إِنَّمَا مَثَلُ ٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَا كَمَآءٍ أَنزَلۡنَٰهُ مِنَ ٱلسَّمَآءِ فَٱخۡتَلَطَ بِهِۦ نَبَاتُ ٱلۡأَرۡضِ مِمَّا يَأۡكُلُ ٱلنَّاسُ وَٱلۡأَنۡعَٰمُ حَتَّىٰٓ إِذَآ أَخَذَتِ ٱلۡأَرۡضُ زُخۡرُفَهَا وَٱزَّيَّنَتۡ وَظَنَّ أَهۡلُهَآ أَنَّهُمۡ قَٰدِرُونَ عَلَيۡهَآ أَتَىٰهَآ أَمۡرُنَا لَيۡلًا أَوۡ نَهَارٗا فَجَعَلۡنَٰهَا حَصِيدٗا كَأَن لَّمۡ تَغۡنَ بِٱلۡأَمۡسِۚ كَذَٰلِكَ نُفَصِّلُ ٱلۡأٓيَٰتِ لِقَوۡمٖ يَتَفَكَّرُونَ
อุปมาของชีวิตโลกนี้ ดั่งอุปไมยของน้ำที่เราหลั่งมันลงมาจากฟ้า แล้วบรรดาพืชผลของแผ่นดินจาก (ชนิด) ที่มนุษย์และปศุสัตว์กิน ได้ระคนกับมัน (น้ำนั้น) จนกระทั่งเมื่อแผ่นดินได้เอาสิ่งประดับของมัน (*คือเกิดความอร่าม) และมันสะพรั่งสวยงาม และเจ้าของของมันคิดว่าพวกเขาควบคุมมันได้แล้ว (ทันใด) คำบัญชาของเราได้มายังมันในยามค่ำคืนหรือยามกลางวัน แล้วเราทำให้มัน (เหมือน) ถูกถอนรากถอนโคน ประหนึ่งว่าไม่เคยมีมันแต่วันวาน เช่นนั้นเองเราได้แจกแจงโองการต่าง ๆ แก่หมู่ชนผู้คิดใคร่ครวญ