ข้ามไปยังเนื้อหา
สารบัญอัลกุรอาน ค้นอายะฮ์ตามหมวดหมู่
หัวข้อที่ 2363

อัลเคาะฎิรและมูซา

Al-Khaḍir and Moses (ﷺ) · 23 อายะฮ์ จาก 1 ซูเราะฮ์

ซูเราะฮ์ที่ 18 الْكَهْف الكهف

وَإِذۡ قَالَ مُوسَىٰ لِفَتَىٰهُ لَآ أَبۡرَحُ حَتَّىٰٓ أَبۡلُغَ مَجۡمَعَ ٱلۡبَحۡرَيۡنِ أَوۡ أَمۡضِيَ حُقُبٗا
และครั้นเมื่อมูซากล่าวแก่ (คนรับใช้) เด็กหนุ่มของเขา (ยูชะอฺ บินนูน) ว่า ฉันจะ (เดินทาง) ไปเรื่อย ๆ จนกว่า ฉันจะได้พบกับชุมทางสองทะเล หรือ (มิเช่นนั้น) ฉันก็จะเดินทางต่อไปอีกหลาย ๆ ปี
فَلَمَّا بَلَغَا مَجۡمَعَ بَيۡنِهِمَا نَسِيَا حُوتَهُمَا فَٱتَّخَذَ سَبِيلَهُۥ فِي ٱلۡبَحۡرِ سَرَبٗا
แล้วเมื่อทั้งสองถึงชุมทางระหว่าง (ทะเล) ทั้งสองแล้ว พวกเขาได้ลืมปลาของพวกเขาไว้ มันจึงค่อย ๆ ดิ้นหาทางของมันลงสู่ทะเล
فَلَمَّا جَاوَزَا قَالَ لِفَتَىٰهُ ءَاتِنَا غَدَآءَنَا لَقَدۡ لَقِينَا مِن سَفَرِنَا هَٰذَا نَصَبٗا
ครั้นเมื่อทั้งสองเลยไปแล้ว เขา (มูซา) กล่าวแก่เด็กหนุ่ม (ผู้รับใช้) ของเขาว่า จงนำอาหารกลางวันของเรามาให้เราเถิด แน่แท้ยิ่ง เราได้พบความเหนื่อยล้าจากการเดินทางของเรานี้
قَالَ أَرَءَيۡتَ إِذۡ أَوَيۡنَآ إِلَى ٱلصَّخۡرَةِ فَإِنِّي نَسِيتُ ٱلۡحُوتَ وَمَآ أَنسَىٰنِيهُ إِلَّا ٱلشَّيۡطَٰنُ أَنۡ أَذۡكُرَهُۥۚ وَٱتَّخَذَ سَبِيلَهُۥ فِي ٱلۡبَحۡرِ عَجَبٗا
เขา (ผู้รับใช้หนุ่ม) กล่าวว่า ท่านจำได้หรือไม่ ตอนที่เราพักอยู่ที่โขดหินนั้น แท้จริงฉันได้ลืมปลาไว้ และไม่มีสิ่งใดทำให้ฉันลืมเอ่ยถึงมัน เว้นแต่มาร และมันก็ได้หาทางลงทะเลไปอย่างน่าประหลาดแท้
قَالَ ذَٰلِكَ مَا كُنَّا نَبۡغِۚ فَٱرۡتَدَّا عَلَىٰٓ ءَاثَارِهِمَا قَصَصٗا
เขา (มูซา) กล่าวว่า นั่นเองคือที่เราต้องการ (หา) แล้วทั้งสองจึงได้หวนกลับสะกดตามรอยของทั้งสองไป
فَوَجَدَا عَبۡدٗا مِّنۡ عِبَادِنَآ ءَاتَيۡنَٰهُ رَحۡمَةٗ مِّنۡ عِندِنَا وَعَلَّمۡنَٰهُ مِن لَّدُنَّا عِلۡمٗا
แล้วทั้งสองได้พบ (เคาะฎิร) บ่าวคนหนึ่งจากบ่าวทั้งหลายของเรา ที่เราได้ให้เมตตาจาก ณ ที่เราแก่เขา และเราได้สอนความรู้ (อันมากมาย) แก่เขาจาก ณ ที่เรา
قَالَ لَهُۥ مُوسَىٰ هَلۡ أَتَّبِعُكَ عَلَىٰٓ أَن تُعَلِّمَنِ مِمَّا عُلِّمۡتَ رُشۡدٗا
มูซากล่าวแก่เขาว่า ให้ฉันติดตามท่านได้หรือไม่ โดยขอให้ท่านสอนฉัน จากความรู้แจ้งที่ท่านถูกสอนมา
قَالَ إِنَّكَ لَن تَسۡتَطِيعَ مَعِيَ صَبۡرٗا
เขา (เคาะฎิร) กล่าวว่า แท้จริงท่านจะไม่สามารถอดทนร่วมกับฉันได้
