3:112
آلِ عِمْرَان อายะฮ์ที่ 112
آل عمران
ضُرِبَتۡ عَلَيۡهِمُ ٱلذِّلَّةُ أَيۡنَ مَا ثُقِفُوٓاْ إِلَّا بِحَبۡلٖ مِّنَ ٱللَّهِ وَحَبۡلٖ مِّنَ ٱلنَّاسِ وَبَآءُو بِغَضَبٖ مِّنَ ٱللَّهِ وَضُرِبَتۡ عَلَيۡهِمُ ٱلۡمَسۡكَنَةُۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمۡ كَانُواْ يَكۡفُرُونَ بَِٔايَٰتِ ٱللَّهِ وَيَقۡتُلُونَ ٱلۡأَنۢبِيَآءَ بِغَيۡرِ حَقّٖۚ ذَٰلِكَ بِمَا عَصَواْ وَّكَانُواْ يَعۡتَدُونَ
ความอดสูถูกฟาดใส่พวกเขาไม่ว่าจะถูกพบที่ใด เว้นแต่ด้วยเชือกของอัลลอฮ์ และเชือกจากมนุษย์ และพวกเขากลับไปพร้อมโทสะของอัลลอฮ์ และความขัดสนถูกฟาดใส่พวกเขา นั่นเพราะพวกเขาปฏิเสธต่อโองการต่าง ๆ ของอัลลอฮ์ และพวกเขาสังหารบรรดาผู้เผยวจนะ (นบี) โดยไม่ชอบธรรม นั่นเนื่องด้วยที่พวกเขาดื้อดึง และที่พวกเขาเคยละเมิดไว้