ข้ามไปยังเนื้อหา
สารบัญอัลกุรอาน ค้นอายะฮ์ตามหมวดหมู่
หัวข้อที่ 13
آدم

อาดัม

Adam · 39 อายะฮ์ จาก 11 ซูเราะฮ์

กระจายอยู่ใน 11 ซูเราะฮ์

กดแท่งเพื่อดูเฉพาะซูเราะฮ์นั้น

ซูเราะฮ์ที่ 2 الْبَقَرَة البقرة

وَعَلَّمَ ءَادَمَ ٱلۡأَسۡمَآءَ كُلَّهَا ثُمَّ عَرَضَهُمۡ عَلَى ٱلۡمَلَٰٓئِكَةِ فَقَالَ أَنۢبِ‍ُٔونِي بِأَسۡمَآءِ هَٰٓؤُلَآءِ إِن كُنتُمۡ صَٰدِقِينَ
และพระองค์ทรงสอนอาดัมถึงชื่อเรียก (ของสรรพสิ่ง) ทั้งปวง จากนั้นทรงนำพวกมันมาแสดงต่อมลาอิกะฮ์ทั้งหลาย แล้วตรัสว่า พวกเจ้าจงบอกข้าเถิดถึงชื่อเรียกของสิ่งเหล่านี้ ถ้าพวกเจ้าเป็นผู้สัตย์จริง
قَالُواْ سُبۡحَٰنَكَ لَا عِلۡمَ لَنَآ إِلَّا مَا عَلَّمۡتَنَآۖ إِنَّكَ أَنتَ ٱلۡعَلِيمُ ٱلۡحَكِيمُ
พวกเขาทูลว่า มหาบริสุทธิ์ยิ่งแด่พระองค์ พวกเราไม่มีความรู้ใดเว้นแต่ที่พระองค์ทรงสอนเราเท่านั้น พระองค์นั้นต่างหาก คือผู้ทรงรอบรู้ ผู้ทรงปรีชาญาณ
قَالَ يَٰٓـَٔادَمُ أَنۢبِئۡهُم بِأَسۡمَآئِهِمۡۖ فَلَمَّآ أَنۢبَأَهُم بِأَسۡمَآئِهِمۡ قَالَ أَلَمۡ أَقُل لَّكُمۡ إِنِّيٓ أَعۡلَمُ غَيۡبَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَأَعۡلَمُ مَا تُبۡدُونَ وَمَا كُنتُمۡ تَكۡتُمُونَ
พระองค์ตรัสว่า อาดัม จงบอกชื่อเรียกของพวกมันแก่พวกเขาเถิด ครั้นเมื่อเขาได้บอกชื่อเรียกของพวกมันแก่พวกเขาแล้ว พระองค์ตรัสว่า ข้ามิเคยบอกพวกเจ้าหรือ ว่าข้านั้นรู้ดีในสิ่งเร้นลับแห่งชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน และข้ารู้ดีในสิ่งที่พวกเจ้าเปิดเผยและสิ่งที่พวกเจ้าปิดบัง
وَإِذۡ قُلۡنَا لِلۡمَلَٰٓئِكَةِ ٱسۡجُدُواْ لِأٓدَمَ فَسَجَدُوٓاْ إِلَّآ إِبۡلِيسَ أَبَىٰ وَٱسۡتَكۡبَرَ وَكَانَ مِنَ ٱلۡكَٰفِرِينَ
และ (จงรำลึกถึง) ครั้นเมื่อเราตรัสแก่มลาอิกะฮ์ทั้งหลายว่า พวกเจ้าจงก้มกราบ (ให้เกียรติ) แก่อาดัมเถิด แล้วพวกเขาต่างก้มกราบ เว้นแต่อิบลีส มันขัดขืน แสดงความโอหัง และกลายเป็นพวกผู้ปฏิเสธ (ศรัทธา)
وَقُلۡنَا يَٰٓـَٔادَمُ ٱسۡكُنۡ أَنتَ وَزَوۡجُكَ ٱلۡجَنَّةَ وَكُلَا مِنۡهَا رَغَدًا حَيۡثُ شِئۡتُمَا وَلَا تَقۡرَبَا هَٰذِهِ ٱلشَّجَرَةَ فَتَكُونَا مِنَ ٱلظَّٰلِمِينَ
และเราได้ตรัสว่า อาดัม จงพำนักอยู่ในสวรรค์ทั้งเจ้าและคู่ครองของเจ้า และจงบริโภคจากสิ่งที่มีในนั้นอย่างสำราญตามที่เจ้าทั้งสองปรารถนา แต่อย่าเข้าใกล้ต้นไม้ต้นนี้ หาไม่แล้วเจ้าทั้งสองจะกลายเป็นพวกผู้อธรรม
فَتَلَقَّىٰٓ ءَادَمُ مِن رَّبِّهِۦ كَلِمَٰتٖ فَتَابَ عَلَيۡهِۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلتَّوَّابُ ٱلرَّحِيمُ
แล้วอาดัมได้รับเอาถ้อยคำ (*วิงวอนสำหรับการขออภัยโทษ) จากพระผู้อภิบาลของเขา (*และเขาหมั่นกล่าวมันเป็นประจำ) แล้วพระองค์ก็ทรงรับการกลับตัวของเขา พระองค์นั้น คือผู้ทรงรับการกลับตัว ผู้ทรงปรานีเสมอ

