ข้ามไปยังเนื้อหา
สารบัญอัลกุรอาน ค้นอายะฮ์ตามหมวดหมู่
หัวข้อที่ 2246

สินสอดและระยะเวลารอคอย

dowry and waiting period · 16 อายะฮ์ จาก 1 ซูเราะฮ์

ซูเราะฮ์ที่ 2 الْبَقَرَة البقرة

لِّلَّذِينَ يُؤۡلُونَ مِن نِّسَآئِهِمۡ تَرَبُّصُ أَرۡبَعَةِ أَشۡهُرٖۖ فَإِن فَآءُو فَإِنَّ ٱللَّهَ غَفُورٞ رَّحِيمٞ
สำหรับบรรดาผู้ที่สาบานว่าจะไม่เข้าหาภรรยาของเขา ให้คอยได้ (ไม่เกิน) สี่เดือน แล้วถ้าพวกเขากลับคืนดี อัลลอฮ์นั้นก็เป็นผู้ทรงอภัยโทษ ผู้ทรงปรานีเสมอ
وَإِنۡ عَزَمُواْ ٱلطَّلَٰقَ فَإِنَّ ٱللَّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٞ
และถ้าพวกเขาตกลงใจหย่า อัลลอฮ์นั้นก็เป็นผู้ทรงได้ยิน ผู้ทรงรอบรู้
وَٱلۡمُطَلَّقَٰتُ يَتَرَبَّصۡنَ بِأَنفُسِهِنَّ ثَلَٰثَةَ قُرُوٓءٖۚ وَلَا يَحِلُّ لَهُنَّ أَن يَكۡتُمۡنَ مَا خَلَقَ ٱللَّهُ فِيٓ أَرۡحَامِهِنَّ إِن كُنَّ يُؤۡمِنَّ بِٱللَّهِ وَٱلۡيَوۡمِ ٱلۡأٓخِرِۚ وَبُعُولَتُهُنَّ أَحَقُّ بِرَدِّهِنَّ فِي ذَٰلِكَ إِنۡ أَرَادُوٓاْ إِصۡلَٰحٗاۚ وَلَهُنَّ مِثۡلُ ٱلَّذِي عَلَيۡهِنَّ بِٱلۡمَعۡرُوفِۚ وَلِلرِّجَالِ عَلَيۡهِنَّ دَرَجَةٞۗ وَٱللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ
และหญิงที่ถูกหย่าให้รอเก็บตัวของนาง (อยู่บ้านสามีเป็นเวลา) สามกุรุอ์ (ประจำเดือนมาสามครั้ง) และไม่อนุมัติให้พวกนางปิดบังสิ่งที่อัลลอฮ์ทรงสร้างขึ้นในมดลูกของพวกนางถ้าพวกนางศรัทธาในอัลลอฮ์และวันสุดท้าย และสามีของพวกนางมีสิทธิเหนือกว่าในการนำพวกนางกลับมาใน (ช่วงรอ) นั้นถ้าพวกเขาปรารถนาปรองดองกัน และพวกนางมีสิทธิ์ได้รับการปฏิบัติดีตามสมควรเหมือนที่พวกนางมีหน้าที่ต้องปฏิบัติ และบรรดาชายนั้นมีขั้น (ความรับผิดชอบ) เหนือกว่าพวกนางหนึ่งขั้น และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงเดชานุภาพ ผู้ทรงปรีชาญาณ
