นิ้วมือ

หรือเปรียบดัง (ผู้อยู่ใต้) ฝนจากฟ้า ที่ในนั้นมีความมืดมนต่าง ๆ ฟ้าคำราม และสายฟ้าแลบ พวกเขาเอา (ปลาย) นิ้วของพวกเขาอุดหูของพวกเขา (กัน) จาก (เสียง) ฟ้าผ่านั้น เพราะหวั่นความตาย และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงล้อมพวกปฏิเสธศรัทธา (ไว้ทุกทางแล้ว)

พวกเจ้าเหล่านี้รักพวกเขา ขณะที่พวกเขาไม่ได้รักพวกเจ้า ทั้ง ๆ ที่พวกเจ้าศรัทธาในคัมภีร์ทุกเล่ม และเมื่อพวกเขาพบพวกเจ้า พวกเขากล่าวว่า พวกเราศรัทธา และเมื่อพวกเขาอยู่ตามลำพังกัน พวกเขากัดข้อนิ้วจากความเจ็บแค้นที่มีต่อพวกเจ้า จงกล่าวว่า พวกท่านจงตายไปพร้อมกับความเจ็บแค้นของพวกท่านเถิด อัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงรอบรู้ถึงสิ่งที่อยู่ในอกทั้งหลาย

ครั้นเมื่อพระผู้อภิบาลของเจ้าดลใจแก่บรรดามลาอิกะฮ์ว่า แท้จริงฉันอยู่กับพวกเจ้า ดังนั้นจงทำให้บรรดาผู้ศรัทธามั่นคง ฉันจะโยนความหวาดกลัวเข้าในหัวใจของบรรดาผู้ปฏิเสธ ดังนั้นพวกเจ้าจงฟันที่ก้านคอ และจงฟันทุกปลายนิ้วจากพวกเขา

และแท้จริงทุกครั้งที่ฉันเชิญชวนพวกเขาเพื่อที่พระองค์จะได้อภัยให้พวกเขา พวกเขากลับเอานิ้วของพวกเขาใส่ในหูของพวกเขา และเอาเสื้อผ้าของพวกเขาคลุมโปง อีกทั้งดื้อรั้น และยะโสโอหังนัก

ใช่แล้ว (เรา) มีอำนาจที่จะให้ (กระทั่ง) ปลายนิ้วมือของเขาคืนสภาพอย่างสมบูรณ์