ซูเราะฮ์ที่ 3 آلِ عِمْرَان آل عمران

۞إِنَّ ٱللَّهَ ٱصۡطَفَىٰٓ ءَادَمَ وَنُوحٗا وَءَالَ إِبۡرَٰهِيمَ وَءَالَ عِمۡرَٰنَ عَلَى ٱلۡعَٰلَمِينَ
อัลลอฮ์นั้นทรงคัดเลือกอาดัม นูห์ วงศ์วานของอิบรอฮีม และวงศ์วานของอิมรอน ให้เหนือกว่าชนชาติทั้งปวง
إِنَّ مَثَلَ عِيسَىٰ عِندَ ٱللَّهِ كَمَثَلِ ءَادَمَۖ خَلَقَهُۥ مِن تُرَابٖ ثُمَّ قَالَ لَهُۥ كُن فَيَكُونُ
อุปมาของอีซา ณ ที่อัลลอฮ์นั้น ดั่งอุปไมยของอาดัม พระองค์ทรงสร้างเขาจากดิน จากนั้นพระองค์ตรัสแก่เขาว่า จงเป็น แล้วเขาก็เป็นขึ้นมา

ซูเราะฮ์ที่ 5 الْمَائِدَة المائدة

۞وَٱتۡلُ عَلَيۡهِمۡ نَبَأَ ٱبۡنَيۡ ءَادَمَ بِٱلۡحَقِّ إِذۡ قَرَّبَا قُرۡبَانٗا فَتُقُبِّلَ مِنۡ أَحَدِهِمَا وَلَمۡ يُتَقَبَّلۡ مِنَ ٱلۡأٓخَرِ قَالَ لَأَقۡتُلَنَّكَۖ قَالَ إِنَّمَا يَتَقَبَّلُ ٱللَّهُ مِنَ ٱلۡمُتَّقِينَ
และจงอ่านเรื่องราวของบุตรสองคนแห่งอาดัมตามความเป็นจริงแก่พวกเขาเถิด ครั้นเมื่อทั้งสองถวายสิ่งพลี แล้วมันถูกรับจากคนหนึ่งในสองนั้น และไม่ถูกรับจากอีกคนหนึ่ง เขากล่าวว่า ฉันจะฆ่าเจ้าแน่ เขา (อีกคน) กล่าวว่า อัลลอฮ์ทรงตอบรับจากบรรดาผู้มีความยำเกรงเท่านั้น

ซูเราะฮ์ที่ 7 الْأَعْرَاف الأعراف

وَلَقَدۡ خَلَقۡنَٰكُمۡ ثُمَّ صَوَّرۡنَٰكُمۡ ثُمَّ قُلۡنَا لِلۡمَلَٰٓئِكَةِ ٱسۡجُدُواْ لِأٓدَمَ فَسَجَدُوٓاْ إِلَّآ إِبۡلِيسَ لَمۡ يَكُن مِّنَ ٱلسَّٰجِدِينَ
และแน่นอนยิ่ง เราได้สร้างพวกเจ้า จากนั้นเราได้ทำให้พวกเจ้าเป็นรูปร่าง จากนั้นเราได้กล่าวแก่บรรดามลาอิกะฮ์ว่า จงกราบอาดัมเถิด แล้วพวกเขาก็กราบ เว้นแต่อิบลีส มันไม่ได้อยู่ในหมู่ผู้กราบ
وَيَٰٓـَٔادَمُ ٱسۡكُنۡ أَنتَ وَزَوۡجُكَ ٱلۡجَنَّةَ فَكُلَا مِنۡ حَيۡثُ شِئۡتُمَا وَلَا تَقۡرَبَا هَٰذِهِ ٱلشَّجَرَةَ فَتَكُونَا مِنَ ٱلظَّٰلِمِينَ
และอาดัมเอ๋ย จงพำนักอยู่ในสวรรค์เถิด ทั้งเจ้าและคู่ครองของเจ้า และจงกินตามที่เจ้าทั้งสองปรารถนา แต่จงอย่าเข้าใกล้ต้นไม้ต้นนี้ (มิเช่นนั้น) เจ้าทั้งสองจะกลายเป็นหมู่ผู้อธรรม
فَوَسۡوَسَ لَهُمَا ٱلشَّيۡطَٰنُ لِيُبۡدِيَ لَهُمَا مَا وُۥرِيَ عَنۡهُمَا مِن سَوۡءَٰتِهِمَا وَقَالَ مَا نَهَىٰكُمَا رَبُّكُمَا عَنۡ هَٰذِهِ ٱلشَّجَرَةِ إِلَّآ أَن تَكُونَا مَلَكَيۡنِ أَوۡ تَكُونَا مِنَ ٱلۡخَٰلِدِينَ
แล้วมารได้กระซิบกระซาบพวกเขา เพื่อให้ส่วนพึงอายของทั้งสองที่ถูกปกปิดถูกเผยออกจากทั้งสองให้ประจักษ์แก่ทั้งสอง และมันกล่าวว่า พระผู้อภิบาลของเจ้าทั้งสองมิได้ทรงห้ามเจ้าทั้งสองจากต้นไม้ต้นนี้ นอกจากเจ้าทั้งสองจะเป็นมลาอิกะฮ์ หรือเป็นผู้มีชีวิตนิรันดร์
وَقَاسَمَهُمَآ إِنِّي لَكُمَا لَمِنَ ٱلنَّٰصِحِينَ
และมันได้สาบานแก่ทั้งสองว่า แท้จริงฉันอยู่ในหมู่ผู้ตักเตือนสำหรับเจ้าทั้งสองจริงๆ
فَدَلَّىٰهُمَا بِغُرُورٖۚ فَلَمَّا ذَاقَا ٱلشَّجَرَةَ بَدَتۡ لَهُمَا سَوۡءَٰتُهُمَا وَطَفِقَا يَخۡصِفَانِ عَلَيۡهِمَا مِن وَرَقِ ٱلۡجَنَّةِۖ وَنَادَىٰهُمَا رَبُّهُمَآ أَلَمۡ أَنۡهَكُمَا عَن تِلۡكُمَا ٱلشَّجَرَةِ وَأَقُل لَّكُمَآ إِنَّ ٱلشَّيۡطَٰنَ لَكُمَا عَدُوّٞ مُّبِينٞ