ٱلطَّلَٰقُ مَرَّتَانِۖ فَإِمۡسَاكُۢ بِمَعۡرُوفٍ أَوۡ تَسۡرِيحُۢ بِإِحۡسَٰنٖۗ وَلَا يَحِلُّ لَكُمۡ أَن تَأۡخُذُواْ مِمَّآ ءَاتَيۡتُمُوهُنَّ شَيۡ‍ًٔا إِلَّآ أَن يَخَافَآ أَلَّا يُقِيمَا حُدُودَ ٱللَّهِۖ فَإِنۡ خِفۡتُمۡ أَلَّا يُقِيمَا حُدُودَ ٱللَّهِ فَلَا جُنَاحَ عَلَيۡهِمَا فِيمَا ٱفۡتَدَتۡ بِهِۦۗ تِلۡكَ حُدُودُ ٱللَّهِ فَلَا تَعۡتَدُوهَاۚ وَمَن يَتَعَدَّ حُدُودَ ٱللَّهِ فَأُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلظَّٰلِمُونَ
การหย่า (ที่คืนดีได้) มีสองครั้ง ดังนั้นจงรั้งไว้โดยดี (*คืนดีและให้มีพยานรับรู้ โดยไม่อธรรมหรือกลั่นแกล้ง) หรือจงปล่อยไปอย่างมีคุณธรรม (*จากกันโดยดี และช่วยเหลือตามสมควร) และไม่เป็นที่อนุมัติแก่พวกเจ้าที่จะเอาสิ่งใด ๆ (ของหมั้น) ที่พวกเจ้าได้ให้พวกนางแล้ว เว้นแต่ทั้งสองกลัวว่าจะดำรงขอบเขต (กฎเกณฑ์) ของอัลลอฮ์ไว้ไม่ได้ ดังนั้นถ้าพวกเจ้ากลัวว่าทั้งสองจะดำรงขอบเขตของอัลลอฮ์ไว้ไม่ได้ ก็ไม่เป็นบาปใดแก่เขาทั้งสอง ในการที่นางใช้มัน (ซื้อหย่า) ไถ่ตัวเอง นั่นคือขอบเขตของอัลลอฮ์ พวกเจ้าจงอย่าละเมิดมัน และผู้ใดละเมิดขอบเขตของอัลลอฮ์ คนเหล่านั้นแหละเป็นผู้อธรรม
فَإِن طَلَّقَهَا فَلَا تَحِلُّ لَهُۥ مِنۢ بَعۡدُ حَتَّىٰ تَنكِحَ زَوۡجًا غَيۡرَهُۥۗ فَإِن طَلَّقَهَا فَلَا جُنَاحَ عَلَيۡهِمَآ أَن يَتَرَاجَعَآ إِن ظَنَّآ أَن يُقِيمَا حُدُودَ ٱللَّهِۗ وَتِلۡكَ حُدُودُ ٱللَّهِ يُبَيِّنُهَا لِقَوۡمٖ يَعۡلَمُونَ
แล้วถ้าเขาหย่านาง (เป็นครั้งที่สาม) นางจะไม่เป็นที่อนุมัติแก่เขาอีกเลย (*จะคืนดี หรือกลับมาแต่งงานไม่ได้อีก) จนกว่านางจะแต่งงานกับสามีอื่นจากเขา แล้วถ้าเขา (สามีคนใหม่นั้น) หย่านาง ดังนั้นไม่เป็นบาปใดแก่ทั้งสองที่จะกลับคืนดีกัน ถ้าเขาทั้งสองคิดว่าเขาทั้งสองจะดำรงขอบเขตของอัลลอฮ์ได้ และนั่นคือขอบเขตของอัลลอฮ์ พระองค์ทรงทำให้มันแจ่มแจ้งแก่หมู่ชนที่มีความรู้
وَإِذَا طَلَّقۡتُمُ ٱلنِّسَآءَ فَبَلَغۡنَ أَجَلَهُنَّ فَأَمۡسِكُوهُنَّ بِمَعۡرُوفٍ أَوۡ سَرِّحُوهُنَّ بِمَعۡرُوفٖۚ وَلَا تُمۡسِكُوهُنَّ ضِرَارٗا لِّتَعۡتَدُواْۚ وَمَن يَفۡعَلۡ ذَٰلِكَ فَقَدۡ ظَلَمَ نَفۡسَهُۥۚ وَلَا تَتَّخِذُوٓاْ ءَايَٰتِ ٱللَّهِ هُزُوٗاۚ وَٱذۡكُرُواْ نِعۡمَتَ ٱللَّهِ عَلَيۡكُمۡ وَمَآ أَنزَلَ عَلَيۡكُم مِّنَ ٱلۡكِتَٰبِ وَٱلۡحِكۡمَةِ يَعِظُكُم بِهِۦۚ وَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَٱعۡلَمُوٓاْ أَنَّ ٱللَّهَ بِكُلِّ شَيۡءٍ عَلِيمٞ
