327 - حديث: ((عن أبي أُمامة الباهلي قال: جاء ثعلبة بن حاطب الأنصاري إلى رسول الله صلى الله عليه وسلم: فقال: يا رسول الله، ادع الله أن يرزقني مالًا، فقال: ويحك يا ثعلبة! قليل تؤدي شكره خيرٌ من كثير لا تطيقه، ثم أتاه بعد ذلك فقال: يا رسول الله، ادع الله أن يرزقني مالًا، قال: أمَا لك فيّ أُسوة حسنة، والذي نفسي بيده لو أردتُ أن تسير الجبال معي ذهبًا وفضة لسارت، ثم أتاه بعد ذلك فقال: يا رسول الله، ادع الله أن يرزقني مالًا، والذي بعثك بالحقِّ لئن رزقني الله مالًا لأعطينَّ كلَّ ذي حق حقه، فقال رسول الله صلى الله عليه وسلم: اللهم ارزق ثعلبة مالًا، اللهم ارزق ثعلبة مالًا. قال: فاتخذ غنمًا فنمتْ كما ينمو الدود، فكان يصلي مع رسول الله صلى الله عليه وسلم الظهر والعصر، ويصلي في غنمه سائر الصلوات، ثم كثرت ونمت، فتقاعد أيضًا حتى صار لا يشهد إلا الجمعة، ثم كثرت ونمت فتقاعد أيضًا حتى كان لا يشهد جمعة ولا جماعة، وكان إذا كان يومُ جمعة خرج يتلقى الناس يسألهم عن الأخبار، فذكره رسول الله صلى الله عليه وسلم ذات يوم فقال: ما فعل ثعلبة؟ فقالوا: يا رسول الله، اتخذ ثعلبة غنمًا لا يسعها وادٍ، فقال رسول الله صلى الله عليه وسلم: يا ويح ثعلبة! يا ويح ثعلبة! يا ويح ثعلبة! وأنزل الله آية الصدقة، فبعث رسول الله صلى الله عليه وسلم رجلًا من بني سليم ورجلًا من بني جُهينة، كتب لهما أسنان الصدقة كيف يؤخذان، وقال لهما: مرَّا بثعلبة بن حاطب وبرجل من بني سليم، فخذَا صدقتهما فخرجَا حتى أتيا ثعلبة، فسألاه الصدقة وأقرآه، فقال: ما هذه إلا جزية، ما هذه إلا أخت الجزية، انطلقَا حتى تفرغا ثم عودا إليَّ، فانطلقا وسمع بهما السلمي، فنظر إلى خيار أسنان إبله فعزلها للصدقة، ثم استقبلهما بها، فلما رأياه قالا: ما هذا عليك، قال: خذوه فإنَّ نفسي بذلك طيِّبة، فمرَّا على الناس وأخذَا الصدقة، ثم رجعَا إلى ثعلبة، فقال: أروني كتابكما فقرأه فقال: ما هذه إلا جزية، ما هذه إلا أخت الجزية، اذهبا حتى أرى رأيي، فأقبلَا فلما رآهما رسول الله قبل أن يكلماه، قال: يا ويح ثعلبة! ثم دعى للسلمي بخير، وأخبراه بالذي صنع ثعلبة، فأنزل الله عز وجل: وَمِنْهُمْ مَنْ عَاهَدَ اللَّهَ لَئِنْ آتَانَا مِنْ فَضْلِهِ [التوبة: 75]، إلى قوله: وَبِمَا كَانُوا يَكْذِبُونَ [التوبة: 77]، وعند رسول الله صلى الله عليه وسلم رجل من أقارب ثعلبة، فسمع بذلك فخرج حتى أتاه فقال: ويحك يا ثعلبة! قد أنزل الله عز وجل فيك كذا وكذا، فخرج ثعلبة حتى أتى النبي صلى الله عليه وسلم فسأله أن يقبل صدقتَه، فقال: إن الله تبارك وتعالى منعني أن أقبل منك صدقتك، فجعل يحثي التراث على رأسه، فقال رسول الله صلى الله عليه وسلم: هذا عملك، قد أمرتك فلم تطعني! فلما أبى رسول الله صلى الله عليه وسلم أن يقبض صدقته رجَع إلى منزله، وقبض رسول الله صلى الله عليه وسلم ولم يقبض منه شيئًا، ثم أتى أبا بكر رضي الله عنه حين استخلف فقال: قد علمتَ منزلتي من رسول الله صلى الله عليه وسلم وموضعي من الأنصار، فاقبلْ صدقتي، فقال أبو بكر: لم يقبلها رسولُ الله صلى الله عليه وسلم منك أنا أقبلها؟! فقبض أبو بكر رضي الله عنه ولم يقبلها، فلما ولي عمر، أتاه فقال: يا أمير المؤمنين اقبل صدقتي، فقال: لم يقبلها رسول الله ولا أبو بكر؛ أنا أقبلها؟! فقبض ولم يقبلها، ثم ولي عثمان رضي الله عنه فأتاه فسأله أن يقبل صدقته، فقال: لم يقبلها رسول الله صلى الله عليه وسلم، ولا أبو بكر، ولا عمر؛ أنا أقبلها؟! وهلَك ثعلبة في خلافة عثمان رضي الله عنه)).
คำแปลภาษาไทย
327 - ฮะดีษ: จาก อะบู อุมามะฮ์ อัล-บาฮิลิ กล่าวว่า:
ซะอฺละบะฮ์ บิน ฮาฏิบ อัล-อันศอรีย์ มาหาผู้สื่อสารของอัลลอฮ์ ขออัลลอฮ์ประทานความเมตตาและความสันติแก่เขา แล้วเขากล่าวว่า: โอ้ ผู้สื่อสารของอัลลอฮ์ โปรดวิงวอนขอต่ออัลลอฮ์ให้ประทานทรัพย์สินแก่ฉันด้วยเถิด เขากล่าวว่า: “อนิจจาเจ้าเถิด โอ้ ซะอฺละบะฮ์! ทรัพย์สินเพียงน้อยนิดที่เจ้าขอบคุณได้นั้นดีกว่าทรัพย์สินมากมายที่เจ้าไม่อาจจัดการได้” หลังจากนั้น เขาก็มาหาท่านอีก และกล่าวว่า: โอ้ ผู้สื่อสารของอัลลอฮ์ โปรดวิงวอนขอต่ออัลลอฮ์ให้ประทานทรัพย์สินแก่ฉันด้วยเถิด เขากล่าวว่า: “เจ้าไม่มีแบบอย่างที่ดีในตัวฉันเลยหรือ? ขอสาบานด้วยผู้ที่ชีวิตของฉันอยู่ในพระหัตถ์ของพระองค์ หากฉันต้องการให้ภูเขาทั้งหลายเคลื่อนที่เป็นทองคำและเงินพร้อมกับฉัน