۞وَمَآ أَعۡجَلَكَ عَن قَوۡمِكَ يَٰمُوسَىٰ
และอันใดเล่าทำให้เจ้ารีบล่วงหน้าไปก่อนหมู่ชนของเจ้า มูซาเอ๋ย
สามิรีย์และลูกวัวทองคำ
Sâmiri and the Golden Calf · 15 อายะฮ์ จาก 1 ซูเราะฮ์
ซูเราะฮ์ที่ 20 طه طه
قَالَ هُمۡ أُوْلَآءِ عَلَىٰٓ أَثَرِي وَعَجِلۡتُ إِلَيۡكَ رَبِّ لِتَرۡضَىٰ
เขากล่าวว่า พวกเขาเหล่านั้นจะตามรอยฉันมาแน่ และฉันรีบล่วงหน้ามายังพระองค์ โอ้ พระผู้อภิบาลของฉัน เพื่อให้พระองค์ทรงพอพระทัย
قَالَ فَإِنَّا قَدۡ فَتَنَّا قَوۡمَكَ مِنۢ بَعۡدِكَ وَأَضَلَّهُمُ ٱلسَّامِرِيُّ
พระองค์กล่าวว่า แท้จริงเราได้ทดสอบหมู่ชนของเจ้าหลังจากเจ้า (จากมา) และซามิรีย์ได้นำพวกเขาให้หลงผิด
فَرَجَعَ مُوسَىٰٓ إِلَىٰ قَوۡمِهِۦ غَضۡبَٰنَ أَسِفٗاۚ قَالَ يَٰقَوۡمِ أَلَمۡ يَعِدۡكُمۡ رَبُّكُمۡ وَعۡدًا حَسَنًاۚ أَفَطَالَ عَلَيۡكُمُ ٱلۡعَهۡدُ أَمۡ أَرَدتُّمۡ أَن يَحِلَّ عَلَيۡكُمۡ غَضَبٞ مِّن رَّبِّكُمۡ فَأَخۡلَفۡتُم مَّوۡعِدِي
ดังนั้น มูซาได้กลับไปยังหมู่ชนของเขา ทั้งเกรี้ยวโกรธทั้งเศร้าสลด เขากล่าวว่า หมู่ชนของฉันเอ๋ย พระผู้อภิบาลของพวกท่านไม่ได้ให้คำสัญญาอันเลอเลิศแก่พวกท่านหรือ คำสัญญานั้นนานเกินไปสำหรับพวกท่านหรือ หรือว่าพวกท่านต้องการให้ความกริ้วจากพระผู้อภิบาลของพวกท่านเกิดขึ้นแก่พวกท่านหรือ พวกท่านจึงได้บิดพริ้วสัญญาที่มีต่อฉัน
قَالُواْ مَآ أَخۡلَفۡنَا مَوۡعِدَكَ بِمَلۡكِنَا وَلَٰكِنَّا حُمِّلۡنَآ أَوۡزَارٗا مِّن زِينَةِ ٱلۡقَوۡمِ فَقَذَفۡنَٰهَا فَكَذَٰلِكَ أَلۡقَى ٱلسَّامِرِيُّ
พวกเขากล่าวว่า พวกเราไม่ได้บิดพริ้วสัญญาที่มีต่อท่านด้วยความเต็มใจของเรา แต่เราถูกให้แบกน้ำหนักมากมายจากเครื่องประดับของหมู่ชนนั้น (ทองคำที่นำติดตัวมาจากอียิปต์) เราจึงได้โยนมันไป (ในเบ้าหลอม) และเช่นเดียวกัน ซามิรีย์ก็ได้โยน (ดินที่นำติดตัวมา) ด้วย
فَأَخۡرَجَ لَهُمۡ عِجۡلٗا جَسَدٗا لَّهُۥ خُوَارٞ فَقَالُواْ هَٰذَآ إِلَٰهُكُمۡ وَإِلَٰهُ مُوسَىٰ فَنَسِيَ
แล้วเขา (ซามิรีย์) ก็นำออกมาให้แก่พวกเขา เป็นลูกวัว เป็นหุ่นที่มีเสียงวัวร้อง (เวลาลมพัด) แล้วพวกเขากล่าวว่า นี่คือพระเจ้าของพวกเจ้า และพระเจ้าของมูซา แต่เขาลืม
أَفَلَا يَرَوۡنَ أَلَّا يَرۡجِعُ إِلَيۡهِمۡ قَوۡلٗا وَلَا يَمۡلِكُ لَهُمۡ ضَرّٗا وَلَا نَفۡعٗا
และพวกเขาไม่เห็นหรือว่า มันไม่อาจตอบพวกเขาได้สักคำ และมันไม่มีอำนาจให้โทษใดแก่พวกเขา และไม่ให้คุณใดได้