และเมื่อพวกเจ้าหย่าหญิง แล้วพวกนางอยู่ (ใกล้) ถึงกำหนดของพวกนางแล้ว ก็จงรั้งพวกนางให้อยู่โดยดี หรือจงปล่อยพวกนางไปโดยดี แต่จงอย่ารั้งพวกนางไว้เพื่อกลั่นแกล้งเพื่อพวกเจ้าจะได้ละเมิด (เอาของหมั้นของพวกนาง) และผู้ใดกระทำเช่นนั้น แน่นอนเขาได้ทำร้ายตนเอง และจงอย่ายึดเอาโองการของอัลลอฮ์เป็นข้อขบขัน และจงรำลึกถึงสิ่งดีงามของอัลลอฮ์ที่มีแก่พวกเจ้า และที่พระองค์ทรงประทานลงมาแก่พวกเจ้า ได้แก่คัมภีร์ และบทบัญญัติ (ที่มีอยู่ในคัมภีร์นั้น) พระองค์ทรงใช้มันตักเตือนพวกเจ้า และจงยำเกรงอัลลอฮ์ และจงรู้เถิดว่า อัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงรอบรู้ในทุกสิ่ง
وَإِذَا طَلَّقۡتُمُ ٱلنِّسَآءَ فَبَلَغۡنَ أَجَلَهُنَّ فَلَا تَعۡضُلُوهُنَّ أَن يَنكِحۡنَ أَزۡوَٰجَهُنَّ إِذَا تَرَٰضَوۡاْ بَيۡنَهُم بِٱلۡمَعۡرُوفِۗ ذَٰلِكَ يُوعَظُ بِهِۦ مَن كَانَ مِنكُمۡ يُؤۡمِنُ بِٱللَّهِ وَٱلۡيَوۡمِ ٱلۡأٓخِرِۗ ذَٰلِكُمۡ أَزۡكَىٰ لَكُمۡ وَأَطۡهَرُۚ وَٱللَّهُ يَعۡلَمُ وَأَنتُمۡ لَا تَعۡلَمُونَ
และเมื่อพวกเจ้าหย่าหญิง แล้วพวกนางถึงกำหนดของพวกนางแล้ว (ผู้ปกครองของพวกนาง) จงอย่าขัดขวางพวกนางที่พวกนางจะแต่งงานกับคู่ครอง (เดิม) ของพวกนาง เมื่อพวกเขาต่างยินยอมกันโดยชอบธรรม นั่นถูกนำมาตักเตือนแก่คนในหมู่พวกเจ้าที่ศรัทธาในอัลลอฮ์และวันสุดท้าย นั่นผ่องแผ้วกว่าและสะอาดกว่าสำหรับพวกเจ้า และอัลลอฮ์ทรงรู้ แต่พวกเจ้าไม่รู้
۞وَٱلۡوَٰلِدَٰتُ يُرۡضِعۡنَ أَوۡلَٰدَهُنَّ حَوۡلَيۡنِ كَامِلَيۡنِۖ لِمَنۡ أَرَادَ أَن يُتِمَّ ٱلرَّضَاعَةَۚ وَعَلَى ٱلۡمَوۡلُودِ لَهُۥ رِزۡقُهُنَّ وَكِسۡوَتُهُنَّ بِٱلۡمَعۡرُوفِۚ لَا تُكَلَّفُ نَفۡسٌ إِلَّا وُسۡعَهَاۚ لَا تُضَآرَّ وَٰلِدَةُۢ بِوَلَدِهَا وَلَا مَوۡلُودٞ لَّهُۥ بِوَلَدِهِۦۚ وَعَلَى ٱلۡوَارِثِ مِثۡلُ ذَٰلِكَۗ فَإِنۡ أَرَادَا فِصَالًا عَن تَرَاضٖ مِّنۡهُمَا وَتَشَاوُرٖ فَلَا جُنَاحَ عَلَيۡهِمَاۗ وَإِنۡ أَرَدتُّمۡ أَن تَسۡتَرۡضِعُوٓاْ أَوۡلَٰدَكُمۡ فَلَا جُنَاحَ عَلَيۡكُمۡ إِذَا سَلَّمۡتُم مَّآ ءَاتَيۡتُم بِٱلۡمَعۡرُوفِۗ وَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَٱعۡلَمُوٓاْ أَنَّ ٱللَّهَ بِمَا تَعۡمَلُونَ بَصِيرٞ
และเหล่ามารดาจะให้นมแก่บุตรทั้งหลายของพวกนางสองปีเต็มสำหรับผู้ประสงค์ให้นมครบถ้วน และหน้าที่ของบิดา คือ (จัดหา) ปัจจัยและเครื่องนุ่งห่มของพวกนางตามสมควร ชีวิตหนึ่งจะไม่ถูกรับภาระเว้นแต่ตามกำลังของมัน มารดาไม่ (ควร) ได้รับความทุกข์ (จากบิดาเด็ก) เนื่องด้วยบุตรของนาง และบิดาของเด็กไม่ (ควร) ได้รับ (ความทุกข์จากมารดาเด็ก) เนื่องด้วยบุตรของเขา และหน้าที่ของทายาท (ของบิดาเด็ก) คือเช่นเดียวกันนั้น แล้วถ้าทั้งสองประสงค์จะให้หย่านมโดยการยินยอมของทั้งสองและการปรึกษากันก็ไม่มีบาปใดแก่ทั้งสอง และถ้าพวกเจ้าประสงค์จะจัดหาแม่นมสำหรับบุตรของพวกเจ้า ก็ไม่มีบาปใดแก่พวกเจ้า เมื่อพวกเจ้ามอบ (ค่าเลี้ยงดู) ที่พวกเจ้าต้องให้ตามสมควรแล้ว และจงยำเกรงอัลลอฮ์ และจงรู้เถิดว่า อัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงเห็นสิ่งที่พวกเจ้ากระทำ
وَٱلَّذِينَ يُتَوَفَّوۡنَ مِنكُمۡ وَيَذَرُونَ أَزۡوَٰجٗا يَتَرَبَّصۡنَ بِأَنفُسِهِنَّ أَرۡبَعَةَ أَشۡهُرٖ وَعَشۡرٗاۖ فَإِذَا بَلَغۡنَ أَجَلَهُنَّ فَلَا جُنَاحَ عَلَيۡكُمۡ فِيمَا فَعَلۡنَ فِيٓ أَنفُسِهِنَّ بِٱلۡمَعۡرُوفِۗ وَٱللَّهُ بِمَا تَعۡمَلُونَ خَبِيرٞ
และบรรดาผู้เสียชีวิตในหมู่พวกเจ้า และทิ้งคู่ครอง (ภรรยา) ไว้ ให้พวกนางรอเก็บตัวของพวกนางสี่เดือนสิบวัน ครั้นเมื่อพวกนางอยู่ครบกำหนดของพวกนางแล้ว ก็ไม่มีบาปใดแก่พวกเจ้า ในสิ่งที่พวกนางกระทำไปในส่วนตัวของพวกนางโดยชอบธรรม และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงเชี่ยวชาญในสิ่งที่พวกเจ้ากระทำ
