20:97
طه อายะฮ์ที่ 97
طه
قَالَ فَٱذۡهَبۡ فَإِنَّ لَكَ فِي ٱلۡحَيَوٰةِ أَن تَقُولَ لَا مِسَاسَۖ وَإِنَّ لَكَ مَوۡعِدٗا لَّن تُخۡلَفَهُۥۖ وَٱنظُرۡ إِلَىٰٓ إِلَٰهِكَ ٱلَّذِي ظَلۡتَ عَلَيۡهِ عَاكِفٗاۖ لَّنُحَرِّقَنَّهُۥ ثُمَّ لَنَنسِفَنَّهُۥ فِي ٱلۡيَمِّ نَسۡفًا
เขา (มูซา) กล่าวว่า ดังนั้น เจ้าจงไป (จากหมู่ชนของพวกเรา) เสียเถิด เพราะแท้จริงสำหรับเจ้าในชีวิตนี้คือการที่เจ้าจะพูดว่า อย่ามาสุงสิงกัน (ระหว่างเรา) และแท้จริงสำหรับเจ้ามีนัดหมาย (ลงโทษ) ที่เจ้าจะไม่ถูกบิดพริ้ว และจงดูพระเจ้าของเจ้าที่เจ้ายังคงบูชามันเถิด แน่นอน เราจะเผาทำลายมัน และแน่นอนเราจะโปรยมันทิ้งในทะเลให้ว่อน (ไม่เหลือซาก)