وَكَيۡفَ تَصۡبِرُ عَلَىٰ مَا لَمۡ تُحِطۡ بِهِۦ خُبۡرٗا
และท่านจะอดทนต่อสิ่งที่ท่านไม่มีข่าวสารครบถ้วนได้เช่นใด
قَالَ سَتَجِدُنِيٓ إِن شَآءَ ٱللَّهُ صَابِرٗا وَلَآ أَعۡصِي لَكَ أَمۡرٗا
เขา (มูซา) กล่าวว่า ท่านจะพบว่าฉัน หากอัลลอฮ์ทรงประสงค์ เป็นผู้อดทน และฉันจะไม่ฝ่าฝืนคำสั่งใดของท่านเลย
قَالَ فَإِنِ ٱتَّبَعۡتَنِي فَلَا تَسۡ‍َٔلۡنِي عَن شَيۡءٍ حَتَّىٰٓ أُحۡدِثَ لَكَ مِنۡهُ ذِكۡرٗا
เขา (เคาะฎิร) กล่าวว่า ถ้าท่านจะติดตามฉันไป ก็จงอย่าถามฉันถึงสิ่งใด จนกว่าฉันจะเริ่มเอ่ยแก่ท่านก่อน
فَٱنطَلَقَا حَتَّىٰٓ إِذَا رَكِبَا فِي ٱلسَّفِينَةِ خَرَقَهَاۖ قَالَ أَخَرَقۡتَهَا لِتُغۡرِقَ أَهۡلَهَا لَقَدۡ جِئۡتَ شَيۡ‍ًٔا إِمۡرٗا
แล้วทั้งสองจึงออกเดินทาง จนกระทั่งเมื่อทั้งสองได้โดยสารเรือ เขา (เคาะดิร) ได้เจาะรูมัน เขา (มูซา) กล่าวว่า ท่านเจาะรูมันเพื่อให้ผู้ที่อยู่ในมันจมน้ำหรือ? แน่แท้ ท่านได้นำมาซึ่งสิ่งที่ไม่น่าทำเลย
قَالَ أَلَمۡ أَقُلۡ إِنَّكَ لَن تَسۡتَطِيعَ مَعِيَ صَبۡرٗا
เขากล่าวว่า ฉันไม่เคยบอกหรือ ว่าแท้จริงท่านจะไม่สามารถอดทนร่วมกับฉันได้
قَالَ لَا تُؤَاخِذۡنِي بِمَا نَسِيتُ وَلَا تُرۡهِقۡنِي مِنۡ أَمۡرِي عُسۡرٗا
เขากล่าวว่า โปรดอย่าถือสาฉันในสิ่งที่ฉันลืมเลย และโปรดอย่าให้ฉันยุ่งยากลำบากในงานของฉัน (ที่จะแสวงหาความรู้) เลย
فَٱنطَلَقَا حَتَّىٰٓ إِذَا لَقِيَا غُلَٰمٗا فَقَتَلَهُۥ قَالَ أَقَتَلۡتَ نَفۡسٗا زَكِيَّةَۢ بِغَيۡرِ نَفۡسٖ لَّقَدۡ جِئۡتَ شَيۡ‍ٔٗا نُّكۡرٗا
แล้วทั้งสองจึงออกเดินทาง (ต่อไป) จนกระทั่งเมื่อทั้งสองได้พบเด็กน้อยคนหนึ่ง เขาก็ได้สังหารเขา (เด็กคนนั้น) เขา (มูซา) กล่าวว่า ท่านสังหารชีวิตบริสุทธิ์ที่ไม่ได้ผิดต่อชีวิตหรือ โดยแน่นอน ท่านได้นำมาซึ่งสิ่งเลวร้ายแท้
۞قَالَ أَلَمۡ أَقُل لَّكَ إِنَّكَ لَن تَسۡتَطِيعَ مَعِيَ صَبۡرٗا
เขากล่าวว่า ฉันไม่เคยบอกท่านหรือ ว่าแท้จริงท่านจะไม่สามารถอดทนร่วมกับฉันได้
قَالَ إِن سَأَلۡتُكَ عَن شَيۡءِۢ بَعۡدَهَا فَلَا تُصَٰحِبۡنِيۖ قَدۡ بَلَغۡتَ مِن لَّدُنِّي عُذۡرٗا
เขา (มูซา) กล่าวว่า ถ้าฉันถามท่านเกี่ยวกับสิ่งใดอีกหลังจากนี้ ท่านก็จงอย่าคบฉันเป็นสหายร่วมทางอีกเลย แน่นอน ท่านได้ยอมรับข้อแก้ตัวจากฉันพอแล้ว
فَٱنطَلَقَا حَتَّىٰٓ إِذَآ أَتَيَآ أَهۡلَ قَرۡيَةٍ ٱسۡتَطۡعَمَآ أَهۡلَهَا فَأَبَوۡاْ أَن يُضَيِّفُوهُمَا فَوَجَدَا فِيهَا جِدَارٗا يُرِيدُ أَن يَنقَضَّ فَأَقَامَهُۥۖ قَالَ لَوۡ شِئۡتَ لَتَّخَذۡتَ عَلَيۡهِ أَجۡرٗا
