59:7
الْحَشْر อายะฮ์ที่ 7
الحشر
مَّآ أَفَآءَ ٱللَّهُ عَلَىٰ رَسُولِهِۦ مِنۡ أَهۡلِ ٱلۡقُرَىٰ فَلِلَّهِ وَلِلرَّسُولِ وَلِذِي ٱلۡقُرۡبَىٰ وَٱلۡيَتَٰمَىٰ وَٱلۡمَسَٰكِينِ وَٱبۡنِ ٱلسَّبِيلِ كَيۡ لَا يَكُونَ دُولَةَۢ بَيۡنَ ٱلۡأَغۡنِيَآءِ مِنكُمۡۚ وَمَآ ءَاتَىٰكُمُ ٱلرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَمَا نَهَىٰكُمۡ عَنۡهُ فَٱنتَهُواْۚ وَٱتَّقُواْ ٱللَّهَۖ إِنَّ ٱللَّهَ شَدِيدُ ٱلۡعِقَابِ
(ทรัพย์เชลย) อันใดที่อัลลอฮ์ให้ทูตของพระองค์ริบมาได้จากชาวเมือง ก็เป็นของอัลลอฮ์ และของศาสนทูต และของญาติ และเด็กกำพร้า และคนยากจน และคนเดินทาง เพื่อมันจะได้ไม่หมุนเวียนอยู่ในระหว่างคนมั่งมีของพวกเจ้าเท่านั้น และอันใดที่ทูตนำมายังพวกเจ้า ก็จงรับมันไว้ และอันใดที่เขาได้ห้ามพวกเจ้า ก็จงเว้นเสีย และจงยำเกรงอัลลอฮ์ อัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงลงโทษรุนแรง