ข้ามไปยังเนื้อหา
สารบัญอัลกุรอาน ค้นอายะฮ์ตามหมวดหมู่
หัวข้อที่ 2349

บุตรชายของท่านจมน้ำตาย

his son drowned · 7 อายะฮ์ จาก 1 ซูเราะฮ์

ซูเราะฮ์ที่ 11 هُود هود

وَهِيَ تَجۡرِي بِهِمۡ فِي مَوۡجٖ كَٱلۡجِبَالِ وَنَادَىٰ نُوحٌ ٱبۡنَهُۥ وَكَانَ فِي مَعۡزِلٖ يَٰبُنَيَّ ٱرۡكَب مَّعَنَا وَلَا تَكُن مَّعَ ٱلۡكَٰفِرِينَ
และมันแล่นพาพวกเขาท่ามกลางคลื่นเทียมภูเขา และนูห์ได้ร้องเรียกลูกชายของเขา ขณะที่กำลังอยู่โดดเดี่ยวออกไป ลูกรักของฉันเอ๋ย จงขึ้น (เรือ) มากับพวกเราเถิด และอย่าอยู่ร่วมกับบรรดาผู้ปฏิเสธเลย
قَالَ سَ‍َٔاوِيٓ إِلَىٰ جَبَلٖ يَعۡصِمُنِي مِنَ ٱلۡمَآءِۚ قَالَ لَا عَاصِمَ ٱلۡيَوۡمَ مِنۡ أَمۡرِ ٱللَّهِ إِلَّا مَن رَّحِمَۚ وَحَالَ بَيۡنَهُمَا ٱلۡمَوۡجُ فَكَانَ مِنَ ٱلۡمُغۡرَقِينَ
เขา (ลูกชาย) กล่าวว่า ฉันจะไปพักพิงยังภูเขาที่มันจะกันฉันจากน้ำได้ เขา (นูห์) กล่าวว่า ในวันนี้ไม่มีผู้ใดกันภัยจากพระบัญชาของอัลลอฮ์ได้เว้นแต่ผู้ที่พระองค์ทรงเมตตา และคลื่นได้มากั้นระหว่างทั้งสอง แล้วเขา (ลูกชาย) ได้อยู่ในหมู่ผู้จมน้ำ
وَقِيلَ يَٰٓأَرۡضُ ٱبۡلَعِي مَآءَكِ وَيَٰسَمَآءُ أَقۡلِعِي وَغِيضَ ٱلۡمَآءُ وَقُضِيَ ٱلۡأَمۡرُ وَٱسۡتَوَتۡ عَلَى ٱلۡجُودِيِّۖ وَقِيلَ بُعۡدٗا لِّلۡقَوۡمِ ٱلظَّٰلِمِينَ
และมีเสียงกล่าวว่า แผ่นดินเอ๋ย จงกลืนน้ำของเจ้า และฟ้าเอ๋ย จงหยุด และน้ำได้ลดลง และเรื่องราวก็จบลง และเรือได้เทียบท่าบน (ภูเขา) ญูดีย์ และได้ถูกกล่าวว่า จงห่างไกล (จากความเมตตา) เถิด หมู่ชนผู้อธรรม
وَنَادَىٰ نُوحٞ رَّبَّهُۥ فَقَالَ رَبِّ إِنَّ ٱبۡنِي مِنۡ أَهۡلِي وَإِنَّ وَعۡدَكَ ٱلۡحَقُّ وَأَنتَ أَحۡكَمُ ٱلۡحَٰكِمِينَ
และนูห์ได้ร้องเรียนพระผู้อภิบาลของเขา แล้วกล่าวว่า พระผู้อภิบาลของฉัน! แท้จริงลูกของฉันเป็นคนในครอบครัวของฉัน และแท้จริงสัญญาของพระองค์เป็นจริง และพระองค์เป็นผู้ตัดสินเที่ยงธรรมยิ่งในหมู่ผู้ตัดสิน
قَالَ يَٰنُوحُ إِنَّهُۥ لَيۡسَ مِنۡ أَهۡلِكَۖ إِنَّهُۥ عَمَلٌ غَيۡرُ صَٰلِحٖۖ فَلَا تَسۡ‍َٔلۡنِ مَا لَيۡسَ لَكَ بِهِۦ عِلۡمٌۖ إِنِّيٓ أَعِظُكَ أَن تَكُونَ مِنَ ٱلۡجَٰهِلِينَ
พระองค์ตรัสว่า นูห์เอ๋ย! แท้จริงเขาไม่ได้คนในครอบครัวของเจ้า แท้จริงเขามีการกระทำมิชอบ ดังนั้นจงอย่าขอในสิ่งที่เจ้าไม่มีความรู้ แท้จริงฉันเตือนเจ้าเพื่อไม่ให้เจ้าอยู่ในหมู่ผู้งมงาย
قَالَ رَبِّ إِنِّيٓ أَعُوذُ بِكَ أَنۡ أَسۡ‍َٔلَكَ مَا لَيۡسَ لِي بِهِۦ عِلۡمٞۖ وَإِلَّا تَغۡفِرۡ لِي وَتَرۡحَمۡنِيٓ أَكُن مِّنَ ٱلۡخَٰسِرِينَ
เขา (นูห์) กล่าวว่า พระผู้อภิบาลของฉัน! แท้จริงฉันขอความคุ้มครองต่อพระองค์ให้พ้นจากการที่ฉันจะขอพระองค์ในสิ่งที่เขาไม่มีความรู้ในข้อนั้น และถ้าพระองค์ไม่อภัยแก่ฉัน และ (ไม่) เมตตาฉัน ฉันคงอยู่ในหมู่ผู้ขาดทุน
قِيلَ يَٰنُوحُ ٱهۡبِطۡ بِسَلَٰمٖ مِّنَّا وَبَرَكَٰتٍ عَلَيۡكَ وَعَلَىٰٓ أُمَمٖ مِّمَّن مَّعَكَۚ وَأُمَمٞ سَنُمَتِّعُهُمۡ ثُمَّ يَمَسُّهُم مِّنَّا عَذَابٌ أَلِيمٞ
มีเสียงกล่าวว่า นูห์เอ๋ย จงลงไป (จากเรือ) ด้วยความสันติจากเรา และ (ด้วย) ความจำเริญแก่เจ้า และแก่หมู่ชนที่อยู่กับเจ้า และมีหมู่ชนอื่นที่เราจะให้พวกเขาระเริงต่อไป จากนั้นโทษทัณฑ์อันแสนเจ็บปวดจากเราจะไปประสบแก่พวกเขา