وَلَقَدۡ قَالَ لَهُمۡ هَٰرُونُ مِن قَبۡلُ يَٰقَوۡمِ إِنَّمَا فُتِنتُم بِهِۦۖ وَإِنَّ رَبَّكُمُ ٱلرَّحۡمَٰنُ فَٱتَّبِعُونِي وَأَطِيعُوٓاْ أَمۡرِي
และแน่นอนยิ่ง ฮารูนได้กล่าว (เตือน) แก่พวกเขาก่อนแล้วว่า หมู่ชนของฉัน เอ๋ย พวกท่านเพียงถูกทดสอบด้วยมัน และแท้จริงพระผู้อภิบาลของพวกท่านคือผู้ทรงเมตตา ดังนั้นจงปฏิบัติตามฉัน และจงเชื่อฟังคำสั่งของฉัน
قَالُواْ لَن نَّبۡرَحَ عَلَيۡهِ عَٰكِفِينَ حَتَّىٰ يَرۡجِعَ إِلَيۡنَا مُوسَىٰ
พวกเขากล่าวว่า พวกเราจะไม่เลิกเป็นผู้บูชามัน จนกว่ามูซาจะกลับมายังพวกเรา
قَالَ يَٰهَٰرُونُ مَا مَنَعَكَ إِذۡ رَأَيۡتَهُمۡ ضَلُّوٓاْ
เขา (มูซา) กล่าวว่า ฮารูนเอ๋ย อันใดยับยั้งท่าน เมื่อท่านเห็นพวกเขาหลงผิด
أَلَّا تَتَّبِعَنِۖ أَفَعَصَيۡتَ أَمۡرِي
ไม่ให้ท่านตามมาหาฉัน ท่านฝ่าฝืนคำสั่งของฉันหรือ
قَالَ يَبۡنَؤُمَّ لَا تَأۡخُذۡ بِلِحۡيَتِي وَلَا بِرَأۡسِيٓۖ إِنِّي خَشِيتُ أَن تَقُولَ فَرَّقۡتَ بَيۡنَ بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ وَلَمۡ تَرۡقُبۡ قَوۡلِي
เขากล่าวว่า ผู้เป็นลูกของแม่ฉันเอ๋ย อย่าจิกเคราของฉัน และหัวของฉันเลย แท้จริงฉันกลัวว่า ท่านจะกล่าว (แก่ฉันว่า) ท่านได้ทำให้วงศ์วานอิสรออีลแตกกลุ่ม และท่านไม่ระวังรักษาคำพูดของฉัน
قَالَ فَمَا خَطۡبُكَ يَٰسَٰمِرِيُّ
เขา (มูซา) กล่าวว่า เรื่องของเจ้าคืออันใด ซามิรีย์เอ๋ย
قَالَ بَصُرۡتُ بِمَا لَمۡ يَبۡصُرُواْ بِهِۦ فَقَبَضۡتُ قَبۡضَةٗ مِّنۡ أَثَرِ ٱلرَّسُولِ فَنَبَذۡتُهَا وَكَذَٰلِكَ سَوَّلَتۡ لِي نَفۡسِي
เขากล่าวว่า ฉันมองเห็นในสิ่งที่พวกเขามองไม่เห็น แล้วฉันได้กำ (ดิน) มาหนึ่งกำมือจากร่องรอยของทูตสวรรค์ (ญิบรีล) และฉันได้โยนมันลง (ในเบ้าหลอม) และเช่นนั้นเอง จิตใจของฉันทำให้ฉันเห็นดีเห็นงาม
قَالَ فَٱذۡهَبۡ فَإِنَّ لَكَ فِي ٱلۡحَيَوٰةِ أَن تَقُولَ لَا مِسَاسَۖ وَإِنَّ لَكَ مَوۡعِدٗا لَّن تُخۡلَفَهُۥۖ وَٱنظُرۡ إِلَىٰٓ إِلَٰهِكَ ٱلَّذِي ظَلۡتَ عَلَيۡهِ عَاكِفٗاۖ لَّنُحَرِّقَنَّهُۥ ثُمَّ لَنَنسِفَنَّهُۥ فِي ٱلۡيَمِّ نَسۡفًا
เขา (มูซา) กล่าวว่า ดังนั้น เจ้าจงไป (จากหมู่ชนของพวกเรา) เสียเถิด เพราะแท้จริงสำหรับเจ้าในชีวิตนี้คือการที่เจ้าจะพูดว่า อย่ามาสุงสิงกัน (ระหว่างเรา) และแท้จริงสำหรับเจ้ามีนัดหมาย (ลงโทษ) ที่เจ้าจะไม่ถูกบิดพริ้ว และจงดูพระเจ้าของเจ้าที่เจ้ายังคงบูชามันเถิด แน่นอน เราจะเผาทำลายมัน และแน่นอนเราจะโปรยมันทิ้งในทะเลให้ว่อน (ไม่เหลือซาก)