ปลา

และจงถามพวกเขาถึงเมืองหนึ่งที่อยู่ติดทะเล ครั้นเมื่อพวกเขาละเมิดในวัน (เสาร์) สับบะโต เมื่อบรรดาปลาของพวกเขามาหาพวกเขาโผล่ผิวน้ำในวันสับบะโตของพวกเขา และวันที่พวกเขาไม่ถือสับบะโตพวกมันไม่มาหาพวกเขา เช่นนั้นเองเราทดสอบพวกเขา เนื่องด้วยพวกเขาได้ฝ่าฝืน

แล้วเมื่อทั้งสองถึงชุมทางระหว่าง (ทะเล) ทั้งสองแล้ว พวกเขาได้ลืมปลาของพวกเขาไว้ มันจึงค่อย ๆ ดิ้นหาทางของมันลงสู่ทะเล

เขา (ผู้รับใช้หนุ่ม) กล่าวว่า ท่านจำได้หรือไม่ ตอนที่เราพักอยู่ที่โขดหินนั้น แท้จริงฉันได้ลืมปลาไว้ และไม่มีสิ่งใดทำให้ฉันลืมเอ่ยถึงมัน เว้นแต่มาร และมันก็ได้หาทางลงทะเลไปอย่างน่าประหลาดแท้

แล้ววาฬได้กลืนเขา โดยเขาเป็นผู้ทำให้ตนเองถูกตำหนิ

ดังนั้น จงเจ้าอดทนต่อข้อตัดสินของพระผู้อภิบาลของเจ้า และจงอย่าเป็นเช่นสหายแห่งวาฬ (นบียูนุส) ครั้นที่เขาวิงวอน ขณะที่เขาระทมทุกข์