กำแพง

และระหว่างคนสองกลุ่มนั้น มีสิ่งขวางกั้นอยู่ (เรียกว่าอะอฺรอฟ) และบนอะอฺรอฟนั้นมีคนกลุ่มหนึ่ง พวกเขารู้จัก (พวกนั้น) ทุกคนด้วยเครื่องหมาย (ชาวสวรรค์) ของพวกเขา และพวกเขาได้เรียกชาวสวรรค์ว่า ความสันติจงมีแด่พวกท่าน พวกเขาไม่ได้เข้าไปในมัน ทั้ง ๆ ที่พวกเขาผู้ใด่อยากนัก

และเช่นนั้นเอง เราได้เปิดเผย (เรื่องราวของ) พวกเขา เพื่อเขาทั้งหลาย (ชาวเมือง) จะได้รู้ว่า สัญญาของอัลลอฮ์นั้นเป็นจริง และยามอวสานนั้นไม่มีข้อคลางแคลงใดในนั้น ครั้นเมื่อเขาทั้งหลายถกเถียงกันในระหว่างเขาทั้งหลายในเรื่องของพวกเขา แล้วเขาทั้งหลายกล่าวว่า จงสร้างอาคารเหนือ (ปากถ้ำ) พวกเขาเถิด (*เพื่อปิดบังเรื่องราวของพวกเขาเอาไว้) พระผู้อภิบาลของพวกเขาทรงรู้จักพวกเขาดียิ่ง เหล่าผู้มีอำนาจเหนือกิจการของเขาทั้งหลายกล่าวว่า แน่นอนเราจะสร้างศาสนสถานขึ้นเหนือ (ปากถ้ำ) พวกเขา

และจงกล่าว ความจริงนั้นมาจากพระผู้อภิบาลของพวกเจ้า ดังนั้นผู้ใดประสงค์ก็จงศรัทธา และผู้ใดประสงค์ก็จงปฏิเสธ แท้จริงเราได้เตรียมไฟนรกไว้สำหรับบรรดาผู้อธรรม ซึ่งกำแพงของมันล้อมรอบพวกเขา และถ้าพวกเขาร้องขอให้ช่วย พวกเขาจะถูกช่วยด้วยน้ำเสมือนทองแดงเดือดลวกใบหน้า เป็นเครื่องดื่มที่ช่างชั่วช้าแท้ และเป็นที่พักเลวร้ายยิ่ง

แล้วทั้งสองจึงออกเดินทาง (ต่อไป) จนกระทั่งเมื่อทั้งสองได้มายังชาวเมือง ๆ หนึ่ง ทั้งสองได้ขออาหารจากชาวเมืองนั้น แต่พวกเขาปฏิเสธที่จะต้อนรับทั้งสอง แล้วทั้งสองได้พบกำแพงแห่งหนึ่งใน (เมือง) นั้น มัน (เอน) อยากจะพังลงมา เขาจึงได้ (ซ่อมแซม) ตั้งมันให้ตรง เขากล่าวว่า ถ้าท่านประสงค์ แน่นอน ท่านเอาค่า (แรง) ตอบแทนสำหรับมันก็ได้

และส่วนกำแพงนั้น มันเป็นของเด็กชายสองคนผู้เป็นกำพร้าที่อยู่ในเมืองนั้น และที่ข้างใต้ของมันมีขุมทรัพย์สำหรับคนทั้งสอง และพ่อของเด็กทั้งสองเป็นคนดี และพระผู้อภิบาลของท่านประสงค์จะให้เขาทั้งสองโตเป็นผู้ใหญ่ และให้ทั้งสองเอาขุมทรัพย์ของทั้งสองออกมาเอง เป็นความเมตตาจากพระผู้อภิบาลของท่าน และฉันไม่ได้ทำมันตามอำเภอใจของฉัน นั่นคือการตีความหมายของสิ่งที่ท่านไม่อาจอดทนได้

...กี่เมืองแล้วที่เราได้ทำลายมัน โดยที่ (ชาวเมืองของ) มันอธรรม แล้วมันก็อยู่ในสภาพหลังคาของมันพังลงมา และกี่บ่อน้ำแห้ง และกี่ปราสาทที่สูงตระหง่าน

*วันซึ่ง บรรดาคนสับปลับชาย และบรรดาคนสับปลับหญิงจะกล่าวแก่บรรดาผู้ศรัทธาว่า คอยพวกเราก่อน พวกเราขออาศัยแสงสว่างของพวกท่านด้วย จะถูกกล่าวขึ้นว่า พวกเจ้าจงกลับไปทางด้านหลังของพวกเจ้าไป จงไปหาแสงสว่างเอง แล้วกำแพงก็ได้ถูกขึงกั้นระหว่างพวกเขาซึ่งมันมีประตูบานหนึ่งอยู่ ด้านในของมันมีความเมตตาอยู่ในนั้น และด้านนอกของมันมีความทรมานจากทางนั้น

พวกเขาจะไม่ต่อสู้พวกเจ้าโดยพร้อมเพรียงกัน เว้นแต่ในเมืองที่ถูกป้องกัน (มีกำแพงหรือคูเมืองรายล้อม) หรือจากหลังกำแพง ปัญหาความขัดแย้งของพวกเขาในระหว่างพวกเขาเองนั้นรุนแรงนัก พวกเจ้าคิดว่าพวกเขารวมกัน แต่หัวใจของพวกเขาแตกแยกกัน นั่นเป็นเพราะพวกเขาเป็นหมู่ชนที่ไม่ใช้ปัญญา

แท้จริง อัลลอฮ์ทรงรักบรรดาผู้ที่ต่อสู้ในหนทางของพระองค์เป็นแถว ๆ ประหนึ่งพวกเขาเป็นอาคารอันมั่นคง