إِلَّا ٱلَّذِينَ يَصِلُونَ إِلَىٰ قَوۡمِۢ بَيۡنَكُمۡ وَبَيۡنَهُم مِّيثَٰقٌ أَوۡ جَآءُوكُمۡ حَصِرَتۡ صُدُورُهُمۡ أَن يُقَٰتِلُوكُمۡ أَوۡ يُقَٰتِلُواْ قَوۡمَهُمۡۚ وَلَوۡ شَآءَ ٱللَّهُ لَسَلَّطَهُمۡ عَلَيۡكُمۡ فَلَقَٰتَلُوكُمۡۚ فَإِنِ ٱعۡتَزَلُوكُمۡ فَلَمۡ يُقَٰتِلُوكُمۡ وَأَلۡقَوۡاْ إِلَيۡكُمُ ٱلسَّلَمَ فَمَا جَعَلَ ٱللَّهُ لَكُمۡ عَلَيۡهِمۡ سَبِيلٗا
เว้นแต่บรรดาผู้ที่เข้าร่วมกับชนกลุ่มหนึ่ง ที่ระหว่างพวกเจ้าและระหว่างพวกเขามีสนธิสัญญา (*สนธิสัญญาสงบศึก ก็จงอย่าต่อสู้กับพวกเขาด้วย) หรือ (บรรดาผู้ที่) พวกเขามายังเจ้า โดยพวกเขาอึดอัดใจที่จะต่อสู้กับพวกเจ้าหรือต่อสู้กับหมู่ชนของพวกเขาเอง และถ้าว่าอัลลอฮ์ทรงประสงค์แล้ว แน่นอนพระองค์ให้พวกเขามีอำนาจเหนือพวกเจ้า แล้วแน่นอนพวกเขาก็จะต่อสู้กับพวกเจ้า ดังนั้นถ้าพวกเขาปลีกห่างจากพวกเจ้า และพวกเขาไม่ต่อสู้กับพวกเจ้า และพวกเขามาเสนอสันติภาพแก่พวกเจ้า ดังนั้นอัลลอฮ์ไม่ทรงให้มีทางใดแก่พวกเจ้า ในการจัดการ (ต่อสู้) กับพวกเขาได้