แล้วมันได้ทำให้ทั้งสองตกหลุมพลาง แล้วเมื่อทั้งสองได้ลิ้มรส (ผลไม้จาก) ต้นไม้นั้น ส่วนพึงอายของทั้งสองได้เผยปรากฏแก่ทั้งสอง และทั้งสองรีบหยิบคว้าใบไม้สวรรค์มาปิดบนตัวของทั้งสอง และพระผู้อภิบาลของทั้งสองทรงเรียกเขาทั้งสอง ฉันไม่ได้ห้ามเจ้าทั้งสองจากต้นไม้ต้นนั้นหรือ? และฉันไม่ได้กล่าวแก่เจ้าทั้งสองหรือ ว่ามารนั้นเป็นศัตรูอันชัดแจ้งสำหรับเจ้าทั้งสอง
قَالَا رَبَّنَا ظَلَمۡنَآ أَنفُسَنَا وَإِن لَّمۡ تَغۡفِرۡ لَنَا وَتَرۡحَمۡنَا لَنَكُونَنَّ مِنَ ٱلۡخَٰسِرِينَ
เขาทั้งสองกล่าวว่า พระผู้อภิบาลของเรา! เราได้อธรรมต่อตัวเอง และถ้าพระองค์ไม่อภัยให้เรา และไม่เมตตาเรา แน่นอนว่าเราต้องอยู่ในหมู่ผู้ขาดทุน
قَالَ ٱهۡبِطُواْ بَعۡضُكُمۡ لِبَعۡضٍ عَدُوّٞۖ وَلَكُمۡ فِي ٱلۡأَرۡضِ مُسۡتَقَرّٞ وَمَتَٰعٌ إِلَىٰ حِينٖ
พระองค์ตรัสว่า พวกเจ้าจงลงไป (จากสวรรค์) ในสภาพที่พวกเจ้าต่างเป็นศัตรูต่อกัน และในแผ่นดินนั้นพวกเจ้าจะมีที่พำนัก และสิ่งอำนวยประโยชน์จนถึงช่วงระยะเวลาหนึ่ง
قَالَ فِيهَا تَحۡيَوۡنَ وَفِيهَا تَمُوتُونَ وَمِنۡهَا تُخۡرَجُونَ
พระองค์ตรัสว่า ใน (แผ่นดิน) นั้นพวกเจ้าจะได้ใช้ชีวิต และในนั้นพวกเจ้าจะตาย และจากมันพวกเจ้าจะถูกนำออกมา
يَٰبَنِيٓ ءَادَمَ قَدۡ أَنزَلۡنَا عَلَيۡكُمۡ لِبَاسٗا يُوَٰرِي سَوۡءَٰتِكُمۡ وَرِيشٗاۖ وَلِبَاسُ ٱلتَّقۡوَىٰ ذَٰلِكَ خَيۡرٞۚ ذَٰلِكَ مِنۡ ءَايَٰتِ ٱللَّهِ لَعَلَّهُمۡ يَذَّكَّرُونَ
ลูกหลานอาดัมเอ๋ย แน่นอนเราได้ประทานอาภรณ์ปกปิดส่วนพึงอายของพวกเจ้าลงมาแก่พวกเจ้า และอาภรณ์ประดับ และอาภรณ์แห่งความยำเกรงนั้นดียิ่งกว่า นั่นเป็น (ส่วนหนึ่ง) จากสัญญานต่าง ๆ ของอัลลอฮ์ หวังว่าพวกเขาจะไตร่ตรอง
يَٰبَنِيٓ ءَادَمَ لَا يَفۡتِنَنَّكُمُ ٱلشَّيۡطَٰنُ كَمَآ أَخۡرَجَ أَبَوَيۡكُم مِّنَ ٱلۡجَنَّةِ يَنزِعُ عَنۡهُمَا لِبَاسَهُمَا لِيُرِيَهُمَا سَوۡءَٰتِهِمَآۚ إِنَّهُۥ يَرَىٰكُمۡ هُوَ وَقَبِيلُهُۥ مِنۡ حَيۡثُ لَا تَرَوۡنَهُمۡۗ إِنَّا جَعَلۡنَا ٱلشَّيَٰطِينَ أَوۡلِيَآءَ لِلَّذِينَ لَا يُؤۡمِنُونَ
