หนีไปมัดยันและการแต่งงาน

ครั้นเมื่อว่ามุ่งหน้าไปทาง (เมือง) มัดยัน ก็กล่าวว่า หวังว่าพระผู้อภิบาลของฉันจะนำให้ฉันไปถูกทางอันเที่ยงธรรม

และเมื่อเขามาถึง (บ่อ) น้ำแห่งมัดยัน ได้พบว่ามีคนจำนวนหนึ่งอยู่ที่นั่นกำลังตักน้ำ และพบว่า ใกล้ ๆ กับพวกเขานั้นมีสตรีสองคนกำลังคอยกัน (ฝูงแกะ) เขากล่าวว่า เธอทั้งสองมีกิจอันใด? นางกล่าวว่า เราจะไม่ตักน้ำจากกว่าบรรดาคนเลี้ยงแกะเหล่านั้นจะออกไปก่อน และพ่อของเราชรามากแล้ว

ดังนั้น มูซาจึงได้ตักน้ำให้นางทั้งสอง จากนั้นก็หันหลังไปที่ใต้ร่ม แล้วเขากล่าวว่า โอ้ พระผู้อภิบาลของฉัน แท้จริงฉันจำเป็นมากต่อสิ่งดีงามใด ๆ ก็ตามที่พระองค์ประทานลงมายังฉัน

แล้วนางคนหนึ่งจากทั้งสองได้มาหาเขา เดินมาด้วยความอาย กล่าวว่า แท้จริงพ่อของเราเชิญท่านไป เพื่อจะตอบแทนท่าน เป็นค่าแรงที่ท่านช่วยเราตักน้ำ ครั้นเมื่อเขา (มูซา) ได้มาหาเขา (ชุอัยบ์) และได้เล่าเรื่องราวแก่เขา เขากล่าวว่า ไม่ต้องกลัว ท่านรอดพ้นจากหมู่ชนผู้ประพฤติผิดแล้ว

หนึ่งในสองนางนั้นกล่าวว่า โอ้ พ่อจ๋า จ้างเขาไว้เถิด แท้จริงคนที่ท่านสมควรจ้างที่สุด คือคนแข็งแรงที่ซื่อสัตย์

เขากล่าวว่า แท้จริงฉันปรารถนาจะยกหนึ่งในลูกสาวทั้งสองนี้ของฉันแก่ท่าน โดยท่านจะต้องทำงานให้ฉันแปดปี แต่ถ้าท่านจะทำให้ครบสิบปี ก็ขึ้นอยู่ที่ท่าน และฉันไม่ปรารถนาทำความลำบากแก่ท่าน ถ้าอัลลอฮ์ทรงประสงค์ ท่านจะพบว่าฉันอยู่ในหมู่คนดี

เขากล่าวว่า นั่นเป็น (สัญญา) ระหว่างฉันกับท่าน ไม่ว่ากำหนดอันใดจากทั้งสองที่ฉันได้ปฏิบัติ ก็จะไม่มีการละเมิด (บังคับเพิ่ม) ต่อฉันอีก และอัลลอฮ์ทรงเป็นผู้รับมอบหมายในสิ่งที่เรากล่าว