وَلَيۡسَتِ ٱلتَّوۡبَةُ لِلَّذِينَ يَعۡمَلُونَ ٱلسَّئَِّاتِ حَتَّىٰٓ إِذَا حَضَرَ أَحَدَهُمُ ٱلۡمَوۡتُ قَالَ إِنِّي تُبۡتُ ٱلۡـَٰٔنَ وَلَا ٱلَّذِينَ يَمُوتُونَ وَهُمۡ كُفَّارٌۚ أُوْلَٰٓئِكَ أَعۡتَدۡنَا لَهُمۡ عَذَابًا أَلِيمٗا
และการสำนึกผิด (ที่อัลลอฮ์ทรงรับ) นั้นมิใช่สำหรับบรรดาผู้ที่กระทำความชั่วต่างๆ จนกระทั่งเมื่อความตายได้มายังคนหนึ่งคนใดในหมู่พวกเขา แล้วเขากล่าวว่า ฉันสำนึกผิด ณ บัดนี้ และมิใช่สำหรับบรรดาผู้ที่ตายในสภาพผู้ปฏิเสธศรัทธา ชนเหล่านั้นเราได้เตรียมโทษทัณฑ์อันแสนเจ็บปวดไว้สำหรับพวกเขา