ลูกหลานอาดัมเอ๋ย อย่าปล่อยให้มารลวงพวกเจ้าได้ เหมือนที่มันได้ทำให้พ่อแม่ของพวกเจ้าออกจากสวรรค์ มันถอดอาภรณ์ของคนทั้งสองออกจากคนทั้งสอง เพื่อให้ทั้งสองได้เห็นส่วนพึงอายของอีกฝ่าย แท้จริงมันเห็นมองเห็นพวกเจ้า ทั้งมันและเผ่าพันธุ์ของมัน โดยที่พวกเจ้ามองไม่เห็นพวกมัน แท้จริงเราได้ให้บรรดามารเป็นสหายสำหรับบรรดาผู้ที่ไม่ศรัทธา
۞يَٰبَنِيٓ ءَادَمَ خُذُواْ زِينَتَكُمۡ عِندَ كُلِّ مَسۡجِدٖ وَكُلُواْ وَٱشۡرَبُواْ وَلَا تُسۡرِفُوٓاْۚ إِنَّهُۥ لَا يُحِبُّ ٱلۡمُسۡرِفِينَ
ลูกหลานอาดัมเอ๋ย จงตกแต่งตัวของพวกเจ้าให้ดี ณ ทุก ๆ มัสยิด และจงกินและจงดื่ม และจงอย่าสุรุ่ยสุร่าย พระองค์นั้นไม่ทรงรักบรรดาผู้สุรุ่ยสุร่าย
يَٰبَنِيٓ ءَادَمَ إِمَّا يَأۡتِيَنَّكُمۡ رُسُلٞ مِّنكُمۡ يَقُصُّونَ عَلَيۡكُمۡ ءَايَٰتِي فَمَنِ ٱتَّقَىٰ وَأَصۡلَحَ فَلَا خَوۡفٌ عَلَيۡهِمۡ وَلَا هُمۡ يَحۡزَنُونَ
ลูกหลานอาดัมเอ๋ย ถ้ามีบรรดาศาสนทูตจากหมู่พวกเจ้ามายังพวกเจ้า บอกเล่าโองการต่าง ๆ ของฉันแก่พวกเจ้า ดังนั้นแล้วผู้ใดยำเกรง และปรับปรุงตัว ก็ไม่มีความกลัวใดแก่พวกเขา และพวกเขาจะไม่เสียใจ
وَإِذۡ أَخَذَ رَبُّكَ مِنۢ بَنِيٓ ءَادَمَ مِن ظُهُورِهِمۡ ذُرِّيَّتَهُمۡ وَأَشۡهَدَهُمۡ عَلَىٰٓ أَنفُسِهِمۡ أَلَسۡتُ بِرَبِّكُمۡۖ قَالُواْ بَلَىٰ شَهِدۡنَآۚ أَن تَقُولُواْ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِ إِنَّا كُنَّا عَنۡ هَٰذَا غَٰفِلِينَ
และครั้นเมื่อพระผู้อภิบาลของเจ้า จากวงศ์วานของอาดัมนั้น พระองค์ทรงเอาลูกหลานของพวกเขาออกมา จากสันหลังของพวกเขา และพระองค์ทรงให้พวกเขายืนยันต่อตัวเอง ฉันไม่ได้เป็นพระผู้อภิบาลของพวกเจ้าหรือ? พวกเขาตอบว่า เป็นสิ พวกเราขอยืนยัน หาไม่แล้วพวกเจ้าจะกล่าวในวันฟื้นขึ้นว่า แท้จริงพวกเราไม่รู้เรื่องนี้มาก่อน