แล้วทั้งสองจึงออกเดินทาง (ต่อไป) จนกระทั่งเมื่อทั้งสองได้มายังชาวเมือง ๆ หนึ่ง ทั้งสองได้ขออาหารจากชาวเมืองนั้น แต่พวกเขาปฏิเสธที่จะต้อนรับทั้งสอง แล้วทั้งสองได้พบกำแพงแห่งหนึ่งใน (เมือง) นั้น มัน (เอน) อยากจะพังลงมา เขาจึงได้ (ซ่อมแซม) ตั้งมันให้ตรง เขากล่าวว่า ถ้าท่านประสงค์ แน่นอน ท่านเอาค่า (แรง) ตอบแทนสำหรับมันก็ได้
قَالَ هَٰذَا فِرَاقُ بَيۡنِي وَبَيۡنِكَۚ سَأُنَبِّئُكَ بِتَأۡوِيلِ مَا لَمۡ تَسۡتَطِع عَّلَيۡهِ صَبۡرًا
เขากล่าวว่า นี่คือ (เวลาของ) การรแยกกันระหว่างฉันกับท่าน ฉันจะแจ้งท่านถึงการตีความหมายที่ท่านไม่สามารถอดทนต่อมันได้
أَمَّا ٱلسَّفِينَةُ فَكَانَتۡ لِمَسَٰكِينَ يَعۡمَلُونَ فِي ٱلۡبَحۡرِ فَأَرَدتُّ أَنۡ أَعِيبَهَا وَكَانَ وَرَآءَهُم مَّلِكٞ يَأۡخُذُ كُلَّ سَفِينَةٍ غَصۡبٗا
ในส่วนของเรือนั้น มันเป็นของพวกคนจนที่ทำงานในทะเล แล้วฉันต้องการทำให้มันมีตำหนิ เพราะข้างหลังพวกเขามีกษัตริย์องค์หนึ่งจะยึดเอาเรือ (ดี ๆ ) ทุกลำโดยใช้กำลังอำนาจบาตรใหญ่
وَأَمَّا ٱلۡغُلَٰمُ فَكَانَ أَبَوَاهُ مُؤۡمِنَيۡنِ فَخَشِينَآ أَن يُرۡهِقَهُمَا طُغۡيَٰنٗا وَكُفۡرٗا
และส่วนเด็กคนนั้น พ่อแม่ของเขาเป็นผู้ศรัทธา แล้วเรากลัวว่าเขาจะเคี่ยวเข็ญทั้งสองให้ฝ่าฝืนและปฏิเสธศรัทธา
فَأَرَدۡنَآ أَن يُبۡدِلَهُمَا رَبُّهُمَا خَيۡرٗا مِّنۡهُ زَكَوٰةٗ وَأَقۡرَبَ رُحۡمٗا
แล้วเราปรารถนาให้พระผู้อภิบาลของทั้งสอง ทรงเปลี่ยนให้แก่ทั้งสอง เป็น (ลูก) ที่ดีกว่าเขาในความบริสุทธิ์ และใกล้ความเมตตายิ่งกว่า
وَأَمَّا ٱلۡجِدَارُ فَكَانَ لِغُلَٰمَيۡنِ يَتِيمَيۡنِ فِي ٱلۡمَدِينَةِ وَكَانَ تَحۡتَهُۥ كَنزٞ لَّهُمَا وَكَانَ أَبُوهُمَا صَٰلِحٗا فَأَرَادَ رَبُّكَ أَن يَبۡلُغَآ أَشُدَّهُمَا وَيَسۡتَخۡرِجَا كَنزَهُمَا رَحۡمَةٗ مِّن رَّبِّكَۚ وَمَا فَعَلۡتُهُۥ عَنۡ أَمۡرِيۚ ذَٰلِكَ تَأۡوِيلُ مَا لَمۡ تَسۡطِع عَّلَيۡهِ صَبۡرٗا
และส่วนกำแพงนั้น มันเป็นของเด็กชายสองคนผู้เป็นกำพร้าที่อยู่ในเมืองนั้น และที่ข้างใต้ของมันมีขุมทรัพย์สำหรับคนทั้งสอง และพ่อของเด็กทั้งสองเป็นคนดี และพระผู้อภิบาลของท่านประสงค์จะให้เขาทั้งสองโตเป็นผู้ใหญ่ และให้ทั้งสองเอาขุมทรัพย์ของทั้งสองออกมาเอง เป็นความเมตตาจากพระผู้อภิบาลของท่าน และฉันไม่ได้ทำมันตามอำเภอใจของฉัน นั่นคือการตีความหมายของสิ่งที่ท่านไม่อาจอดทนได้