา และเพียงพอแล้วที่อัลลอฮ์เป็นผู้ทรงชำระสอบสวน

โอ้ ชาวคัมภีร์ทั้งหลาย อย่าเกินเลยในศาสนาของพวกเจ้า และอย่ากล่าว (สิ่งใด) เกี่ยวกับอัลลอฮ์ เว้นแต่ความจริง อัล-มะซีห์ (ผู้ลูบรักษา) อีซาบุตรแห่งมัรยัมนั้น เป็นเพียงศาสนทูตของอัลลอฮ์ และเป็นถ้อยคำ (จงเป็น) ของพระองค์ ที่พระองค์ตรัสแก่มัรยัม และเป็นวิญญาณหนึ่งจากพระองค์ ดังนั้นจงศรัทธาในอัลลอฮ์ และศาสนทูตทั้งหลายของพระองค์เถิด และจงอย่ากล่าวว่า สาม(*อีซาเป็นหนึ่งในสาม หรือตรีเอกานุภาพ) จงเลิกมันเสีย เป็นการดีกว่าสำหรับพวกเจ้า อัลลอฮ์เป็นพระเจ้าเพียงองค์เดียวเท่านั้น มหาบริสุทธิ์ยิ่งแด่พระองค์เกินกว่าที่พระองค์จะมีพระบุตร สิ่งที่อยู่ในชั้นฟ้าทั้งหลายและสิ่งที่อยู่ในแผ่นดินเป็นของพระองค์เท่านั้น และเพียงพอแล้วที่อัลลอฮ์เป็นผู้ทรงรับการมอบหมาย

และพระองค์ทรงให้มีขึ้น ซึ่งบรรดาสวนที่มีไม้ยืนต้น และ (บรรดาสวน) ที่ไม่มีไม้ยืนต้น และต้นอินทผาลัม พืชไร่ที่ผลของมันแตกต่างกัน มะกอก และทับทิม ที่ละหม้ายกัน และไม่ละหม้ายกัน จงบริโภคจากผลของมันเมื่อมันออกผล และจงจ่ายสิทธิ (ซะกาต) ของมันในวันที่เก็บเกี่ยวมัน และจงอย่าสุรุ่ยสุร่าย พระองค์นั้นไม่ทรงรักบรรดาผู้สุรุ่ยสุร่าย

จงกล่าว ฉันไม่พบในสิ่งที่ถูกประทานลงมาแก่ฉัน มีสิ่งใดต้องห้ามแก่ผู้บริโภคที่จะบริโภคมัน เว้นแต่เป็นสัตว์ที่ตายเอง หรือเลือดที่ไหลออก หรือเนื้อสุกร แท้จริงมันเป็นสิ่งโสมม หรือสิ่งละเมิดที่ถูกเอ่ยนามอื่นจากพระองค์ ดังนั้นผู้ใดถูกคับขัน (ให้ต้องบริโภคมัน) มิใช่เจตนาเกินเลย และมิใช่ละเมิด (บริโภคเกินคับขัน) แท้จริงพระผู้อภิบาลของเจ้าเป็นผู้ทรงอภัย ผู้ทรงปรานีเสมอ

ลูกหลานอาดัมเอ๋ย จงตกแต่งตัวของพวกเจ้าให้ดี ณ ทุก ๆ มัสยิด และจงกินและจงดื่ม และจงอย่าสุรุ่ยสุร่าย พระองค์นั้นไม่ทรงรักบรรดาผู้สุรุ่ยสุร่าย

และถ้าว่าอัลลอฮ์ทรงเร่งให้เกิดสิ่งเลวร้ายแก่มนุษย์เหมือนที่พวกเขาเร่งให้เกิดสิ่งดีงาม กำหนด (ความตาย) ของพวกเขาย่อมถูกตัดสินแก่พวกเขาแล้ว แต่เราได้ปล่อยบรรดาผู้ที่ไม่หวังพบเรา ได้สาระวนอยู่กับการละเมิดของพวกเขา

และพวกเขาตั้งสิ่งที่พวกเขาชิงชังแด่อัลลอฮฺ และลิ้นของพวกเขาตวัดคำโกหกว่า พวกเขาจะได้สิ่งดีเลิศ โดยแน่นอน พวกเขาจะได้ไฟนรก และพวกเขาจะเป็นผู้ถูกทอดทิ้ง

พระองค์ทรงห้ามพวกเจ้าเพียงสัตว์ที่ตายเอง และเลือด (ที่ไหลออกมาขณะเชือด) และเนื้อสุกร และ (สัตว์เชือด) ที่มันถูกเปล่งนามอื่นจากอัลลอฮ์ และผู้ใดถูกคับขัน (ให้ต้องบริโภคมัน) มิใช่เจตนาเกินเลย และมิใช่ละเมิด (บริโภคเกินคับขัน) ดังนั้นแล้งอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงอภัย ผู้ทรงปรานีเสมอ

และจงมอบแก่ญาติ ซึ่งสิทธิของเขา และแก่คนยากจน และคนเดินทาง และเจ้าจงอย่าสุรุ่ยสุร่าย

แท้จริงบรรดาผู้สุรุ่ยสุร่ายนั้นเป็นพี่น้องของมาร และมารนั้นเป็นผู้เนรคุณต่อพระผู้อภิบาลของเขา

และพวกเจ้าจงอย่าสังหารชีวิตที่อัลลอฮ์ทรงบัญญัติห้ามไว้ เว้นแต่โดยชอบธรรม และผู้ใดถูกสังหารโดยอยุติธรรม โดยแน่นอนเราได้ให้อำนาจแก่ตัวแทนทายาทของเขา ดังนั้นจงอย่าเกินเลยในการสังหาร แท้จริงเขา (ผู้ถูกสังหาร) นั้นจะเป็นผู้ถูกช่วยเหลือ

พวกเจ้าจงกินจากสิ่งดีทั้งหลายที่เราได้ประทานเป็นปัจจัยแก่พวกเจ้า และอย่าได้ละเมิดในนั้น มิฉะนั้น ความกริ้วของฉันจะเกิดขึ้นแก่พวกเจ้า และผู้ใดที่ความกริ้วของฉันเกิดขึ้นแก่เขา แน่นอนเขาจะพินาศ

และถ้าเราเมตตาพวกเขา และปลดเปลื้องสิ่งที่เป็นทุกข์ที่เกิดแก่พวกเขา แน่นอนพวกเขาจะดึงดันสาระวนอยู่กับการละเมิดของพวกเขาต่อไป

และบรรดาผู้ที่เมื่อใช้จ่าย ก็ไม่สุรุ่ยสุร่าย และไม่ตระหนี่ แต่พวกเขาดำรงอยู่ระหว่างนั้น