وَلَا جُنَاحَ عَلَيۡكُمۡ فِيمَا عَرَّضۡتُم بِهِۦ مِنۡ خِطۡبَةِ ٱلنِّسَآءِ أَوۡ أَكۡنَنتُمۡ فِيٓ أَنفُسِكُمۡۚ عَلِمَ ٱللَّهُ أَنَّكُمۡ سَتَذۡكُرُونَهُنَّ وَلَٰكِن لَّا تُوَاعِدُوهُنَّ سِرًّا إِلَّآ أَن تَقُولُواْ قَوۡلٗا مَّعۡرُوفٗاۚ وَلَا تَعۡزِمُواْ عُقۡدَةَ ٱلنِّكَاحِ حَتَّىٰ يَبۡلُغَ ٱلۡكِتَٰبُ أَجَلَهُۥۚ وَٱعۡلَمُوٓاْ أَنَّ ٱللَّهَ يَعۡلَمُ مَا فِيٓ أَنفُسِكُمۡ فَٱحۡذَرُوهُۚ وَٱعۡلَمُوٓاْ أَنَّ ٱللَّهَ غَفُورٌ حَلِيمٞ
และไม่มีบาปใดแก่พวกเจ้า ในการที่พวกเจ้าพูดทาบทามเป็นนัยในการสู่ขอหญิง หรือที่พวกเจ้าเก็บงำในใจของพวกเจ้า (*ในช่วงเวลารอเก็บตัว) อัลลอฮ์ทรงรู้ว่า ไม่ช้าพวกเจ้าจะเอ่ยเอื้อนกับพวกนาง แต่จงอย่าลอบให้สัญญาแก่พวกนาง เว้นแต่พวกเจ้าจะกล่าวถ้อยคำที่ดี และจงอย่าตกลงใจแต่งงานจนกว่าจะครบกำหนดเวลาของมัน (เวลาเก็บตัว) และจงรู้เถิดว่า อัลลอฮ์ทรงรอบรู้สิ่งที่อยู่ในใจของพวกเจ้า ดังนั้น จงสังวรต่อพระองค์ และจงรู้เถิดว่า อัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงอภัย ผู้ทรงสุขุม
لَّا جُنَاحَ عَلَيۡكُمۡ إِن طَلَّقۡتُمُ ٱلنِّسَآءَ مَا لَمۡ تَمَسُّوهُنَّ أَوۡ تَفۡرِضُواْ لَهُنَّ فَرِيضَةٗۚ وَمَتِّعُوهُنَّ عَلَى ٱلۡمُوسِعِ قَدَرُهُۥ وَعَلَى ٱلۡمُقۡتِرِ قَدَرُهُۥ مَتَٰعَۢا بِٱلۡمَعۡرُوفِۖ حَقًّا عَلَى ٱلۡمُحۡسِنِينَ
ไม่มีบาปใดแก่พวกเจ้า ถ้าพวกเจ้าหย่าหญิงโดยที่พวกเจ้ายังไม่ได้แตะต้องพวกนาง หรือ (ยังไม่ได้) กำหนดของหมั้นแก่พวกนาง และจงให้ประโยชน์ (*เพื่อปลอบใจ หรือชดใช้ค่าเสียหาย) แก่พวกนาง หน้าที่ของคนมั่งมีคือตามกำลังของเขา หน้าที่ของคนฝืดเคืองคือตามกำลังของเขา เป็นการให้ประโยชน์ตามสมควร เป็นหน้าที่ของบรรดาผู้ประพฤติดี
وَإِن طَلَّقۡتُمُوهُنَّ مِن قَبۡلِ أَن تَمَسُّوهُنَّ وَقَدۡ فَرَضۡتُمۡ لَهُنَّ فَرِيضَةٗ فَنِصۡفُ مَا فَرَضۡتُمۡ إِلَّآ أَن يَعۡفُونَ أَوۡ يَعۡفُوَاْ ٱلَّذِي بِيَدِهِۦ عُقۡدَةُ ٱلنِّكَاحِۚ وَأَن تَعۡفُوٓاْ أَقۡرَبُ لِلتَّقۡوَىٰۚ وَلَا تَنسَوُاْ ٱلۡفَضۡلَ بَيۡنَكُمۡۚ إِنَّ ٱللَّهَ بِمَا تَعۡمَلُونَ بَصِيرٌ
