ซะกะรียา

แล้วพระผู้อภิบาลของนางได้ทรงตอบรับ (คำวิงวอนของ) นางอย่างดีงาม และทรงให้นางเจริญวัยอย่างดีงาม และทรงให้ซะกะรียาอุปการะนาง ทุกคราที่ซะกะรียาเข้ามาหานางในที่ละหมาด เขาพบว่ามีปัจจัย ณ ที่นางอยู่ เขากล่าวว่า มัรยัมเอ๋ย เธอได้สิ่งนี้มาอย่างไร? นางกล่าวว่า มันมาจาก ณ ที่อัลลอฮ์ อัลลอฮ์นั้นทรงจัดสรรปัจจัยแก่ผู้ที่ทรงประสงค์อย่างล้นเหลือเหนือการคำนวณ

ที่นั่นเอง ซะกะรียาวิงวอนต่อพระผู้อภิบาลของเขา เขากล่าวว่า พระผู้อภิบาลของฉัน โปรดประทานลูกหลานที่ดี จาก ณ ที่พระองค์แก่ฉัน พระองค์นั้นเป็นผู้ทรงได้ยินคำวิงวอน

แล้วมลาอิกะฮ์ได้เรียกเขาขณะที่เขากำลังยืนละหมาดในที่ละหมาด (ว่า) อัลลอฮ์นั้นทรงแจ้งข่าวดีแก่ท่านด้วยยะห์ยา (เป็นบุตรชาย) เป็นผู้มายืนยันพจนารถหนึ่งจากอัลลอฮ์ และเป็นเจ้านาย และเป็นผู้บริสุทธิ์ (ละเว้นจากกิเลส) และเป็นผู้เผยวจนะจากหมู่คนดีทั้งหลาย

เขากล่าวว่า โอ้ พระผู้อภิบาลของฉัน ฉันจะมีบุตรชายได้เช่นใด ขณะที่ความชรานั้นมาถึงฉันแล้วและผู้หญิง (ภรรยา) ของฉันเป็นหมัน เขากล่าวว่า กระนั้นก็ตาม อัลลอฮ์ทรงทำตามที่ทรงประสงค์

เขากล่าวว่า พระผู้อภิบาลของฉัน โปรดให้มีสัญญาณหนึ่ง (ถึงการตั้งครรภ์แล้ว) แก่ฉัน พระองค์กล่าวว่า สัญญาณของเจ้าคือเจ้าไม่อาจพูดกับผู้คนได้สามวัน เว้นแต่ทำท่าทางเท่านั้น และจงรำลึกถึงพระผู้อภิบาลของเจ้าให้มาก และจงแซ่ซ้องบริสุทธิ์ทั้งในยามค่ำและยามเช้า

และซะกะรียา ยะห์ยา อีซา และอิลยาส ทั้งหมดอยู่ในหมู่คนดี

ครั้นเมื่อพวกเจ้าอยู่ทางเนินฝั่งใกล้กว่า และพวกเขาอยู่ทางเนินฝั่งไกลกว่า และกองคาราวาน (ของอบูซุฟยาน) อยู่ทางด้านล่างของพวกเจ้า และถ้าพวกเจ้าทำสัญญาต่อกัน แน่นอนพวกเจ้าจะขัดแย้งกันในสัญญานั้น แต่เพื่ออัลลอฮ์จะทรงทำให้งานหนึ่งที่ถูกกำหนดไว้ให้เกิดขึ้น เพื่อผู้เสียชีวิตจะได้เสียชีวิตไปโดยหลักฐานอันชัดแจ้ง และผู้มีชีวิตอยู่จะได้มีชีวิตอยู่โดยหลักฐานอันชัดแจ้ง และอัลลอฮ์นั้นแน่นอนเป็นผู้ทรงได้ยิน ผู้ทรงรอบรู้

เป็นการกล่าวถึงความเมตตาของพระผู้อภิบาลของเจ้าอันมีต่อบ่าวคนหนึ่งของพระองค์ คือซะกะรียา

