وَإِذۡ أَخَذۡنَا مِيثَٰقَ بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ لَا تَعۡبُدُونَ إِلَّا ٱللَّهَ وَبِٱلۡوَٰلِدَيۡنِ إِحۡسَانٗا وَذِي ٱلۡقُرۡبَىٰ وَٱلۡيَتَٰمَىٰ وَٱلۡمَسَٰكِينِ وَقُولُواْ لِلنَّاسِ حُسۡنٗا وَأَقِيمُواْ ٱلصَّلَوٰةَ وَءَاتُواْ ٱلزَّكَوٰةَ ثُمَّ تَوَلَّيۡتُمۡ إِلَّا قَلِيلٗا مِّنكُمۡ وَأَنتُم مُّعۡرِضُونَ
และครั้นเมื่อเราเอาพันธสัญญาจากวงศ์วานอิสรออีล ว่าพวกเจ้าจะ (ต้อง) ไม่สักการะผู้ใดนอกจากอัลลอฮ์ และให้ปฏิบัติดีต่อบิดามารดา และต่อญาติใกล้ชิด เด็กกำพร้า ผู้ขัดสน และจงพูดดีต่อผู้คนทั้งหลาย และจงดำรงละหมาด และจ่ายซะกาต ภายหลังพวกเจ้าต่างผินหลังให้ เว้นแต่คนจำนวนน้อยในหมู่พวกเจ้า โดยพวกเจ้าเป็นผู้เมินเฉย