وَجَآءَ إِخۡوَةُ يُوسُفَ فَدَخَلُواْ عَلَيۡهِ فَعَرَفَهُمۡ وَهُمۡ لَهُۥ مُنكِرُونَ
และพี่น้องของยูซุฟมา แล้วพวกเขาเข้ามาหาเขา แล้วยูซุฟจำพวกเขาได้ ขณะที่พวกเขาจำเขาไม่ได้
บรรดาพี่ชายมาหาท่านเพื่อขอเสบียง
brothers come to him for supplies · 11 อายะฮ์ จาก 1 ซูเราะฮ์
ซูเราะฮ์ที่ 12 يُوسُف يوسف
وَلَمَّا جَهَّزَهُم بِجَهَازِهِمۡ قَالَ ٱئۡتُونِي بِأَخٖ لَّكُم مِّنۡ أَبِيكُمۡۚ أَلَا تَرَوۡنَ أَنِّيٓ أُوفِي ٱلۡكَيۡلَ وَأَنَا۠ خَيۡرُ ٱلۡمُنزِلِينَ
และเมื่อเขาจัดเตรียมเสบียงของพวกเขาเสร็จสิ้น เขากล่าวว่า พวกท่านจงนำน้องชายของพวกท่านจากบิดาของพวกท่านมาหาฉัน พวกท่านไม่เห็นหรือว่า แท้จริงฉันตวงให้เต็ม และฉันเป็นเลิศในหมู่เจ้าภาพ
فَإِن لَّمۡ تَأۡتُونِي بِهِۦ فَلَا كَيۡلَ لَكُمۡ عِندِي وَلَا تَقۡرَبُونِ
แต่ถ้าพวกท่านไม่นำตัวเขามาหาฉันด้วย ดังนั้นจะไม่มีการตวงใด ๆ สำหรับพวกท่าน ณ ที่ฉัน และพวกท่านอย่าเข้ามาใกล้ฉัน
قَالُواْ سَنُرَٰوِدُ عَنۡهُ أَبَاهُ وَإِنَّا لَفَٰعِلُونَ
พวกเขากล่าวว่า เราจะเกลี้ยกล่อมเอาเขามาจากพ่อของเขา และแท้จริงพวกเขาเป็นผู้ทำมันแน่นอน
وَقَالَ لِفِتۡيَٰنِهِ ٱجۡعَلُواْ بِضَٰعَتَهُمۡ فِي رِحَالِهِمۡ لَعَلَّهُمۡ يَعۡرِفُونَهَآ إِذَا ٱنقَلَبُوٓاْ إِلَىٰٓ أَهۡلِهِمۡ لَعَلَّهُمۡ يَرۡجِعُونَ
และเขากล่าวแก่พวกเด็กรับใช้ของเขา จงใส่ของมีค่าของพวกเขา (คืน) ในย่ามสัมภาระของพวกเขา หวังว่าพวกเขาจะจำได้ เมื่อเขากลับไปยังครอบครัวของพวกเขา หวังว่าพวกเขาจะกลับมาอีก
فَلَمَّا رَجَعُوٓاْ إِلَىٰٓ أَبِيهِمۡ قَالُواْ يَٰٓأَبَانَا مُنِعَ مِنَّا ٱلۡكَيۡلُ فَأَرۡسِلۡ مَعَنَآ أَخَانَا نَكۡتَلۡ وَإِنَّا لَهُۥ لَحَٰفِظُونَ
แล้วเมื่อพวกเขากลับไปยังพ่อของพวกเขา พวกเขากล่าวว่า พ่อของเรา การตวงถูกห้ามแก่พวกเราแล้ว ดังนั้นโปรดส่งน้องของเราไปพร้อมกับเรา เราจึงจะได้ส่วนตวง และแท้จริงเราจะเป็นผู้ปกป้องเขาเอง
قَالَ هَلۡ ءَامَنُكُمۡ عَلَيۡهِ إِلَّا كَمَآ أَمِنتُكُمۡ عَلَىٰٓ أَخِيهِ مِن قَبۡلُ فَٱللَّهُ خَيۡرٌ حَٰفِظٗاۖ وَهُوَ أَرۡحَمُ ٱلرَّٰحِمِينَ
เขากล่าวว่า จะให้ฉันวางใจพวกเจ้าให้ดูแลเขาเหมือนที่ฉันเคยวางใจพวกเจ้าให้ดูแลยูซุฟเมื่อก่อนนี้หรือ? อัลลอฮ์ทรงเป็นเลิศในการเป็นผู้ทรงปกป้อง และพระองค์เป็นผู้เมตตายิ่งแห่งหมู่ผู้เมตตา ฉันวางใจพวกเจ้าให้ดูแลเขาไม่ได้ เว้นแต่จะเหมือนกับที่ฉันเคยวางใจเจ้าในยูซูฟเมื่อก่อนหน้า