ซูเราะฮ์ที่ 17 الْإِسْرَاء الإسراء

وَإِذۡ قُلۡنَا لِلۡمَلَٰٓئِكَةِ ٱسۡجُدُواْ لِأٓدَمَ فَسَجَدُوٓاْ إِلَّآ إِبۡلِيسَ قَالَ ءَأَسۡجُدُ لِمَنۡ خَلَقۡتَ طِينٗا
และครั้นเมื่อเรากล่าวแก่บรรดามลาอิกะฮ์ว่า จงก้มกราบอาดัมเถิด แล้วพวกเขาก้มกราบ เว้นแต่อิบลีส มันกล่าวว่า ฉันจะก้มกราบผู้ที่พระองค์ท่านทรงสร้างขึ้นมาจากดินหรือ?
۞وَلَقَدۡ كَرَّمۡنَا بَنِيٓ ءَادَمَ وَحَمَلۡنَٰهُمۡ فِي ٱلۡبَرِّ وَٱلۡبَحۡرِ وَرَزَقۡنَٰهُم مِّنَ ٱلطَّيِّبَٰتِ وَفَضَّلۡنَٰهُمۡ عَلَىٰ كَثِيرٖ مِّمَّنۡ خَلَقۡنَا تَفۡضِيلٗا
และโดยแน่นอน เราได้ให้เกียรติลูกหลานอาดัม และเราได้บรรทุกพวกเขาทั้งทางบกและทางทะเล และเราได้ให้ปัจจัยดีงามต่าง ๆ แก่พวกเขา และเราโปรดปรานพวกเขาเหนือว่าหลาย ๆ สิ่งที่เราได้สร้างมา

ซูเราะฮ์ที่ 18 الْكَهْف الكهف

وَإِذۡ قُلۡنَا لِلۡمَلَٰٓئِكَةِ ٱسۡجُدُواْ لِأٓدَمَ فَسَجَدُوٓاْ إِلَّآ إِبۡلِيسَ كَانَ مِنَ ٱلۡجِنِّ فَفَسَقَ عَنۡ أَمۡرِ رَبِّهِۦٓۗ أَفَتَتَّخِذُونَهُۥ وَذُرِّيَّتَهُۥٓ أَوۡلِيَآءَ مِن دُونِي وَهُمۡ لَكُمۡ عَدُوُّۢۚ بِئۡسَ لِلظَّٰلِمِينَ بَدَلٗا
ครั้นเมื่อเรากล่าวแก่มลาอิกะฮ์ทั้งหลายว่า จะกราบ (คารวะ) ต่ออาดัมเถิด แล้วพวกเขาก็กราบ (คารวะ) เว้นแต่อิบลีส มันอยู่ในจำพวกญิน แล้วมันได้ฝ่าฝืนคำสั่งของพระผู้อภิบาลของมัน แล้วพวกเจ้าจะยึดเอามันและลูกหลานของมันเป็นผู้คุ้มครองอื่นจากฉันอีกหรือ ทั้งที่มันเป็นศัตรูของพวกเจ้า ชั่วช้าแท้ ๆ ในการแลกเปลี่ยนสำหรับพวกผู้อธรรม

ซูเราะฮ์ที่ 19 مَرْيَم مريم

أُوْلَٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ أَنۡعَمَ ٱللَّهُ عَلَيۡهِم مِّنَ ٱلنَّبِيِّ‍ۧنَ مِن ذُرِّيَّةِ ءَادَمَ وَمِمَّنۡ حَمَلۡنَا مَعَ نُوحٖ وَمِن ذُرِّيَّةِ إِبۡرَٰهِيمَ وَإِسۡرَٰٓءِيلَ وَمِمَّنۡ هَدَيۡنَا وَٱجۡتَبَيۡنَآۚ إِذَا تُتۡلَىٰ عَلَيۡهِمۡ ءَايَٰتُ ٱلرَّحۡمَٰنِ خَرُّواْۤ سُجَّدٗاۤ وَبُكِيّٗا۩
ชนเหล่านั้น คือบรรดาผู้ที่อัลลอฮ์ทรงโปรดปรานพวกเขา ได้แก่เหล่าผู้เผยวจนะจากลูกหลานของอาดัม และจากผู้ที่เราบรรทุก (บนเรือ) ร่วมกับนูห์ และจากลูกหลานของอิบรอฮีมและอิสรออีล และจากผู้ที่เราได้นำทางและเลือกเฟ้น คราใดที่โองการแห่งผู้ทรงเมตตาถูกอ่านแก่พวกเขา พวกเขาทรุดลงกราบและร้องไห้

