ٱلطَّلَٰقُ مَرَّتَانِۖ فَإِمۡسَاكُۢ بِمَعۡرُوفٍ أَوۡ تَسۡرِيحُۢ بِإِحۡسَٰنٖۗ وَلَا يَحِلُّ لَكُمۡ أَن تَأۡخُذُواْ مِمَّآ ءَاتَيۡتُمُوهُنَّ شَيًۡٔا إِلَّآ أَن يَخَافَآ أَلَّا يُقِيمَا حُدُودَ ٱللَّهِۖ فَإِنۡ خِفۡتُمۡ أَلَّا يُقِيمَا حُدُودَ ٱللَّهِ فَلَا جُنَاحَ عَلَيۡهِمَا فِيمَا ٱفۡتَدَتۡ بِهِۦۗ تِلۡكَ حُدُودُ ٱللَّهِ فَلَا تَعۡتَدُوهَاۚ وَمَن يَتَعَدَّ حُدُودَ ٱللَّهِ فَأُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلظَّٰلِمُونَ
การหย่า (ที่คืนดีได้) มีสองครั้ง ดังนั้นจงรั้งไว้โดยดี (*คืนดีและให้มีพยานรับรู้ โดยไม่อธรรมหรือกลั่นแกล้ง) หรือจงปล่อยไปอย่างมีคุณธรรม (*จากกันโดยดี และช่วยเหลือตามสมควร) และไม่เป็นที่อนุมัติแก่พวกเจ้าที่จะเอาสิ่งใด ๆ (ของหมั้น) ที่พวกเจ้าได้ให้พวกนางแล้ว เว้นแต่ทั้งสองกลัวว่าจะดำรงขอบเขต (กฎเกณฑ์) ของอัลลอฮ์ไว้ไม่ได้ ดังนั้นถ้าพวกเจ้ากลัวว่าทั้งสองจะดำรงขอบเขตของอัลลอฮ์ไว้ไม่ได้ ก็ไม่เป็นบาปใดแก่เขาทั้งสอง ในการที่นางใช้มัน (ซื้อหย่า) ไถ่ตัวเอง นั่นคือขอบเขตของอัลลอฮ์ พวกเจ้าจงอย่าละเมิดมัน และผู้ใดละเมิดขอบเขตของอัลลอฮ์ คนเหล่านั้นแหละเป็นผู้อธรรม