قُل لَّآ أَجِدُ فِي مَآ أُوحِيَ إِلَيَّ مُحَرَّمًا عَلَىٰ طَاعِمٖ يَطۡعَمُهُۥٓ إِلَّآ أَن يَكُونَ مَيۡتَةً أَوۡ دَمٗا مَّسۡفُوحًا أَوۡ لَحۡمَ خِنزِيرٖ فَإِنَّهُۥ رِجۡسٌ أَوۡ فِسۡقًا أُهِلَّ لِغَيۡرِ ٱللَّهِ بِهِۦۚ فَمَنِ ٱضۡطُرَّ غَيۡرَ بَاغٖ وَلَا عَادٖ فَإِنَّ رَبَّكَ غَفُورٞ رَّحِيمٞ
จงกล่าว ฉันไม่พบในสิ่งที่ถูกประทานลงมาแก่ฉัน มีสิ่งใดต้องห้ามแก่ผู้บริโภคที่จะบริโภคมัน เว้นแต่เป็นสัตว์ที่ตายเอง หรือเลือดที่ไหลออก หรือเนื้อสุกร แท้จริงมันเป็นสิ่งโสมม หรือสิ่งละเมิดที่ถูกเอ่ยนามอื่นจากพระองค์ ดังนั้นผู้ใดถูกคับขัน (ให้ต้องบริโภคมัน) มิใช่เจตนาเกินเลย และมิใช่ละเมิด (บริโภคเกินคับขัน) แท้จริงพระผู้อภิบาลของเจ้าเป็นผู้ทรงอภัย ผู้ทรงปรานีเสมอ