مَا كَانَ لِأَهۡلِ ٱلۡمَدِينَةِ وَمَنۡ حَوۡلَهُم مِّنَ ٱلۡأَعۡرَابِ أَن يَتَخَلَّفُواْ عَن رَّسُولِ ٱللَّهِ وَلَا يَرۡغَبُواْ بِأَنفُسِهِمۡ عَن نَّفۡسِهِۦۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمۡ لَا يُصِيبُهُمۡ ظَمَأٞ وَلَا نَصَبٞ وَلَا مَخۡمَصَةٞ فِي سَبِيلِ ٱللَّهِ وَلَا يَطَُٔونَ مَوۡطِئٗا يَغِيظُ ٱلۡكُفَّارَ وَلَا يَنَالُونَ مِنۡ عَدُوّٖ نَّيۡلًا إِلَّا كُتِبَ لَهُم بِهِۦ عَمَلٞ صَٰلِحٌۚ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يُضِيعُ أَجۡرَ ٱلۡمُحۡسِنِينَ
ไม่สมควรแก่ชาว (เมือง) มะดีนะฮ์ และผู้ที่อยู่รอบ ๆ พวกเขาจากหมู่อาหรับชนบท ที่จะอยู่รั้งหลังศาสนทูตของอัลลอฮ์ และไม่ (สมควร) ที่พวกเขาจะห่วงชีวิตตนเองมากกว่าชีวิตของเขา (ผู้เผยวจนะ) นั่นเป็นเพราะพวกเขานั้น จะไม่มีความกระหายใด และไม่มีความตรากตรำใด และไม่มีหิวโหยในทางของอัลลอฮ์ประสบแก่พวกเขา และพวกเขาไม่เหยียบที่เหยียบใดที่ยั่วโทสะบรรดาผู้ปฏิเสธ และพวกเขาไม่ได้รับอันตรายใดจากศัตรู เว้นแต่การงานที่ดีจะถูกบันทึกแก่พวกเขา อัลลอฮ์นั้นไม่ทรงทำให้รางวัลของบรรดาผู้ประพฤติดีสูญหาย