และถ้าพวกเจ้าหย่าพวกนางก่อนแตะต้องพวกนาง และพวกเจ้าได้กำหนดของหมั้นสำหรับพวกนางแล้ว ดังนั้น (จงมอบให้นาง) คือครึ่งหนึ่งของสิ่งที่พวกเจ้ากำหนดไว้ เว้นแต่พวกนางจะยกให้ หรือผู้ที่พันธะแต่งงานอยู่ในมือของเขา (ฝ่ายชาย) จะยกให้ (ผู้หญิงทั้งหมด) และการที่พวกเจ้ายกให้นั้นใกล้กับความยำเกรงกว่า และจงอย่าลืมคุณความดีที่มีต่อกัน อัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงเห็นในสิ่งที่พวกเจ้ากระทำ
حَٰفِظُواْ عَلَى ٱلصَّلَوَٰتِ وَٱلصَّلَوٰةِ ٱلۡوُسۡطَىٰ وَقُومُواْ لِلَّهِ قَٰنِتِينَ
พวกเจ้าจงรักษาละหมาดทั้งหลาย และ (โดยเฉพาะ) ละหมาดตรงกลาง (*ละหมาดอัศร์) และจงยืน (ละหมาด) เพื่ออัลลอฮ์อย่างผู้ภักดี
فَإِنۡ خِفۡتُمۡ فَرِجَالًا أَوۡ رُكۡبَانٗاۖ فَإِذَآ أَمِنتُمۡ فَٱذۡكُرُواْ ٱللَّهَ كَمَا عَلَّمَكُم مَّا لَمۡ تَكُونُواْ تَعۡلَمُونَ
และถ้าพวกเจ้ากลัว (*การถูกโจมตีระหว่างทำศึกสงคราม) ก็จงละหมาดพลางเดิน หรือพลางขี่ (พาหนะ) ครั้นเมื่อพวกเจ้าปลอดภัยแล้ว ก็จงรำลึกถึงอัลลอฮ์ดั่งที่พระองค์ทรงสอนพวกเจ้าในสิ่งที่ไม่เคยรู้
وَٱلَّذِينَ يُتَوَفَّوۡنَ مِنكُمۡ وَيَذَرُونَ أَزۡوَٰجٗا وَصِيَّةٗ لِّأَزۡوَٰجِهِم مَّتَٰعًا إِلَى ٱلۡحَوۡلِ غَيۡرَ إِخۡرَاجٖۚ فَإِنۡ خَرَجۡنَ فَلَا جُنَاحَ عَلَيۡكُمۡ فِي مَا فَعَلۡنَ فِيٓ أَنفُسِهِنَّ مِن مَّعۡرُوفٖۗ وَٱللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٞ
และบรรดาผู้ที่ (จวน) จะเสียชีวิตในหมู่พวกเจ้า และทิ้งคู่ครองไว้ จงให้มีพินัยกรรม เป็นสิ่งอำนวยประโยชน์แก่คู่ครองของพวกเขาถึงหนึ่งปีโดยไม่มีการ (บังคับ) ให้ออก แต่ถ้านางจะออกไป ก็ไม่เป็นบาปใดแก่พวกเจ้าในสิ่งที่พวกนางกระทำในส่วนตัวของพวกนางโดยชอบธรรม และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงเดชานุภาพ ผู้ทรงปรีชาญาณ
وَلِلۡمُطَلَّقَٰتِ مَتَٰعُۢ بِٱلۡمَعۡرُوفِۖ حَقًّا عَلَى ٱلۡمُتَّقِينَ
และบรรดาหญิงที่ถูกหย่าจะได้รับสิ่งอำนวยประโยชน์ตามสมควร เป็นหน้าที่ของบรรดาผู้ยำเกรง