มันก็จะเคลื่อนที่” หลังจากนั้น เขาก็มาหาท่านอีก และกล่าวว่า: โอ้ ผู้สื่อสารของอัลลอฮ์ โปรดวิงวอนขอต่ออัลลอฮ์ให้ประทานทรัพย์สินแก่ฉันด้วยเถิด ขอสาบานด้วยผู้ที่ส่งท่านมาพร้อมกับสัจธรรม หากอัลลอฮ์ประทานทรัพย์สินแก่ฉัน ฉันจะมอบสิทธิให้แก่ทุกคนที่เป็นเจ้าของสิทธิ์อย่างแน่นอน ผู้สื่อสารของอัลลอฮ์ ขออัลลอฮ์ประทานความเมตตาและความสันติแก่เขากล่าวว่า: “โอ้ อัลลอฮ์ โปรดประทานทรัพย์สินแก่ซะอฺละบะฮ์ด้วยเถิด โอ้ อัลลอฮ์ โปรดประทานทรัพย์สินแก่ซะอฺละบะฮ์ด้วยเถิด” (ผู้รายงาน) กล่าวว่า: แล้วเขาก็เลี้ยงแพะแกะซึ่งเพิ่มจำนวนขึ้นอย่างรวดเร็วเหมือนหนอนที่เพิ่มพูน เขาเคยละหมาดร่วมกับผู้สื่อสารของอัลลอฮ์ ขออัลลอฮ์ประทานความเมตตาและความสันติแก่เขา เฉพาะละหมาดอัซ-ซุฮฺรฺ และ อัล-อัสรฺ และละหมาดอื่น ๆ ที่ฝูงแพะแกะของเขา จากนั้นพวกมันก็เพิ่มจำนวนมากขึ้นและเจริญเติบโต เขาก็ถอยห่างออกไปอีกจนกระทั่งไม่เข้าร่วมละหมาด (ญะมาอะฮ์) เลยนอกจากละหมาดวันศุกร์ จากนั้นพวกมันก็เพิ่มจำนวนมากขึ้นและเจริญเติบโต เขาก็ถอยห่างออกไปอีกจนกระทั่งไม่เข้าร่วมละหมาดวันศุกร์และละหมาดญะมาอะฮ์เลย และเมื่อถึงวันศุกร์ เขาก็จะออกไปต้อนรับผู้คนและสอบถามข่าวคราว ผู้สื่อสารของอัลลอฮ์ ขออัลลอฮ์ประทานความเมตตาและความสันติแก่เขาได้กล่าวถึงเขาในวันหนึ่ง แล้วกล่าวว่า: “ซะอฺละบะฮ์เป็นอย่างไรบ้าง?” พวกเขากล่าวว่า: โอ้ ผู้สื่อสารของอัลลอฮ์ ซะอฺละบะฮ์ได้เลี้ยงแพะแกะจนกระทั่งหุบเขาใด ๆ ก็ไม่อาจจุพวกมันได้ ผู้สื่อสารของอัลลอฮ์ ขออัลลอฮ์ประทานความเมตตาและความสันติแก่เขากล่าวว่า: “อนิจจา ซะอฺละบะฮ์! อนิจจา ซะอฺละบะฮ์! อนิจจา ซะอฺละบะฮ์!” และอัลลอฮ์ได้ประทานโองการเกี่ยวกับศอดะเกาะฮ์ (ซะกาต) ลงมา แล้วผู้สื่อสารของอัลลอฮ์ ขออัลลอฮ์ประทานความเมตตาและความสันติแก่เขาก็ได้ส่งชายคนหนึ่งจากบะนี สุลัยม์ และชายอีกคนหนึ่งจากบะนี ญุฮัยนะฮ์ และได้เขียนบัญชีอายุสัตว์ที่จะต้องนำมาเป็นศอดะเกาะฮ์ให้ทั้งสองคนทราบว่าจะต้องเรียกเก็บอย่างไร และบอกทั้งสองว่า: “พวกเจ้าจงไปหา ซะอฺละบะฮ์ บิน ฮาฏิบ และชายคนหนึ่งจากบะนี สุลัยม์ แล้วจงเรียกเก็บศอดะเกาะฮ์ของทั้งสอง” แล้วทั้งสองก็ออกเดินทางไปจนกระทั่งถึง