وَمَن لَّمۡ يَسۡتَطِعۡ مِنكُمۡ طَوۡلًا أَن يَنكِحَ ٱلۡمُحۡصَنَٰتِ ٱلۡمُؤۡمِنَٰتِ فَمِن مَّا مَلَكَتۡ أَيۡمَٰنُكُم مِّن فَتَيَٰتِكُمُ ٱلۡمُؤۡمِنَٰتِۚ وَٱللَّهُ أَعۡلَمُ بِإِيمَٰنِكُمۚ بَعۡضُكُم مِّنۢ بَعۡضٖۚ فَٱنكِحُوهُنَّ بِإِذۡنِ أَهۡلِهِنَّ وَءَاتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ بِٱلۡمَعۡرُوفِ مُحۡصَنَٰتٍ غَيۡرَ مُسَٰفِحَٰتٖ وَلَا مُتَّخِذَٰتِ أَخۡدَانٖۚ فَإِذَآ أُحۡصِنَّ فَإِنۡ أَتَيۡنَ بِفَٰحِشَةٖ فَعَلَيۡهِنَّ نِصۡفُ مَا عَلَى ٱلۡمُحۡصَنَٰتِ مِنَ ٱلۡعَذَابِۚ ذَٰلِكَ لِمَنۡ خَشِيَ ٱلۡعَنَتَ مِنكُمۡۚ وَأَن تَصۡبِرُواْ خَيۡرٞ لَّكُمۡۗ وَٱللَّهُ غَفُورٞ رَّحِيمٞ
และผู้ใดในหมู่พวกเจ้าไม่สามารถมีกำลัง (จ่ายค่าของหมั้น) ในการแต่งงานกับหญิงที่เป็นไทผู้มีศรัทธา จงแต่งงานกับหญิงสาวผู้มีศรัทธาที่มือขวาของพวกเจ้าครอบครอง (ทาสหญิง) และอัลลอฮ์ทรงรู้ดียิ่งในการศรัทธาของพวกเจ้า บางคนของพวกเจ้ามาจากอีกบางคน ดังนั้นจงแต่งงานกับพวกนางโดยอนุมัติของนายของพวกนาง และจงให้รางวัล (ของหมั้น) ของพวกนางตามสมควรแก่พวกนาง ที่เป็นหญิงครองตน มิใช่หญิงมั่วราคะ และมิใช่หญิงผู้แอบลอบคบหากัน และถ้าพวกนางเคยถูกแต่งงาน แล้วพวกนางกระทำสิ่งลามก พวกนางจะได้รับโทษครึ่งหนึ่งของหญิงผู้เป็นไท นั่นสำหรับคนในหมู่พวกเจ้าที่กลัวการทำชั่ว (ผิดประเวณี) และการที่พวกเจ้าอดกลั้นไว้เป็นการดีกว่าสำหรับพวกเจ้า และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงอภัย ผู้ทรงปรานีเสมอ