ซูเราะฮ์ที่ 20 طه طه

وَلَقَدۡ عَهِدۡنَآ إِلَىٰٓ ءَادَمَ مِن قَبۡلُ فَنَسِيَ وَلَمۡ نَجِدۡ لَهُۥ عَزۡمٗا
และเราได้กำชับอาดัมแต่กาลก่อน แต่เขาได้ลืม และเราไม่พบความแน่วแน่ในตัวเขา
وَإِذۡ قُلۡنَا لِلۡمَلَٰٓئِكَةِ ٱسۡجُدُواْ لِأٓدَمَ فَسَجَدُوٓاْ إِلَّآ إِبۡلِيسَ أَبَىٰ
และครั้นเมื่อเรากล่าวแก่มลาอิกะฮ์ทั้งหลายว่า พวกเจ้าจงก้มกราบ (ให้เกียรติ) แก่อาดัมเถิด เขาทั้งหลายจึงได้ก้มกราบ เว้นแต่อิบลีส มันปฏิเสธ
فَقُلۡنَا يَٰٓـَٔادَمُ إِنَّ هَٰذَا عَدُوّٞ لَّكَ وَلِزَوۡجِكَ فَلَا يُخۡرِجَنَّكُمَا مِنَ ٱلۡجَنَّةِ فَتَشۡقَىٰٓ
แล้วเราได้กล่าวว่า อาดัม ผู้นี้แหละเป็นศัตรูของเจ้า และของคู่ครองของเจ้า ฉะนั้น อย่า (ยอม) ให้มันทำให้เจ้าทั้งสองออกจากสวรรค์เลย เจ้าจะลำบาก
إِنَّ لَكَ أَلَّا تَجُوعَ فِيهَا وَلَا تَعۡرَىٰ
แท้จริง สำหรับเจ้าใน (สวรรค์) นั้น เจ้าจะไม่ต้องหิว และไม่ต้องเปลือยกาย
وَأَنَّكَ لَا تَظۡمَؤُاْ فِيهَا وَلَا تَضۡحَىٰ
และในนั้นเจ้าจะไม่ต้องกระหาย และไม่ต้องถูกแดด
فَوَسۡوَسَ إِلَيۡهِ ٱلشَّيۡطَٰنُ قَالَ يَٰٓـَٔادَمُ هَلۡ أَدُلُّكَ عَلَىٰ شَجَرَةِ ٱلۡخُلۡدِ وَمُلۡكٖ لَّا يَبۡلَىٰ
แล้วมารได้กระซิบเขา มันกล่าวว่า อาดัม เอาไหมฉันจะชี้แนะยังต้นไม้อมตะ และอำนาจที่ไม่มีเสื่อมสลาย
فَأَكَلَا مِنۡهَا فَبَدَتۡ لَهُمَا سَوۡءَٰتُهُمَا وَطَفِقَا يَخۡصِفَانِ عَلَيۡهِمَا مِن وَرَقِ ٱلۡجَنَّةِۚ وَعَصَىٰٓ ءَادَمُ رَبَّهُۥ فَغَوَىٰ
ไม่นาน ทั้งสองได้กิน (ผล) จากต้นไม้นั้น แล้วสิ่งพึงสงวนของทั้งสองจึงเผยออกแก่ทั้งสอง และทั้งสองเริ่มหาใบไม้สวรรค์มาปกปิดบนตัวของเขาทั้งสอง และอาดัมได้ฝ่าฝืนพระผู้อภิบาลของเขา เขาจึงเดินทางผิด
ثُمَّ ٱجۡتَبَٰهُ رَبُّهُۥ فَتَابَ عَلَيۡهِ وَهَدَىٰ
ภายหลัง พระผู้อภิบาลของเขาทรงเลือกเขา (เป็นผู้เผยวจนะ) แล้วรับการกลับตัวของเขา และนำทาง
قَالَ ٱهۡبِطَا مِنۡهَا جَمِيعَۢاۖ بَعۡضُكُمۡ لِبَعۡضٍ عَدُوّٞۖ فَإِمَّا يَأۡتِيَنَّكُم مِّنِّي هُدٗى فَمَنِ ٱتَّبَعَ هُدَايَ فَلَا يَضِلُّ وَلَا يَشۡقَىٰ
พระองค์ตรัสว่า เจ้าทั้งสองจงลงไปจากมันโดยพร้อมเพรียมกัน (ลูกหลาน) พวกเจ้าบางคนจะเป็นศัตรูของอีกบางคน เมื่อใดที่คำแนะนำจากฉันมีมายังพวกเจ้า แล้วผู้ใดปฏิบัติตามคำแนะนำของฉัน เขาจะไม่หลงทาง และไม่ลำบาก