ซะอฺละบะฮ์ ทั้งสองได้ขอศอดะเกาะฮ์จากเขาและอ่าน (บัญชี) ให้เขาฟัง เขากล่าวว่า: “นี่มันก็แค่ภาษีคุ้มครอง (ญิซยะฮ์) นี่มันก็แค่พี่น้องกับภาษีคุ้มครองนั่นแหละ! พวกเจ้าจงไปจนกว่าจะเสร็จธุระแล้วค่อยกลับมาหาฉัน” แล้วทั้งสองก็ออกไป ชายจากสุลัยม์ได้ยินเรื่องของทั้งสอง เขาก็ไปดูอูฐที่แข็งแรงที่สุดของเขาและแยกมันไว้สำหรับศอดะเกาะฮ์ แล้วเขาก็ออกมาต้อนรับทั้งสองพร้อมกับอูฐเหล่านั้น เมื่อทั้งสองเห็น เขาทั้งสองกล่าวว่า: “นี่ไม่ใช่สิ่งที่จำเป็นสำหรับท่าน” เขากล่าวว่า: “จงเอามันไปเถิด เพราะใจของฉันยินดีที่จะให้สิ่งนี้” แล้วทั้งสองก็ผ่านพ้นผู้คนและเก็บศอดะเกาะฮ์ จากนั้นก็กลับมาหา ซะอฺละบะฮ์ เขากล่าวว่า: “พวกเจ้าจงแสดงหนังสือของพวกเจ้าให้ฉันดู” ทั้งสองก็อ่านให้เขาฟัง เขากล่าวว่า: “นี่มันก็แค่ภาษีคุ้มครอง (ญิซยะฮ์) นี่มันก็แค่พี่น้องกับภาษีคุ้มครองนั่นแหละ! พวกเจ้าจงไปจนกว่าฉันจะพิจารณาความคิดของฉันก่อน” แล้วทั้งสองก็กลับไป เมื่อผู้สื่อสารของอัลลอฮ์เห็นทั้งสอง ก่อนที่ทั้งสองจะทันพูดกับท่าน ท่านก็กล่าวว่า: “อนิจจา ซะอฺละบะฮ์!” แล้วท่านก็วิงวอนขอความดีงามให้แก่ชายจากสุลัยม์ และทั้งสองก็ได้บอกท่านถึงสิ่งที่ ซะอฺละบะฮ์ ได้ทำ แล้วอัลลอฮ์ ผู้ทรงเกริกเกียรติ ผู้ทรงสูงส่ง ก็ได้ประทาน (โองการ) ลงมาว่า: {และในหมู่พวกเขานั้นมีผู้ที่ได้สัญญาต่ออัลลอฮ์ว่า ถ้าหากพระองค์ทรงประทานให้แก่เราจากความโปรดปรานของพระองค์} [อัต-เตาบะฮ์: 75] จนกระทั่งถึงโองการที่ว่า: {และเนื่องจากสิ่งที่พวกเขาได้โกหก} [อัต-เตาบะฮ์: 77] และขณะนั้นมีชายคนหนึ่งซึ่งเป็นญาติของ ซะอฺละบะฮ์ อยู่ที่ผู้สื่อสารของอัลลอฮ์ ขออัลลอฮ์ประทานความเมตตาและความสันติแก่เขา เขาก็ได้ยินเรื่องนั้นแล้วออกไปจนกระทั่งถึง ซะอฺละบะฮ์ เขากล่าวว่า: “อนิจจาเจ้าเถิด โอ้ ซะอฺละบะฮ์! อัลลอฮ์ ผู้ทรงเกริกเกียรติ ผู้ทรงสูงส่ง ได้ประทาน (โองการ) เกี่ยวกับเจ้าลงมาอย่างนั้นอย่างนี้” แล้ว ซะอฺละบะฮ์ ก็ออกไปจนกระทั่งถึงท่านนบี ขออัลลอฮ์ประทานความเมตตาและความสันติแก่เขา แล้วขอให้ท่านรับศอดะเกาะฮ์ของเขา ท่านกล่าวว่า: “แท้จริงอัลลอฮ์ ผู้ทรงจำเริญ ผู้ทรงสูงส่ง ได้ทรงห้ามฉันไม่ให้รับศอดะเกาะฮ์จากเจ้า” เขาก็เริ่มโปรยดินใส่ศีรษะของเขา ผู้สื่อสารของอัลลอฮ์ ขออัลลอฮ์ประทานความเมตตาและความสันติแก่เขากล่าวว่า: “นี่คือการกระทำของเจ้า ฉันได้สั่งเจ้าแล้วแต่เจ้าก็ไม่เชื่อฟังฉัน!” เมื่อผู้สื่อสารของอัลลอฮ์ ขออัลลอฮ์ประทานความเมตตาและความสันติแก่เขาปฏิเสธที่จะรับศอดะเกาะฮ์ของเขา เขาก็กลับไปบ้านของเขา แล้วผู้สื่อสารของอัลลอฮ์ก็สิ้นชีวิตลงโดยที่ไม่ได้เรียกเก็บสิ่งใดจากเขาเลย จากนั้นเขาก็มาหา อะบู บักรฺ ขออัลลอฮ์ทรงพอพระทัยในตัวเขา เมื่อเขาได้เป็นเคาะลีฟะฮ์ แล้วเขากล่าวว่า: ท่านรู้ฐานะของฉันที่มีต่อผู้สื่อสารของอัลลอฮ์ ขออัลลอฮ์ประทานความเมตตาและความสันติแก่เขา และตำแหน่งของฉันในหมู่ อัล-อันศอรฺ โปรดรับศอดะเกาะฮ์ของฉันด้วยเถิด อะบู บักรฺ กล่าวว่า: “ผู้สื่อสารของอัลลอฮ์ ขออัลลอฮ์ประทานความเมตตาและความสันติแก่เขา ไม่ได้รับมันจากท่าน แล้วฉันจะรับมันได้อย่างไร?!” แล้วอะบู บักรฺ ขออัลลอฮ์ทรงพอพระทัยในตัวเขาก็สิ้นชีวิตลงโดยที่ไม่ได้รับมัน เมื่ออุมัรฺได้เป็นผู้ปกครอง เขาก็มาหาท่านแล้วกล่าวว่า: โอ้ อะมีรุลมุอฺมินีน โปรดรับศอดะเกาะฮ์ของฉันด้วยเถิด ท่านกล่าวว่า: “ผู้สื่อสารของอัลลอฮ์ก็ไม่รับ และอะบู บักรฺก็ไม่รับ แล้วฉันจะรับมันได้อย่างไร?!” แล้วท่านก็สิ้นชีวิตลงโดยที่ไม่ได้รับมัน จากนั้นอุซมาน ขออัลลอฮ์ทรงพอพระทัยในตัวเขาก็ได้เป็นผู้ปกครอง เขาก็มาหาท่านแล้วขอให้ท่านรับศอดะเกาะฮ์ของเขา ท่านกล่าวว่า: “ผู้สื่อสารของอัลลอฮ์ ขออัลลอฮ์ประทานความเมตตาและความสันติแก่เขา ก็ไม่รับ และอะบู บักรฺก็ไม่รับ และอุมัรฺก็ไม่รับ แล้วฉันจะรับมันได้อย่างไร?!” และซะอฺละบะฮ์ก็ได้เสียชีวิตลงในสมัยการปกครองของอุซมาน ขออัลลอฮ์ทรงพอพระทัยในตัวเขา.
ซะอฺละบะฮ์ บิน ฮาฏิบ อัล-อันศอรีย์ มาหาผู้สื่อสารของอัลลอฮ์ ขออัลลอฮ์ประทานความเมตตาและความสันติแก่เขา แล้วเขากล่าวว่า: โอ้ ผู้สื่อสารของอัลลอฮ์ โปรดวิงวอนขอต่ออัลลอฮ์ให้ประทานทรัพย์สินแก่ฉันด้วยเถิด เขากล่าวว่า: “อนิจจาเจ้าเถิด โอ้ ซะอฺละบะฮ์! ทรัพย์สินเพียงน้อยนิดที่เจ้าขอบคุณได้นั้นดีกว่าทรัพย์สินมากมายที่เจ้าไม่อาจจัดการได้” หลังจากนั้น