أَوۡ كَٱلَّذِي مَرَّ عَلَىٰ قَرۡيَةٖ وَهِيَ خَاوِيَةٌ عَلَىٰ عُرُوشِهَا قَالَ أَنَّىٰ يُحۡيِۦ هَٰذِهِ ٱللَّهُ بَعۡدَ مَوۡتِهَاۖ فَأَمَاتَهُ ٱللَّهُ مِاْئَةَ عَامٖ ثُمَّ بَعَثَهُۥۖ قَالَ كَمۡ لَبِثۡتَۖ قَالَ لَبِثۡتُ يَوۡمًا أَوۡ بَعۡضَ يَوۡمٖۖ قَالَ بَل لَّبِثۡتَ مِاْئَةَ عَامٖ فَٱنظُرۡ إِلَىٰ طَعَامِكَ وَشَرَابِكَ لَمۡ يَتَسَنَّهۡۖ وَٱنظُرۡ إِلَىٰ حِمَارِكَ وَلِنَجۡعَلَكَ ءَايَةٗ لِّلنَّاسِۖ وَٱنظُرۡ إِلَى ٱلۡعِظَامِ كَيۡفَ نُنشِزُهَا ثُمَّ نَكۡسُوهَا لَحۡمٗاۚ فَلَمَّا تَبَيَّنَ لَهُۥ قَالَ أَعۡلَمُ أَنَّ ٱللَّهَ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ قَدِيرٞ
หรือเช่นผู้ที่ผ่านมายังเมืองหนึ่ง (เยรูซาเลม) โดยมันอยู่ในสภาพหลังคาของมันพังราบลงมา เขากล่าวว่า อัลลอฮ์จะทรงฟื้นฟู (เมือง) นี้ขึ้นได้เช่นใดหลังจากที่มันตายแล้ว แล้วอัลลอฮ์ทรงให้เขาตายไปหนึ่งร้อยปี จากนั้นจึงทรงชุบชีวิตเขาขึ้น พระองค์ตรัสว่า เจ้าพักอยู่นานเท่าใด? เขาทูลตอบว่า ฉันพักอยู่นานหนึ่งวันหรือไม่ถึงวัน พระองค์ตรัสว่า ทว่า เจ้าพักอยู่ถึงหนึ่งร้อยปี จงดูอาหารและเครื่องดื่มของเจ้าสิมันยังไม่บูดเลย และจงดูที่ลาของเจ้า (ที่เหลือเพียงกระดูก) และเพื่อเราจะทำให้เจ้าเป็นสัญญาณหนึ่งสำหรับมนุษย์ทั้งหลาย และจงดูที่กระดูก เราประกอบมันแล้วหุ้มมันด้วยเนื้อได้เช่นใด ครั้นเมื่อมันได้ประจักษ์แจ้งแก่เขาแล้ว เขากล่าวว่า ฉันตระหนักรู้ (แล้ว) ว่า อัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงปรีชาสามารถเหนือทุกสิ่ง