وَلَوۡ شِئۡنَالَرَفَعۡنَٰهُ بِهَا وَلَٰكِنَّهُۥٓ أَخۡلَدَ إِلَى ٱلۡأَرۡضِ وَٱتَّبَعَ هَوَىٰهُۚ فَمَثَلُهُۥ كَمَثَلِ ٱلۡكَلۡبِ إِن تَحۡمِلۡ عَلَيۡهِ يَلۡهَثۡ أَوۡ تَتۡرُكۡهُ يَلۡهَثۚ ذَّٰلِكَ مَثَلُ ٱلۡقَوۡمِ ٱلَّذِينَ كَذَّبُواْ بَِٔايَٰتِنَاۚ فَٱقۡصُصِ ٱلۡقَصَصَ لَعَلَّهُمۡ يَتَفَكَّرُونَ
และถ้าว่าเราประสงค์แล้ว แน่นอนเราจะเชิดชูเขาด้วยมัน แต่เขาคงมั่นอยู่ในแผ่นดิน และปฏิบัติตามอารมณ์ของเขา ดังนั้นอุปมาของเขา ดั่งอุปไมยของสุนัข ถ้าเจ้าไล่มัน มันก็หอบแลบลิ้น หรือปล่อยไว้มันก็หอบแลบลิ้น นั่นคืออุปมาของหมู่ชนที่ไม่เชื่อในโองการต่าง ๆ ของเรา ดังนั้นจงเล่าเรื่องราวทั้งหลายนั้นเถิด หวังว่าพวกเขาจะได้คิดใคร่ครวญ