وَلَمَّا فَتَحُواْ مَتَٰعَهُمۡ وَجَدُواْ بِضَٰعَتَهُمۡ رُدَّتۡ إِلَيۡهِمۡۖ قَالُواْ يَٰٓأَبَانَا مَا نَبۡغِيۖ هَٰذِهِۦ بِضَٰعَتُنَا رُدَّتۡ إِلَيۡنَاۖ وَنَمِيرُ أَهۡلَنَا وَنَحۡفَظُ أَخَانَا وَنَزۡدَادُ كَيۡلَ بَعِيرٖۖ ذَٰلِكَ كَيۡلٞ يَسِيرٞ
และเมื่อพวกเขาเปิดย่ามสัมภาระ พวกเขาพบของมีค่าของพวกเขาถูกใส่คืนแก่พวกเขา พวกเขากล่าวว่า พ่อของพวกเรา พวกเราจะปรารถนาอันใดได้เล่า นี่เป็นของมีค่าของพวกเราถูกส่งกลับคืนแก่พวกเรา และเราจะได้นำเสบียงมายังครอบครัวของพวกเรา และเราจะปกป้องน้องของพวกเรา และเราจะได้ตวงเพิ่มอีกเท่า (บรรทุก) อูฐหนึ่งตัว นั่นเป็นการตวงที่เล็กน้อย (สำหรับเขา)
قَالَ لَنۡ أُرۡسِلَهُۥ مَعَكُمۡ حَتَّىٰ تُؤۡتُونِ مَوۡثِقٗا مِّنَ ٱللَّهِ لَتَأۡتُنَّنِي بِهِۦٓ إِلَّآ أَن يُحَاطَ بِكُمۡۖ فَلَمَّآ ءَاتَوۡهُ مَوۡثِقَهُمۡ قَالَ ٱللَّهُ عَلَىٰ مَا نَقُولُ وَكِيلٞ
เขากล่าวว่า ฉันจะไม่ส่งเขาไปพร้อมกับพวกเจ้า จนกว่าพวกเจ้าจะให้สัญญาต่ออัลลอฮ์ว่า พวกเจ้าจะนำตัวเขามาหาฉันแน่นอน เว้นแต่พวกเจ้าจะถูกปิดล้อม แล้วเมื่อพวกเขาให้สัญญาของพวกเขาแล้ว เขากล่าวว่า อัลลอฮ์ทรงเป็นพยานต่อสิ่งที่พวกเรากล่าว
وَقَالَ يَٰبَنِيَّ لَا تَدۡخُلُواْ مِنۢ بَابٖ وَٰحِدٖ وَٱدۡخُلُواْ مِنۡ أَبۡوَٰبٖ مُّتَفَرِّقَةٖۖ وَمَآ أُغۡنِي عَنكُم مِّنَ ٱللَّهِ مِن شَيۡءٍۖ إِنِ ٱلۡحُكۡمُ إِلَّا لِلَّهِۖ عَلَيۡهِ تَوَكَّلۡتُۖ وَعَلَيۡهِ فَلۡيَتَوَكَّلِ ٱلۡمُتَوَكِّلُونَ
และเขากล่าวว่า ลูก ๆ ของฉันเอ๋ย พวกเจ้าจงอย่าเข้าทางประตูเดียวกัน และจงเข้าประตูต่างกัน และฉันไม่อาจให้ช่วยพวกเจ้าใด ๆ จากอัลลอฮ์ได้ ไม่มีการตัดสินเว้นแต่เป็น (สิทธิ์) ของอัลลอฮ์ ฉันขอมอบหมายต่อพระองค์ และบรรดาผู้มอบหมายจงมอบหมายต่อพระองค์เถิด
وَلَمَّا دَخَلُواْ مِنۡ حَيۡثُ أَمَرَهُمۡ أَبُوهُم مَّا كَانَ يُغۡنِي عَنۡهُم مِّنَ ٱللَّهِ مِن شَيۡءٍ إِلَّا حَاجَةٗ فِي نَفۡسِ يَعۡقُوبَ قَضَىٰهَاۚ وَإِنَّهُۥ لَذُو عِلۡمٖ لِّمَا عَلَّمۡنَٰهُ وَلَٰكِنَّ أَكۡثَرَ ٱلنَّاسِ لَا يَعۡلَمُونَ
และเมื่อพวกเขาเข้าตามที่บิดาของพวกเขากำชับพวกเขา มันไม่ได้ช่วยพวกเขาใด ๆ จากอัลลอฮ์ได้ เว้นแต่ (ช่วยให้) ความปรารถนาในใจของยะอฺกูบได้ปฏิบัติ และแท้จริงเขาเป็นผู้มีความรู้ในสิ่งที่เราได้สอนเขา แต่มนุษย์ส่วนมากไม่รู้