เขาก็มาหาท่านอีก และกล่าวว่า: โอ้ ผู้สื่อสารของอัลลอฮ์ โปรดวิงวอนขอต่ออัลลอฮ์ให้ประทานทรัพย์สินแก่ฉันด้วยเถิด เขากล่าวว่า: “เจ้าไม่มีแบบอย่างที่ดีในตัวฉันเลยหรือ? ขอสาบานด้วยผู้ที่ชีวิตของฉันอยู่ในพระหัตถ์ของพระองค์ หากฉันต้องการให้ภูเขาทั้งหลายเคลื่อนที่เป็นทองคำและเงินพร้อมกับฉัน มันก็จะเคลื่อนที่” หลังจากนั้น เขาก็มาหาท่านอีก และกล่าวว่า: โอ้ ผู้สื่อสารของอัลลอฮ์ โปรดวิงวอนขอต่ออัลลอฮ์ให้ประทานทรัพย์สินแก่ฉันด้วยเถิด ขอสาบานด้วยผู้ที่ส่งท่านมาพร้อมกับสัจธรรม หากอัลลอฮ์ประทานทรัพย์สินแก่ฉัน ฉันจะมอบสิทธิให้แก่ทุกคนที่เป็นเจ้าของสิทธิ์อย่างแน่นอน ผู้สื่อสารของอัลลอฮ์ ขออัลลอฮ์ประทานความเมตตาและความสันติแก่เขากล่าวว่า: “โอ้ อัลลอฮ์ โปรดประทานทรัพย์สินแก่ซะอฺละบะฮ์ด้วยเถิด โอ้ อัลลอฮ์ โปรดประทานทรัพย์สินแก่ซะอฺละบะฮ์ด้วยเถิด” (ผู้รายงาน) กล่าวว่า: แล้วเขาก็เลี้ยงแพะแกะซึ่งเพิ่มจำนวนขึ้นอย่างรวดเร็วเหมือนหนอนที่เพิ่มพูน เขาเคยละหมาดร่วมกับผู้สื่อสารของอัลลอฮ์ ขออัลลอฮ์ประทานความเมตตาและความสันติแก่เขา เฉพาะละหมาดอัซ-ซุฮฺรฺ และ อัล-อัสรฺ และละหมาดอื่น ๆ ที่ฝูงแพะแกะของเขา จากนั้นพวกมันก็เพิ่มจำนวนมากขึ้นและเจริญเติบโต เขาก็ถอยห่างออกไปอีกจนกระทั่งไม่เข้าร่วมละหมาด (ญะมาอะฮ์) เลยนอกจากละหมาดวันศุกร์ จากนั้นพวกมันก็เพิ่มจำนวนมากขึ้นและเจริญเติบโต เขาก็ถอยห่างออกไปอีกจนกระทั่งไม่เข้าร่วมละหมาดวันศุกร์และละหมาดญะมาอะฮ์เลย และเมื่อถึงวันศุกร์ เขาก็จะออกไปต้อนรับผู้คนและสอบถามข่าวคราว ผู้สื่อสารของอัลลอฮ์ ขออัลลอฮ์ประทานความเมตตาและความสันติแก่เขาได้กล่าวถึงเขาในวันหนึ่ง แล้วกล่าวว่า: “ซะอฺละบะฮ์เป็นอย่างไรบ้าง?” พวกเขากล่าวว่า: โอ้ ผู้สื่อสารของอัลลอฮ์ ซะอฺละบะฮ์ได้เลี้ยงแพะแกะจนกระทั่งหุบเขาใด ๆ ก็ไม่อาจจุพวกมันได้ ผู้สื่อสารของอัลลอฮ์ ขออัลลอฮ์ประทานความเมตตาและความสันติแก่เขากล่าวว่า: “อนิจจา ซะอฺละบะฮ์! อนิจจา ซะอฺละบะฮ์! อนิจจา ซะอฺละบะฮ์!” และอัลลอฮ์ได้ประทานโองการเกี่ยวกับศอดะเกาะฮ์ (ซะกาต) ลงมา แล้วผู้สื่อสารของอัลลอฮ์ ขออัลลอฮ์ประทานความเมตตาและความสันติแก่เขาก็ได้ส่งชายคนหนึ่งจากบะนี สุลัยม์ และชายอีกคนหนึ่งจากบะนี ญุฮัยนะฮ์ และได้เขียนบัญชีอายุสัตว์ที่จะต้องนำมาเป็นศอดะเกาะฮ์ให้ทั้งสองคนทราบว่าจะต้องเรียกเก็บอย่างไร และบอกทั้งสองว่า: “พวกเจ้าจงไปหา ซะอฺละบะฮ์ บิน ฮาฏิบ และชายคนหนึ่งจากบะนี สุลัยม์ แล้วจงเรียกเก็บศอดะเกาะฮ์ของทั้งสอง” แล้วทั้งสองก็ออกเดินทางไปจนกระทั่งถึง ซะอฺละบะฮ์ ทั้งสองได้ขอศอดะเกาะฮ์จากเขาและอ่าน (บัญชี) ให้เขาฟัง เขากล่าวว่า: “นี่มันก็แค่ภาษีคุ้มครอง (ญิซยะฮ์) นี่มันก็แค่พี่น้องกับภาษีคุ้มครองนั่นแหละ! พวกเจ้าจงไปจนกว่าจะเสร็จธุระแล้วค่อยกลับมาหาฉัน” แล้วทั้งสองก็ออกไป ชายจากสุลัยม์ได้ยินเรื่องของทั้งสอง เขาก็ไปดูอูฐที่แข็งแรงที่สุดของเขาและแยกมันไว้สำหรับศอดะเกาะฮ์ แล้วเขาก็ออกมาต้อนรับทั้งสองพร้อมกับอูฐเหล่านั้น เมื่อทั้งสองเห็น เขาทั้งสองกล่าวว่า: “นี่ไม่ใช่สิ่งที่จำเป็นสำหรับท่าน” เขากล่าวว่า: “จงเอามันไปเถิด เพราะใจของฉันยินดีที่จะให้สิ่งนี้” แล้วทั้งสองก็ผ่านพ้นผู้คนและเก็บศอดะเกาะฮ์ จากนั้นก็กลับมาหา ซะอฺละบะฮ์ เขากล่าวว่า: “พวกเจ้าจงแสดงหนังสือของพวกเจ้าให้ฉันดู” ทั้งสองก็อ่านให้เขาฟัง เขากล่าวว่า: “นี่มันก็แค่ภาษีคุ้มครอง (ญิซยะฮ์) นี่มันก็แค่พี่น้องกับภาษีคุ้มครองนั่นแหละ! พวกเจ้าจงไปจนกว่าฉันจะพิจารณาความคิดของฉันก่อน” แล้วทั้งสองก็กลับไป เมื่อผู้สื่อสารของอัลลอฮ์เห็นทั้งสอง ก่อนที่ทั้งสองจะทันพูดกับท่าน ท่านก็กล่าวว่า: “อนิจจา ซะอฺละบะฮ์!” แล้วท่านก็วิงวอนขอความดีงามให้แก่ชายจากสุลัยม์ และทั้งสองก็ได้บอกท่านถึงสิ่งที่ ซะอฺละบะฮ์ ได้ทำ แล้วอัลลอฮ์ ผู้ทรงเกริกเกียรติ ผู้ทรงสูงส่ง ก็ได้ประทาน (โองการ) ลงมาว่า: {และในหมู่พวกเขานั้นมีผู้ที่ได้สัญญาต่ออัลลอฮ์ว่า ถ้าหากพระองค์ทรงประทานให้แก่เราจากความโปรดปรานของพระองค์} [อัต-เตาบะฮ์: 75] จนกระทั่งถึงโองการที่ว่า: {และเนื่องจากสิ่งที่พวกเขาได้โกหก} [อัต-เตาบะฮ์: 77] และขณะนั้นมีชายคนหนึ่งซึ่งเป็นญาติของ ซะอฺละบะฮ์ อยู่ที่ผู้สื่อสารของอัลลอฮ์ ขออัลลอฮ์ประทานความเมตตาและความสันติแก่เขา เขาก็ได้ยินเรื่องนั้นแล้วออกไปจนกระทั่งถึง ซะอฺละบะฮ์ เขากล่าวว่า: “อนิจจาเจ้าเถิด โอ้ ซะอฺละบะฮ์! อัลลอฮ์ ผู้ทรงเกริกเกียรติ ผู้ทรงสูงส่ง ได้ประทาน (โองการ) เกี่ยวกับเจ้าลงมาอย่างนั้นอย่างนี้” แล้ว ซะอฺละบะฮ์ ก็ออกไปจนกระทั่งถึงท่านนบี ขออัลลอฮ์ประทานความเมตตาและความสันติแก่เขา แล้วขอให้ท่านรับศอดะเกาะฮ์ของเขา ท่านกล่าวว่า: “แท้จริงอัลลอฮ์ ผู้ทรงจำเริญ ผู้ทรงสูงส่ง ได้ทรงห้ามฉันไม่ให้รับศอดะเกาะฮ์จากเจ้า” เขาก็เริ่มโปรยดินใส่ศีรษะของเขา ผู้สื่อสารของอัลลอฮ์ ขออัลลอฮ์ประทานความเมตตาและความสันติแก่เขากล่าวว่า: “นี่คือการกระทำของเจ้า ฉันได้สั่งเจ้าแล้วแต่เจ้าก็ไม่เชื่อฟังฉัน!” เมื่อผู้สื่อสารของอัลลอฮ์ ขออัลลอฮ์ประทานความเมตตาและความสันติแก่เขาปฏิเสธที่จะรับศอดะเกาะฮ์ของเขา เขาก็กลับไปบ้านของเขา แล้วผู้สื่อสารของอัลลอฮ์ก็สิ้นชีวิตลงโดยที่ไม่ได้เรียกเก็บสิ่งใดจากเขาเลย จากนั้นเขาก็มาหา อะบู บักรฺ ขออัลลอฮ์ทรงพอพระทัยในตัวเขา เมื่อเขาได้เป็นเคาะลีฟะฮ์ แล้วเขากล่าวว่า: ท่านรู้ฐานะของฉันที่มีต่อผู้สื่อสารของอัลลอฮ์ ขออัลลอฮ์ประทานความเมตตาและความสันติแก่เขา และตำแหน่งของฉันในหมู่ อัล-อันศอรฺ โปรดรับศอดะเกาะฮ์ของฉันด้วยเถิด อะบู บักรฺ กล่าวว่า: “ผู้สื่อสารของอัลลอฮ์ ขออัลลอฮ์ประทานความเมตตาและความสันติแก่เขา ไม่ได้รับมันจากท่าน แล้วฉันจะรับมันได้อย่างไร?!” แล้วอะบู บักรฺ ขออัลลอฮ์ทรงพอพระทัยในตัวเขาก็สิ้นชีวิตลงโดยที่ไม่ได้รับมัน เมื่ออุมัรฺได้เป็นผู้ปกครอง เขาก็มาหาท่านแล้วกล่าวว่า: โอ้ อะมีรุลมุอฺมินีน โปรดรับศอดะเกาะฮ์ของฉันด้วยเถิด ท่านกล่าวว่า: “ผู้สื่อสารของอัลลอฮ์ก็ไม่รับ และอะบู บักรฺก็ไม่รับ แล้วฉันจะรับมันได้อย่างไร?!” แล้วท่านก็สิ้นชีวิตลงโดยที่ไม่ได้รับมัน จากนั้นอุซมาน ขออัลลอฮ์ทรงพอพระทัยในตัวเขาก็ได้เป็นผู้ปกครอง เขาก็มาหาท่านแล้วขอให้ท่านรับศอดะเกาะฮ์ของเขา ท่านกล่าวว่า: “ผู้สื่อสารของอัลลอฮ์ ขออัลลอฮ์ประทานความเมตตาและความสันติแก่เขา ก็ไม่รับ และอะบู บักรฺก็ไม่รับ และอุมัรฺก็ไม่รับ แล้วฉันจะรับมันได้อย่างไร?!” และซะอฺละบะฮ์ก็ได้เสียชีวิตลงในสมัยการปกครองของอุซมาน ขออัลลอฮ์ทรงพอพระทัยในตัวเขา.
คำตัดสินโดยสรุป
ใช้ไม่ได้