และแท้จริงฉันกลัวบริวารเครือญาติที่อยู่หลังจาก (การตายของ) ฉัน (จะไม่อาจรักษาศาสนาไว้ได้) และภรรยาของฉันก็เป็นหมัน ดังนั้น ขอพระองค์ประทานทายาทคนหนึ่งแก่ฉันจาก ณ ที่พระองค์ด้วยเถิด

เขาจะได้สืบทอดฉัน และสืบทอดต่อจากวงค์วานแห่งยะอฺกูบ และได้ทรงโปรดทำให้เขา โอ้ พระผู้อภิบาลของฉัน เป็นที่โปรดปรานด้วยเถิด

โอ้ ซะกะรียา แท้จริงเราแจ้งข่าวดีแก่เจ้าถึงเด็กน้อย (ลูก) คนหนึ่ง นามของเขาคือยะห์ยา เราไม่เคยตั้งชื่อ (นี้) แก่ผู้ใดมาก่อน

เขา (ซะกะรียา) กล่าวว่า พระผู้อภิบาลของฉัน ฉันจะมีเด็กน้อย (ลูก) ได้เช่นใด ในเมื่อภรรยาของฉันเป็นหมัน และฉันได้บรรลุถึงวัยชราแล้ว

เขา (มลาอิกะฮ์) กล่าวว่า กระนั้นก็เถิด พระผู้อภิบาลของเจ้าตรัสว่า มันง่ายสำหรับฉัน และแน่นอนก่อนหน้านี้ฉันได้สร้างเจ้าขึ้นมาขณะที่เจ้ายังไม่เป็นสิ่งใดเลย

เขา (ซะกะรียา) กล่าวว่า พระผู้อภิบาลของฉัน ได้ทรงโปรดให้มีสัญญาณเกิดขึ้นแก่ฉันด้วยเถิด พระองค์กล่าวว่า คือการที่เจ้าจะไม่ (อาจ) พูดกับผู้คนเป็นเวลา (สามวัน) สามคืนทั้งที่เจ้าเป็นปกติดี

แล้วเขาได้ออกจากที่สวดวิงวอนมายังหมู่ชนของเขา แล้วชี้ใบ้พวกเขา (ว่า) พวกท่านจงสดุดีเถิดทั้งยามเช้าและยามเย็น

โอ้ ยะห์ยา จงยึดคัมภีร์ (เตารอฮ์) ให้มั่นเถิด และเราได้มอบความเฉลียวฉลาดแก่เขาตั้งแต่ยังเป็นเด็กน้อย

และ (ประทาน) จิตใจอ่อนโยนจาก ณ ที่เราและความบริสุทธิ์ (จากบาป) และเขาเป็นผู้มีความยำเกรง

และเป็นผู้กตัญญูต่อพ่อแม่ของเขา และไม่เป็นผู้หยิ่งยะโส ผู้ดื้นรั้น

และความสันติจงมีแก่เขาในวันที่เขาเกิด และวันที่เขาตาย และวันที่เขาถูกทำให้ฟื้นคืนชีพ

แท้จริงแล้ว ผู้ใดมาหาพระผู้อภิบาลของเขาอย่างผู้ทำผิด แน่นอน เขาจะได้รับ (นรก) ญะฮันนัม (เป็นการตอบแทน) ซึ่งเขาจะไม่ตายในนั้นและจะไม่เป็น

และ (จงรำลึกถึง) ซะกะรียา ครั้นเมื่อเขาร้องขอต่อพระผู้อภิบาลของเขา (ว่า) พระผู้อภิบาลของฉัน โปรดอย่าปล่อยฉันให้เดียวดาย และพระองค์เป็นผู้สืบทอดที่ดียิ่ง

แล้วเราได้ตอบรับเขา และประทานยะห์ยาแก่เขา และทำให้ภรรยาของเขาดีพร้อม (*เป็นภรรยาที่ดี และหายเป็นปกติ พร้อมมีลูกได้) พวกเขานั้นแข่งขันกันในความดีงามทั้งหลาย และวิงวอนเราด้วยความหวังและความกลัว และพวกเขาเป็นผู้นอบน้อมต่อเรา

แล้วในนั้นเขาจะทั้งไม่ตายและทั้งไม่เป็น (*อยู่อย่างแสนทรมาน)