39:8
الزُّمَر อายะฮ์ที่ 8
الزمر
۞وَإِذَا مَسَّ ٱلۡإِنسَٰنَ ضُرّٞ دَعَا رَبَّهُۥ مُنِيبًا إِلَيۡهِ ثُمَّ إِذَا خَوَّلَهُۥ نِعۡمَةٗ مِّنۡهُ نَسِيَ مَا كَانَ يَدۡعُوٓاْ إِلَيۡهِ مِن قَبۡلُ وَجَعَلَ لِلَّهِ أَندَادٗا لِّيُضِلَّ عَن سَبِيلِهِۦۚ قُلۡ تَمَتَّعۡ بِكُفۡرِكَ قَلِيلًا إِنَّكَ مِنۡ أَصۡحَٰبِ ٱلنَّارِ
และเมื่อความทุกข์ประสบแก่มนุษย์ เขาจะวิงวอนพระผู้อภิบาลของเขา อย่างผู้กลับตัวสู่พระองค์ จากนั้นเมื่อทรงกรุณาประทานสิ่งดีงามจากพระองค์แก่เขา เขาก็ลืมที่เขาเคยวิงวอนมันแต่ก่อน และเขาได้ตั้งภาคีทั้งหลายต่ออัลลอฮ์ เพื่อทำให้เขาหลงจากทางของพระองค์ จงกล่าว จงรื่นรมย์ต่อการเนรคุณของเจ้าอีกเพียงเล็กน้อย เจ้านั้นจะอยู่ในหมู่ชาวนรก