ซูเราะฮ์ที่ 36 يس يس

۞أَلَمۡ أَعۡهَدۡ إِلَيۡكُمۡ يَٰبَنِيٓ ءَادَمَ أَن لَّا تَعۡبُدُواْ ٱلشَّيۡطَٰنَۖ إِنَّهُۥ لَكُمۡ عَدُوّٞ مُّبِينٞ
ฉันไม่ได้มีบัญชายังพวกเจ้าหรือ โอ้ ลูกหลานอาดัม พวกเจ้าจงอย่าสักการะมาร มันนั้นเป็นศัตรูอันชัดแจ้งสำหรับพวกเจ้า

ซูเราะฮ์ที่ 40 غَافِر غافر

مِثۡلَ دَأۡبِ قَوۡمِ نُوحٖ وَعَادٖ وَثَمُودَ وَٱلَّذِينَ مِنۢ بَعۡدِهِمۡۚ وَمَا ٱللَّهُ يُرِيدُ ظُلۡمٗا لِّلۡعِبَادِ
เหมือนเส้นทางชีวิตของหมู่ชนแห่งนูห์ พวกอ๊าด พวกษะมูด และบรรดาคนหลังจากพวกเขา และอัลลอฮ์ไม่ทรงปรารถนาอธรรมต่อบ่าวทั้งหลาย

ซูเราะฮ์ที่ 41 فُصِلَتْ فصلت

فَإِنۡ أَعۡرَضُواْ فَقُلۡ أَنذَرۡتُكُمۡ صَٰعِقَةٗ مِّثۡلَ صَٰعِقَةِ عَادٖ وَثَمُودَ
แต่ถ้าพวกเขาเบือนหนี ก็จงกล่าว ฉันเตือนพวกท่านแล้วถึงสายฟ้า (การลงโทษ) เช่นเดียวกับสายฟ้าของพวกอ๊าดและพวกษะมูด
فَأَمَّا عَادٞ فَٱسۡتَكۡبَرُواْ فِي ٱلۡأَرۡضِ بِغَيۡرِ ٱلۡحَقِّ وَقَالُواْ مَنۡ أَشَدُّ مِنَّا قُوَّةًۖ أَوَ لَمۡ يَرَوۡاْ أَنَّ ٱللَّهَ ٱلَّذِي خَلَقَهُمۡ هُوَ أَشَدُّ مِنۡهُمۡ قُوَّةٗۖ وَكَانُواْ بِ‍َٔايَٰتِنَا يَجۡحَدُونَ
ส่วนพวกอ๊าดนั้น พวกเขาหยิ่งผยองในแผ่นดินโดยไม่ชอบธรรม และกล่าวว่า ผู้ใดจะแข็งแกร่งกว่าพวกเราเล่า? พวกเขาไม่เห็นหรือว่าอัลลอฮ์ผู้ที่สร้างพวกเขานั้น แข็งแกร่งกว่าพวกเขา แต่พวกเขายังปฏิเสธต่อสัญญาณต่าง ๆ ของเรา